HOME  Archief  Lezersliefde   Liefdesaforismen  Links  Nieuws  Perslichten  Publicaties  Wie ben ik ?  

 

DROMEN

 

 

Op "dromen" worden frequent nieuwe teksten geplaatst die gaan over beleving, gevoel, geluk, liefde en warmte. Deze bijdragen uiten op Woordliefde vele liefdesgeluiden, liefdesvuren, spirituele gedachten en sensuele tintelingen.

 

Intocht Sinterklaas

Eindelijk is Sinterklaas weer in het land. Kinderhartjes kloppen al weken wat sneller en dat door in afwachting te zijn van de komst van Sinterklaas en zijn metgezellen.

De landelijke intocht in het Friese Dokkum, welke op de nationale zender rechtstreeks is uitgezonden, was kleurig en vol blijdschap. Echter, het scheelde maar weinig of het grote kinderfeest was grondig verpest.

Demonstranten tegen Zwarte Piet zijn in Dokkum niet tot bij de intocht van de Sint en zijn Pieten kunnen komen. Ineens werd de geplande demonstratie, vlak voor de intocht, door de burgemeester verboden. De veiligheid was in het geding, werd gezegd. Bussen vol demonstranten, die voor het merendeel uit Amsterdam kwamen zijn onder politiebegeleiding teruggekeerd naar de Randstad. Ook hebben aanhangers van Zwarte Piet hun tegenstanders op de snelweg tegengehouden door de weg te blokkeren.

In Dokkum ging een vliegtuigje rond met de tekst “Wij willen Zwarte Pieten”. Ook zijn er in Dokkum en omgeving spandoeken gezien met de woorden: “Anti Zwarte Piet moeten wij hier niet”. Het verschil tussen de Randstad en de provincie is heel groot. Jammer dat media en politiek aan de vele, mooie Sinterklaasbelevingen in de provincie zo weinig aandacht geven. De kloof tussen de veranderingen opdringende Randstad en de rest van Nederland is pijnlijk zichtbaar en dat niet alleen aangaande Zwarte Piet.

In vele andere plaatsen is Sinterklaas met veelal zwarte Pieten ook verwelkomd. De sfeer is zowat overal goed geweest en het was feest. Op slechts een paar plaatsen, zoals in Rotterdam, lieten tegenstanders van Zwarte Piet van zich horen. In heel veel steden en dorpen was de intocht een groot plezier, vol met uitingen van vreugde en liefde. Wat is Sinterklaas goed gezien en wat houden miljoenen kinderen veel van Zwarte Piet.

Ik heb een zeer grote liefde voor de grootste traditie in het land en dat is Sint-Nicolaas met Zwarte Pieten. Zij brengen vreugde en zorgen voor liefdevolle gezelligheid.

Jan van Wijk, 18 november 2017

Brief aan mezelf

Dilemma

Beste Jan,

Frequent lees en hoor ik over dure medicijnen. Maar wie zegt er nu: Uw medicijn is te duur? Ik hoor dat op deze vraag geen antwoord komt. Anders is het met het antwoord op de vraag: Wie draait op voor de vele, benodigde financiële middelen? Maar ik hoor ook de vraag: Welk duur medicijn komt in het basispakket? Immers, bedragen van zo’n € 200.000,00 per patiënt per jaar zijn geen uitzonderingen. Kunnen de ingezetenen van dit land dit samen opbrengen in de zorgpremie? Hoe is er om te gaan met de wens dure geneesmiddelen op te nemen in het basispakket? Nog een vraag: Wanneer is een medicijn duur? Wat een vragen, Jan! Zie je deze tragiek van het ontbreken van antwoorden?

De gezondheidszorg perfectioneren, zorgt voor het einde van de continuïteit ervan. Er moet op dit vlak meer dan één keuze worden gemaakt. Realiseer je wel, dat langdurige, dure onderzoeken tot kostbare behandelingen leiden en dit maakt de gezondheidszorg onbetaalbaar. Jan, de hoge mate van gezondheid is nooit genoeg. De onverzadigbaarheid van eindeloos lang én gezond willen leven is een ziekte, Jan. Het wordt een steeds groter onvermogen het aftakelingsproces te aanvaarden.

Het beschikbare, nationale budget voor de gezondheidszorg is gelimiteerd. Veel uitgeven aan dure medicatie impliceert aan andere behandelingen niet of minder uitgeven. Door individuele belangen voorop te stellen, wordt het collectieve belang niet gediend. Begrijp je, Jan, dat het maken van keuzes zich sterk laat voelen? Dure medicijnen zijn voor bijzondere situaties en dan verkeren de inwoners van dit land in een luxe positie. Hoe ver zou jij hiermee gaan? Kijk, ik kom hier niet uit en dit voelt als een groot dilemma.

Prettige dag.

Groet,
Jan

Jan van Wijk, 15 november 2017.

Gif in fruit en groenten

Het volgen van de adviezen van het Voedingscentrum en ook voldoende fruit en groenten eten, betekent elke dag zo’n 20 verschillende bestrijdingsmiddelen binnen krijgen. Dit blijkt uit informatie van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Het innemen van zoveel ongevraagde stoffen houdt in, dat ik elke dag blootgesteld ben aan heel wat giftige mengsels van gewasbeschermingsmiddelen. De meeste bestrijdingsmiddelen zijn aangetroffen in aardbeien, spruiten, wortelen en peren. De minste giftige middelen blijken te zitten in bloemkool, broccoli, rode bieten en uien.

Is gezond eten van fruit en groenten nog wel gezond? Nou, daar heb ik wel mijn twijfels bij. Ik heb wel goed op te letten bij het consumeren van fruit en groenten en ook heb ik keuzes te maken. Enkel biologisch voedsel eten …? Ik hoor, dat daarin nogal wat schimmels zitten, welke giftig zijn. Verder vraag ik me af: Waarom moeten producten als aardbeien het hele jaar verkrijgbaar zijn? Is de consument toch wat te veeleisend?

Als mijn liefde voor fruit en groenten maar niet vergiftigd raakt.

Jan van Wijk, 11 november 2017

Aardwarmte

Meer woningen komen zonder aardgas als warmteleverancier en worden op een andere wijze voorzien van warmte. De toekomst is dat huizen aardgasvrij zijn.

De warmte van de toekomst is aardwarmte. Veel huizen worden in de komende jaren aangesloten op collectieve warmtenetten. Nu wordt gebruik gemaakt van restwarmte van elektriciteitscentrales en afvalverbrandingsinstallaties. Echter, de beschikbaarheid hiervan is in het geheel niet toekomstbestendig en verre van toereikend aanwezig.

De nieuwe, duurzame warmtebron zit in de grond, namelijk aardwarmte. Op termijn moet deze warmte zonder subsidies worden geleverd. Grootschalige winning, innovaties, succesvolle boringen en een rendabele exploitatie met voldoende afzetmogelijkheden zijn dan enkele van de op te lossen zaken. Een kans om te beginnen met nieuwbouwprojecten dient zich aan, evenals aanpassing van bestaande warmtenetten.

Liefde wil warmte geven en ontvangen en … dit is een grondbeginsel.

Jan van Wijk, 8 november 2017

 

Opruimen

Ik had me voorgenomen, dat als ik met pensioen ga, te beginnen met opruimen. Welnu, na een wat uitgestelde start ben ik sinds enkele maanden dagelijks wat aan het opruimen …

Mijn huis is best ruim. Er is dan ook plaats genoeg om iets weg te leggen en op te bergen, zonder dat het in de weg ligt. Het lijkt er sterk op, dat hoe groter de ruimte voor me is, hoe meer ik bewaar. Echter, een tijdje terug vroeg ik mij af: Wat heb ik met al dat bewaarde? Ik heb er geen aandacht voor, het ligt maar te liggen. Bij mij begon een proces van psychische rijping voor een langdurige, maar uiteindelijk, indrukwekkende schoonmaak.

De laatste maanden ruim ik zowat elke dag iets op. Wat ik tegenkom is voor mij erg waardevol of bijna geheel nutteloos, want zo maak ik de keus tussen bewaren of wegdoen. De waardevolle spulletjes, papieren, foto’s en aantekeningen orden ik en het overige kan weg. Waar ik afscheid van neem, gaat voor het merendeel naar de papiercontainer van een voetbalclub. Dagelijks sta ik verrast bij een beetje opruimen en krijg ik herinneringen aan toen. Dan sta ik stil bij een foto of stuk papier.

Doe ik het opruimen niet dan gaan anderen het ooit nog eens doen. Ik wil niet dat nabestaanden mijn woning nog eens hebben uit te mesten en opmerkingen kunnen maken als: “Wat heeft hij een troep aan papieren, foto’s en meer” en “Wat heeft hem bezield om dit allemaal te bewaren?” Dozen, kasten, mappen, kelder en schuurtje met spulletjes, welke dan het etiket rommel opgeplakt krijgen, verdienen deze memorabilia niet. Ik wil de achterblijvers voor zijn, maar dan mag ik nog wel wat jaartjes krijgen als ik in mijn beetje bij beetje-tempo blijf opruimen. Ik wil nog jaren genieten van liefdevolle herinneringen, welke ik niet opruim.

Jan van Wijk, 4 november 2017

 

Bezoek

Vanmorgen heb ik mijn moeder een bezoek gebracht, want 1 november staat stevig in mijn geheugen gegrift.

Het is vandaag 14 jaren geleden dat mijn ma, na een ziekenhuisverblijf van drie weken, van het aardse leven afscheid nam. De sterfdatum is van Allerheiligen en ik zie mijn ma, naarmate de jaren passeren, ook meer als een vrouw, die steeds dichter bij het heiligdom komt. Immers, de hemel is overvol met heiligen, maar om heilig te worden is voor menigeen veel geduld nodig.

Met een witte roos in de hand kom ik op het kerkhof en ga naar de plaats waar zij al 14 jaren mag verblijven. Telkens als ik bij mijn moeder ben, praat ik haar wat bij, want hier gaat mij dat beter af, dan thuis bij een foto van mijn toen nog springlevende, goed ogende moeder. Ik leg de roos neer en raap vele gevallen bladeren op, welke sinds gisteren op haar steen zijn neergedaald. Niet alleen gisteren was ik daar bij haar, maar ook de dag daarvoor en zo verder. Ik leg ook elke keer een wit steentje op de rand van het graf en vanmorgen telde ik er meer dan 200. Pas op 1 januari, als ik haar nieuwjaar ga wensen, verwijder ik de steentjes en hoop ik weer te beginnen aan een lange jaarreeks.

Ik sta voor mijn moeder en denk aan toen. Wat mag ik vele herinneringen koesteren.

Jan van Wijk, 1 november 2017

 

nieuwe regering

Er is een nieuwe regeringsploeg aangetreden en dat na een erg lange formatieperiode. De vier partijen VVD, CDA, D’66 en CU gaan samen de regering vormen en hebben een nipte meerderheid in het parlement. Andermaal, en wel voor de derde keer, gaat een kabinet van start met Mark Rutte als minister-president.

Het regeerakkoord is verwoord in een heel dik pak papier. Ik maak eruit op, dat de meeste mensen in het land er financieel op vooruit gaan. Echter, het gaat niet alleen om geld in de beurs, maar ook om het besteden ervan door de regering. Als pluspunten zie ik met name een strikt humaan migratiebeleid, veel aandacht voor groen en duurzaamheid, meer middelen voor defensie en politie en ook meer geld voor de ouderenzorg. Laat al dat geld maar eens liefdevol worden besteed, want met oprechte en blijvende aandacht voor de mensen is er meer te bereiken dan enkel met euro’s.

Jan van Wijk, 28 oktober 2017

 

Lieke Martens beste voetbalster

Lieke Martens, de aanvalster van Oranje en FC Barcelona heeft de meeste stemmen behaald tijdens de verkiezing van ’s werelds beste voetbalster. De 24-jarige Martens heeft nu de ultieme bekroning van een op de grasmat zeer geslaagd 2017. Eerder dit jaar en wel in augustus is Lieke Martens al uitgeroepen tot beste voetbalster van Europa over 2017. Bij de toekenning van de wereldprijzen is Oranje-bondscoach Sarina Wiegman onderscheiden als beste coach bij de vrouwen over 2017.

De voetbalcarrière van Lieke Martens heeft een stormachtige groei gekend. Zij is bij steeds grotere topteams gaan spelen en onderscheidt zich de laatste maanden bij de Spaanse club FC Barcelona. Zij debuteerde in het Nederlandse Elftal in 2011 en heeft er nu al 82 interlands opzitten. Lieke schittert dus niet alleen in Oranje, maar ook bij FC Barcelona. Zij heeft bij de Spaanse grootmacht een in het vrouwenvoetbal koninklijke beloning van naar verluidt € 200.000,-- per jaar. Momenteel is zij de best verdienende vrouw in het clubvoetbal. Echter, deze salarissom is een schijntje in vergelijking met de jaarsalarissen van de mannelijke collega’s.

De financiële bijdragen van de Nederlandse voetbalbond, KNVB, aan de voetballende dames van het nationale elftal, zijn uiterst pover. Ook hier liggen de verdiensten voor de mannen vele malen hoger dan het geld dat de vrouwen ontvangen. Overigens presteren de vrouwen op zeer hoog niveau en de mannelijke collega’s kunnen de laatste tijd zelf niet in de schaduw van de topvrouwen staan. Het mag dan wel eens tijd worden dat de zeer scheve financiële verhouding er wat minder scheef uit gaat zien. Aan het werk, KNVB! De liefde hoeft toch niet overwegend van één kant te komen? Zorgen de uitverkiezing van Lieke Martens en de goede prestaties van het dameselftal er nu voor dat de top van het vrouwenvoetbal door de KNVB beter wordt beloond en dat niet enkel met complimenten?

Jan van Wijk, 25 oktober 2017

 

BRIEF AAN MEZELF

AFSPRAAK

Beste Jan,

Onlangs maakte ik mee, dat iemand zich niet aan de gemaakte afspraak heeft gehouden. Jan, kom jij jouw afspraken na?

Ongetwijfeld ken je de woorden:
“een man, een man,
een vrouw, een vrouw,
een woord, een woord”.
Zo ontstaan trouw, vertrouwen en hechte relaties. Het is dan van het op elkaar kunnen rekenen en er op aankunnen dat een belofte wordt nagekomen. Het is er dan niet onderuit komen, want bij mij geldt: “ja zeggen, is ja doen”.

Woorden als “dat doe ik” worden verbaal sterk gebracht. Deze belofte voelt dan als een stevig gewortelde boom, waardoor beschutting en vertrouwen wordt gegeven. Ik ga ervan uit dat de afspraak staat. Hoe dan ook, ik kom deze na. Echter, mijn ervaringen zijn anders. Ben ik dan anders?

Ik vraag me af hoe lang een ja-woord geldig is? Immers, de context in het leven verandert en door nieuwe situaties wijzigen de omstandigheden en wordt een afspraak niet nagekomen. Kijk, iemand kan ziek worden, andere gevoelens krijgen of voor het werk naar het buitenland moeten. Verder geldt hoe soepel iemand met de afspraak omgaat, als je het overdag te druk hebt, is er altijd nog de avond of het weekeinde om een gedane belofte na te komen. Wil iemand dan wel alle moeite doen? Wat heeft de een voor de ander over? Echter, ik merk dat een mens wel eens in beton is gegoten en weinig van soepelheid laat blijken. Hoe ga jij daarmee om, Jan? Veroordeel jij iemand bij het niet nakomen van een afspraak? Ik heb geleerd de opgedane teleurstelling uit te spreken en dat doet meer recht aan de situatie waarbij je iemand in de waarde laat. Ach, Jan, wellicht zijn mijn afspraakverwachtingen gewoon te hoog.

Prettige dag.

Groet,
Jan

Jan van Wijk, 21 oktober 2017

 

Regionale zelfstandigheid

In Europa is in verscheidene landen een grote roep om meer zelfstandigheid van enkele regio’s. Referenda worden gehouden, beslissingen genomen en gemaakte keuzes leiden tot spanningen tussen bevolkingsgroepen.

In Europese regio’s als Baskenland, Beieren, Catalonië, Corsica, Lombardijen, Schotland en Vlaanderen zijn vele mensen ongelukkig met de natie waartoe zij behoren. Culturele en economische verschillen zijn zichtbaar en mensen vragen zich af wat er van hun regionale identiteit overblijft. Bovendien spelen financiële middelen een grote rol van betekenis. Zo betaalt Vlaanderen voor Wallonië, Noord-Italië voor het zuiden van “het land van de laars”, presteert Catalonië beter dan de rest van Spanje en al deze regio’s vinden dat zij voor hun inspanningen te weinig terugzien.

De strijd voor regionale zelfstandigheid gaat veelal gepaard met onlusten en het hardhandig optreden van de nationale overheid, zoals in Catalonië. Hierdoor ontstaat een verdere verwijdering en is de dialoog zoek. Wil het grotere Europa met vele landen en nog meer regio’s een verbindende factor zijn, dan wordt het tijd regionale zelfstandigheid meer ruimte te geven. Tradities, taal, cultuur en eigen verantwoordelijkheid zorgen voor liefde om ook over de eigen grenzen heen te kijken. Anders nemen spanningen toe, wordt onvrede groter en blijft het dromen zonder perspectief. Komt er ooit een tijd dat de liefde voor de eigen regio wat meer ruimte krijgt?

Jan van Wijk, 18 oktober 2017

 

Klimaat

De opslag van CO2 is voor de nieuwe regering een zwaarwegend speerpunt bij het tegengaan van de opwarming van de aarde. Een voorbeeld van pragmatisch beleid is een bos op een akker in Nederland aanplanten om de broeikasuitstoot van vliegtuigen wat te compenseren. Ook kunnen er op gronden van agrarische bedrijven producten als bonen, vlas en zonnebloemen worden gezaaid. De bedoeling is dan deze producten niet te oogsten, maar in de grond te verwerken. De CO2 welke zich in de bladeren bevindt, wordt opgeslagen in de grond. Planten en gewasresten worden op deze wijze in de bodem verwerkt en daardoor ontstaat uiteindelijk zuurstof.

Bos- en landbouw zijn de enige sectoren, welke in staat zijn CO2 af te vangen en ervoor te zorgen dat er zuurstof ontstaat. Zo worden de bodem en lucht gezonder en kan de grond beter water opnemen. Door vele van genoemde initiatieven uit te voeren, wordt het beter leven op een meer gezonde grond. Er wordt dan liefde getoond voor het klimaat en daardoor voor komende generaties.

Jan van Wijk, 15 oktober 2017

 

Regeerakkoord

Vier politieke partijen, namelijk VVD, CDA, D’66 en de ChristenUnie, zijn er na ruim 200 dagen in geslaagd tot een regeerakkoord te komen. Het werk van informateur Gerrit Zalm zit er dan ook op. Hij heeft gestuurd en overlegd, wat hard nodig is gebleken door een ingewikkelde verkiezingsuitslag.

De “vier partijen coalitie” wil een akkoord voor de gehele bevolking uitstralen en dat is nodig, omdat de coalitiepartners een zeer krappe meerderheid in de Tweede Kamer hebben van slechts één zetel. Steun van anderen is dan ook zeer welkom. De samenwerkende partijen hebben ook haast met het uitvoeren van enkele beeldbepalende onderdelen van het gesloten akkoord. Immers, er staan over ruim een jaar verkiezingen van de provinciale Staten gepland. De verkiezingsuitslag hiervan bepaalt voor een deel de samenstelling van de Eerste Kamer en ook daar hebben de vier partijen nu een nipte meerderheid en zij willen deze behouden, anders wordt het uitermate moeilijk beleid in daden om te zetten. Een gunstige verkiezingsuitslag voor de vier partijen is onzeker …

Bij de presentatie van het regeerakkoord straalden de vertegenwoordigers van de coalitiepartijen niet veel liefde voor elkaar uit. Hun kritische achterbannen zijn daaraan zeker mede debet. Echter, wil je samen iets moois bereiken, dan heb je veel voor elkaar over. Grote ego’s passen slecht in een goede relatie, maar liefde des te meer.

Jan van Wijk, 11 oktober 2017

 

Jeanine Hennis-Plasschaert verbannen naar de luwte

Nu de rookpluimen wat zijn opgetrokken, wordt mijn beeld van Jeanine Hennis-Plasschaert wat duidelijker …

De ex-minister van Defensie heeft met hard werken en voorzichtig acteren geprobeerd enige greep te krijgen op het defensieve, ontoegankelijke bolwerk dat Defensie heet. Menig keer stoot zij op het immense cultuurprobleem van het al jarenlang steeds meer afgeslankte overheidsbedrijf. Meermaals ervaart zij, dat binnen de top van de krijgsmacht kritiek nauwelijks kans van landen heeft.

Jeanine Hennis-Plasschaert heb ik vaak op een openhartige en benaderbare wijze in het openbaar zien en horen praten. Echter, ook voor haar is de omgeving bepalend voor de ruimte en wijze van het handelen. Ook dit heeft de oud-minister ervaren bij defensie. “Waar je mee omgaat, word je door besmet”, is dan ook een passende uitspraak. Zowel bij de top van de krijgsmacht, als bij haar neemt de zwijgzaamheid over misstanden toe en heerst er een hardnekkig onvermogen om fouten te erkennen en er op menselijke wijze mee om te gaan. Uiteindelijk wordt haar politieke lot bezegeld. Een nieuwe minister van Defensie heeft de taak schoon schip te maken met een, binnen de krijgsmacht, verre van menselijke cultuur.

Jeanine Hennis-Plasschaert komt nu in de luwte om later met nieuwe energie zich te manifesteren in een ander veld van het politieke landschap. Immers, haar liefde voor de politiek is niet verdwenen.

Jan van Wijk, 7 oktober 2017

 

Nadia Comaneci behoudt turnliefde

Het is 1976. In het Canadese Montréal worden de Olympische Spelen gehouden. Er is één sportster, die de wereld versteld doet staan door haar grote prestaties met haar 14-jarig, kleine, tengere lichaam. Deze topsportster is de Roemeense Nadia Comaneci. Zij wint drie gouden, één zilveren en één bronzen medaille in het turnen. Zij schrijft ook geschiedenis met een juryrapport met zeven tienen.
Vier jaar nadien, in 1980, behaalt zij opnieuw veel succes en wint zij weer olympische medailles, want op de Olympische Spelen in Moskou verovert Nadia tweemaal goud en tweemaal zilver in het turnen. In die jaren groeit zij in Roemenië uit tot propaganda-object van president Ceausescu.

In 1989 ontvlucht Nadia Comaneci haar land en geraakt in Amerika. Ze trouwt daar met de Amerikaan Bart Conner, die ook olympisch turnkampioen is geworden.

Het wordt 2017 en het is 41 jaar na haar grootse optreden op de Olympische Spelen in Montréal. Nu is zij ambassadeur van het wereldkampioenschap turnen in het haar vertrouwde Montréal. Opnieuw zet zij zich in voor de sport en nog steeds toont zij veel liefde voor het turnen.

Jan van Wijk, 4 oktober 2017

 

KWETSBAAR

Brief aan mezelf

Beste Jan,
Als ik me goed voel, dan koester is dat moment. Immers, ik weet en ervaar dat ik enorm kwetsbaar ben. Een ongeluk ligt in een klein hoekje en menigeen kent gezondheidsperikelen met kommer en kwel.

In mijn naaste omgeving is ziekte, operatie, meer medicatie en bestraling aan de orde van de dag. Dit geeft mij keer op keer de bevestiging van het mens zijn, het niet veel naars kunnen dragen en het zich kwetsbaar voelen.

Ook weet ik wat het is me kwetsbaar op te stellen. Het is dan niet mijn lichaam, maar mijn hoofdinhoud, waar de zwakte zich toont. Toch geloof ik in de kracht van het mezelf kwetsbaar opstellen. Ach Jan, als ik in de spiegel kijk, dan zie ik veel en voel nog meer. Mezelf open gedragen, opmerkingen tegen mezelf maken en goed aanhoren. Het gesprek met de ander aangaan zonder de wil om beter te weten en me te verheffen, hoort ook bij kwetsbaar zijn.

Jan, realiseer jij je ook dat je kwetsbaar bent?

Prettige dag en groetjes,

Jan

Jan van Wijk, 30 september 2017

 

DUURZAME INZETBAARHEID

Ik hoor van duurzame inzetbaarheid van mensen in organisaties. Het draait om werkplezier scheppen, waardoor medewerkers gemotiveerd zijn en van belang blijven voor een samenwerkingsverband.

Belangrijk is dat werkgevers en werknemers inspanningen leveren om van duurzame inzetbaarheid een succes te maken. Hiertoe moet de wil wel aanwezig zijn. Zo is het relevant te zorgen, dat mensen op de juiste plek zitten en worden zij openlijk gewaardeerd. Dat geldt niet alleen bij bedrijven, maar ook in organisaties met vrijwilligers.

De uitdaging is, dat mensen op alle leeftijden op vitale en plezierige wijze werken. Hierin is dan te investeren om zo de gezondheid te bevorderen en daarbij de gewenste opleidingen en ontwikkelingen aan te bieden.

De organisatie van het werk verandert en de arbeidsvoorwaarden ook. Van werkgevers wordt vereist de facilitering van het werk te organiseren. Hierbij behoren ook de werkwensen van de medewerkers te inventariseren en ermee aan de slag gaan.

In de praktijk vereist duurzame inzetbaarheid inspanningen van alle betrokkenen en daar is planning, coaching en budget voor nodig. Het te oud zijn voor bepaald werk betekent dan nog niet dat iemand uitgewerkt is.

Verandering van werk, ontwikkeling van de medewerkers en meer maatwerk bieden, geven mogelijkheden om voor alle betrokkenen werkgeluk te realiseren. Liefde voor de job heeft dan pas een langdurig voortbestaan.

Jan van Wijk, 27 september 2017

 

MERITXELL

Meritxell is een dorpje in het midden van Andorra, niet ver van de hoofdplaats Andorra La Vella en behoort tot de parochie Canillo.

Onze-Lieve-Vrouw van Meritxell is de beschermheilige van Andorra. Het Catalaans is de officiële spreektaal in Andorra en de patroonheilige heet dan “Mare de Déu de Meritxell”.

Aan het eind van de 12e eeuw wordt een wilde roos in bloei aangetroffen door dorpelingen van Meritxell en het is midden in de winter! Vlakbij deze roos wordt een beeld van Maria met Kind gevonden. Dit beeld wordt naar de kerk van het nabije plaatsje Encamp gebracht. Echter, de volgende dag is het beeld weer terug bij de wilde, bloeiende roos …

Het standbeeld in Meritxell laat een verschijning van de Maagd Maria zien. De kapel, waarin het oorspronkelijke beeld heeft gestaan, is in 1972 afgebrand en helaas is de beeltenis vernietigd. Een replica staat nu in de nieuwe Meritxell-kapel en is in 1976 ontworpen door Ricardo Bofill. Het beeld wordt genoemd in het volkslied van Andorra. De feestdag van Onze-Lieve-Vrouw van Meritxell is 8 september.

De naam Meritxell komt van “merig” en dat is afgeleid van het Latijnse “meridiem” dat middag betekent. “Merig” staat bij herders voor “weiland met veel zon”. Verder is de naam Meritxell veel voorkomend als vrouwennaam in Andorra en omstreken.

Ik heb een beeldje van Meritxell met Maria en de kleine Jezus gekocht in Andorra. Nu ik het beeldje bekijk, komen herinneren aan het bezoek aan het staatje Andorra weer levend in mijn gedachten. Wat straalt het beeldje liefde uit.


Jan van Wijk, 23 september 2017

 

SLEUTELFIGUREN

Sleutelfiguren zijn in een maatschappij van belang. Zij bekleden posities, waardoor zij toegang hebben tot plaatsen, waar anderen niet kunnen komen. Een sleutelfiguur kan ook de werkzaamheden van een ander beheersen en kan hen van haar of hem afhankelijk maken.

Ik zie een sleutelfiguur als iemand, die een bijzondere opdracht mag vervullen. De basis van de uitverkiezing als sleutelfiguur is bijvoorbeeld de erkenning van een daad, het getoonde karakter, het belijden van een geloof of het beschikken over inspirerende gaven.

Draag ik de sleutel van mijn leven? Het antwoord wordt mij steeds duidelijker. Ik voel me welkom in het leven, waar mijn vertrouwen in anderen steeds sterker wordt en ik mij gerespecteerd voel. Daartoe heb ik het geluk, dat mijn luisteren een grotere gave is dan spreken, ofschoon ik graag praat.

Mezelf als sleutelfiguur zien, ervaar ik als een innerlijk proces, welk in de loop van de tijd tot wasdom komt. Uiteindelijk hak ik dan een knoop door en is een beslissing genomen. Zo gebeurt dat in menige organisatie, waarin ik mag participeren. Samen wil ik met anderen kansen voor morgen zien en deze benutten. Dit is voor mij houden van het leven en houden van mensen.

Jan van Wijk, 20 september 2017

 

SINAY 1798 

Ter gelegenheid van de viering “800 jaar Sinaai” bezoek ik de plaats in het Vlaamse Waasland.

Allereerst ga ik met vrienden naar de tentoonstelling “Sinaai en de Boerenkrijg”. Daar ontvang ik informatie over enkele historische figuren, die in het openluchtspektakel worden opgevoerd, dat ik later op de avond mag bijwonen.

Een belangrijke bron van de tentoonstelling en de openluchtuitvoering is het dagboek van bakker Geubels, die rond de eeuwwisseling van de 18e naar de 19e eeuw nauwkeurige aantekeningen heeft gemaakt. De tentoonstelling geeft uitvoerige informatie over onder andere Marie Sofie  Durinck, de vrouw die de hoofdrol vertolkt in het openluchtspel. Wat vind ik deze tentoonstelling goed gedocumenteerd!

Op de beschermde Dries te Sinaai maakt de reusachtige vrijheidsboom op mij grote indruk. Ik neem plaats op de grote tribune, welke spoedig geheel is gevuld met belangstellenden. Magnifiek is het zicht op de boom en de gemaakte decors. Het spektakel wordt gebracht door leden van de 50-jarige Toneelkring Baudeloo. Ik tel over de 50 acteurs, vele figuranten en heel wat paarden en schapen. De lichteffecten brengen sfeer en zorgen mede voor spanning. De teksten zijn duidelijk te verstaan en het verhaal wordt op boeiende wijze gebracht. Ik geniet met volle teugen van het openluchtspel. Wat is elke deelnemer geknipt voor haar of zijn rol.

De aanleiding tot de Boerenkrijg wordt meester ten tonele gebracht met het door de Franse bezetter opeisen van bezittingen, opleggen van hoge belastingen, sluiten van de kerk, invoeren van de dienstplicht en het daardoor toenemende gemor van de bevolking. Dan breken rellen uit, slachtoffers worden betreurd en de Franse overheersing laat zich gelden. Het is een woelige periode met veel verdriet, hoogoplopende spanning en vleugjes romantiek. Wat heb ik mogen genieten van deze voorstelling en wat tonen de spelers veel liefde voor hun spel.

Jan van Wijk, 16 september 2017

 

Spiritaal biedt poëziepodium

Afgelopen zondag was het de eerste keer dat Spiritaal, het nieuwe poëziepodium, zich toonde. In den Enghel in Bergen op Zoom werkten, buiten de initiatiefnemers en oprichters Jacques van Eekelen en Jan van Wijk, mee aan het programma Sophie van Eekelen, Angeliena Huis, Shannon Kwakernaak en Hanneke Stuart. In twee sessies van drie kwartier hebben zij gedichten voorgedragen over onder meer liefde, gedachten, zien, natuur, heimwee en nostalgie. Niet alleen de deelnemers, maar ook de bezoekers gingen op in de rakende woorden, diepgaande zinnen en opgeroepen sferen. Aan het eind van de bijeenkomst kregen de belangstellenden de poëziebundel “samen alleen” uitgereikt met de vermelding van de gedichten van deze middag. De eerste bijeenkomst smaakte meteen naar meer …

Al een hele tijd lopen Jacques van Eekelen en ik met gedachten over het dicht naar de mensen brengen van poëzie. We willen dit, omdat zowel Jacques, als ik houden van gedichten en dit met anderen wensen te beleven. Onze liefde voor poëzie willen we dan ook delen met anderen en ook door anderen. Spiritaal wordt voor ons het “Poëziepodium Bergen op Zoom”. Afgelopen 5 mei hebben we de beslissing genomen daadwerkelijk van start te gaan en de eerste uiting is dan zondag 10 september geworden. Wij gaan verder met Spiritaal en nog dit jaar organiseren we zeker nog een podium, waar geïnteresseerden hun gedicht in kleine kring naar voren brengen en/of naar de poëzie van anderen luisteren. In elk geval blijft Spiritaal voor een ieder laagdrempelig en met dit voornemen willen Jacques en ik nog meer mensen bereiken. Het gevolg hiervan is dat Spiritaal het podium wordt voor poëzieliefhebbers met teksten, bijeenkomsten en uitgaven.

Mijn liefde voor poëzie is zo groot, dat ik al droom van een nacht vol …

Jan van Wijk, 13 september 2017

Plunderingen in Sint-Maarten

Ontluisterende beelden worden getoond op de televisie en ik hoor van grote hebzucht in Sint-Maarten …

Tussen verwoeste huizen en beschadigde winkels lopen rovers met heel wat winkelvoorraad in hun handen. Het betreft veelal geen eerste levensbehoeften als drink- en eetproducten, maar luxe goederen. In Sint-Maarten wordt geplunderd. Rovers duperen hun eilandgenoten, die door de orkaan Irma zwaar zijn getroffen. Toeristen kruipen bang weg in hun hotel om hebberige plunderaars te ontwijken.

In Sint-Maarten viert hebzucht hoogtij en ook hier maakt de gelegenheid de dief. Vlak na de vernietigende orkaan komen bij mensen de slechtste eigenschappen tot uiting. Er wordt geplunderd, voelbaar is de grimmige sfeer, onheilspellend gevoel heerst en het uitzicht is afzien. Ik vraag me af, waar het respect voor de eigendom van de ander blijft. Dit maakt mij triest. De handelwijze “door roven te boven” bewijst het slechte van de mens. Echter, ik geloof in het goede van iedereen, maar deze gedachten stellen mijn geloof in het goede op de proef. Is de liefde om elkaar te helpen met de orkaankracht verdwenen?

Jan van Wijk, 9 september 2017

 

Prins Maurits staat op z’n strepen

Prins Maurits is bij de Koninklijke Marine bevorderd tot “kapitein ter zee”. Dit is gebeurd, nadat hij de hoogste baas van de zeemacht om “een extra streep” heeft gevraagd. De prins heeft gezegd, dat hij zich in gezelschap van louter hoge militairen “underdressed” voelt. Hij vraagt simpelweg: Kun je mij er een streep bij geven? Het lijkt wel Sinterklaastijd met een verlanglijst van een prinsje. Enkele maanden later heeft Maurits een streepje meer en met zijn nieuwe rang van “kapitein ter zee” is hij nog één streepje verwijderd van “generaal”. Hij heeft nu zijn rang, welke volgens ingewijden in overeenstemming is met zijn maatschappelijke positie. Waarom is dit dan niet veel eerder gebeurd?, vraag ik me af, want dan zou zijn streepjesvraag overbodig maken.

Prins Maurits is adjudant van koning Willem-Alexander en dit is een protocollaire rol, welke hij heeft naast een drukke baan buiten het koningshuis. Prins Maurits, die de naam heeft van Maurits van Oranje-Nassau van Vollenhoven wil er een streepje bij, want hij voelt zich niet hoog genoeg geplaatst in rang. Kijk, dan vind ik hem erg op z’n strepen staan en wil hij er meer gestreept opstaan bij andere, rijk gestreepte militairen. Echter, Maurits heeft geen staat van dienst opgebouwd bij de Koninklijke Marine, welke recht geeft op dit extra streepje. Militairen moeten heel wat voor kunnen leggen om te worden bevorderd, maar dat geldt niet voor prins Maurits. Hij hoeft enkel een vraag met een serieuze ondertoon te stellen. Toch, wel opvallend dat een prins zo op zijn strepen staat. Hier gaat het om het uiterlijk en niet over het liefdevolle binnenste. Dat bescheidenheid een mens groot maakt, geldt hier niet voor een prinsje. Nu ga ik mijn strepen eens tellen …

Jan van Wijk, 6 september 2017

 

Brief aan mezelf

Strik

Beste Jan,

Al tientallen jaren draag ik op mijn overhemd of shirt een strik. Een stropdas is aan mij niet besteed. Ik hou ook niet van een strop, maar verkies een strik om de hals. Een stropdas heeft bij menigeen wat weg van een borstlap of afveegdoek en daar heb ik niets mee. Ik voel me dan ook liever gestrikt dan gestropt, om over een valstrik of strikvraag maar te zwijgen.

In de loop van de jaren heb ik een steeds groter wordende voorraad strikjes in vele kleuren, als rood, zwart, wit en blauw en met een behoorlijke variëteit in designs. Mensen, mannen of vrouwen, met een strik kom ik, buiten een gala, weinig tegen. De versiering aan de boord van mijn shirt vind ik prettig en voelt aangenaam aan. De strik wordt ook wel vlinderdasje genoemd. Nou, dat valt goed bij me, want een van de mooiste, liefste en meest indrukmakende dieren vind ik een vlinder.

De versiering van het door mij dagelijks gedragen kledingstuk is klein, maar toch opvallend groot. Ik krijg wel eens de vraag: “Zie jij er altijd zo uit?” Allereerst kijk ik dan de vragensteller wat doordringend en misprijzend aan, want om door een vreemde te worden aangesproken met “jij” vind ik ongepast. Verder heeft de vragensteller blijkbaar weinig benul van de betekenis van het woord “altijd”. In deze context gaat het dan ook over de lichte dag en de donkere nacht. Ik geef geen antwoord, maar ik stel een zeer korte tegenvraag met “Hoezo?” en daarbij kijk ik de ander recht in de ogen en wordt het vervolgens veelal even stil. Ach, mensen zijn zo weinig gewend.

Behalve een strik draag ik elke dag een kostuum en heb ik menig maatpak in de kast hangen. Kijk, ik vind het stijlvol me zo te kleden. Ik heb dan ook niets op met mensen, die blijk geven van een enorm kennistekort aan etiquette of met gaten in broek of shirt en ongepoetste schoenen gekleed te gaan.

Welnu, Jan, als je me tegenkomt ben ik met pak en strik aan. Oh, kom je me sportend tegen in hardloop- of fietskledij dan ben ik het toch.

Prettige dag.

Groet,

Jan

Jan van Wijk, 2 september 2017

 

Diana … twintig jaar later …

De plotse dood van Diana, nu al twintig jaar geleden, houdt nog steeds en dat wereldwijd, de gemoederen bezig. Een zeer dramatische nacht zet haar leven stil na een noodlottig ongeluk in een tunnel te Parijs.

De zeer geliefde Lady Di, die na haar scheiding van de Britse prins Charles de saaiheid van het koninklijk bestaan afschudt, voelt zich eindelijk vrij. Diana wordt dan meer en meer een stijlicoon. Zij gaat vaker hogere hakken van een speciaal design dragen, laat haar rokken wat korter maken tot vlak boven de knie en kiest voor kleding met kleur. Wat taboe was voor de Britse, koninklijke familie is eindelijk voorbij. Diana verschijnt vaak in een mantelpakje en pumps aan haar voeten, wordt een van de meest gefotografeerde vrouwen en is een graag geziene gaste in de diverse media.

Ik verneem, dat Diana voortleeft in de harten van velen. Haar gepaste en verfijnde glamouruitstraling trekt de aandacht. Ook is zij opvallend vaak in actie voor minderbedeelden, zet zich in voor goede doelen en heeft steeds een vriendelijke, knappe uitstraling. Dit al maakt van haar een topvrouw, waar nu nog steeds velen kostbare herinneringen aan hebben. In mijn gedachten is zij een opvallende icoon met veel liefde voor de mensen.

Jan van Wijk, 30 augustus 2017

Slank en optimistisch

Mensen, die veel groenten en fruit eten zijn niet alleen slanker, maar ook optimistischer. Dit lees ik in een rapport van onderzoekers van de Amerikaanse Harvard School. In dit verslag staat, dat door veel groenten en fruit te eten iemand een hoger niveau in het bloed heeft aan carotenoïden, zoals bètacaroteen. Deze stoffen zitten voornamelijk in groene bladgroenten en oranje fruit. Ook wortelen zijn een rijke bron om slank en optimistisch te worden en te blijven.
Ik verneem, dat iemand zich geheel anders voelt door enkele weken veel spruiten, sla en broccoli te eten, als tussendoortjes enkel wortelen eet en sinaasappelen en mandarijnen consumeert. Deze persoon gaat dan slanker worden en positiever dan voorheen in het leven staan. Zou dit nu het spraakmakende resultaat opleveren, waar velen naar verlangen? In elk geval komt het rapport smaakmakend bij me over.

Al jaren heb ik een grote liefde voor groene groenten en fruit. Ben ik daardoor zo slank en optimistisch?

Jan van Wijk, 26 augustus 2017

 

Willem Elsschot uit de vergetelheid

Onlangs zijn er drie vergeten boeken van Willem Elsschot opnieuw uitgebracht. Het zijn de romans “de verlossing” en “pensioen” en de novelle “het tankschip”. Boeken van Elsschot, welke ik tijdens en na mijn middelbare schooltijd veelvuldig heb gelezen.

Willem Elsschot, het pseudoniem voor de Antwerpenaar Alfons de Ridder, zie ik als de grootste Vlaamse schrijver in het Nederlandse taalgebied. Zijn werken gaan veelal over mensen in zaken. Elsschot is zakenman en kent de wereld van handel, maar ook van list en bedrog. Hij wordt vaak gezien als een cynisch schrijver en is met de Noord-Nederlander Bordewijk ingedeeld bij de stroming de Nieuwe Zakelijkheid. Elsschot heeft vrienden onder schrijvers gekend, als Du Perron, Ter Braak en Vestdijk.

Bij het heruitgeven van drie werken van Willem Elsschot ontstaat opnieuw meer belangstelling voor de schrijver. Ik denk dan terug aan mijn middelbare schooltijd en daar was Willem Elsschot verplichte kost. Deze verplichting heb ik niet zo ervaren, omdat ik graag werken van hem las en nog steeds herlees. Ineens komen flarden van de meesterlijk geschreven roman “de verlossing” in me op en in mijn gedachten ervaar ik opnieuw de strijd tussen de vrijdenker Pol van Domburg en pastoor Kips. Een boek van honderd jaar geleden en het leest nog steeds als een verademing.

Jan van Wijk, 23 augustus 2017

 

Brief aan mezelf

de ander

Beste Jan,

Iemand voor het eerst ontmoeten en meteen een gevoel van oké of niet. Herken jij dat ook, Jan? Hoe ga ik met een ander om?, vraag ik me dan af. Nou, dat varieert. Bij de een had ik meteen een vertrouwd gevoel en bij een ander kwam afkeer bij me op. Dit gebeurde door de eerste indruk. Hoe belangrijk is dan wel niet de eerste indruk en dan te weten dat deze maar één keer van toepassing is.

Ik ben met het beoordelen bij een eerste indruk in de loop van de tijd wat minder snel geworden. Meteen een oordeel klaar hebben, is er niet meer bij. Het voelt nu bij me als volslagen absurd om door één oogopslag op het uiterlijk en dus al in één tel te moeten vinden, dat het al dan niet oké is. Het gezicht, postuur, kleding, houding, taalgebruik, gedrag en geur zijn nogal eens smaakbepalende factoren, welke bedrieglijk kunnen zijn. De eerste indruk later bijstellen is dan correctiewerk. Eens wat zorgvuldiger met de ander omgaan, komt dan in me op. De uitdaging is het oppervlakkige doordringen om de ander te ontdekken.

Ik heb een vraag aan je. Jan, hoe zie jij mij? Ik vraag je dit, omdat ik al vele malen heb moeten horen: “Nou, in het begin, dacht ik, wat een vreemde man. Lang, slank, lang haar, in kostuum, gebekt en nog wat meer (maar dat is me nooit verteld). Maar nu ik u wat beter ken, valt dat allemaal wel mee.”
Zo Jan, en nu jij, ook al kennen we elkaar al heel lang.

Prettige dag en groet,

Jan

Jan van Wijk, 19 augustus 2017

 

Elvis Presley al 40 jaar geleden …

Het is 40 jaar geleden dat “The King Of Rock” kwam te overlijden. Opmerkelijk is wel, dat de zanger nog springlevend is in de herinneringen van velen en ook van mij. Frequent hoor ik op de radio of via een CD nummers van de legendarische Elvis Presley. Ontelbare hits zijn er van en door hem gekomen en nog veel meer liedjes heeft hij gezongen.

Elvis Presley leeft voort en dit niet alleen in gedachten en herinneringen, maar ook via zijn muziek, deze van coverbands en zangers en zangeressen die songs van hem brengen, waardoor zijn grote nummers blijven klinken als grote muzikale vondsten van de jaren 50, 60 en 70 van de vorige eeuw.

Ik heb grote waardering voor Elvis Presley; de man die zovele liedjes wereldwijd in de hitparades zong. Elvis Presley heeft een zeer gevarieerd repertoire opgebouwd van rock tot gospels en meer. Het meest hou ik van zijn wat meer rustige liedjes, zoals “Crying In The Chapel”. Vanochtend hoorde ik het prachtige en meeslepende “If I Can Dream”. Dit nummer is voor mij zijn meest mooie lied en het bleef de verdere dag in mijn hoofd hangen. Wel opmerkelijk, juist op de dag dat hij 40 jaar terug zijn laatste adem heeft laten gaan, hoor ik mijn favoriete Elvis nummer. Dit lied zegt me zoveel. Voor mij leeft Elvis Presley voort …

Jan van Wijk, 16 augustus 2017

Woordliefde 8 jaar

Beste lezers van Woordliefde,

Op maandag 14 augustus 2017 verjaart Woordliefde en wordt 8 jaar.

Al deze jaren is het mij gegeven woorden aan Woordliefde te bezorgen. Dagelijks een liefdesaforisme schrijven, elk etmaal werken aan een column en ook elke 24 uren woorden aan het papier toevertrouwen om later weer een boek uit te brengen. Dit gaat voor mij als vanzelf, omdat ik er plezier aan beleef, het dagelijkse kost is om er steeds mee verder te gaan en mijn hoofd aan het werk zetten om ook zo mentaal fit te blijven. Ingevingen komen frequent bij me binnen. Dan pak ik papier en pen. Schrijf woorden op en dit voelt als spelen met woorden. Ik voel me dan weinig schrijver en dichter, maar meer een woordspeler.

Voor de komende tijd heb ik nog plannen met Woordliefde. Ik hoop deze in praktijk te mogen brengen. Ook hoop ik u nog vaak bij Woordliefde te mogen ontmoeten en daartoe nodig ik u uit.

Jan van Wijk, 12 augustus 2017

 

Foppe de Haan smeedt succes van Oranje-Leeuwinnen

Voetbaltrainer Foppe de Haan is, na triomfen met Jong Oranje en SC Heerenveen, ook succesvol met de Oranje-Leeuwinnen. De 74-jarige voetbalcoach is een meester in het laten herhalen van topkunsten op de grasmat. Hij doet dat dit jaar met het Nederlands vrouwenelftal en dan met een belangrijke rol op de achtergrond op het Europees Kampioenschap (EK), dat in Nederland wordt gespeeld.

Foppe de Haan is een bescheiden man en komt tijdens het EK bewust amper in beeld. Zelfs neemt hij plaats op de tribune als de dames spelen. Hij is begin dit jaar bij de technische staf van de voetbaldames gekomen en dat als assistent-trainer. Sinds zijn aantreden is het spel van de dames veranderd en heeft het gewonnen aan kwaliteit. Hij vertelt de voetbalsters ook mooie, informatieve verhalen en praat hen moed in.

Foppe de Haan is ontzettend dankbaar, dat hij dit EK als lid van de technische staf nog mag meemaken. Hij geniet van de familiale sfeer, vindt het EK een groots toernooi en van de voetbalvrouwen ontvangt hij veel hartelijke warmte. Na elke gewonnen wedstrijd bespringen de dames hem massaal. Foppe geniet er ook van, dat er zoveel supporters in de stadions zijn en er ongekend veel miljoenen naar de wedstrijden op de televisie kijken. Hij is de koning te rijk met deze ervaring bij de Nederlandse topvoetbalsters. Wat houdt hij van zijn sport! Wat heeft hij genoten van de degelijke voorbereidingen, uitmuntende sfeer, spannende wedstrijden en de uitbundige huldiging in Utrecht! Wat is hij trots op de Oranje-Leeuwinnen!

Jan van Wijk, 9 augustus 2017

 

Marianne Vos Europees Kampioen

In het Deense Herning worden de Europese Kampioenschappen op de weg gehouden. In de wedstrijd voor de elite dames slaat Marianne Vos haar slag …

De Nederlandse Kirsten Wild is met stip de snelste van de wielrensters, maar zij heeft geen al te best wegseizoen en haar vorm laat te wensen over. Marianne Vos is, na een blessure, sinds enkele weken weer goed op dreef en zo won zij onlangs wederom de Acht van Chaam.

Ik zie dat de Nederlandse ploeg overheersend aanwezig is in het lang gesloten peloton bij de wedstrijd om de Europese titel in het wegwielrennen in het Deense Herning. Er is een vlakke omloop uitgetekend, het weer is winderig en erg regenachtig. De Nederlandse dames doen aanvallen van andere rensters te niet en houden de 120 kilometer lange koers een hele tijd onder controle.

Op zo’n 65 kilometer voor het einde demarreert Marianne Vos en zij brengt een ontsnapping tot stand met de Francaise Delrenne. Na 5 kilometer is alles weer bijeen en ontstaat weer een gesloten peloton. Van de Nederlandse rensters is ook Janneke Ensing nog actief in een ontsnapping met veel rensters, maar ook deze vlucht is van korte duur, want Ellen van Dijk en Chantal Blaak zorgen voor een tijdelijke en relatieve windstilte.

Opeens merk ik een overleg op tussen Kirsten Wild en Marianne Vos. Wat later ontsnapt Marianne Vos uit de greep van het peloton en krijgt enkele rensters mee. Blijkbaar heeft Wild tegen Vos gezegd niet super te zijn op deze dag. De voorsprong van Marianne Vos en enkele mededingsters groeit met de kilometer en de kopgroep blijft uit de greep van het jagende peloton. De Nederlandse rensters gaan ervan uit dat Marianne Vos het in de laatste meters wel succesvol gaat afronden en dit gebeurt ook. De kopgroep bereikt met een kleine voorsprong de eindmeet. Ik zie Marianne Vos de eindspurt winnen en zij wordt voor de eerste maal Europees Kampioen. Marianne volgt haar landgenote Anna van der Breggen op. De Italiaanse Giorgia Bronzini verovert het zilver en de Russische Olga Zabelinskaya wordt derde en ontvangt het brons. Marianne Vos wordt voor de eerste maal in haar rijk gevulde carrière Europees Kampioen en zij straalt enorm op het podium. Wat toont Marianne Vos veel liefde voor haar sport om, na de zoveelste tegenslag, weer op het hoogste niveau terug te komen.

Jan van Wijk, 5 augustus 2017

 

Van geslacht tot geslacht

Theorieën over transseksualiteit zijn ontwikkeld en met het gevoel in een verkeerd lichaam te zijn geboren, heeft geleid tot geslachtsveranderingsoperaties. Echter, hebben dergelijke ingrepen wel zin? Ik hoor, dat de misplaatsing van geslacht een misvatting is, omdat geen verband aanwezig is met de lichamelijke werkelijkheid. Zo nemen transgenders aan, dat zij afwijken van dat wat de natuur heeft bepaald, namelijk het zijn van een vrouw of man. In de psychiatrie is dit bekend als “body dysmorphic disorder” ofwel er zijn mensen die psychosociale stoornissen projecteren op hun lichaam. Zij hebben hun lichaam niet lief. Dit is de reden, dat zij hun lijf willen laten veranderen om de stoornissen weg te nemen. Volgens mij is er dan sprake van een mentale stoornis en niet van een fysiek probleem. Chirurgische ingrepen om het geslacht te wijzigen houden dan ook de mentale stoornissen in stand.

In de gendertheorieën van de laatste jaren gaat het verder dan de transseksualiteit. Biologie speelt daarbij geen rol, want de natuur is ondergeschikt. Volgens de genderactivisten gaat opvoeding boven natuur. Hun doel is dan ook afbraak van de huidige cultuur van het vrouw of man zijn.

In Nederland zijn de eerste stappen al gezet om de genderactivisten tegemoet te komen. De Nederlandse Spoorwegen en de gemeente Amsterdam schaffen de binaire transen, dus het vrouw of man zijn, af. Binnenkort spreken zij over bijvoorbeeld “Beste mensen” en “Geachte reizigers” in plaats van de woorden “Dames en Heren” te gebruiken.

Van de genderactivisten mag niet worden gesproken over mentale stoornissen. Het is een taboe op hen kritiek te hebben. Wat is de volgende stap? Aanpassing van de Nederlandse wetgeving om een zeer klein groepje genderactivisten op hun wenken te bedienen? Volgen er dan geldboetes bij wetsovertredingen als door iemand “Dames en Heren” wordt gezegd, zoals nu bijvoorbeeld al in Canada? Kunnen dan gescheiden toiletten voor vrouwen en mannen ook niet meer? Opnieuw is het jammer, dat een minimale minderheid wijzigingen oplegt aan de grote meerderheid in het land. Niet houden van het eigen lichaam blijft toch een mentale stoornis …

Jan van Wijk, 2 augustus 2017

 

Juan Carlos een koninklijke casanova

De voormalige koning van Spanje, Juan Carlos, heeft een druk en afwisselend seksleven en dat al decennia lang. Volgens zijn biograaf Amadeo Martinez Inglés staat het aantal veroveringen van de ex-vorst op bijna 5.000! In een koninklijk schandaalboek wordt op verbijsterende wijze melding gemaakt van een koning met duizenden minnaressen.

Ik stel me voor, dat Juan Carlos een nauwgezette planning moet volgen om de vele afspraken te regelen, welke dan ook nog achter gesloten gordijnen plaatsvinden. Verbijsterend vind ik de onthullingen over Carlos ook voor zijn vrouw Sofia. Zij en Juan Carlos sluiten een huwelijk in 1962, hebben nooit een goede verhouding, maar blijven op papier en voor de schijn van het landsbelang bijeen. Grote liefde is er tussen hen niet. Juan Carlos haalt zijn bevrediging bij vele, andere vrouwen. Echter, de liefde van de grote rokkenjager blijft op de dool …

Jan van Wijk, 29 juli 2017.

Meer koersruimte voor vrouwen tijdens de Tour de France

Ook dit jaar heeft de Tour de France miljoenen geboeid, want velen hebben de wielrenners strijd zien leveren op de televisie of internet. Ook is de radio bij menigeen het favoriete medium om de ontwikkelingen in de Ronde van Frankrijk te volgen. Verder zijn er vele belangstellenden, die de krant lezen om over de Tour wat te weten te komen. En … dan is er een hele grote groep wielerliefhebbers, die naar de Tour de France zijn gaan kijken. Uit dit alles blijkt, dat de Tour de France het grootste wielerspektakel is.

Ook ik heb de Tour de France gevolgd en heb enkele ritaankomsten mogen meemaken, zoals op de Col d’Izoard. Voordat de Tourrijders op deze hoge berg van 2360 meter aankwamen, werd een wedstrijd voor vrouwen gehouden, namelijk “La Course”. De Nederlandse Annemiek van Vleuten won op de hoge bergentop op magistrale wijze.

Successen voor de Nederlandse wielrenners waren vooral weggelegd voor twee ritwinnaars, namelijk Bauke Mollema en Dylan Groenewegen. Ook hebben de Nederlanders wielrenners van het Sunwebteam zich nadrukkelijk gemanifesteerd om hun ploeggenoten Barguil en Matthews naar de overwinningen in het berg- en puntenklassement te leiden.

Een succesvolle Tour de France is voorbij. Hopelijk is er voor de vrouwen in het volgend jaar meer koersruimte dan de twee ritten van dit jaar op de Izoard en in Marseille. De dames zijn toe aan een meer volwaardige “La Course” van minimaal vier dagen. Zo wordt de Tour de France een uithangbord voor topwielrennen voor mannen én vrouwen, waar velen met veel liefde van genieten.

Jan van Wijk, 24 juli 2017

 

Núria

In het bergdorpje Ribes de Freser, dat aan de zuidkant van de Pyreneeën ligt, begint voor mij een belevenisvolle rit door de bergen. Een tandradbaan, de “Cremallera” brengt mij naar het duizend meter hoger gelegen Spaanse Vall de Núria. Met een speciale trein ben ik na zo’n drie kwartier ruim 12 kilometer verder en één kilometer hoger. De treinreis gaat door donkere tunnels en langs angstaanjagende afgronden. De steile spoorweg is in 1931 aangelegd en deze investering was noodzakelijk. Immers, een groeiende stroom pelgrims wilde naar het Mariabedevaartsoord “Sanctuari de Núria”.

Op de dag van vandaag gaan, naast de pelgrims, vele toeristen naar het hoog gelegen oord. De toeristen willen in de zomer bergwandelingen maken en in de koude maanden skiën. Een bezoek aan het heiligdom vind ik meer dan de moeite waard. “Sant Gil” is hier opvallend aanwezig en tijdens een steile bergwandeling kom ik twee holen tegen, waarin hij zich jarenlang heeft teruggetrokken. Dat is eeuwen geleden. Wat zouden deze holen veel kunnen vertellen …

Jan van Wijk, 22 juli 2017

Gezonde levensstijl

De levensstijl van menige Nederlander is zodanig, dat deskundigen zich de vraag stellen of de groei van mensen die gezond leven doorzet. Immers, de groep met aandacht voor gezond leven is nog steeds groeiende. Hieruit concludeer ik, dat er dan een gezonde wind door het land waait.

Een gezonde levensstijl gaat bij mij verder dan enkel bewegen door bijvoorbeeld te wandelen, joggen, fietsen of lichamelijke oefeningen te doen. Want, ook voeding speelt een rol bij een gezonde levensstijl. Ik verneem, dat er nog wel wat winst is te boeken op het vlak van gezond zijn, worden en blijven. Zo eten 9 van de 10 mensen te weinig groenten en fruit en 4 op de 5 eet te weinig vis. Ook hoor ik, dat driekwart van de bevolking alcoholische dranken neemt en de helft van dit aantal personen consumeert dagelijks twee glazen of meer drank met alcohol.

Menig keer koop ik mijn voedingsmiddelen in supermarkten en dan valt het mij op, dat deze zaken niet bepaald het certificaat gezond van mij zouden krijgen. Ik zie nogal wat producten met een hoog zout- of suikergehalte en de versheid heeft meer dan eens geschiedenis gemakt. Van mij mag een gezonde supermarkt in de buurt van de kassa groenten en fruit uitstallen en minder zout en suiker in de producten laten verwerken. Wellicht wordt dan ook de supermarkt echt gezond. Ineens komt de gedachte bij me op, dat bewust consumeren de verleiding moet weten te doorstaan, want in een supermarkt speelt verleiden een belangrijke rol.

Jan van Wijk, 19 juli 2017.

Barbezieux

Op weg naar het zuiden van Frankrijk wilde ik overnachten in een oude stad en mijn keuze viel op Barbezieux.

In het centrum van deze historische plaats zag ik heel wat winkelpanden, waarvan een deel te koop of te huur stond. Enkele detailhandelszaken werden opgeknapt. Er zijn dus nog ondernemers in Barbezieux, die een positieve kijk op de toekomst hebben. Ik raakte in gesprek met een van hen en, zoals in Nederland, hebben ondernemers in enkele branches het ook in Frankrijk moeilijk om te blijven voortbestaan, maar er zijn ook andere wegen ... Deze Franse ondernemer wilde een zaak beginnen, omdat er in deze plaats een dergelijke winkel ontbrak. Deze zakenman zag kansen en wilde deze benutten.

In Barbezieux bezocht ik de eeuwenoude kerk, welke in de 12e eeuw is gebouwd. In dit gebouw, met hele dikke muren en weinig ramen, zag ik vrijwel geen lampen en het verblijf bezorgde mij een donkere belevenis. In de grote kerk waren enkele, nauwelijks zichtbare, relieken in kleine, erg schaars verlichte nissen. Links van het altaar stond een groot Mariabeeld. Ik wilde er enkele kaarsen aansteken voor de plaatselijke ondernemers en als dank voor de tot heden veilig verlopen reis. Echter, kaarsen waren niet verkrijgbaar en bijgevolg was het mij niet gegund meer licht in de duisternis te brengen. Toen ik weer buiten was, lachte de zon mij toe en werd mijn hart nog warmer.

Jan van Wijk, 15 juli 2017

 

Pennenvruchten

Bij het lezen van verhalen, gedichten en rijmen heb ik bewondering voor het geschreven woord. Dit ontzag is groter, naarmate mijn hart meer wordt geraakt of mijn gedachten dieper graven. Vaak blijven woorden dan in mijn hoofd hangen.

Ik geniet van teksten als gedichten en dit vooral om het mooie, gevonden taalgebruik. De creativiteit met woorden is onbegrensd. De uitingen van gevoel door het hart te laten spreken, treffen mij. Zij, die rijmen, gedichten schrijven, tonen moed zich in woorden kenbaar te maken. Deze mensen laten hun binnenste zien. Wat vind ik het mooi te mogen ervaren, wat er aan creatiefs wordt toevertrouwd aan het papier.

Onlangs was ik bij vrienden op bezoek. We hebben dan vaak gesprekken over geloof, liefde en gevoel. Opeens kreeg ik een schrift in mijn handen en ik begon te lezen. Ik was, na de schrijfster, de eerste lezer en dat in dertig jaar dat zij teksten met veel gevoel op papier heeft gezet. Wat was dat bijzonder delen van het binnenste.

Af en toe hoor ik dat iemand veel geschreven heeft, maar dit alleen aan zichzelf laat lezen. Wat moet zo iemand kunnen genieten. Het is een hele stap de neergeschreven woorden met anderen te delen en hen ook te laten genieten. Een gesprekje, of wat meer, kan leiden tot het mogen lezen van wat de ander heeft geschreven. Soms mondt daar een voordracht uit of het samenstellen van een bundeltje, maar in elk geval ontstaat er een meer krachtige band.

Wat een rijkdom mag ik lezen! Wat zijn er bijzondere mensen, die hun pennenvruchten tot bloei laten komen. Wat een liefde voor het woord!

Jan van Wijk, 12 juli 2017

 

Brief aan mezelf

Ontmoeten

Beste Jan,

In ontmoeten zie ik meer dan tegenkomen. Ontmoeten is voor mij ook kennismaken, elkaar leren kennen en door uitzicht inzicht in de ander verkrijgen. Ontmoeten is tijd maken om de ander bij me te laten zijn.

Een ontmoeting is een actie, welke vanuit de buitenkant naar het binnenste van mensen gaat. Zo voelt dat bij mij, want een ontmoeting raakt het binnenste in mij en dan komen drie woorden bij me op, namelijk zien, openen en handelen. Door de ander te zien, neem ik deze persoon waar, bij openen geef ik mezelf en de ander de ruimte om tot nader contact te komen en door te handelen word ik geraakt en hopelijk de ander ook. Door te handelen komt de vraag: “Wat ga ik doen met mijn gevoel?”

Een ander ontmoeten bij verdriet of onmacht komt als geroepen. Bij verdriet ervaar ik verlies, teleurstelling of geen toekomst in beeld hebben. Onmacht toont zich bij het laten vallen, het moeten verliezen, het niet kunnen en de toekomst is dan duister. Schijnbaar sta ik dan met lege handen. Maar deze schijn bedriegt. Een ander bij verlies of onmacht tegenkomen, maakt de ontmoeting krachtiger en voel ik, dat ik wat kan betekenen.

Ik bezoek een vriend. Hij kampt met fikse tegenslag. We hebben meer dan wat met elkaar te delen. Ik voel dat deze ontmoeting bij beiden goed doet. Ik zie een glimlach, want het binnenste is geraakt. Jan, wat is ontmoeten kostbaar in het leven.

Prettige dag en groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 8 juli 2017

Anton van Wilderode herdacht in Moerbeke

Vorige week was ik in het Waasland en wel in het Vlaamse Moerbeke om er de herdenking van de geboortedag bij te wonen van Anton van Wilderode. Anton van Wilderode is het pseudoniem van Cyriel Paul Coupé, de dichter, vertaler, essayist, priester en leraar, die leefde van 1918 tot in 1998 en met zijn werk maakte ik kennis op de middelbare school.

De herdenkingsplechtigheid begon op de begraafplaats in Moerbeke en wel bij het graf van de productieve dichter. Enkele gedichten van hem werden voorgelezen aan zo’n 150 belangstellenden. Daarna ging de herdenking verder in de Sint-Antoniuskerk, welke gelegen is op een paar honderd meter van het kerkhof. Tijdens de eucharistieviering waren ruim 200 mensen aanwezig en werden teksten en liederen van Anton van Wilderode voorgedragen en gezongen. Ik heb veel gedachten aan Anton van Wilderode, want hij wist wat het is dienstbaar te zijn met aandacht voor taal in gedachten voor anderen en zichzelf, in het hoofd de woorden te koesteren, uit te spreken daarna aan het papier toe te vertrouwen. Hij was ook dienstbaar aan Gods woord en besefte dat door aandacht veel groeit en anderen in beweging zet. Na de kerkdienst was er in het gemeentehuis van Moerbeke-Waas een receptie en ik genoot van de zeker 300 belangstellenden, die ongetwijfeld liefhebbers zijn van poëzie. Opvallend was dat naarmate de plechtigheden volgden het bezoekersaantal toenam. Gaat dan toch de meeste belangstelling uit naar bijeenkomsten met drank …?

Onder het naar huis rijden schieten mij woorden van Anton van Wilderode te binnen, zoals “de wereld die wij willen draagt geen wapens” en “wachten tot niets meer kan deren”. Het voelt zo mooi om woorden lief te hebben.

Jan van Wijk, 5 juli 2017

 

De Efteling verrast met Symbolica

Vandaag, zaterdag 1 juli, heeft De Efteling een nieuwe, bijzondere familieattractie in gebruik, namelijk Symbolica. Deze nieuwe, overdekte publiekstrekker komt vanwege het 65-jarig bestaan van het ontspanningspark. Deze parel is een fantasiepaleis en heeft een jarenlange voorbereiding en een investering van zo’n 35 miljoen euro gevergd. Dit bedrag lijkt me hoog, maar ik hoor dat de attractie “Baron 1898”, een spectaculaire achtbaan, een investeringsplaatje laat zien van 18 miljoen euro. Ook de bekende attracties, als Droomvlucht en Villa Volta hebben heel wat technische en financiële inspanningen gekost.

Ik verneem, dat De Efteling meer buitenlandse gasten wil ontvangen en daartoe zijn speciale campagnes gestart. De Nederlandse bezoekers maken ongeveer 80% uit van het totaal en de buitenlanders zijn met name Vlamingen met 20% van het bezoekersaantal van 4,8 miljoen over het jaar 2016. Nieuwe attracties worden voor Nederlanders gebouwd, omdat voor het merendeel van de buitenlandse bezoekers alles nieuw is.

De Efteling bestaat sinds 1952 en ik ben er al vaak geweest. Vooral kunstenaar Anton Pieck heeft heel wat creatieve bijdragen geleverd. Zijn inbreng is heel duidelijk te zien in Het Sprookjesbos, waar ik graag kom. En wat te denken van Holle Bolle Gijs, die in verschillende uitingen maar liefst twaalfmaal in het park is vertegenwoordigd.

Ineens denk ik aan mijn eerste bezoek aan De Efteling met mijn pa en ma. Ik heb daar met volle teugen van genoten en dat met “slechts” een speeltuin en enkele sprookjes. Dat is vele jaren geleden …

Jan van Wijk, 1 juli 2017

 

Tour de France 2017

Op zaterdag 1 juli start de Tour de France 2017 met een tijdrit in de Duitse stad Düsseldorf. De belangstelling voor de eerste rit is ongekend groot, want het is al heel wat jaren geleden dat een Duitse plaats het vertrekpunt van de Tour mocht zijn. Kanshebbers op ritzeges zijn er volop, waaronder ook Nederlanders, als de sprinter Dylan Groenewegen en klimmer Robert Gesink. Voor het eindklassement zijn vooral Chris Froome en Alberto Contador als kanshebbers genoemd en ook de Colombiaan Quintana.

Voor niet alleen wielerliefhebbers, maar ook voor sportbelangstellenden en mensen die van natuurschoon houden biedt de Ronde van Frankrijk rijkelijk veel. Elke etappe is anders, komt in een andere streek, levert beelden vol natuurpracht en een sfeer van gezellige drukte met meestal mooi weer. Wat een rijkdom aan goed gevoel gaat dit weer opleveren.

Ook ik bezoek dit jaar weer de Tour de France. Ik kijk al uit naar de spannende tijdrit in Düsseldorf, maar ook naar de te verwachten massasprint in Luik en de aankomsten in de bergen. Ik geniet dan van de ambiance, strijdlust en de warme sfeer van het wielrennen in de zomermaand juli. Ongetwijfeld zie ik weer vele liefhebbers van de wielersport genieten en renners die spektakel bieden. Keer op keer ervaar ik dat velen, zoals ik, houden van dit zomerse avontuur.

Jan van Wijk, 28 juni 2017

 

Maria Ommegang door belofte

Op zondag 25 juni 2017 trekt de Maria Ommegang voor de 73e keer door de historische binnenstad van Bergen op Zoom.

Midden in de Tweede Wereldoorlog doet kapelaan Ooijens in de Heilige Mis, tijdens de preek, een belofte. Hij zegt, dat als Bergen op Zoom van groot oorlogsgeweld en -leed blijft bespaard er elk jaar een dankstoet ter ere van Maria komt. Hij spreekt dit uit op 15 augustus 1942, de dag van Maria Hemelvaart. Bergen op Zoom wordt eind oktober 1944 door Canadese militairen bevrijd en in 1945 trekt de Maria Ommegang voor het eerst in Bergen op Zoom.

De laatste jaren is de stoet gegroeid en zijn zo’n duizend personen betrokken bij de Maria Ommegang, welke traditiegetrouw op de laatste zondag van juni trekt. De stoet toont fragmenten uit het Oude en Nieuwe Testament. Ook de Zeven Vreugden van Maria komen in de dankstoet tot uiting, evenals enkele culturele aspecten uit de geschiedenis van Bergen op Zoom. Tijdens de stoet wordt door deelnemers gezongen, gedanst en gedeclameerd. Ook rijden verscheidene wagens in de Ommegang mee.

Elk jaar kiest de organisatie van de Maria Ommegang een thema en dit jaar is dat “Met Maria danken voor de vrijheid”. De dankstoet vertrekt om 15 uur bij Het Markiezenhof, gaat vervolgens naar de Grote Markt en doet daarna nog enkele straten in het centrum aan. Om 17 uur is de afsluiting in de Gertrudiskerk aan de Grote Markt. De Maria Ommegang is de enig dankstoet in Nederland met zo’n lange traditie.

Jan van Wijk, 23 juni 2017

Internationale Reuzenstoet

De Reuzenstoet is elke vijf jaar een historisch evenement in Bergen op Zoom. Zo ook afgelopen zondag, 18 juni, waarbij meer dan 50 reuzen door de straten van de stad hebben getrokken. Het unieke van de stoet is, dat het dit jaar de enige Internationale Reuzenstoet in Nederland is.

Al sinds de middeleeuwen spreken reuzen, door hun enorme verschijning, tot de verbeelding van velen. In die tijd beeldden reuzen Bijbelse verhalen aan mensen uit. Eeuwen later vormen de reuzen een eerbetoon aan bijzondere figuren uit de geschiedenis.

De reuzencultuur is in Spanje, Frankrijk en België ongekend populair, maar ook in de stad Bergen op Zoom, waar duizenden hebben genoten van reuzen uit de eigen plaats en van ver daarbuiten.

Op zondag 25 juni trekt er weer een stoet door het centrum van Bergen op Zoom. Het is dan een geheel andere stoet, welke om 15 uur vanaf het Markiezenhof start. Dan trekt voor de 73-ste keer de Maria Ommegang door het historische centrum van de stad. Ook daar wil ik, met devotie voor Maria, opnieuw bijzijn.

Jan van Wijk, 21 juni 2017

 

Vaderdag

Op Vaderdag staan vaders wat meer in de belangstelling en dat met name door het instrument “commercie”. Vaders krijgen aandacht, kinderen spreken en zingen hem toe, wat oudere, jonge mensen komen op bezoek en geven een cadeautje, als een boek, geluidsdrager, fles drank of foto van twee of meer generaties. Vaderdag zou dan op een serieus feest moeten lijken. Met Vaderdag aandacht voor vader en op andere dagen …

Ik heb mijn vader elke dag in mijn hoofd, ook al is hij ruim 26 jaar geleden gestorven. Elke morgen groet ik hem, want mijn pa staat met een foto op de piano. Ik vraag me meermaals af, wat hij doet als hij zo af en toe in mijn plaats staat. Ik deel met mijn vader mijn belevenissen en dat is ook dagelijks werk, dat niet als werk voelt. Op enkele dagen in het jaar sta ik langer bij de foto van mijn vader, zoals met oud- en nieuwjaar, zijn verjaardag en sterfdag, mijn verjaardag en in de Sinterklaastijd, want mijn pa heeft de Goedheiligman tientallen jaren heel vaak geholpen.

Opnieuw kijk ik naar de foto van mijn vader. In gedachten heb ik beelden van het avond- en morgen-land en staat hij aan de overkant. Zijn graf bezoeken is een onbestaande optie, want mijn vader is als as vervlogen. Hij is met de wind vertrokken, wat voel ik me bij hem betrokken.

Jan van Wijk, 17 juni 2017

Afscheid van Sandra Reemer

Sandra Reemer, de geliefde presentatrice en zangeres, is maar 66 jaar mogen worden …

Ik herinner me Sandra Reemer als een goedlachse, hartelijke en vrolijke vrouw, die niet alleen met haar prachtige stem vele liedjes heeft gezongen, maar ook ontelbare programma’s in zalen en op de televisie mocht (mede-) presenteren. Bij al deze activiteiten zie ik Sandra als een zeer innemende vrouw! Dikwijls heb ik genoten van de stem en de wijze van presenteren van haar, mijn leeftijdgenoot. Immers, zij kwam in 1950 slechts zeven dagen na mij op de wereld. Vorige week overleed Sandra Reemer, op slechts 66-jarige leeftijd, aan de gevolgen van een agressieve kanker in de borst.

Vandaag wordt in intieme kring afscheid genomen van Sandra Reemer. Dit is een zware, emotionele dag vooral voor haar 97-jarige vader, moeder van 92 jaar en verdere naaste familieleden. Ook voor de vele bewonderaars van Sandra Reemer is het een triest afscheid met beelden van haar optredens. Dag, onvergetelijke Sandra en dank voor de mooie momenten in zalen en op teevee…

Jan van Wijk, 14 juni 2017

Discriminatie voor sporters

In de topsport zijn er grote verschillen in beloning, mediabelangstelling en waardering tussen mannen en vrouwen. De sekse-ongelijkheid tussen mannelijke en vrouwelijke topsporters komt veelvuldig tot uiting. Een paar voorbeelden ter illustratie …

De eindoverwinning in de Giro d’Italia door Tom Dumoulin is voor velen de eerste zege in de Giro voor een Nederlander. Vergeten wordt dan, dat de wielrensters Marianne Vos en Anna van der Breggen de Giro Rosa al meermaals winnend hebben afgesloten.

Bij een eventueel landskampioenschap van de mannen van voetbalclub Ajax Amsterdam zou er een grote huldiging zijn op het Museumplein van de hoofdstad. Echter, de titel werd niet behaald en het geplande huldebetoon bleef achterwege. Echter, de vrouwen van Ajax hebben zowel de landstitel, als de nationale beker gewonnen, maar voor deze succesvolle vrouwen zijn geen grootse feestelijkheden georganiseerd.

Positief is, dat vrouwen zich in de topsport vaker onderscheiden en dit wat meer aandacht oplevert. Een goed initiatief is ook mannen en vrouwen op dezelfde dag en plaats te laten sporten, zoals in de marathon en het schaatsen op langebaan. Dit levert voor vrouwen meer media-aandacht op. In het wielrennen gebeurt het schoorvoetend meer en meer dat in een klassieker, zoals in de Ronde van Vlaanderen, mannen en vrouwen op dezelfde dag in gescheiden wedstrijden koersen. Echter, de teeveeregistratie laat in verhouding weinig van de wielrensters zien. Positief is ook, dat de verschillen in beloningen voor mannen en vrouwen in het toptennis weggewerkt zijn. Ook is het olympische besluit gunstig om de discriminatie verder weg te werken tussen mannen en vrouwen en wel door een estafette van 4 x 400 meter in gemengde teams te laten lopen op de Olympische Spelen van 2020.

De discriminatie in de sport tussen mannen en vrouwen wordt heel langzaam minder, maar blijft nog duidelijk aanwezig. Echter, de liefde van mannen en vrouwen voor de sport is voor beide seksen immens groot.

Jan van Wijk, 10 juni 2017

Aanslagen in Londen

De Engelse stad Londen krijgt aanslagen te verduren, waarbij vele doden en gewonden te betreuren zijn. Ik vraag me af: Wat bezielt die mensen om aanslagen te plegen? Waarom zaaien deze islamfanatici dood en verderf? Wat geeft deze extremistische moslims de gedrevenheid tot waanzin? Waarom laten gezagsdragers niet tijdig ingrijpen? Kan er wel bijtijds worden gehandeld om terreur te voorkomen? Zijn er nog sterke geheime diensten, waardoor preventief ingrijpen slaagt?

Terroristen hebben intenties om mensen bang te maken en hen wezenloos te doen voelen. Gedachten krijg ik dan als wat is het kwaad toch opmerkelijk aanwezig. Het gevoel bekruipt me, dat aanslagen bij deze tijd horen en ik heb dit maar te accepteren ...

Ik ervaar zware uitingen van kwade gedachten welke door terroristische aanslagen gestalte krijgen. Het leven van goede mensen wordt ernstig op de proef gesteld en het islamitisch terrorisme wordt dan ook nog gefaciliteerd. Politici geven door hun tolerantie ruimte aan een gewelddadige ideologie. Zij faciliteren islamitische scholen, staan moskeeën toe, waar haat wordt verkondigd en geven haatpredikers verblijfsvergunningen. Als er wordt gefaciliteerd dan is het wat mij betreft voor moslimhervormers. Ik geloof in de kracht van het werken aan vrede door goedheid te tonen. Echter, dit mag nog meer en wereldwijd worden gedragen, want de liefde voor het leven heeft bij mij en vele anderen de hoogste prioriteit.

Jan van Wijk, 7 juni 2017

 

Brief aan mezelf

Pinksteren

Beste Jan,

Met Pinksteren wordt de komst gevierd van de beloofde Heilige Geest. Deze Geest heeft zeven traditionele gaven, namelijk wijsheid, begrip, raad, kracht, kennis, vroomheid en godvrezendheid. Daarnaast heb ik vernomen, dat de Heilige Geest negen charismatische gaven heeft. Allereerst is er een woord van wijsheid en vervolgens een woord van kennis, geloof, genezing, wonderen, profetie, onderscheiding der geesten, spreken in tongen en de uitleg daarvan.

Na me nog wat verder in de Heilige Geest te hebben verdiept, weet ik dat er volgens de geschriften nog twaalf vruchten van de Heilige Geest zijn. Dit zijn behalve liefde, vreugde, vrede en geduld, ook bescheidenheid, goedheid, ingetogenheid, kuisheid, trouw, vriendelijkheid, zachtheid en zelfbeheersing. Als ik dit allemaal op me in laat werken, is er een zeer bijzondere Heilige Geest met vele vruchten voor de mensen.

Ik realiseer me, dat al deze gaven en vruchten God-gegeven zijn. Ik ervaar geschenken om mijn talenten te ontwikkelen, waar anderen ook hun voordeel mee kunnen doen, omdat ik wil delen. Verder besef ik dat de omgeving, waarin ik mag verblijven, mij ook vormt.

Menige windvlaag brengt mij verder. Dit voelt als een goddelijke kracht, een heilzame wind. Zo geniet ik van de schoonheid van het geloof. Herken je dat, Jan? Ik ervaar een geestrijk leven, dat mij wordt gegeven en daar ben ik dankbaar voor. Ook dank ik voor de ontvangen inspiratie, want deze is verre van iets en voelt dichtbij. Ik vraag in gebed om licht en zo deze tekst te mogen schrijven.

Als je dit leest, Jan, weet je wat ik met Pinksteren centraal stel. Dat is wat anders dan weer eens een extra dagje vrij om te recreëren aan het strand of in de stad, zonder te weten wat Pinksteren inhoudt. Het is dan voor mij eens uitvoeriger stilstaan bij hetgeen me toevalt en de diepere betekenis van deze dagen.

Groetjes,

Jan

Jan van Wijk, 3 juni 2017.

 

Tom Dumoulin gehuldigd in Maastricht

Tom Dumoulin is gehuldigd en hoe!

De huldiging van Girowinnaar Tom Dumoulin wordt op grootse wijze gevierd in zijn geboortestad Maastricht. Ik wil deze bijzondere gebeurtenis meemaken. Immers, ik ben niet alleen sportliefhebber, maar ook heb ik de bergritten in de Ronde van Italië gevolgd en ik heb Tom Dumoulin zien vechten om de eindzege van de roze leiderstrui.

Ik sta op de Markt in Maastricht en kijk naar een reusachtig podium dat voor de huldiging van Tom Dumoulin is gebouwd. Tom wordt in het zonnetje gezet, want hij is de eerste Nederlander die de Giro d’Italia wint. Belangstellenden zijn er volop, waaronder heel wat wielerfans. Naarmate de klok de zeven slagen nadert, wordt de Markt voller en voller. Ongetwijfeld worden veel mensen verwacht, want er is een reuzescherm geplaatst, waardoor het voor hen die ver weg staan nog alles goed is te volgen. Ik zie dat er vele media zijn vertegenwoordigd. Naast tientallen fotografen van kranten en tijdschriften, zie ik cameramensen en technici druk in de weer, want deze unieke festiviteit wordt rechtstreeks op de nationale televisiezender uitgezonden.

Op klokslag zeven uur verschijnt Iwan Spekenbrink, de teammanager van de winnaar van de 100e Giro d’Italia op het podium. Hij vertelt over het onverwachte, grote succes van zijn Sunwebrenner, Tom Dumoulin. Hierna komt de Girowinnaar voor iedereen in beeld en er klinkt een luid, langdurig applaus. Tom Dumoulin spreekt de 15.000 aanwezigen toe en ziet wielrenner Jos van Emden in het publiek staan. Hij nodigt Jos uit naderbij te komen en de winnaar van de afsluitende tijdrit van de Ronde van Italië krijgt een oververdiend applaus.

Vervolgens komen er gasten op het podium, waaronder de staatssecretaris, burgemeester en gouverneur. Tom Dumoulin wordt overstelpt met verrassingen, zo ontvangt hij een koninklijke onderscheiding, namelijk hij wordt Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Van de burgemeester ontvangt hij de hoogste onderscheiding van de stad Maastricht. Tom is ereburger van de grootste stad van Limburg. Van de Commissaris van de Koning, de Gouverneur van Limburg, krijgt Tom Dumoulin de titel van Ereburger van de provincie. Hij is Limburger van Verdienste en dit niet alleen vanwege zijn Girozege, maar ook voor zijn rol in de sport en dat met name voor de jeugd.

Na de ambtsdragers komen twee hoge gasten uit de wielerwereld op het podium, namelijk Jan Janssen en Joop Zoetemelk. Zij zijn winnaars van de Tour de France en de Vuelta d’Espagne. Ook zij feliciteren Tom Dumoulin. Ik zie met grote bewondering het illustere drietal, want nu met Tom Dumoulin hebben drie Nederlanders de drie grote ronde gewonnen, namelijk de Ronde van Frankrijk, de Ronde van Spanje en nu ook de Ronde van Italië.

Ik maak een unieke gebeurtenis mee op de Markt in Maastricht. Voor het eerst in de geschiedenis is een Nederlander winnaar van de Giro d’Italia en wordt hij zeer groots gehuldigd. Wat betonen de 15.000 aanwezigen op geestdriftige wijze hun hulde aan Tom Dumoulin. Wat een feest en dit zonder wanklanken. Wat een sfeer! Ik krijg hier een warm hart van.

Jan van Wijk, 31 mei 2017

 

Ierse sessie met De Kanaken en Tyrconnell

Onlangs woonde ik een Ierse sessie bij in het Zwijnshoofd te Bergen op Zoom. Voor een sfeervolle middag zorgden De Kanaken en Tyrconnell, welke met hun prachtige stemmen en goed klinkende instrumenten voor mooie en warme geluiden zorgden. Hun muziek wekte bij mij goed gevoel op, verrijkte mijn hart en toverde menige glimlach op mijn gezicht.

In gedachten ben ik weer terug bij de Ierse sessie. Ik zie in de zaal veel liefhebbers van deze muziek zitten, maar ook staan, want alle stoelen zijn bezet. De Ierse muziek en menig zeemanslied krijgen veel applaus. Het geestdriftige publiek zingt nogal eens mee en verhoogt hierdoor de sfeer. Bij nummers, als “The rose of Allendale”, “The wild rover”, “Old Maui”, “Caledonia” en “The fields of Athenry” geniet ik van de muzikale hoogstandjes. De zang en instrumentale begeleiding met onder meer viool, gitaar, harp, accordeon, mondharmonica en trom zorgen voor vele toppen op deze middag.

Ik vind het jammer, dat ik van deze bijzonder fijne middag geen geluidsopname heb en dit om de uitstekende sfeer nog vaak thuis te beleven. Wellicht gaan De Kanaken en Tyrconnell nog eens de studio in …

Jan van Wijk, 27 mei 2017

 

Avocado’s

Na druiven zijn avocado’s de meest geïmporteerde fruitsoort. Ik hoor ook, dat de avocado gezond is. De vrucht geniet, in deze tijd van gezond voedsel, van een toenemende populariteit. Immers, avocado’s zitten vol met onverzadigde, plantaardige vetten, vitaminen en vezels. Kortom, de avocado is de vrucht met een hoog imago aan gezondheid.

Als ik de fruitschaal bezie met appels, sinaasappelen, peren en avocado’s blinkt deze laatste vrucht wel uit in calorieën met per stuk zo’n 300 in getal. Echter, de avocado nodigt niet uit om er eens heel veel van te eten en dat vanwege het snel opkomende, verzadigde gevoel dat de vrucht geeft.

Tijdens een onlangs gehouden verjaardagsfeestje, waar ik ook was uitgenodigd, was er geen gebak. Ook heb ik geen chips, nootjes, bitterballen en kaas opgemerkt. Op tafel stond veel fruit in allerlei soorten en de avocado’s waren rijk vertegenwoordigd.

Jan van Wijk, 24 mei 2017

Jeugdspelers misbruikt

Bij menige voetbalclub in binnen- en buitenland komen de laatste maanden meldingen van slachtoffers binnen. Het zijn nu mensen, die de kinderjaren achter zich hebben. Een tijd geleden waren zij kinderen, die op de sportclub seksueel werden misbruikt. Dat grijpt mij aan.

In de Engelse voetbalwereld is er zo’n half jaar geleden flinke opschudding ontstaan door een groot misbruikschandaal. Heeft niemand dat ooit gemerkt?, vraag ik me af. Ik verneem, dat door bijvoorbeeld een trainer seksueel misbruikte kinderen zich schamen. Deze jonge kinderen hebben ook angst dat de trainer boos op hen wordt en dat zij vervolgens op de reservebank belanden. Wat een misbruik van macht, komt in me op. Van belang voor de slachtoffers is, dat misbruikte voetballers elkaar steunen bij het vertellen van hun triest verhaal. Inmiddels hebben zich in Engeland al over de 500 slachtoffers van seksueel misbruik in het voetbal gemeld. Wat een aantal! De afgelopen maanden komen ook berichten uit de Nederlandse voetballerij, waar sprake is van seksueel misbruik van jeugdige voetballertjes.

Voor trainers, die in het verleden in de fout zijn gegaan is er ontslag bij de club, juridische vervolging en een fikse straf door de rechter. Dat lijkt me de weg voor deze figuren. Met als extraatje nog een levenslang verbod om te trainen. Het seksueel misbruik van kinderen vind ik een uiting van machtsmisbruik en staat ver van liefde af.

Jan van Wijk, 20 mei 2017.

Koningsdag

Het is 26 april, de dag vóór Koningsdag. Vandaag worden vele koninklijke onderscheidingen uitgereikt. Ik woon de “lintjesregen” bij in mijn stad, Bergen op Zoom. Ik zie mensen op het podium bij de burgemeester staan. De meesten zijn blij, verrast, sprakeloos of overdonderd bij het ontvangen van een lintje. Ik verneem, dat er grote, maatschappelijke betrokkenheid is bij allerlei organisaties van de nieuwe leden in de Orde van Oranje Nassau. De gedecoreerden zijn allen reeds vele jaren actief als vrijwilliger bij onder meer kerk, ouderenzorg, EHBO, sportclub, huurdersvereniging, daklozenopvang, Oranjecomité, sportkamp, carnavalsvereniging, Sint-Nicolaasorganisatie, monumentendag, kerstijsbaan en braderie. Deze lintjesontvangers vormen samen het cement van de samenleving. Zij zijn allemaal reusachtig bereidwillige mensen voor allerlei organisaties. Bij elke gedecoreerde komt bij me op, dat de echte waarde van het leven in het kleine gebaar van helpen ligt.

Dan wordt het avond en bezoek ik de vrijmarkt in het centrum van de stad. Deze markt duurt langer dan een dag en vooral laat in de avond en nacht heerst er een gezellige drukte. Dan denk ik aan de nieuwe dag en heb ik Koningsdag in gedachten. Ik heb enkel vrolijke gezichten voor ogen, hoor muziek en ik ben getuige van de vlaggenparade. Daarna wordt het toch wel eens tijd voor Oranje Bitter. Wat is Koningsdag een liefdevolle belevenis.

Jan van Wijk, 26 april 2017

 

Michele Scarponi overlijdt na aanrijding

De Italiaanse wielrenner Michele Scarponi is tijdens training frontaal aangereden door een busje. Hij is vrijwel meteen overleden aan de gevolgen van het noodlottig ongeluk.

Het peloton van de beroepsrenners is in diepe rouw. Immers, de omgekomen Scarponi stond heel goed bekend in de professionele wielerwereld. Vanwege zijn lach en humor was de Italiaanse beroepsrenner uitermate goed gezien bij zijn collega’s. De wielercarrière van Michele Scarponi heeft bij de profs 15 jaar geduurd en in die periode heeft hij heel wat successen geboekt. Zo won hij de Ronde van Italië en de Vredeskoers. Ook behaalde Scarponi heel wat ritzeges in grote en kleinere ronden.

Michele Scarponi was in volle voorbereiding op de Ronde van Italië 2017, want in deze etappekoers was hij aangewezen als kopman van het Astanateam. Afgelopen week behaalde hij nog een ritzege in de Tour of the Alps. Het zou zijn laatste overwinning worden. Michele Scarponi heeft met zijn 37 jaar vaarwel moeten zeggen. De goedlachse renner lacht niet meer …

Jan van Wijk, 22 april 2017

 

Verharding

Het Turkse referendum is gehouden en de uitslag geeft een nipte meerderheid voor meer macht aan president Erdogan. Ik bekijk de uitslagen en concludeer, dat mede door de stemmen buiten Turkije het referendum positief voor Erdogan is verlopen. Immers, Turken die woonachtig zijn in onder meer België, Duitsland en Nederland hebben in grote meerderheid gekozen voor machtsuitbreiding van Erdogan.

Ik verneem, dat onder de Turkse nee-stemmers in het buitenland, zoals Turken die in Nederland wonen, er vrees is voor verharding van de opstelling van de Erdogan-aanhang. Dit wordt ingegeven door de eerdere jacht op Gülen-sympathisanten en de rellen in Rotterdam door Erdogan-aanhangers. De nee-stemmers vrezen een toename van de bedreigingen en intimidaties in Nederland. Immers, zo’n 70% van de Turkse stemmers in Nederland heeft de voorkeur voor Erdogan geuit. Dit hoge percentage komt niet alleen door de propaganda vanuit Turkije, maar ook door de houding van linkse politici in Nederland, die Turkse fundamentalisten alle ruimte hebben gegeven in de afgelopen jaren. Ik hoop, dat in landen als Nederland, de naastenliefde onder de Turken sterker is dan de hetze onder elkaar.

Jan van Wijk, 19 april 2017

 

Pasen

Voor velen zijn de paasdagen uitstekende mogelijkheden om eens uit eten te gaan, uit te slapen, eieren te verstoppen, een muziekfestijn bij te wonen, een stad te bezoeken of heel veel te snoepen. Echter, voor mij is het wat anders …

Met Pasen heb ik vooral het woord hoop in gedachten. Immers, hoop doet leven. Hoop geeft mij het verlangen naar beterschap van een goede kennis en het geheel genezen van een vriend. Ook doet Pasen mij hoopvol denken aan meer vertrouwen tussen mensen om zo spanningen te vermijden, want met Pasen beleven gelovigen het hoogstaande kerkelijke feest van de verrijzenis van Jezus. Dit gebeurt na de vastenperiode en de bijeenkomsten in de Goede Week.

Op zaterdagavond ga ik naar de Paaswake en merk, dat ook dit jaar velen de kerk bezoeken om stil te staan bij Jezus, die uit de dood is opgestaan. Dit is gebeurd op de derde dag na zijn kruisiging op Goede Vrijdag. Mijn gedachten gaan ook naar lijden en wel naar zieken, spanningen tussen mensen en het vele geweld in de wereld. Zo geeft Pasen voor mij hoop op meer liefde tussen en voor mensen. Wellicht dat de paashaas hier nog wat kan betekenen, al is het maar de wil om tot naastenliefde te komen. Wie weet wat de betekenis van een paasei kan bereiken …

Jan van Wijk, 15 april 2017.

 

Turkse Nederlanders vast in Turkije

Zo’n 20 Turkse Nederlanders mogen Turkije niet verlaten. Hun hoop is nu gevestigd op de Nederlandse ambassade in Ankara. Een oplossing is nog niet in zicht.

Vermoedelijk is het aantal Turkse Nederlanders dat weg wil uit Turkije aanzienlijk groter dan het genoemde aantal van 20, omdat er signalen zijn dat er meer mensen weg willen uit Turkije. Onder deze groep bevinden zich Turkse Nederlanders, die zich niet vrij en angstig voelen om Turkije te verlaten. Onder hen zijn wellicht ook sympathisanten voor de Gülen-beweging, welke door de Turkse regering ervan wordt verdacht achter de mislukte staatsgreep te zitten en het niet hoog op hebben met de huidige leider Erdogan.

Ik vind het heel triest dat Turkse Nederlanders vooralsnog in Turkije moeten blijven. Ik krijg meer en meer de indruk dat over hun hoofden heen een politiek steekspel wordt gespeeld. Dit wordt mij duidelijker, omdat de reden van het vastzitten nog steeds onbekend is. Wat mij verder opvalt is, dat de vrijheid in Turkije nu al behoorlijk is beperkt en dat nog voor het referendum wordt gehouden. Dit laatste houdt in, al dan niet kiezen voor meer macht aan de Turkse leider Erdogan.

Ik stel ook vast, dat de Turkse Nederlanders nu de dupe zijn van het kiezen voor een dubbel paspoort, namelijk dat van Turkije en van Nederland. Overigens zijn het niet alleen Turkse Nederlanders, maar ook Turken die terug naar hun land in Europa willen, zoals bijvoorbeeld naar Duitsland. Vaststaat voor mij, dat de genoemde mensen niet op liefde in Turkije hoeven te rekenen.

Jan van Wijk, 12 april 2017

 

vrachtwagen vermorzelt mensen

Paniek in het centrum van de Zweedse hoofdstad Stockholm. Een vrachtwagen, welke eerder op de dag is gestolen, rijdt in op winkelende mensen. De wagen rijdt zich vast in een winkel, nadat er vier doden en vele gewonden zijn gemaakt. Waarom?, vraag ik mij af.

Een nieuwe, trieste ontwikkeling en nu in Stockholm. Opnieuw wordt een laffe, bewuste, terroristische aanslag gepleegd. Na onder meer in Parijs, Brussel, Nice en Londen dood en verderf te zaaien, moet nu ook Stockholm het ontgelden. Welke plaats volgt in deze rij om op meedogenloze wijze te worden gepijnigd? Ik hoop, dat deze reeks niet wordt vervolgd.

Het kwaad in de wereld blijft onschuldige mensen treffen. Opnieuw zijn doden gevallen en vele gewonden ernstig getroffen. Dit Satanische geweld blijft goede, onschuldige mensen treffen. Wat hebben barbaren veel op hun donkere geweten. Wat tonen zij onbeschrijfelijke liefdeloosheid. Bij dergelijke wandaden wordt ik keer op keer flink in het hart geraakt. Ik word er stil van …

Jan van Wijk, 8 april 2017

 

Liefdeloos gifgas

In menige oorlog wordt verderfelijk gas gebruikt, waardoor velen worden getroffen en onschuldigen de dood vinden. Het voelt bij me, alsof de geschiedenis zich meermaals herhaalt en de mensheid blijft steken in barbaarse daden. Zo ook deze week …

Bij een luchtaanval zijn vele mensen gedood, waaronder heel wat kinderen en wel door het gebruik van gifgas. Op de televisie zie ik afgrijselijke beelden van gestikte mensen, die in de Syrische provincie Idlib zijn omgekomen. Het gif heeft voor tientallen doden gezorgd. Voor de schuldvraag wijzen vechtende partijen naar elkaar. Echter, het resultaat van het gebruik van gifgas is, dat ook nu weer vele onschuldige mensen zijn gedood door barbaren met liefdeloze daden. Helaas hebben zij gekozen voor het gebruik van liefdeloos gifgas. Het is diep triest dat zij geen oog hebben voor weerloze burgers, die van elkaar en het leven houden.

Jan van Wijk, 5 april.

Brief aan mezelf

Ouder worden.

Beste Jan,

Af en toe, maar het laatste jaar wat meer, bekruipt me het gevoel van ouder worden. Mijn leeftijd gaat naar de 67 jaar, maar op zich is dit niet oud op de dag van vandaag. Echter, mijn opa werd maar half in de 50 en mijn pa haalde de 70 niet. Deze door mijn opa en pa bereikte leeftijden spelen bij me mee om meer dan soms stil te staan bij het klimmen van de jaren. De gedachten aan het ouder worden komen met name bij me op, als ik me minder goed voel. Dit gebeurt als ik weer eens last heb van astma, koortsig ben of ongewild op de grond terecht kom. Ik besef, dat ik een teer plantje ben; kwetsbaar en broos. Echter, versleten voel ik me niet. Wel merk ik aan heel mijn lichaam dat ik de 20 al heel lang geleden ben gepasseerd.

Wat ik vaker doe, is wat meer tijd voor mezelf nemen. Dit betekent nog iets meer lezen, schrijven en sociale contacten onderhouden met anderen. Ook speelt bij me mee het spoedig willen maken van enkele reizen en deze niet naar volgend jaar doorschuiven. Het voelt als meer bewust met mijn wat ouder leven omgaan. Met bijtijds de rem eraf, een keertje vaker nee zeggen, als op mij weer een beroep wordt gedaan, mijn lijf wat meer rust gunnen en bovenal luisteren naar mijn lichaam.

Kijk, Jan, zo gaat dat dan. Hoe ga jij om met het wat ouder worden?

Ik wens je een prettige dag.

Groetjes,

Jan

Jan van Wijk, 1 april 2017.

 

Misstap Lionel Messi

De Argentijnse stervoetballer Lionel Messi is met onmiddellijke ingang voor vier interlandwedstrijden geschorst. De reden is, dat hij zich niet heeft kunnen beheersen. In de wedstrijd Argentinië – Chili is de voetballer, die onder contract staat bij het Spaanse FC Barcelona, zich ver te buiten gegaan. Messi heeft grof verbaal uitgehaald tegen de assistent-scheidsrechter, Marcelo van Gasse. De duurbetaalde voetballer heeft de man op obscene wijze ernstig beledigd bij een vermeend buitenspel. Dit is aanleiding voor de FIFA, de internationale voetbalorganisatie, Messi een spoedschorsing op te leggen.

Lionel Messi is voor vele duizenden voetballers en voetbalsupporters een heel groot idool en hij wordt dan ook door heel wat mensen verafgood. Echter, aan een sterrenstatus zitten ook verantwoordelijkheden. Messi, met een groot imago in het voetbal, zou een goed voorbeeld voor miljoenen mensen moeten zijn en dan hoort daar geen grote scheldpartij bij. De straf voor Messi zou wegens zijn idoolstatus best nog wat hoger mogen zijn. Lionel Messi mag zich realiseren, dat bij de liefde voor het voetbal geen grof schelden hoort.

Jan van Wijk, 29 maart 2017

 

Voltooid leven

Er zijn mensen, die hun leven als een grote last ervaren. Ook zijn er die alles wat ze wilden hebben meegemaakt. Verder ken ik mensen die alleen zijn, omdat geliefden zijn weggevallen of niets meer willen. Mensen, die ernstige gezondheidsklachten hebben en hopen dat het vandaag hun laatste daag op aarde is, ken ik ook. Al deze personen lijden van het leven en vinden dat hun leven is voltooid. Zij willen hulp om te sterven. Echter, zij willen doodgaan op een menswaardige wijze. De laatste jaren hoor ik vaker deze geluiden en zij hopen, dat hun autonome stervenswens uitkomt.

Ik heb vernomen, dat de Nederlandse euthanasiewet enkel van toepassing is bij ondraaglijk lichamelijk of geestelijk lijden en moet er van een ziekte sprake zijn. De realiteit van nu is, dat veel mensen niet ziek zijn, maar voelen dat hun leven is voltooid. Ik wil zelf ooit beslissen of mijn leven is voltooid. Ik wens dan ook de weg naar hulp bij mijn verkozen levenseinde.

Onlangs sprak ik een wat oudere vrouw. Ze zei tegen me: “Jan, jij hebt toch ooit een boekje over zelfdoding geschreven? Nou dan begrijp je wel wat ik bedoel. Wanneer komt de politiek met oplossingen? Komt er nog een aangepaste of nieuwe wet met scherpe randvoorwaarden voor mensen, zoals ik, met een voltooid leven? Nog wat, Jan, bij een vriendin van me is de euthanasiewens niet ingewilligd, omdat haar klachten niet groot genoeg zijn. Ook zij wil stoppen met leven en daar hoort geen leeftijdsgrens bij!”

Ik aanhoor haar, maar voel me machteloos, omdat er voor een voltooid leven nog geen oplossing is. Ik vraag me dan af of mensen die hun leven als voltooid zien andere wegen gaan bewandelen nu hun liefde voor het leven op is.

Jan van Wijk, 25 maart 2017

 

Geluksgevoel

Volgens een onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek, CBS, beweren Nederlanders ongekend gelukkig te zijn. Zo’n 90% van de bevolking vindt, volgens het CBS, dat het leven hen toelacht. Ik vind dit een zeer verheugend, hoog percentage en ik ga ervan uit, dat de ondervraagden eerlijk zijn over hun gemoedstoestand. Immers, volgens mij zijn er zeker wat ontkenners en superoptimisten in onze samenleving.

Als ik rond me kijk en mensen spreek, uiten velen zich gelukkig en hun geluksgevoel is dan zeker aan de hoge kant. Daarnaast ken ik mensen die in scheiding zijn, hun baan onlangs kwijt zijn geraakt en een naaste pas hebben verloren. Zouden zij een hoog geluksgevoel hebben? Ook ken ik enkele personen, die voortdurend ontevreden zijn over van alles en nog wat en dit ook nog frequent uiten. Beseffen zij wel in een verwend wereldje te leven?

Verder maak ik heel wat mensen mee, die bij tegenslag ook gelukkig zijn en wel door sterk te relativeren. Ook heb ik in mijn kennissenkring mensen, die arm en gebrekkig zijn, maar toch heel gelukkig zijn. Immers een hoog geluksgevoel zit van binnen en staat veraf van materiële welvaart.

Jan van Wijk, 22 maart 2017.

Hans Spekman mist de tijdgeest

De Partij van de Arbeid heeft een onvoorstelbaar groot verlies geleden bij de Tweede Kamerverkiezingen. De partij incasseerde een buitengewoon ernstige en zeer pijnlijke nederlaag.

In de achterban van de Partij van de Arbeid heerst al lange tijd onvrede, omdat de partij de arbeiders heeft verloochend. De partij heeft gekozen voor veel aandacht aan migranten en dit ten koste van de veelal lager geschoolde arbeiders. Verder hebben de partijkopstukken geen luisterend oor getoond voor de oorspronkelijke aanhang. Onder de leidende politici zijn bij de Partij van de Arbeid veel salonsocialisten, die ver van de arbeiders staan.

Het desastreuze verlies van de Partij van de Arbeid heeft gevolgen voor niet-terugkerende politici, omdat er voor hen geen zetels meer zijn in de Tweede Kamer. Echter, bovenal treft de rampzalige verkiezingsuitslag de partijleiding, namelijk voorzitter Hans Spekman. Na aanvankelijk niet te willen opstappen, is hij, na grote druk van partijleden, toch maar weggegaan. Spekman is eindverantwoordelijk voor de nefaste lijsttrekkersverkiezing. Hierdoor moest de bevlogen Samsom het veld ruimen voor de kleurloze Asscher, die lijsttrekker mocht worden. Hans Spekman is een verkeerde voorman gebleken. De slordige truidrager, die wars is van representativiteit, mist ook visie en kan niet op pragmatische wijze leidinggeven. Verder is hij blind gebleken voor de vaste partijaanhang. De tijdgeest is aan hem voorbij gegaan.

En nu …? De Partij van de Arbeid neemt enkele maanden de tijd om een nieuwe voorzitter te vinden. Deze voorman krijgt de kans om met veel liefde de sociaaldemocratische partij te besturen. Daarbij kan hij flink aan de slag om met visie en tact de partij op te bouwen en verloren relaties te herstellen.

Jan van Wijk, 18 maart 2017

Winnaars van de verkiezingen

De uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen heeft heel veel winnaars opgeleverd. Zijn er dan haast geen verliezers?, vraag ik me af. Ik hoor heel wat winnaars met zegewoorden spreken. Zijn het allemaal wel winnaars?

De ene partij heeft meer stemmen behaald en ook meer zetels. Een terechte winnaar, denk ik dan. Echter, er zijn ook partijen, waarmee het anders is gegaan, maar welke zich wel winnaar noemen. De ene partij heeft meer stemmen behaald, maar wint geen zetel. Een andere politieke groepering verliest zetels, maar doet het wel beter dan in de peilingen en noemt zich een morele winnaar. Weer een andere politicus toont zich een trotse winnaar en dit ondanks verlies, maar de teruggang is minder dan verwacht. Weer een ander geluid is, dat er minder zetels zijn behaald in vergelijking met vier jaar geleden, maar wel meer zetels dan met de verkiezingen daarvoor. Weer een andere woordvoerder van een partij wint geen zetels, maar zegt een groter vertrouwen dan ooit te hebben. Nog een andere politicus zegt geen zetel te hebben behaald, maar wel blij is met zoveel stemmen voor zijn partij.

Als ik dit allemaal aanhoor dan zijn er heel veel winnaars. Wat gaat het nu verder worden met al deze winnaars? Ik overzie het versnipperde politieke landschap met verscheidene middelgrote partijen, maar geen enkele groepering heeft de meerderheid behaald. Dat wordt dan een moeizame formatie met zoveel winnaars. De grote verdeling van zetels zorgt ervoor, dat heel wat partijplannen sneuvelen. Dit vergroot weer de kans op teleurstelling bij de kiezers. Echter, onze democratie is een groot goed en na vele, langdurige gesprekken komt er een regering en dan blijkt uit de regeringsplannen de liefde voor Nederland.

Jan van Wijk, 15 maart 2017

 

Verkiezingen

In de afgelopen week is de spanning voor de verkiezingen van de Tweede Kamer opgelopen. Op de televisie, in kranten en via sociale media worden heel wat politieke schermutselingen gevoerd. De vertegenwoordigers van politieke partijen zijn ook zichtbaar op straat en in zalen om de belangstellenden van hun standpunten te laten vernemen.

Ik volg een debat met zeven politici in een grote zaal, welke grotendeels is gevuld met belangstellenden die op 15 maart hun stem mogen uitbrengen. Ik geniet van de retoriek en van het scherp formuleren en toelichten van punten uit partijprogramma’s. Aanwezig zijn in een zaal en de sfeer goed mogen proeven, gaat bij mij voor op het kijken naar een debat op de televisie. Ik zie en hoor de politici hun best doen zo goed mogelijk over te willen komen bij het aanwezige publiek. Ook zijn de Tweede Kamerkandidaten het veelal oneens met elkaar, maar dat is voor mij niet opzienbarend. Ik waardeer hun inspanningen en als deze met goed woordgebruik, dat niet alleen correct, maar ook spitsvondig is, heb ik daar schik in. Van geschreeuw en getier moet ik niets hebben en ook ben ik geen liefhebber van vage uitspraken en om de pot draaiende politici.

Als de verkiezingen achter de rug zijn, verwacht ik een zeer lange formatieperiode. Ik hoop, dat er een nieuwe regering is tegen de tijd dat Sint-Nicolaas met zijn Zwarte Pieten weer in het land komt. Voor mij is belangrijk, dat de politici het belang voor het land goed voor ogen hebben en houden. Pas dan is er voor mij liefde voor de Nederlandse bevolking.

Jan van Wijk, 11 maart 2017.

neushoorn afgeslacht in dierentuin

Het afslachten van neushoorns en olifanten gebeurt al jaren door criminelen, die het hebben gemunt op ivoor. Deze laffe wandaden komen veelvuldig voor in bijvoorbeeld Afrikaanse landen. Echter, nu vindt voor het eerst ook al een afslachting plaats in een dierentuin.

Meedogenloze stropers hebben een neushoorn afgesloten in de Franse dierentuin te Thoiry. De barbaarse criminelen hebben 's nachts bij de zoo ingebroken en vervolgens de neushoorn doodgeschoten. Daarna hebben de barbaren de hoorn met een kettingzaag verwijderd. De buit van de stropers brengt veel op, want de kiloprijs van ivoor ligt boven deze van goud.

De door de lafhartige daders omgebrachte neushoorn is vijf jaar terug als Vince ter wereld gekomen in de Nederlandse Burgers' Zoo te Arnhem en groeide daar met veel liefde op. Met het afschieten van de neushoorn is de veiligheid van dieren in dierentuinen voorbij. Schurken hebben meer belangstelling voor kostbaar ivoor dan dat zij liefde tonen voor zeldzame dieren.

Jan van Wijk, 8 maart 2017

Butler

Onlangs raakte ik in gesprek met een vrouw en zij vertelde me, dat haar beroep butler is. Ik vroeg haar naar de betekenis van haar job …

Het beroep butler heeft een lange historie en was in het begin vooral in Engeland veel voorkomend. Later waren butlers over de hele wereld werkzaam. Heden zijn er duizenden butlers actief in onder meer grote bedrijven, gerenommeerde hotels en bij welgestelde families.

De butler van nu is een statussymbool en het oude imago is flink opgepoetst. Vroeger waren butlers enkel mannen, maar dat is niet meer. Ook in dit beroep kent de vrouw een opmars. De kleding van de butler is tegenwoordig modern en blijft zeer verzorgd. Een butler kent gepaste manieren en daarbij hoort etiquette. De butler is meertalig en is bekend met onder meer trends, evenementen, chef-koks, wijnhandelaren, couturiers en bloemisten. De personen die een butler inschakelen, munten uit in kwaliteit. In de praktijk zorgt een butler voor passende combinaties, zoals in een showroom koffie in kopjes en niet in plastiek bekertjes. Ook zorgt een butler in een hotel voor keurige overzichten van de komende activiteiten en dat hoort niet op een kladje met taalfouten. Verder kan in de service voor klanten in menig bedrijf van de butler nog heel wat worden geleerd. Als iemand butler is, dan is er grote liefde voor het vak en het onderscheidend zijn in service. Hierbij staat kwaliteit leveren voorop.

Ik zeg dat zij nu niet in functie is, maar er wel heel verzorgd uitziet. Ik krijg als reactie dat zij trots is op haarzelf en dat ook aan anderen toont. Ze vertelt dat zij van haarzelf houdt en het past bij haar netjes en modern gekleed te zijn. Ook wil ze de zichtbaarheid van gezicht, handen en benen verzorgd laten uitkomen.

Ik besluit met haar veel succes te wensen met de liefde voor haar werk en ook met de presentatie van haar voorkomen.

Jan van Wijk, 4 maart 2017

 

Aswoensdag

Op Aswoensdag krijg ik ’s avonds tijdens de viering in de kerk het jaarlijkse kruisteken met as, het askruisje, op mijn voorhoofd. De as is verkregen door het verbranden van de palmtakken uit de paastijd van vorig jaar. Tijdens de viering zie ik de priester de as zegenen en even later ben ik getekend door de as.

Met Aswoensdag begint een periode van inkeer en bezinning. De weg naar Pasen ligt open. Het grootste, christelijke feest volgt op de vastentijd. Deze vastenperiode is er om naar mezelf te kijken. Doe ik wel de goede dingen? Ben ik niet overmatig bezig met eten en drinken? Een mens heeft niet veel nodig, dus is vasten goed haalbaar voor me. Het is een tijd om mezelf van een en ander te onthouden door bijvoorbeeld geen vlees te eten, alcoholische dranken te mijden en het snoepen maar te laten. Aswoensdag geeft hiertoe het startsein en meteen denk ik aan het betrekkelijke van het leven.

As geeft mij betrekkelijkheid weer. Het is dan van belang betrekkelijkheid en het betrekkelijke van belangrijkheid te zien. Dit is een ontdekking, als ik zie dat heel veel niet zo relevant is. Als ik stilsta bij mijn leven zie ik mijn betrekkelijkheid. Immers, ik ben van stof, ben geaard en keer ik tot stof terug. Ik voel de betrekkelijkheid van het bestaan en vraag me af: Wat doet er nu werkelijk toe? Waarom moeilijk doen tegen anderen en mezelf? Mag het korte leven wat leefbaarder en vooral liefdevoller zijn? Voor mij kan en mag liefde alles overwinnen.

Jan van Wijk, 1 maart 2017

Valpartijen

Afgelopen donderdagmiddag hadden harde windstoten mij te pakken. Ik reed op een fietspad en naast de fietsruimte lag een groot meer. Ineens lag ik horizontaal en met moeite redde ik mijn fiets van een verdrinkingsdood. Even later werd ik nog een keer door een hevige windstoot van het fietspad geblazen, die krachtiger bleek dan mijn fietsbeheersing. Het resultaat van twee valpartijen is een zwaar beschadigd onderbeen met blauwe plekken, fikse verdikkingen en enkele wonden, die verlekkerd keken naar stromend bloed.

Op weg terug naar huis realiseerde ik me, dat ik niet bestand ben tegen natuurkrachten. Verder mag ik van geluk spreken dat enkel mijn been is toegetakeld. De pijn in mijn been gaat me nog maanden vergezellen, zo zei me de arts van dienst.

Door mijn valpartijen heb ik nog meer respect voor wielrenners. Wat beschikken zij over hardheid en tonen zij liefde voor hun sport om na elke valpartij door te gaan.

Jan van Wijk, 25 februari 2017.

 

Nederlandse cultuur verder onder druk

Ik merk dat in de afgelopen maanden de druk op de Nederlandse cultuur flink is toegenomen. Het betreft niet alleen de onterechte aanvallen op Zwarte Piet, maar ook het kerstfeest moet het ontgelden. Zelfs is er vorige week in de Tweede Kamer over Zwarte Piet gedebatteerd.

Fanatieke activisten zie ik, zonder respect voor de eigenheid van de Nederlandse cultuur, aanval op aanval plaatsen op menige traditie in dit land. In het politieke spectrum behoren zij tot linkse partijen. Vele politici praten over een respectvolle dialoog, maar drukken door om de Nederlandse culturele eigenheden te laten verdwijnen. Zowel de activisten, als de met name linkse politici worden gesteund door de publieke omroep. Deze met gemeenschapsgeld zwaar gesubsidieerde organisatie predikt multiculturalisme, waarbij Zwarte Piet wordt afgepakt en kerstmis wordt verdreven.

Gelukkig zijn er nog veel Nederlanders die ageren op de afbraak van hun cultuur en liefde voor hun land tonen.

Jan van Wijk, 22 februari 2017

Dick Bruna overleden, Nijntje onsterfelijk.

Op 89 jarige leeftijd is Dick Bruna (1927-2017) overleden, de schepper van Nijntje. Hij was een gedreven kunstenaar met het talent voor eenvoudige weergaven.

Dick Bruna is de geestelijk vader van Nijntje, het wereldberoemde, witte konijn. Nijntje is de creatie van Dick Bruna en het getekende konijn munt uit in eenvoud om de fantasie van de kijker met maximale kracht op te roepen. Immers, Dick Bruna bezat de kracht van de eenvoud om met simpele lijnen en primaire kleuren iets bijzonders te scheppen. Ik zie dat als een niet zo gemakkelijke opdracht. Echter, Bruna slaagt daarin en toont zich een meester in beperktheid.

Dick Bruna begint zijn loopbaan als illustrator en grafisch ontwerper. In 1955 krijgt hij de ingeving een kleuterkonijn te scheppen. Zo komt Nijntje ter wereld en vervolgens beleeft het konijntje vele avonturen. Van Nijntje verschenen 30 boekjes in zo’n 50 talen. Steeds waren het handzame, vierkante boekjes, die kinderen goed kunnen hanteren. Verder heeft Dick Bruna ongeveer 120 kinderboekjes met teksten op rijm gemaakt.

De creativiteit van Dick Bruna zie ik als zeer groot en hij heeft de geboden kansen benut om zijn dromen in boekvorm uit te brengen. Dick Bruna heeft ervoor gezorgd, dat Nijntje een van de iconen van de Nederlandse cultuur is geworden. Wat heeft Nijntje veel liefde gebracht bij miljoenen kinderen en hun ouders.

Jan van Wijk, 19 februari 2017.

 

Rode bloemen

Bij rode bloemen krijg ik allerlei gedachten. Rode bloemen vind ik van liefde getuigen. Immers, rode bloemen versieren menig hart. Rode bloemen zijn versieringen met getuigenis. Rode bloemen roepen offers op waar liefde bij is betrokken of zij zijn een blijk van hulde aan een ander, die veel voor de gever betekent. Ook herinneren rode bloemen mij aan bloed van stervenden ...

Velen hoor ik zeggen, dat zij vinden dat rode bloemen warmte brengen. Iemand rode bloemen geven is een uiting van vriendschap. Bij een groot intens gevoel worden rode bloemen vaak door verliefden aan elkaar gegeven. Ook hoor ik, dat het geven van rode bloemen een geschenk is van iemand van goede wil. Er zit dan wat achter de kleur, namelijk de bedoeling om specifiek rode bloemen te geven. Ook ik geef rode bloemen aan mensen die ik mag. Echter, voor mezelf koop ik enkel witte bloemen. Wit is de kleur van de reinheid en bijgevolg plaats ik witte rozen bij het Mariabeeld in mijn kamer en leg ik een witte roos op het graf van mijn moeder. Voor mij zijn ook witte bloemen uitingen van liefde.

Jan van Wijk, 15 februari 2017.

 

Valentijn wil aandacht

Met Valentijn worden vele liefdesuitingen gedaan. De een doet dit met bloemen, de ander met een brief, gedicht, uitspraak of ander cadeautje.

Liefde is meer dan enkel aandacht op 14 februari, de naamdag van Valentijn. Ik voel dat liefde elk etmaal van het jaar aandacht wil. In feite vraagt liefde dat het iedere dag Valentijn is en zo wordt dagelijks liefde betuigd en ervaren. Liefde hoor ik dan zeggen: Jij bent mijn Valentijn, zo mag het elke dag zijn.

Ook op Valentijn komen emoties vol liefde boven voor je maatje, liefste en schat. Het is de dag van aandacht voor elkaar die morgen ook zo wil zijn en overmorgen en … Valentijn is er dan alle dagen van het jaar.

Veel liefde voor elke dag!

Jan van Wijk, 11 februari 2017

 

Hulpverleners slaan alarm

Na verscheidene keren noodsignalen te hebben gegeven, slaan hulpverleners nu massaal alarm. Zij storen zich mateloos aan asociale mensen, die hen belagen tijdens het werk. Het betreft niet alleen hulpverleners als politie en brandweer, maar ook ambulancepersoneel.

Hulpverleners worden in de nacht van oudjaar naar nieuwjaarsdag op gewelddadige wijze gehinderd in hun werkzaamheden. Echter, het asociaal publiek manifesteert zich ook meer en meer op andere dagen van het jaar. Hulpverleners worden met stenen bekogeld, met vuurwerk bedreigd en met geweld de toegang belet om naar de plaats te gaan waar hulp nodig is. Er is keer op keer buitensporig veel geweld van asocialen die of niet opgepakt of licht worden gestraft. Hulpverleners ervaren dat bij asocialen het fatsoen en respect volledig afwezig is. Het is abnormaal gedrag van asocialen, dat zich blijft herhalen.

Hulpverleners eisen daadkracht van de politiek. Zij willen dat er plannen komen die in de praktijk werken en dat zij normaal hun werk kunnen doen. Zo niet, kunnen zij hun activiteiten niet naar behoren verrichten en blijven zij letsels en trauma’s oplopen. De liefde voor hun werk heeft heel wat moeten inboeten.

Jan van Wijk, 8 februari 2017

 

Voetbal International in mindere doen

Het populaire weekblad Voetbal International verkeert in een dal. De bedrijfsresultaten zijn al enkele jaren in het rood en de oplage krimpt. Het is een blad in verval. Ingrijpen is noodzaak en voetballiefhebbers worden minder bediend.

Tot voor zo'n vier jaar floreerde het blad met niet alleen goede, positieve resultaten, maar kende het ook een hoge oplage. De bekende verantwoordelijke van Voetbal International, Johan Derksen, ging met pensioen en spoedig daarna belandde het weekblad in de weg van de neergang. Er werden verliezen geleden, de oplage slonk en enkele nieuwe directeuren kwamen en gingen. Visie ontbrak en de leiding zag niet de stip op de horizon. Dan breken andere tijden aan ...

Het bekende voetbalblad kent een koerswijziging. Een fikse reorganisatie kondigt zich aan en de voetballiefhebber krijgt weinig florissant nieuws. In plaats van een weekblad wordt Voetbal International een maandblad. Kort op de bal spelen op het voetbalnieuws is er dan niet meer bij. Het personeelsbestand krimpt in. En dan ... Ja, dan is het wachten op de reactie van de voetballezers van het blad. Hoe reageren zij op de veranderingen? Blijven zij abonnee? Vast staat dat de voetballezers houden van hun sport en zij willen daarbij inhoudelijk worden gevoed. De lezers wensen, zoals al zovele jaren, op kwalitatief hoogstaande wijze worden bericht over hun sport, waar zij zoveel van houden. Kan de leiding van Voetbal International nu een brug slaan naar hun lezerspubliek?

Jan van Wijk, 4 februari 2017.

Ongenoegen

In artikelen en boeken, maar ook op de televisie, radio en internet kom ik uitingen van onbehagen tegen. Zowat dagelijks verneem ik verre van opbeurende uitspraken over de multiculturele samenleving. Menige uiting gaat over bedreigingen, die uitbarsten in geweld. Ik hoor dan van een sterk onderdrukt ongenoegen. Steeds zijn het negatieve ervaringen van mensen aangaande Antillianen, Surinamers, Turken en vooral Marokkanen. Anderzijds verneem ik ook de positieve manieren van samenleven in een multicultureel land. Aan excessen wordt in de media aandacht besteed en menig keer is daar een uitvergroting bij. Ongenoegen komt dan als een levensgrote bedreiging over.

In heel wat situaties hoor ik van aanvallen op de Nederlandse cultuur en dat je daar niets van mag zeggen. Dit gevoel maakt heel wat mensen bang. Zij hebben angst voor het verdwijnen van typisch Nederlandse kenmerken, zoals de volledig misplaatste aantijgingen richting Zwarte Piet.

Ik hoor dat mensen niet graag met hun ongenoegen naar buiten komen, omdat zij zich dan geviseerd voelen. Zo zijn zij bang hun baan te verliezen, opdrachten te missen, in een vereniging te worden aangekeken of als racist te worden weggezet. Komt dit ongenoegen ooit tot een uitbarsting? Of … krijgt de liefde voor respectvol met elkaar omgaan nog een kans?

Jan van Wijk, 1 februari 2017.

 

Marianne Vos baalt ...

De wereldtitel is voor het grijpen ...
Het goud ligt klaar ...
De regenboogtrui lonkt ...
Echter, het verloopt anders ...

Marianne Vos, die helemaal terug is na een lange periode van inactiviteit door overbelasting, is de superfavoriet in het wereldkampioenschap veldrijden. Voor Marianne kan het de achtste wereldtitel veldrijden worden. Marianne verkeert in een blakende conditie. Het parkoers in het Luxemburgse Bieles ligt haar. Marianne Vos wordt door velen getipt als de nieuwe wereldkampioene in het veldrijden. Echter, de wedstrijd om de regenboogtrui moet nog wel worden verreden.

De wedstrijd voor de wereldtitel gaat goed van start voor Marianne Vos. Na het vertrek is zij snel weg. Gestaag bouwt Marianne een voorsprong op en zij lijkt haar achtste wereldtitel te veroveren. Echter, Marianne krijgt te maken met tegenslag. In de slotronde moet zij ineens van de fiets. Haar ketting weigert dienst. De door Marianne opgebouwde voorsprong slinkt. Door de Vlaamse Sanne Cant wordt Marianne bijgehaald en gepasseerd. Sanne Cant komt als eerste over de eindstreep. Marianne Vos wordt tweede ...

De liefde voor het wielrennen zit diep bij Marianne Vos. Het duurt nog een jaar, voordat zij weer om de wereldtitel in het veldrijden kan strijden. Ik hoop dat zij deze tegenslag snel te boven komt. Succes, Marianne!

Jan van Wijk, 28 januari 2017

 

Brief aan mezelf

MOETEN

Beste Jan,

Ik ervaar bij mezelf en merk bij anderen dat mensen zoveel moeten. Agenda's staan bomvol met allerlei verplichtingen en afspraken, die allemaal moeten. Al dit moeten geeft innerlijke druk en stress. Menigeen krijgt hierdoor lichamelijke en geestelijke klachten. Dit gaat onder meer van hoofdpijn, via maagklachten, naar aanslagen op goed humeur. Ken je dit, Jan?

Een overvolle agenda, vliegend van de ene afspraak naar de andere plichtpleging. Dit zie ik als veel te moeten doen en jezelf druk opleggen. Ik heb hier last van gehad en vervolgens heb ik mezelf eens goed toegesproken. Mijn gevoel is dan, dat ik meneer-spoed ben. Ik doe mee aan een voortdurende race, die niet vol te houden is. Nog belangrijker is, dat ik aan wat er echt toe doet weinig of niet toekom. Ik heb tegen mezelf gezegd wat minder te moeten en iets meer te ontmoeten. Dit ontmoeten betekent niet-moeten, Jan. Ik realiseer me wel, dat om echt te ontmoeten er ruimte nodig is. Welnu, die ruimte maak ik dan en daardoor voel ik mij prettiger.

Jan, het is net, dat ik mezelf ontmoet en dit uit vrije wil. Gaan wij elkaar binnenkort eens ontmoeten of biedt jouw agenda hiertoe geen gelegenheid?
Prettige dag.

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 25 januari 2017.

 

handschrift

De "week van het handschrift" begint en heeft als motto "schrijven is hersengymnastiek". Schrijven met de hand, dus niet met gebruik van pc, laptop of mobieltje, maar met pen en papier. Kijk, dat vind ik charme hebben en het maakt de schrijver uniek. Immers, iedereen heeft een eigen handschrift.

Op de winkelboeken die de zaak van mijn pa aan winkeliers gaf, stond "wie schrijft, die blijft". Dit blijven vind ik van belang, want het schrijven met de pen op papier stimuleert mijn denken, geheugen en woordgebruik. Bovendien zet ik mijn hersenen danig aan het werk door woorden op papier te zetten. Zo is schrijven hersengymnastiek en ontwikkel ik mijn motorische vaardigheden. Door mijn schrijven ben ik persoonlijk, groei in woordgebruik en helpt het mijn gedachten te ordenen.

Wat ik nog wil is, dat mijn handschrift voor anderen leesbaar is. Dat is wel een uitdaging voor me, want mijn schrift lijkt vaak op het handschrift van een haastige huisarts die een recept uitschrijft. Mijn handschrift oogt dan weinig gecultiveerd. Het is nodig dat ik in elk geval mijn eigen handschrift kan lezen. Ook dat is een uitdaging. En ... als ik er dan nog een schepje bovenop doe, kunnen ook anderen mijn handgeschrijf lezen. Met wat meer liefde voor het geschreven woord word ik zelfs leesbaar. Ik moet gewoon met liefde blijven schrijven en leesbaar wordt mijn handschrift. Ik schrijf en blijf.

Jan van Wijk, 21 januari 2017

 

UITVAART

Vandaag heb ik een uitvaart bezocht. Nu ik thuis ben, gaan mijn gedachten over de betekenis bij het verlaten van de aarde.

Bij het sterven is er gelegenheid om tot rust te komen. Het dode lichaam is onbeweeglijk en ademt niet meer. Het is in rust. Ik hoor woorden als “Laat de vrede heersen in het hart.” Daarvoor hoef een mens toch niet sterven? Ik ontmoet zoveel mensen van goede wil en het hart op de goede plek. Vrede in het hart zie ik als tevredenheid over het leven en als vredelievend in het bestaan leven.

Bij menige uitvaart wordt gezegd: “Het is heengaan in eeuwige vrede.” Dit raakt mij, omdat het heengaan in eeuwige vrede gebeurt. Het heengaan in vrede zie ik als van een andere orde.

Afscheid nemen hoort bij een uitvaart. Het lichaam ligt voorgoed roerloos en zwijgt. Echter, de band met de pas overledene is niet verbroken. Samen hier op aarde zijn, verandert door het eindigen van lichamelijke ontmoetingen, maar herinneringen en gedachten blijven. Dat wat blijft, overstijgt de dood. Met liefdevolle gevoelens denk ik terug aan de overledene van de uitvaart van vandaag. Het is alsof ik haar hoor …

Jan van Wijk, 18 januari 2017.

 

Weer zin

Ik kom Sonja tegen, een vrouw die ik al uit mijn tienerjaren ken.
Sonja vertelt …
Ik ga weg bij Henk. De zin in seks is geheel verdwenen. Ik wil niet meer met hem vrijen. Het verlangen naar elkaar is gedoofd. De lust is geheel over. Mijn ervaring is, dat als de zin over is ik de sensuele prikkels niet meer gewaar word. Ik weet niet wat er met me en hem aan de hand is. Ik kan er met hem ook niet over praten. Hij heeft geen aandacht voor me. Mijn relatie met hem is na drie jaar over. Hij heeft ook zo weinig tijd voor me en ik maak nu ook geen tijd meer voor hem.

Een half jaar later kom ik Sonja weer tegen. Zij is veranderd in de afgelopen maanden. Sonja klinkt zo anders …
Ik heb een nieuwe vriend, John heet hij. Een prachtman! Mijn seksuele gevoelens zijn er weer. Het voelt zo natuurlijk. Als we samen zijn, voelen we een grote bron van energie voor elkaar. We zijn zo dicht bijeen met intens goed gevoel, ongekende intimiteit en veel genegenheid. We verstaan elkaar uitstekend. Dat er nog zulke mannen als John bestaan. Wat een verademing! Ik ben me bewuster geworden van mijn eigen gevoelens en behoeften. Ik vind de aandacht van hem heerlijk en als hij me aanraakt, aait ben ik in de wolken. Ik heb weer zin in een fijn leven. Soms moet je de bakens in je leven verzetten, Jan.

Jan van Wijk, 14 januari 2017.

 

VRIJHEID VAN GELOOF

Het geloof uiten is een persoonlijke getuigenis afleggen. Echter, daartoe moet ruimte worden ervaren.

Iedereen mag van mij zijn of haar geloof frank en vrij belijden. Ik gun dat de ander, maar ik verwacht dat ook van anderen aan mij.

Bij vrijheid van godsdienst past de ruimte voor iedereen om dat te geloven wat bij haar of hem past. Ook vind ik het iemand vrij staan om niet te geloven in een God of Maria. Immers, de vrijheid van geloven, houdt ook het niet geloven in. Echter, wereldwijd is er geen vrijheid van geloof. Er vinden oorlogen en onderdrukkingen plaats in naam van een geloof. Dit voelt voor mij als misbruik maken van geloof en … het dwingend opleggen van een geloof.

Bij vrijheid van godsdienst denk ik aan het tonen van respect voor mensen die al dan niet een godsdienst belijden. Misprijzende uitlatingen aan het adres van iemand die gelooft, is voor mij dan ook volledig ongepast. Ik belijd mijn geloof en wil dit vol liefde in vrijheid blijven doen.

Jan van Wijk, 12 januari 2017.

 

Uit "Duizend ingevingen"
bestellen ?

UNIVERSUM
De kracht van het universum is onovertroffen.
Het universum blijft het ongrijpbare.
Enkel God heerst over het universum.
Schoonheid kent vele uitingen in het universum.
Wijsheid ontleedt het universum.

KEUZES
Bewuste keuzes raken bewegen, liefde en voeding.
Strak in het vel komt door bewuste keuzes in het leven.
Keuzes zijn gebaseerd op gisteren en werken vandaag door.
Fanatiek sporten en verantwoord eten laten in onvrede minder gezonde keuzes toe.
Een gerimpeld, klagend vrouwtje had wellicht strengere keuzes mogen maken.

 

NIEUWJAAR

Het jaar 2017 gaat van start en wensen worden uitgewisseld. Ik hoor onder meer van “goede gezondheid”, “vrede in de wereld” en “gelukkig Nieuwjaar”. Mijn wens voor de ander is steeds “een liefdevol jaar” of “een hartverwarmend jaar”.

Van menigeen hoor ik haar of zijn goede voornemens. Blijkbaar is het woord “goede” nodig om de gedachten niet op “slechte” te brengen. Volgens mij zijn de voornemens in de eerste dagen van het nieuwe jaar per definitie goed of positief. Later worden er geen slechte van gemaakt, maar de goede willen pogen een heel jaar mee te gaan. Ik hoor voornemens als “elke dag sporten”, “tien kilo afvallen”, “meer aandacht schenken aan de hobby” en “een tantetje op leeftijd wekelijks een bezoek brengen”. Worden al deze plannen in het gehele jaar uitgevoerd …?

“Heb jij goede voornemens?”, wordt mij gevraagd. Eigenlijk niet, want voornemens uitspreken tegen een ander vind ik wat te hoogdravend van me. Wat ik wel voornemens ben is dagelijks op Woordliefde te blijven publiceren en wat meer aan het papier toe te vertrouwen. Daar moet ik dan wel tijd voor maken. Ik zie mijn plannen voor 2017 niet als een trendbreuk, maar als een voortzetting van mijn activiteiten van het pas afgesloten jaar. Met het uiten van liefde door woorden voel ik me prima en maak ik u deelgenoot van mijn zielenroerselen. Is dit nu toch een voornemen voor het nieuwe jaar?

Jan van Wijk, 1 januari 2017

 

Uit "Duizend ingevingen"
bestellen ?

HOOP
Een omissie heeft de hoop niet te worden opgemerkt.
Hoop is geholpen worden in moeilijke momenten.
Een gelovige is de drager van hoop.
Hoop is gericht op het onzichtbare.
Zonder hoop is het hart gekwetst.

 

Kerstgedachte

Beste lezers,

Met Kerstmis wordt Jezus geboren en hij brengt het licht naar de mensen. Maria en Jozef tonen zich verguld met de pasgeborene.

Een kind dat op de wereld komt is breekbaar en afhankelijk van de omgeving. Echter, mensen die ouder zijn, kennen ook fragiliteit en afhankelijkheid. Ik merk dat dagelijks bij mezelf en ook als ik naar anderen kijk. Ik ervaar de kwetsbaarheid van het leven meer naarmate ik in jaren klim.

Door tegenslag kan het leven er ineens anders uitzien en zelfs ophouden. Ik hoor dat iemand een nare tijding krijgt en een ander zie ik, na een ernstig ongeluk, de dans ontspringen met hulp van een onmisbare engelbewaarder. Weer een ander ondergaat een inwendig onderzoek, een operatie volgt en het leven hangt aan een zijden draadje. Ook gebeurt het dat een persoon een vervelende, ingrijpende ervaring opdoet en angstbeelden voor jaren meedraagt. Wat is een mens kwetsbaar …

Ik kijk naar de kerststal, zie de pasgeboren Jezus liggen in de kribbe. Het is een baby met veel toekomst. Vooruitzichten hebben ook u en ik, ook al zijn we de babyleeftijd al lang ontstegen. Echter, we blijven breekbaar. Het licht van Kerstmis nodigt ons uit in een kwetsbaar leven verder te gaan.

Ik wens u zalig Kerstmis.

Jan van Wijk, 24 december 2016.

 

Uit "Duizend ingevingen"
bestellen ?

HART
Het hart denkt alles te weten.
Het hart bezit de kwetsbaarste plek.
Een liefdevol hart deelt vreugde.
Het hart is de tempel van gevoel.
Het hart weet meer dan het hoofd denkt.

BESCHEIDENHEID
Bescheidenheid ontwikkelt zich door meer respect te tonen.
Zichzelf kennen bezorgt meer bescheidenheid.
Hoog niveau is uitblinken in bescheidenheid.
Bescheidenheid voelt zich thuis naast de schijnwerpers.
Hoogstaand is de bescheidenheid in het leven.

Jan van Wijk, 17 december 2016

 

Brief aan mezelf

SPIEGEL

Beste Jan,

Ik breng een bezoek aan mezelf en spreek met mezelf. Ik zie me in de spiegel. Dan krijg ik gedachten …

Ik heb beelden van mensen en zie elke persoon als een tempel. Ik sla een trots bouwwerk gade, dat lang mag blijven staan. In deze tempel wordt veel goeds gedaan; er heerst vrede en een eendrachtige samenwerking. Intenties zijn er volop, maar ook vele vragen, zoals “Hoe lang blijft de tempel staan?” Het gebouw is eindig, want ooit komt er verwoesting of afbraak, zoals een leven eindigt.

Ik bezie mezelf nog wat langer in de spiegel en mijn gedachten roepen nog meer vragen op. “Wat beteken ik voor jou en anderen?, Wat heb ik nu echt van het leven gemaakt?, Wat betekent mijn leven voor anderen?, Blijf ik vertrouwen in de toekomst houden?, Hoe reageer ik op nieuwe tegenslagen?, Kan ik standvastig blijven? en: Wat doe ik voor anderen en mezelf als het er echt op aankomt?”

Na nog een tijd voor de spiegel te staan, veranderen mijn gedachten. Ik wil de hand hebben in mijn bestaan. Ik wil ingrijpen waar nodig, voor zover ik de ruimte heb. Uit het lood wil ik me niet laten slaan. Kijk, Jan, er is meer dan een overvloed aan vragen. Ik voel me door het zien in de spiegel sterker in het leven staan. Sta jij ook wel eens voor de spiegel?

Prettige dag en groetjes,

Jan

Jan van Wijk, 14 december 2016.

Peter van Straaten (1935 – 2016)

Op 81-jarige leeftijd is Peter van Straaten overleden. Een uitermate veelzijdig talent is heengegaan. Wat heeft Peter ontelbare keren lezers verrast met zijn creaties in beeld en woord. Wat heeft hij bijzonder treffende tekeningen gemaakt en met eronder enkele accentuerende woorden.

Van Peter van Straaten heb ik heel wat vindingen mogen zien en lezen, zoals afleveringen van de serie “Vader & Zoon”, die zo’n 20 jaar in de krant Het Parool verschenen. Bijzonder rakend vond ik ook zijn illustraties bij de columns van Simon Carmiggelt, die gedurende vele jaren ook in Het Parool zijn geplaatst.

Met het heengaan van Peter van Straaten verliest het Nederlandse taalgebied een groots chroniqueur. Peter toonde zijn grootsheid in het weergeven van het alledaagse, waarbij menselijke tekortkomingen zo herkenbaar werden getoond. Wat heeft Peter van Straaten veel liefde voor zijn vak gekend.

Jan van Wijk, 10 december 2016

PSV heeft veel tegenwind

Het voetbalseizoen is tot heden voor PSV verre van bemoedigend en dreigt als een nachtkaars uit te gaan. Kan de winterstop voor een kentering zorgen?

In het Nederlandse bekertoernooi werd PSV kansloos uitgespeeld en in de nationale voetbalcompetitie worden veel punten verspeeld. Deze week vloog PSV uit het miljoenentoernooi van de Champions League en mag, door de laatste plaats in de groep, zelfs de Europa League niet in. Wat nu rest is de nationale competitie, maar tot heden vlot het ook daar niet. De vele supporters beleven bittere tijden, het bestuur heeft vraagtekens, de technische staf smeekt om andere tijden en de spelers … teamvorming, in zichzelf geloven en blijven werken is de opdracht.

De Eindhovense formatie mist scorend vermogen en maakt aanvallend een verkrampte indruk. De ploeg bewijst zichzelf geen dienst met slordig balverlies en weinig doortastendheid. Ook het benutten van strafschoppen is een te grote opgave. Een pluspunt is dat PSV achterin niet veel kansen weggeeft, maar dan is er hooguit geen doelpunt tegen in een wedstrijd. Trainer Phillip Cocu staat voor de grote uitdaging zijn team voldoende gemotiveerd te krijgen. Wellicht brengt de winterpauze de nodige bezinning en focus bij de PSV-voetballers, waardoor zij de liefde voor hun sport binnen- en buiten het veld uitstralen en goede resultaten hopelijk volgen.

Jan van Wijk, 7 december 2016

 

Zwarte Piet onder vuur

De strijd van een relatief kleine groep personen tegen Zwarte Piet, de trouwe metgezel van Sint-Nicolaas, gaat onverdroten door. Tegenstanders van Zwarte Piet drammen door en zetten steeds meer organisaties en gezinnen onder druk om hun doel te bereiken, namelijk de verbanning van Zwarte Piet.

In heel wat discussies en debatten over het Sinterklaasfeest ben ik deelgenoot en bij menigeen lopen dan de gemoederen hoog op. Emoties steken de kop op en snel wordt er door de tegenstanders van Zwarte Piet zielig gedaan, omdat zij, na eeuwen, nog steeds pijn hebben van een slaventijd. Als ik, als voorzitter van het Sint-Nicolaasgenootschap Nederland, uiteenzet wat de historie is van de metgezel van Sint-Nicolaas hebben tegenstanders daar geen oren naar. Zij willen ook niets weten van de Europese cultuur, waar al vele eeuwen Sint-Nicolaas en zijn donkere reisgenoten deel van uitmaken. Als ik, op onderbouwde wijze, uiteenzet dat Zwarte Piet niets te maken heeft met racisme, slavernij, uitbuiting en koloniaal verleden, wordt er niet op mij gereageerd of word ik onderbroken met geschreeuw, boe-geroep en wordt mij verweten een racist te zijn.

In de kern misbruiken tegenstanders Zwarte Piet, de metgezel van Sint-Nicolaas. Immers, zij willen schadeloos worden gesteld voor het onrecht dat hun verre voorouders is aangedaan als slaaf in een koloniaal verleden. In wezen handelt het dus om een geldkwestie!

Ik zie acties, demonstraties en geweld door tegenstanders van Zwarte Piet als een regelrechte aanval op de Nederlandse en Belgische vrijheden en als een ernstige aanslag op onze cultuur. Ik verwacht dat in de toekomst Zwarte Piet nog meer onder vuur komt te liggen, want activisten die het hebben gemunt op Zwarte Piet zijn het vreedzame acteren steeds verder voorbij. De conclusie die ik helaas moet trekken is, dat wij in Nederland en België steeds minder in een vrije samenleving verblijven en dat minderheden ervoor zorgen dat traditionele feesten worden verboden. Minister Asscher, die ik meermaals heb verteld over de geschiedenis van het Europese Sinterklaasfeest, volhardt in zijn standpunt van de verdwijning van Zwarte Piet. Het overgrote deel van de bevolking houdt van Zwarte Piet en wil de kompaan van Sint-Nicolaas niet kwijt. Echter, er ontstaat steeds meer een dictatuur van de minderheid.

Ik realiseer me terdege, dat het Sinterklaasfeest vooral een kinderfeest is, waarbij mensen in een sprookje vertoeven. De liefde voor dit sprookje wordt stap voor stap bedreigd, zolang bestuurders van land en gemeenten slappe knieën hebben en geen rechte rug tonen om de herkomst van het Sinterklaasfeest voorop te stellen. Wat mij ook zorgen baart is, dat onze vrijheid mede afhangt van de ontwikkeling in het Zwarte Pietconflict.

Op mijn verlanglijstje staat één wens: Sint-Nicolaas kom volgend jaar weer met Zwarte Pieten, want de overgrote meerderheid in het land houdt van u en uw metgezellen, die vrienden van iedereen willen zijn.

Jan van Wijk, 3 december 2016

 

Onze Vader

In tegenstelling tot het Latijn is het Nederlands een levende taal. In het Nederlandse taalgebied duiken elk jaar nieuwe woorden op en in de loop van de tijd zijn er ook woorden die een andere lading krijgen. Bij dit laatste verandert de betekenis van een woord. Dit is het geval bij het Onze Vader, dat in de Katholieke Kerkgemeenschap wordt gebeden.

Afgelopen zondag woonde ik een eucharistieviering bij. Op die dag was het de eerste zondag van de Advent en dat als begin van de aanloop naar Kerstmis. Voor het eerst bad ik in de kerk het vernieuwde Onze Vader. Twee wijzigingen vielen mij op. Allereerst werd “zoals ook wij anderen hun schuld vergeven” vervangen door “zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren”. De nieuwe tekst vind ik duidelijker, want het vage “anderen” is vervangen door “schuldenaren”. De grootste wijziging gaat van “en leid ons niet in bekoring” naar “en breng ons niet in beproeving”. De inhoud van het woord “bekoring” heeft een hedendaagse, positieve lading gekregen en dit is niet de bedoeling in het Onze Vader. Het woord “beproeving” geeft duidelijker aan wat God met ons wil doen. Immers, Hij stelt ons op de proef. Ik ervaar, u wellicht ook, dat het leven niet altijd even makkelijk is. Het opnemen van het woord “beproeving” wil duidelijk maken, dat God ons maar niet te zwaar belast met tegenslagen en ongemakken in het leven.

Ik heb vernomen, dat het aangepaste Onze Vader tot stand is gekomen na langdurig overleg tussen Nederlandse en Vlaamse kerkleiders. Het gevolg is, dat zowel in Nederland, als in Vlaanderen hetzelfde Onze Vader wordt gebeden, waardoor de Katholieke Kerk weer een stukje meer eenheid is geworden. Om de lezers van Woordliefde in de gelegenheid te stellen het vernieuwde Onze Vader te bidden, is onderstaande tekst opgenomen.

Onze Vader
 

Onze Vader, die in de hemel zijt,

Uw naam worde geheiligd,

Uw rijk kome,

Uw wil geschiede

op aarde zoals in de hemel.

Geef ons heden ons dagelijks brood

en vergeef ons onze schulden,

zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren,

en breng ons niet in beproeving,

maar verlos ons van het kwade.
 

Het “oude” Onze Vader is ontelbare malen door gelovigen gebeden. Vanaf nu is dit de bedoeling met het “nieuwe” Onze Vader.

Jan van Wijk, 30 november 2016

Everly Brothers International 50 jaar

Onlangs vierde de internationale fanclub van The Everly Brothers, Everly Brothers International, het 50-jarig jubileum. Het evenement vond plaats in zalencentrum Het Dak te Leerdam, waar ruim 300 fans uit met name Nederland, Duitsland, Australië, Engeland en Amerika naartoe kwamen. Zo werd het een groot muzikaal feest met Everlyfans uit de hele wereld.

Ik zag heel wat optredens van duo’s en bands die Everlymuziek ten gehore brachten, zoals The Wieners, de Nederlandse vertolkers van het Everlyrepertoire. Deze groep bracht in 2014 een tribute-CD uit waarop heel wat bekende Everlysongs staan. Verder zag ik op het podium Erwin Nyhoff met Grace van Dorsten, Mike Everly en de vermaarde Ier Phil Donnelly. Donnelly was gedurende vele jaren de vaste gitarist van The Everly Brothersband en begeleidde ook Donovan, Gary Moore, Johnny Cash en John Prine. Bijzonder was voor mij het jonge, Britse duo The Wilson Brothers, die van het publiek veel bijval kregen met hun vertolking van Everlyliedjes. Aan het slot van het jubileumfeest traden The Explosion Rockets op. The Everly Brothers zelf bestaan helaas niet meer, nadat zij zo’n 10 jaar terug zijn gestopt met optreden, de jongste broer, Phil, een paar jaar terug is overleden en de oudste Everly, Don, nu bijna 80 jaar is.

Al zo’n 55 jaar ben ik fan van de zang van The Everly Brothers. Ooit was ik op 12-jarige leeftijd, als enige in de toenmalige zesde klas van de basisschool, lid van een fanclub. Voor mij was dat de fanclub van The Everly Brothers, omdat ik hun stemmen zo mooi vond klinken. Halverwege de jaren 60 werd ik lid van een andere fanclub, de onlangs jubilerende Everly Brothers International en in de loop van de jaren kocht ik alle platen van het Amerikaanse zangduo.

Het bijwonen van de 50-ste verjaardag van de Everly-organisatie was voor mij heel waardevol. Ik ontmoette fans die ik al vele jaren ken en zag op fanclubbijeenkomsten en bij optredens van The Everly Brothers. Op de jubileumdag kocht ik de speciaal voor het feest samengestelde CD “signs that will never change”, die in een gelimiteerde oplage verkrijgbaar was. Op de CD-hoes zag ik de titels van, voor het grote publiek, minder bekende songs, maar voor de fans was dat heel anders.

Tijdens de feestdag luisterde ik naar talloze Everlyhits. Bij al deze liedjes staat de liefde centraal. Wat heb ik van de belevenisvolle dag genoten van liefdesmuziek, die de hele wereld heeft veroverd.

Jan van Wijk, 26 november 2016

 

Inhaalslagen door vrouwen

Het verschil in beloningen tussen vrouwen en mannen wordt met het jaar kleiner. De belangrijkste reden is, dat het gemiddelde opleidingsniveau van vrouwen toeneemt. Jonge vrouwen hebben op de dag van vandaag al een hoger salaris dan jonge mannen. Dit blijkt uit een vandaag verschenen onderzoeksrapport van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS).

Volgens het rapport van het CBS is het gemiddeld opleidingsniveau van oudere mannen nog hoger dan bij vrouwen en hebben mannen een hoger inkomen. Echter, dit is van voorbijgaande aard. Immers, vrouwen zijn bezig met een flinke inhaalslag op het gebied van salarissen.

Ik zie nog een inhaalslag van vrouwen. Steeds meer vrouwen komen in hogere posities en dit niet alleen bij de Rijksoverheid, maar ook in het onderwijs, bij instellingen, internationale organisaties en schoorvoetend in het bedrijfsleven. Dit komt niet alleen door betere opleidingen, maar ook door uitstraling, kwaliteit en gedrevenheid. Verder speelt een belangrijke rol dat liefde voor het werk wordt getoond. Volgens mij duurt het nog even en dan is het vanzelfsprekend dat vrouwen evenveel verdienen dan mannen en … vrouwen leiders in heel wat organisaties zijn. De kwaliteit van leidinggeven en passend leiderschap gaat door vrouwen verder toenemen.

Jan van Wijk, 23 november 2016

Jurk van Marilyn Monroe

Op 19 mei 1962 zong de beroemde, Amerikaanse filmdiva Marilyn Monroe in een bijzonder strakke, zijden jurk president John F. Kennedy toe. Marilyn zong “Happy Birthday, Mister President” en dit gebeurde, als verrassing, tijdens een gala ter ere van de jarige Amerikaanse president Kennedy. Dit optreden is nog steeds een van de meest beroemde, onverwachte optredens uit de Amerikaanse geschiedenis.

De jurk die Marilyn Monroe in mei 1962 droeg was niet alleen vleeskleurig, maar ook bezet met een ontelbare hoeveelheid edelstenen. Deze jurk zat zo strak om haar bevallige lichaam, dat zij nauwelijks een stap kon zetten.

Ik verneem dat de beroemde jurk van Marilyn Monroe deze week is geveild. De opbrengst lijkt me hoog, namelijk bijna 5 miljoen dollar. Ik zoek het filmfragment op, waarop Marilyn Monroe het befaamde optreden geeft. Ik zie haar weer staan en steunend op een piano. Zij lijkt me bepaald niet in goede doen. Ik realiseer me, dat dit haar laatste optreden is geweest, want niet lang hierna vond zij de dood.

Opmerkelijk is, dat Marilyn Monroe bij velen voortleeft als een bijzondere herinnering en dit mede door reclame-uitingen en producten die haar naam en/of verschijning laten zien. Ook valt het mij op, dat heel wat media meermaals naar haar turbulente leven blijven verwijzen. Wat had en heeft Marilyn Monroe een impact op de wereld van toen en die van nu. Haar bestaan eindigde in eenzaamheid en dat na een leven vol teleurstellingen in de liefde.

Jan van Wijk, 19 november 2016

 

Herfst

De regenval is in deze wisselvallige week opvallend groot. Het weer zit in de overgang, die herfst heet. Bij dit jaargetijde hoort niet alleen veel regen, maar ook heel wat wind. De eerste herfststorm nadert met flinke windstoten …

In de herfst geniet ik van de prachtige natuur. Bomen laten bladeren verkleuren en worden met de dag wat kaler. Dennenbomen blijven fier hun groene gloed laten zien. Akkers geven een leeg aanzicht, alsof zich veel onder de grond verschuilt. Ik voel de temperatuur bij vlagen het vriespunt raken en op andere momenten voelt het verre van koud. De herfst doet mij denken aan de winst van donker op licht, zonder een allesoverheersende zege te boeken. Echter, deze situatie is tijdelijk van aard.

Bij het verblijven in de herfst van het leven wordt het meer van de zon genieten, ook al is deze weinig zichtbaar. Ik voel dat de herfst van het leven oordeelt over benutte kansen. Ik ervaar dat in de herfst de zon het leven laat rijpen, ook al neemt in de herfst van het leven de warmte af.

De herfst geeft mij het goede gevoel van terugkijken en genieten van dit al te mogen meemaken. Vreugdevolle gewaarwordingen heb ik, als ik in de herfst al knopjes aan takken van struiken en bomen ontdek en bij mezelf ontwaar ik zin om me op het voorjaar te gaan voorbereiden. Vol bewondering kijk ik om me heen en weet, dat na deze herfst, de winterpracht zich toont en dat vervolgens het voorjaar nieuwe impulsen geeft aan een leven vol liefde.

Jan van Wijk, 16 november 2016

Leonard Cohen (1934 - 2016)

Afgelopen vrijdag overleed de Canadese dichter en zanger Leonard Cohen. De vermaarde ster is heengegaan in zijn woning te Los Angeles. Cohen werd 82 jaar en trad de laatste jaren nog op.

Onlangs vervolmaakte Cohen zijn laatste album “You Want It Darker”, dat hij als zijn beste plaat beschouwde en dit terwijl hij zijn einde voelde naderen. Het album verscheen afgelopen maand.

Leonard Cohen bouwde een lange carrière op en zijn eerste plaat, “Songs of Leonard Cohen”, kwam in 1967 uit. Ik zie Leonard Cohen als een zeer actieve, creatieve en bezinningsvolle dichter met een bijzonder herkenbare stem. Een stem, zo monotoon en melancholiek dat deze uit miljoenen te traceren is. Cohen was ook spiritueel actief. Meermaals bracht hij enige tijd door in een boeddhistisch klooster. Later werd hij ingewijd als boeddhistische monnik.

Nu ik het bericht van zijn overlijden heb vernomen, komt zijn bekende nummer “Hallelujah” bij me op. Cohens bijzondere stem is op vele CD’s en LP’s te horen. Echter, zijn levende, magische stem heeft gekozen te zwijgen …
Kijken en luisteren naar "Hallelujah"

Jan van Wijk, 12 november 2016

 

Donald Trump wordt president van Amerika

De Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben winst opgeleverd voor de republikein Donald Trump. Na een lange, zware en smerige campagne heeft Trump meer kiesmannen achter zich gekregen dan de vrouwelijke democraat Hillary Clinton, zijn rivale in de race naar het Witte Huis te Washington.

Gedurende nagenoeg de gehele verkiezingscampagne lag, volgens de opiniepeilingen, Clinton voor op Trump. Echter, op de dag van de verkiezingen bleken de posities omgekeerd. Een vergelijking met het onlangs gehouden Britse referendum (Brexit) drong zich meteen bij me op.

Donald Trump wordt de nieuwe president van de Verenigde Staten van Amerika. In zijn toespraak, vlak na de bekendmaking dat hij voldoende staten met kiesmannen achter zich had weten te scharen, hoorde ik hem een geheel andere toon aanslaan. Ineens zag ik Trump niet meer als een straatvechter met banaal woordgebruik, maar als een staatsman met allure. Hij prees Clinton, dankte zijn familieleden en naaste medewerkers, benadrukte de president van alle Amerikanen te willen zijn en riep op tot eenheid in het land. Ik hoorde Trump ook zeggen, dat hij van zijn land en de Amerikanen houdt. Breng deze liefdesuiting dan in de praktijk, mijnheer de president en veel succes met de uitermate verantwoordelijke werkzaamheden.

Jan van Wijk, 9 november 2016

 

Oleg Popov (1930 - 2016)

De meest beroemde, Russische en mimische clown Oleg Popov is op 86-jarige leeftijd overleden. Popov is bijna in het harnas gestorven, vlakbij de circuspiste. Immers, hij overleed spoedig na zijn laatste voorstelling in het Russische Rostov. Door zijn 32 jaar jongere vrouw Gabriela (Gaby) Lehmann is Popov dood in een stoel in zijn hotelkamer aangetroffen. Oleg Popov stierf alleen en niet in de piste. Zo is de bekendste clown in stilte heengegaan …

Oleg Popov was een wereldster en dit al decennia lang. Hij beschikte over een formidabel talent, veel liefde voor zijn beroep en een onbegrensd doorzettingsvermogen. Hierdoor groeide Popov uit tot de grootste in zijn vakgebied. Hij bereikte dit wereldniveau door keer op keer origineel te zijn en dat zonder te praten. In zijn presentatie als clown was hij kenmerkend met rode, platte neus, strogele pruik, grote schoenen en een zwart-witte pet. Oleg Popov liet zich ook zien als acrobaat, koorddanser, jongleur en trapezewerker. Oleg Popov trad vaak op in Nederland en dit als de hofnar van de Oranjes, de leden van het Koninklijk Huis. Bijzonder is ook dat Oleg Popov met een veel jongere Duitse in het Brabantse Breda is getrouwd.

Oleg Popov stond als clown op eenzame hoogte. Hij zweeft nu nog verder omhoog … Met pensioen is Oleg Popov nooit gegaan, maar hij is wel begonnen aan een eeuwige reis …

Jan van Wijk, 5 november 2016

 

Allerzielen

Op 2 november is het Allerzielen. Al vanouds bezoeken op of rond die dag vele katholieken het kerkhof. Heel wat graven van geliefden worden dan bezocht. Vaak wordt een graf opgefleurd met een pot chrysanten. De bloemen zijn veelal wit, als teken van het eeuwige leven. Immers, volgens het katholiek geloof zijn gestorvenen deelgenoot van het eeuwig leven in de hemel. Op en rond Allerzielen vinden ook herdenkingsbijeenkomsten plaats, die meestal druk worden bezocht.

Vanmorgen bezocht ik het kerkhof, waar onder meer mijn ma, tante en grootouders liggen. Bij heel wat graven stonden witte bloemen en planten, maar ook de kleur geel, als teken van de hoop, was rijkelijk vertegenwoordigd. Ik zie het plaatsen van bloemen en planten als een ritueel om de katholieke doden te herdenken en hun hiernamaals te vieren. Ik vind dat het toepassen van rituelen van iemand een beter mens maken, ook al hebben deze gebruiken geen religieus karakter.

Op het kerkhof, bij onder andere het graf van mijn ma, leg ik een witte roos. Ik doe dit vaker dan enkel op Allerzielen. Steeds gaan mijn gedachten dan terug naar de tijd dat ik wat tegen mij ma zei. Toen kreeg ik woorden terug, nu ontvang ik gedachten en gevoelens …

Jan van Wijk, 2 november 2016

Cliff Richard is vals beschuldigd

Twee jaren heeft de Britse popzanger Cliff Richard in een hel geleefd. De bekende zanger, met vele hits sinds het eind van de jaren vijftig, werd beschuldigd van seksueel misbruik van minderjarigen. Nu is officieel bekend gemaakt, dat Richard niet zal worden aangeklaagd. Immers, er is onvoldoende bewijs gevonden. In hoger beroep is de zaak tegen Cliff Richard van de baan geveegd.

Ik ben ervan overtuigd, dat Cliff Richard zich zeker gaat herpakken. Hij heeft vergevorderde plannen voor het uitbrengen van een nieuwe CD en wil daarmee een nieuwe weg inslaan. Echter, ik realiseer me, dat de levende legende een zware periode achter de rug heeft. Cliff Richard voelt zich zwaar gebrandmerkt door de aantijgingen, die niet tot vervolging van hem hebben geleid. Cliff Richard zegt, dat zijn reputatie onherstelbaar is beschadigd. Zijn advocaat spant een rechtszaak aan tegen de BBC, want de Britse omroep heeft de inval in de villa van Richard geheel gefilmd en uitgezonden. Hieruit blijkt, volgens mij, dat er een samenwerking is geweest tussen een journalist van de BBC en de politie. Cliff Richard voelt zich door de gewraakte uitzending van de inval in zijn villa van zo'n twee jaren geleden, ernstig publiekelijk misbruikt. Richard wil nu schadeloos worden gesteld.

Cliff Richard is, volgens mij, niet alleen vals beschuldigd, maar ook publiekelijk besmeurd. Juridische zaken en de daardoor optredende media-aandacht, hebben hem twee jaren mentaal belast en beschadigd. Ook hebben deze gebeurtenissen veel negatieve energie gevergd. Dit heeft mentaal enorm aan de zanger gevreten. Cliff Richard brengt nu een nieuwe CD uit en komt hierdoor positief in de publiciteit. Ook kunnen optredens van hem niet uitblijven. Herpak je, Cliff Richard en toon opnieuw jouw liefde voor de muziek. Succes!

Jan van Wijk, 29 oktober 2016

 

Brief aan mezelf …

Wachten

Beste Jan,

Kunnen wachten is wel eens veel gevraagd. Ik kan of wil niet wachten op bijvoorbeeld de komst van iemand waarmee ik heb afgesproken. Zo kan de afspraak op een misverstand berusten. Het kan ook zijn, dat ik een email heb gemist of dat de telefoon storing heeft gehad. Er kan ook onverwachte drukte in het verkeer zijn en een andere afspraak is misschien uitgelopen. Ook mogelijk is, dat de ander zich heeft vergist of dat ik mijn agenda niet juist heb bijgehouden. Al bij al is het wachten. Lang wachten.

Onlangs had ik een afspraak op een terras. Echter, de ander liet zich niet opmerken. Ik wachtte, wachtte en wachtte. Ineens realiseerde ik me, dat voor wachten meer dan verwacht geduld nodig is.

Hoe lang kan mijn geduld op de proef worden gesteld? Mijn thee heb ik na een dik kwartier wel op. Een portie bitterballen volgt en nog een thee. Zo gaat een klein uur voorbij en ik wacht nog steeds. Veel te lang gewacht, speelt in mijn hoofd. Nog steeds zit ik alleen aan het tafeltje. Dit heeft zo z’n charme, maar deze kan ik nu niet delen. Heb ik mij vergist in datum en tijd? Na ruim een uur sta ik op, reken af en de gedachte aan het maken van een nieuwe afspraak komt in mij op.

Weet je, Jan, op tijd komen is voor mij een uiting van respect voor de ander. Respect? Jazeker, maar ik vraag me wel af of het achting hebben voor de ander nog wel leeft. Hoe zie jij dit, Jan?

Groet,
Jan

Jan van Wijk, 26 oktober 2016

 

Bezieling

Na zo’n vier jaar zie ik je weer …
 

Je zoekt al lang naar de ontdekking van de bestemming van jouw ziel.

Jij kent moeilijkheden op persoonlijk vlak en ervaart kronkels op jouw weg.

Jouw relatie is mislukt en dit niet voor het eerst, weer heb je verdriet.

Je bekijkt het leven en je vraagt je af, wat echt aandacht verdient.

Je zegt, dat je veel wil nastreven, maar ken je jouw bestemming?

Jouw aandacht voor de ziel groeit met jouw verlangen naar meer.

Je kent jouw turbulent leven, met passie en hartstocht voor liefde.

Je hunkert naar bezielde momenten, waarbij jij de tijd vergeet.

Jij wil de diepte bezoeken en jezelf opnieuw hevig laten ontroeren.

Jouw bezieling uit zich in verlangen naar het vele dat liefde geeft.

Je kijkt verder dan naar jezelf en je hoort jouw binnenste roepen.

Je laat je overstromen met de warmte van de ziel die jou verwarmt.

Jan van Wijk, 21 oktober 2016.

 

Phil Collins hervindt zich

De vermaarde muzikant Phil Collins stopte zo’n 10 jaar terug met het maken van muziek. Dit gebeurde vooral door het stranden van zijn derde huwelijk en het ondervinden van lichamelijk ongemak. Phil Collins belandde in een zwart gat. Zowat de hele dag lag hij in bed en dit gedurende een lange tijd. Hij voelde zich alleen en geraakte aan de drank. Collins werd alcoholist. Immers, hij zag drank als uitkomst en verwoordde dit in zijn te verschijnen boek “not yet dead”.

Wat gebeurde er nog meer?

Phil Collins, de voormalige zanger en drummer van de groep Genesis, kreeg een acute alvleesklierontsteking en kwam met spoed op de afdeling intensieve zorg. Na vele maanden raakte Phil Collins er bovenop. Hij was uit het diepe dal en kreeg weer zin in het leven.

Phil Collins heeft nu hoopvolle voornemens. Eerst is het zijn boek promoten en vervolgens wil hij weer gaan optreden. Phil Collins heeft de liefde voor muziek teruggevonden. Succes, Phil!

Jan van Wijk, 20 oktober 2016

 

Jeugdherinneringen

De laatste maanden komen veel jeugdherinneringen in mij op. Duidelijk heb ik nu voor ogen, wat ik toen als bijzonder heb mogen ervaren. Ik denk dan onder meer aan de eerste dag naar de kleuterschool, de eerste maal in het ziekenhuis worden geopereerd, het bezoek van Sint-Nicolaas en Zwarte Piet bij ons thuis en het ontvangen van mijn eerste Heilige Communie. Ook staan de eerste vakantie met mijn ouders mij helder voor de geest en het eerste feestje dat ik mocht organiseren.

Ik ben ervan overtuigd, dat de latere ontwikkeling van mijn leven duidelijk gestalte heeft gekregen door de context van mijn jonge jaren. Mijn ouders gaven mij de ruimte me te gedragen zoals ik wilde. Ach, ik werd toen, maar nu nog, voor een wat aparte aangezien. Dit verbaasde mij tijdens mijn jeugdjaren, maar daarna niet meer. Immers, ik maakte wat meer mee, relativeerde eens wat vaker en leerde mensen beter kennen.

Nu ik weer terugkijk naar mijn jeugdjaren blijven herinneringen komen. Dit terugkijken overkomt me steeds vaker. Ongetwijfeld is dit door het klimmen der jaren. Met de opkomende jeugdherinneringen voelt dit rijk en verre van dat de ouderdom met gebreken komt. Naast terugblikken en de dag van nu ervaren, ontvangen ik dromen voor morgen. Deze dromen worden na morgen ook herinneringen. Opnieuw heb ik nu een sterk gevoel van liefde voor het leven.

Jan van Wijk, 15 oktober 2016

 

Hillary Clinton en Donald Trump

Nog een drietal weken en het verbale geweld tussen de twee Amerikaanse presidentskandidaten is voorbij …

Al enkele maanden hoor ik Hillary Clinton en Donald Trump elkaar bestrijden. Beiden vechten om de gunst van de Amerikaanse kiezers. Ik hoor de twee kandidaten over en weer ferme taal gebruiken. Deze politici schuwen niet hard van leer te trekken en bij vlagen komt het bij me over, dat zij elkaar besmeuren met modder. De schoonheidsprijs kan ik hier niet toekennen, ook al heb ik gehoord dat modder wel eens bij schoonheidsbehandelingen wordt gebruikt.

Begin november worden de Amerikaanse presidentsverkiezingen gehouden. De dan gekozen president(e) heeft heel wat vredelievende activiteiten te verrichten en dit niet enkel voor Amerika, maar ook voor veel andere landen, waar conflicten zijn. Immers, een machtig land kan voor vrede zorgen. Ik hoop dan ook dat de nieuwe president(e) veel van de wereld houdt.

Jan van Wijk, 12 oktober 2016

 

Beata Elena Enselmini (1207 - 1231)

Al op zeer jonge leeftijd wijdt Beata Elena Enselmini haar leven aan God. Zij doet dit in het klooster van de Clarissen dell'Arcella in het Italiaanse Padua, waar de Heilige Antonius, haar directeur, zeer actief was. Elena leefde van 1207 tot 1231, werd slechts 24 jaar en stamde uit een adellijk geslacht.

Elena heeft in haar korte leven veel geleden en raakte zelfs haar spraak kwijt. Het was tekenend voor Elena dat zij aan het einde van haar aardse bestaan maar liefst drie maanden zonder drinken, eten en spraak heeft kunnen leven. In haar visioenen zag zij onder meer Franciscus van Assisi en Antonius van Padua. Later is Beata Elena Enselmini heilig verklaard.

Tijdens mijn bezoek aan het klooster Arcella wil ik Elena bezoeken, want in de grote basiliek aldaar ligt zij opgebaard in een glazen schrijn. Het valt me op, dat haar lichaam in tact is gebleven. Het lijkt erop, dat haar gedaante een natuurlijk proces van mummificatie heeft ondergaan en zo vrijwel ongeschonden is gebleven. Het stoffelijk overschot van Enselmini heeft heel wat verhuizingen gekend. Eindelijk komt op 5 mei 1957 het lichaam van Elena terug in de basiliek van Arcella, de plaats waar zij ruim 7 eeuwen terug heeft geleefd.

Nu ik bij haar schrijn sta en haar vredig zie liggen, krijg ik enorme waardering voor het liefdevolle leven dat zij voor God en haar medemensen heeft geleden.
Wat een voorbeeld van een vrouw, die haar korte leven in een klooster heeft doorgebracht.

Jan van Wijk, 8 oktober 2016

de nieuwe

Een kennis, die ik al jaren ken, doet me haar verhaal en dit leidt tot onderstaande tekst ...

Eindelijk ben je bij hem weggegaan, na een lange tocht, die je hebt doorstaan.
Je bent van het vrouwelijk geslacht, hebt nog steeds een weergaloze stille kracht.
Van hem werd je meer dan doodziek, omdat hij afwezig was en ernstig flegmatiek.
Bij vlagen werd je hevig gekleineerd en in geen nacht meer passioneel vereerd.
Nare gevoelens willen zich in je dringen, maar jij hebt enkel nare herinneringen.
Dit al is al jaren een vast gegeven en vormen een te lange tijd van je leven.
Nadat je bij hem bent ontsnapt aan de dood, voed jij je gulzig met ander brood.
Je hebt jouw weg verschoond en dat in een wereld die nu blijdschap toont.
Het is genieten voor je van deze andere tijd en je hervindt jouw eigenheid.
Jij slaat de hernieuwde plank niet mis en gelooft dat de nieuwe de ware is.
Bak jij er deze keer wat beters van of hakt de ander je weer in de pan?

Jan van Wijk, 5 oktober 2016

 

Brief aan mezelf

Kernwaarden

Beste Jan,

Wat vind jij belangrijk in jouw leven?
Spreek je dit wel eens uit?
Heb jij voor jezelf een prioriteitenlijstje met zwaarwegende waarden?
Weet jij waar je voor staat?

Jan, ik omring me steeds meer met mensen, die mij waarderen om wie ik echt ben. Dit houdt in, dat ik afstand heb genomen van hen die minder met mij op hebben en waarmee ik weinig wil delen, omdat zij op andere sporen verder gaan. Mensen die je echt kunt vertrouwen en met je wezenlijk zijn begaan, vormen een zeer spaarzame soort burgers, Jan. Ik ervaar steeds meer duidelijkheid in wat ik echt in het leven belangrijk vind. Weet je, Jan, het allerbelangrijkste is voor mij liefde. Liefde, Jan! Liefde in allerlei vormen. Ik denk dan vooral aan vriendschap, vertrouwen en loyaliteit. Het gevolg hiervan is, dat ik mijn vrienden en vriendinnen zeer respecteer en hoog in achting heb.

Als ik aan mijn kernwaarden denk, staan na liefde in mijn lijstje met prioriteiten creativiteit, onafhankelijkheid, groei, attentie en avontuur. Ik realiseer me, dat ik bewust kies voor deze kernwaarden en ik ben ervan overtuigd dat zij bij mij horen. De waarden zijn voor mij vaststaand en veranderen niet met de dag. Ik geloof in deze waarden, voel dat zij bij mij horen en mijn authenticiteit mede bepalen. Jan, dan heb ik nog wat aan te vullen, namelijk ik wil nog lang kind blijven en mijn fantasie koesteren. Immers, een kind is vrij in gedachten en is puur.

Ik ben er zeker van, dat de kernwaarden mij verder vormen en wakker houden bij mijn dagelijkse keuzes. In feite bepalen de kernwaarden mijn levensprogramma met bijbehorende uit te voeren acties. Jan, bij dit al voel ik mij thuis. Heb jij dat ook?

Prettige dag.

Groet,
Jan

Jan van Wijk, 1 oktober 2016

 

leven in vrijheid

Vooral door berichten over oorlogen, aanslagen en politiek gekibbel gaan mijn gedachten vaak naar het in vrijheid mogen leven. Zo wil ik vrijheid doorgeven. Dit kan door met eerbied en respect stil te staan bij hen, die het leven hebben gegeven voor mijn vrijheid. Daartoe hebben velen, met name jonge mensen, de dood gevonden. Vrijheid kan ik doorgeven door zij die stierven, te blijven gedenken. Ook het met anderen in gesprek gaan over het leven in vrijheid draagt bij om vrijheid door te geven.

Ik vraag me meer dan eens af of er in onze samenleving veel besef is om te weten wat het is in vrijheid te leven. Daarbij bekruipt me de gedachte, dat het zich realiseren van vrijheid te hebben pas goed doordringt als er geen vrijheid meer is. Hierover denken en nadenken geeft mij het gevoel van het ontbreken van de waardering voor het in vrijheid mogen leven. Dit speelt bij mij nog sterker tijdens het weer laten doordringen van de gedachte dat vrijheid verre van vanzelfsprekend is.

Bij al deze beelden zie ik de mensen als reizigers, die op weg zijn naar het leven van morgen. Echter, voor morgen is het nodig om nu aan vrijheid te werken. Zo wordt de liefde voor vrijheid vandaag al vormgegeven.

Jan van Wijk, 28 september 2016

 

ziek

Hij komt aan haar bed en vraagt:
Gaat het al wat beter met je?
Zij schudt onnodig het hoofd;
hij heeft zich al omgedraaid.

Nergens wil hij over praten,
waar is het respect gebleven?
Wie zij werkelijk is, ziet hij niet,
is zij nu voor hem al dood?

De buurman komt weer langs,
hij praat opgewekt over veel.
Zijn vrouw mijdt haar al maanden,
van de kennissen is zij niet de enige.

De dagen slepen zich voort,
de pijn wordt steeds heviger.
Het verschil tussen dag en nacht
is in de donkerte verdwenen.

Jan van Wijk, 24 september 2016

 

Prinsjesdag

Prinsjesdag is weer achter de rug. Aan de glitter van de Gouden Koets, met koning en koningin, hebben zich velen staan vergapen in Den Haag en miljoenen hebben de beelden via de televisie mogen aanschouwen. De stoet met de gouden koets doet mij denken aan sprookjes. Echter, in de gouden koets zit geen boze koningin, maar een mooie, kordate vrouw, die een parel is voor het Huis van Oranje. De koning is geen wreedaard, maar een vredelievende monarch die de schijn van macht bezit. De koning en de koningin maken een vriendelijke indruk en zwaaien naar de belangstellenden die langs het parkoers staan. Dan komt het koningspaar op het Binnenhof, stapt uit de gouden koets en gaat naar de politici in de bekende zaal. De koning en koningin nemen plaats op het podium, waar zetels staan, die op een troon lijken. Echter, de troon is niet van goud en de koning kijkt ernstig als hij de troonrede van de regering voorleest. Heeft hij nu elk jaar hetzelfde kostuum aan? Ach, van een dag in het jaar een pak dragen komt weinig slijtage. Zijn vrouw, de charmante koningin, kijkt vriendelijk in het rond en draagt andere kleding in vergelijking met vorig jaar. Zij heeft zich een enorme hoed laten opzetten. Hoe vaak gaat u deze hoed dragen?, vraag ik me af.

De koning lees de boodschap van het kabinet voor. Ik vind dat hij dat wat droogjes doet. Zo mis ik intonaties en accentueringen. Ook de houding van de koning wijzigt nauwelijks en blijft mij wat stijfjes overkomen. De door hem voor te lezen rede gaat grotendeels over geld. Dit komt zeker doordat vele Nederlanders geldwolven zijn en zich druk maken hoe de koopkracht er voor hen in 2017 uitziet. Grosso modo gaat iedereen er 1% op vooruit in het komende kalenderjaar, maar dat is schijn. Immers, ik verneem dat de regering opnieuw nivelleert, terwijl de nivellering in Nederland verder is doorgeschoten dan in andere landen. Dit betekent dat de verschillen tussen hoge en lage inkomens in Nederland kleiner zijn dan in andere landen, maar daar hoor ik weinigen iets over zeggen. Oh ja, Prinsjesdag lijkt op de aftrap naar de komende verkiezingen in maart 2017. De optimisten en pessimisten staan tegenover elkaar en het verbale geweld breekt los. Dan vraag ik mij af, wat komt er van deze schermutselingen met een overvloed aan woorden terecht? Zien politici wel een stip op de horizon? Kijken zij verder vooruit dan het jaar 2017? Wat willen zij nu ooit bereiken? Ineens kijk ik naar mezelf. Wat wil ik? Ach, ik wil niet zo bijster veel. Contacten met goede mensen, hier en daar een handje toesteken en mijn liefde voor het woord met pen en papier voortzetten. Met deze gedachten kijk ik veel verder dan het jaar 2017. Echter, het moet mij wel worden gegund en zo vergaat het politici ook met de verkiezingen in het vooruitzicht.

Jan van Wijk, 21 september 2016

 

reacties van lezers van Woordliefde

Dagelijks ontvang ik mails, waarin lezers van Woordliefde hun reactie geven. Het publiceren van al deze reacties doe ik niet, een uitzondering daargelaten. In de reacties uiten lezers hun gevoelens en geven zij hun meningen over dat wat ik aan woorden heb gebruikt in boeken, teksten en liefdesaforismen. De meeste reacties zij lovend en word ik aangemoedigd zo door te gaan. Er komen ook reacties binnen, waarbij de vraag wordt gesteld of ik niet meer over een gepubliceerd onderwerp kan schrijven. Ook zijn er lezers, die het niet eens zijn met mijn woorden, zij berispen mij met een of meer terechtwijzingen. Het komt ook voor dat lezers mij ernstig bekritiseren, aanvallen en hun ongenoegen uiten. Verder komen er reacties van lezers, die iets met mij willen en een enkeling wil mij een wil opleggen. Dit gebeurt door die lezer op herhaalde wijze, komt bij me als claimen over en daarbij worden frustraties geuit. Dit al, is het gevolg van het grote aantal lezers dat Woordliefde bezoekt.

Woordliefde is voor mij een eigen medium en is nog steeds een bewuste keuze. Ik vraag ook niemand mijn boeken, teksten en liefdesaforismen te lezen. Bevallen mijn uitingen de lezers van Woordliefde, dan is dat toch mooi. Lezers die mijn woorden niet zien zitten, kunnen mijn woorden dan maar beter niet lezen. Enkele andersdenkenden zijn hier behoorlijk vasthoudend in en bijten zich vast in hun ongenoegen, frustraties en andere ongemakken, alsof zij als een teckel luidruchtig keffen en graag willen bijten, omdat zij het beter weten. Ach, er leven zoveel personen die hun wijsheid etaleren. Echter, zij die echt wijs zijn, stellen zich bescheiden op. Ik ben er dan ook van overtuigd, dat liefde zich het best in bescheidenheid kan ontplooien.

Jan van Wijk, 17 september 2016

 

mooi land

Nu de vakantie voor de meesten achter de rug is en mensen weer naar school of werk zijn, realiseer ik me opnieuw in wat voor een mooi, veilig, vrij en welvarend land ik mag leven.

Tijdens mijn vakantieperiode werd ik, zoals miljoenen, opgeschrikt door de terreurdaad in Nice op de Franse, nationale feestdag van 14 juli. Ook was er bij mij en vele anderen verbijstering over de militaire coup in Turkije, waarbij ook vele doden waren te betreuren. Veiligheidscontroles werden ingesteld bij heel wat evenementen en bijzondere plaatsen, zoals ik mocht ervaren in het Heiligdom van Lourdes in het zuiden van Frankrijk. Ook viel mij de inzet op van gewapende militairen bij ritaankomsten van de Tour de France. Terreur brengt veel teweeg ...

In ons land genoot ik van de televisie-uitzendingen van de Olympische Spelen en zag ik Nederlandse sporters grootse resultaten behalen. Ook werd in Amsterdam weer een Gay/Euro Pride gehouden en dat sterkte mijn mening dat Nederland zich niet moet laten leiden door de dreiging van terreur.

Ons land is een mooi, vrij land en dat mag eeuwig duren. Immers, in een vrij land is ook mooie liefde vrij.

Jan van Wijk, 14 september 2016

 

Brief aan mezelf: Rijk

Beste Jan,

"Het is beter rijk te leven, dan rijk te sterven." Deze uitspraak is mij op het lijf geschreven. Immers, ik voel mij enorm rijk door het te kunnen genieten van de vele kleine dingen, die mijn bestaan klank en kleur geven. Het zijn vaak voorvallen, die ik bijzonder vind, zoals het zien van vrolijke mensen en met name oudjes die het naar hun zin hebben.

Jan, ik ervaar een rijk leven met goed gevoel. Tot deze rijkdom behoren met name fijne gesprekken met vrienden en het bieden van gastvrijheid aan goede bekenden. Zo beleef ik de dagen met veel goede zin. Ik denk meer dan ooit: Wat is het leven toch mooi om dit al te mogen beleven. Wat voelt dit rijk!

Weet je, Jan, met mezelf verrijken en dan in geldelijke zin, ben ik niet bezig. Ik voel me rijk met mijn gedachten, ingevingen, woordliefde en contacten met goede mensen. Zeg, Jan, in welke rijkdom leef jij? Maak jij ook keuzen om een rijk gevoel te verkrijgen? Je zou eens moeten weten hoe rijk ik me voel.
Het gaat je goed in jouw rijkdom.

Prettige dag.

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 10 september 2016

Populaire paus Franciscus

Paus Franciscus is ongekend populair. Zijn populariteit heeft heel wat oorzaken, als ik zijn optredens en uitspraken volg.

Ik zie paus Franciscus als een zeer geziene leider van de Katholieke Kerk. Hij valt op door eenvoud, moed en daadkracht. In het bijzonder denk ik dan aan zijn strijd tegen de machtige curie in zijn Vaticaan en zijn optreden tegen de meedogenloze maffia in het Italiaanse land. Ook levert hij strijd tegen behoudende bisschoppen, die zijn gedachtegoed verwerpen. Wat mij ook opvalt is, dat Franciscus begaan is met duurzaamheid en zich verzet tegen de teloorgang van de schepping. Hij uit zijn zorgen over de klimaatverandering en zet wereldleiders onder druk. Bij al deze onderwerpen spreekt de kerkvorst met eenvoudige en verstaanbare woorden.

Paus Franciscus toont zich in het openbaar als een eenvoudig mens en menig keer komt hij, als man van de armoede, op voor de minder bedeelden op deze aarde. Ik waardeer zijn optredens zeer en vooral vind ik zijn betrokkenheid bij de eenvoudige en povere mensen indrukwekkend. Ook heb ik ontzag voor de wijze waarop hij mistoestanden in de wereld aan de orde stelt. De paus is ook duidelijk in zijn afkeer tegen de misbruiken in de kerk. Verder is hij de aanjager voor hen die helpen aan het opbouwen van de wereld. Wat een groot mens is hij.

De paus van Rome loopt op allerlei terreinen gevaar, zoals door terroristen, maffiabonzen en tegenstanders in zijn kerkorganisatie. Zijn kracht zit nu juist in het zoeken van toenadering met deze opposanten. Daarbij is hij duidelijk in zijn stellingname, maar ook zie ik hem veel barmhartigheid tonen. Hij moet dan wel een zeer geschikt leider zijn.

En dan de toekomst ... Om verder te gaan, moet paus Franciscus wel de ruimte blijven pakken en nog wat tijd krijgen. Ik hoop dat dit hem wordt gegund.
Succes, paus Franciscus!

Jan van Wijk, 7 september 2016

 

uitgestoken hand

Het gaat er nu echt van komen. Na een periode van bijna 50 jaar stopt mijn betaald werk. Ik ben nu bijna 66 jaar en een ander hoofdstuk in mijn leven begint.

Ik voel dat een uitgestoken hand mij raakt om verder te gaan. Het lijkt een uitnodigend gebaar om meer tijd te besteden aan onbetaalde werkzaamheden als vrijwilliger in menige organisatie. Bij dit werk voel ik dat andere mensen mij nodig hebben en ik hen. Bij deze gedachte komt de hand naderbij.

Nu ik terugkijk naar mijn betaalde, arbeidzame leven ervaar ik, dat er op cruciale momenten steeds een naar mij uitgestoken hand is geweest. Deze hand geeft me advies en helpt me op de weg verder te gaan. Ik heb het gevoel, dat het op deze route doorgaan niet steeds vanzelf is gegaan. Zo vroeg ik me menig keer af of ik wel de juiste weg bewandelde. Later werd het me duidelijk dat dit wel zo was. Meer en meer besefte ik het belang van de uitgestoken hand. Mij werd steeds duidelijker, dat er regie plaatsvindt en ik mijn rol ken. Dit lijkt op een rol, die mij op het lijf is geschreven. Dank aan de regisseur, die ik zelf denk te zijn, maar toch een veel groter ander is.

Jan van Wijk, 3 september 2016

Lucia Valentini Terrani (1946 -1998)

Onlangs was ik in het Italiaanse Padua. In het hotel, waar ik enkele nachten verbleef, viel mijn oog op een gedenkplaat bij de receptie. De tekst op de plaquette deed mij meteen denken aan de grote Italiaanse zangeres, de ster Lucia Valentini Terrani. Zij was wereldberoemd als mezzo-sopraan in het laatste kwart van de vorige eeuw. Lucia werd geboren in Padua en wel in 1946 en zij overleed in het Amerikaanse Seattle in 1998. De zangeres is veel te vroeg gestorven. Slechts 51 jaar ...

Lucia Valentini Terrani kon zowel dramatische, als komische liederen zingen en dat in de originele taal, zoals in het Engels, Italiaans en Russisch. Daarbij zong Lucia veel werken van Rossini en bijgevolg trad zij in menige opera op. Zo schitterde Lucia onder meer in "De Barbier Van Sevilla" en "The Lady Of The Lake". Andere bekende uitvoeringen van haar zijn "Stabat Mater" en "Ave Maria". Stapje voor stapje werd de ster van Lucia groter. Lucia trad in heel wat landen succesvol op en zo verwierf zij wereldfaam. Lucia bezat niet alleen met haar stem een fijne muzikaliteit, maar ook een uitmuntende podiumpresentatie. Wat toonde zij liefde voor haar vak!

In 1966 werd bij Lucia Valentini Terrani leukemie geconstateerd. Het was dan ook meteen gedaan met optredens. Voor de behandeling van haar ziekte ging zij naar Seattle om te worden behandeld in het beroemde Fred Hutchinson Cancer Research Center. Helaas traden er bij haar complicaties op na een beenmergtransplantatie. Zij vond in Amerika een veel te vroege dood. De hoogblonde, vermaarde zangeres ging heen en nam een stem van wereldklasse mee.

Jan van Wijk, 31 augustus 2016

 

Usain Bolt op wankele schoenen

De Jamaicaan Usain Bolt, meervoudig olympisch kampioen sprint, heeft er een roerige periode opzitten. Na opnieuw gouden medailles op de Olympische Spelen te hebben gewonnen, is hij volledig los gegaan in het uitgaansleven. Bolt sprint dus niet alleen op de atletiekbaan, maar ook tijdens feestjes en andere escapades. Het sprintkanon heeft zich laten gaan in nachtclubs met alcoholische drank en met op seks beluste rouwen. Usain Bolt pikt zeer snel gouden medailles op, maar ook wellustige vrouwen.

In Jamaica heeft Usain Bolt een zeer goede, aantrekkelijke vriendin met de naam Kasi Bennett. Bolt heeft haar vaak zijn " First Lady" genoemd, maar dat telde voor hem niet in Rio de Janeiro. De liefde van Bolt heeft snelle schoenen, die maar weinig stevig zijn. Zijn liefde wankelt ...

Jan van Wijk, 27 augustus 2016

Jean - Toots - Tielemans (1922 - 2016)

De muziekwereld en miljoenen bewonderaars nemen afscheid van Toots Tielemans, die op 94-jarige leeftijd is overleden.

De in de Brusselse wijk De Marollen geboren Jean Tielemans leerde op zeer jonge leeftijd fluiten, gitaar spelen en ook op mondharmonica muziek maken. Vooral de mondharmonica was goed om zijn longen uit te dagen en zo opkomende astma-aanvallen te bedwingen. Spelend op zijn mondliefde en fluitend heeft hij wereldfaam verworven. Vele topartiesten hebben Tielemans gevraagd met hen op te treden en platen te maken. Om zijn naam internationaal en meer passend te doen klinken heeft hij deze veranderd in Toots Tielemans. Toots speelde niet alleen veelvuldig jazz, maar ook genres uit andere muzikale richtingen. Steeds wisselde hij nummers met een lach en een traan af.

Toots Tielemans is in de loop van de afgelopen decennia uitgegroeid tot de grootste jazzmuzikant uit het Belgische land. Tijdens zijn muzikale loopbaan heeft hij de hele wereld veroverd en dit vooral met zijn mondharmonica. Door zijn grote verdiensten als Belg werd Tielemans als baron verheven in de koninklijke adelstand.

Toots Tielemans zijn klanken met mondharmonica vind ik fabelachtig ontroerend en blijven me bij. Zo hoor ik Toots weer als ik aan hem denk. Klanken van bijvoorbeeld het begin en einde van de series Baantjer en Witse schieten me meteen te binnen. In mijn herinneringen zie en hoor ik Toots Tielemans spelen in televisieprogramma's en films. Toots heeft decennia lang honderden keren per jaar opgetreden, maar nu speelt hij helaas niet meer op het podium met zijn zeer bekende mondharmonica. Wat is er een groots muzikant heengegaan. Toots, dank voor jouw mooie, pakkende muziek, waar miljoenen mensen van houden.

Jan van Wijk, 23 augustus 2016.

 

jaloerse teckel heeft eigenaardigheden

Onlangs herinnerde een vriend mij aan een vrouw die al een tijd niet meer tot mijn relatiekring behoort. Ook mijn vriend vertelde geen contact meer met de bedoelde vrouw te hebben. Hij haalde wel voorvallen uit het verleden op en vertelde me wat hij zoal met haar had meegemaakt. Het werd een verhaal over een jaloerse vrouw ...

Deze vrouw zag mijn vriend als een vervaarlijk wezen met zieke gedachten en een uitermate jaloers karakter. Hij vertelde over haar drang met het willen domineren en het voortdurend moeite doen haar zin te krijgen. Verder drong zij zich herhaaldelijk op en dit tot vervelends toe. Ik beaamde dit en zei hem dat ik zowat dagelijks in de vroege ochtend berichtjes via de telefoon ontving. Daarbij stond het sms vol met dwingende vragen en eisen tot antwoorden. Hiervan was ik totaal niet gediend en maakte haar dit op niet mis te verstane wijze duidelijk. Mijn vriend vertelde dat zij zich bleef vastbijten in de contacten. Ook dit herkende ik en daarbij kreeg ik de indruk dat zij wilde dat een ander enkel voor haar belangrijk mocht zijn. Ontelbare keren zocht zij contact en ik overwoog een klacht wegens stalken in te dienen.

Mijn vriend en ik besloten ons naar haar anders op te stellen door boven haar zielige gedrag te staan. Op haar vele, opdringerige berichten reageerde noch mijn vriend, noch ik meer. In gedachten wensten wij haar veel succes met haar teleurstellend gevoel in haar huwelijk en met haar kinderen. Hoe zie je haar nu?, vroeg ik hem. Mijn vriend hoefde niet lang na te denken en zei dat haar gedrag met veel claimen hem aan een teckel deed denken. De laatste keer dat hij haar zag, nu zo'n jaartje geleden, riep zij bij hem het beeld op van een wat klein en breed mensje. Ze was weer wat minder verticaal en iets meer horizontaal. Ook viel hem haar zurige blik en onverzorgde uiterlijk op. Hij maakte de vergelijking met een ingezakte, brede doos met bedorven pudding. Kortom, niet eetbaar en gauw in de kliko ermee, voegde hij eraan toe. Ik hield het maar bij een jaloerse teckel met een ernstig zieke liefde.

Jan van Wijk, 20 augustus 2016

 

Bezoek aan de Abdij van Averbode

Op de dag van Maria Hemelvaart, 15 augustus, breng ik een bezoek aan de Abdij van Averbode. Deze grote norbertijnenabdij ligt op het punt van de drie provincies Antwerpen, Limburg en Vlaams-Brabant. Voor mij is deze abdij een bijzondere ontmoetingsplaats voor gebed, bezinning, spiritualiteit en stilte. De reden dat ik vandaag naar deze abdij ga, is dat de abdijkerk onder andere is genoemd naar de patroonheilige Onze-Lieve-Vrouw ten hemel opgenomen.

De abdij van Averbode is zo'n 9 eeuwen geleden gesticht en heeft zich gedurende een lange geschiedenis ontwikkeld tot een centrum van katholiek kloosterleven. Echter, deze lange weg is met de nodige strubbelingen gepaard gegaan. Immers, de abdij is meer dan eens verwoest en geplunderd. Ook heeft brand enkele keren verwoestend uitgehaald.

De abdijkerk vind ik niet alleen imposant, maar ook erg mooi om te zien en is rustgevend om er biddend te verblijven. Ik heb veel bewondering voor het prachtige houtsnijwerk, dat weelderig aanwezig is. Wat getuigt deze kerkmeubelkunst van groots vakmanschap. Mijn aandacht gaat tevens uit naar het Mariabeeld, Onze-Lieve-Vrouw van het Heilig Hart. In de kerk steek ik enkele kaarsjes aan voor vrienden van mij, die wel een steuntje van de Moeder Gods kunnen gebruiken en zo raak ik in gebed.

In de Abdij van Averbode vinden uitgeversactiviteiten plaats. Immers, de Uitgeverij Averbode is een eeuwenoud begrip in Vlaanderen en Nederland. In de abdij worden brood, peperkoek en speculaas gebakken. Ook is er een bierbrouwerij en kaasrijperij, want de abdij bezit een melkveehoeve. De producten van deze noeste arbeid zijn te koop in de winkel van de adbij en heel wat bezoekers van de abdij doen er aankopen. Ik kies voor adbijbier en kaas. Vervolgens neem ik plaats op het terras van de abdijuitspanning en bestel Spa-bruis en kaas. Wat lijkt het bezoek aan de Abdij van Averbode op een kortstondig verblijf van de hemel op aarde.

Jan van Wijk, 17 augustus 2016.

 

Zeven kaarsjes voor Woordliefde
 

Beste lezers van Woordliefde,

Woordliefde viert vandaag de zevende verjaardag en zeven kaarsjes worden aangestoken …

Als ik terugdenk aan de start van Woordliefde in 2009 is er toen een mooi begin gemaakt om aan iets heel moois te gaan werken. Ideeën had ik volop en met mijn woorden wilde ik anderen verblijden. Die anderen zijn op de dag van vandaag heel veel lezers.

Na eerst teksten op deze webstek te plaatsen, kwamen er boeken via Woordliefde uit en vele liefdesaforismen verschenen op deze webstek. Het aantal teksten is de kaap van de 700 al gepasseerd en door de dagelijkse plaatsingen van liefdesaforismen staat deze teller al ver over de 2000. Boeken verschenen en met de verkoopopbrengsten zijn er steeds goede doelen in financiële zin gesteund. Inmiddels zijn er via Woordliefde 18 boeken uitgebracht en daardoor zijn goede initiatieven beloond, zoals het Fonds Gehandicaptensport, Pink Ribbon, KiKa, CliniClowns, WéViGé en de Hospice de Markies.

Ik realiseer me terdege, dat Woordliefde door het lezerspubliek de leeftijd van zeven jaar heeft mogen bereiken. Dank hiervoor, beste lezers. Ook dank ik de mensen die achter de schermen voor Woordliefde actief zijn, want zonder hen zou Woordliefde zich niet zo hebben kunnen ontwikkelen.

En nu …? Woordliefde wil nog verder groeien en daaraan ga ik bijdragen leveren. Immers, ik heb nog wel wat inspiratie. Echter, ik besef me dat het lezerspubliek bepaalt of Woordliefde succesvol blijft. Ik hoop dan ook dat u, beste de lezer, Woordliefde blijft bezoeken. Hierdoor kan Woordliefde woorden met liefde aan u blijven geven.

Prettige verjaardag, lezers van Woordliefde!

Jan van Wijk, 14 augustus 2016

 

Annemiek van Vleuten mist goud, maar blijft leven

 De Nederlandse topwielrenster Annemiek van Vleuten is in de finale van de wegrit van de Olympische Spelen in het Braziliaanse Rio de Janeiro zeer ernstig gevallen. In winnende positie leek zij af te stevenen naar de gouden medaille. Immers, op zo’n 10 kilometer van de eindstreep reed Annemiek van Vleuten met een comfortabele voorsprong alleen voorop. Echter, ineens sloeg het noodlot toe. Annemiek nam in een gevaarlijke afdaling teveel en onnodig risico. In winnende positie kwam zij hard ten val, raakte even buiten bewustzijn en bleef roerloos liggen. De televisiebeelden riepen fatale gedachten op bij de miljoenen kijkers. Vervolgens duurde het enkele minuten voordat er hulp voor Annemiek kwam. Per ambulance werd de wielrenster naar een ziekenhuis in Rio de Janeiro gebracht en onderweg raakte zij weer bij kennis. In het hospitaal werden bij Annemiek een zware hersenschudding en een drietal breuken in de wervelkolom vastgesteld.

 Annemiek van Vleuten is al jarenlang een succesvol wielrenster. Echter, in 2013 stagneerde haar wielerloopbaan en overwinningen bleven uit. Ze had weinig kracht in haar ene been. Een operatie om een vernauwing van haar liesslagader weg te nemen bleek noodzakelijk. Na een lange herstelperiode vond Annemiek de weg naar wielersucces weer terug en werd in 2014 nationaal kampioen in het tijdrijden.

 Afgelopen juni zag ik Annemiek van Vleuten in Middelharnis kampioen van Nederland in het tijdrijden worden. Wat was zij blij met haar overwinning. Zij straalde volop, lachte breeduit en toonde zich zeer uitgelaten. Na het behalen van de Nederlandse titel en haar goede prestaties van dit seizoen werd Annemiek geselecteerd voor de Olympische Spelen. Haar droom om daar een medaille te behalen kwam naderbij en … dan kreeg zij een enorme opdoffer te verwerken in de wegrit van de Olympische Spelen.

 Inmiddels heeft Annemiek het ziekenhuis mogen verlaten. De onfortuinlijke renster wil binnen enkele dagen naar Nederland vliegen, mits de opgelopen hersenschudding dit mogelijk maakt. Ook wil Annemiek weer snel op de racefiets actief worden. Haar liefde voor het wielrennen is nog even sterk als voorheen.

 Als ik terugkijk naar de renster Annemiek van Vleuten zie ik een sterke vrouw die haar olympische droom in rook zag opgaan. Immers, in de beste race van haar leven sloeg het noodlot genadeloos toe. In de Olympische wegwedstrijd miste zij goud, maar behield zij het leven. Spoedig herstel, Annemiek!

Jan van Wijk, 10 augustus 2016

 

Gemeenschap van de Tiberiade

Vanavond heb ik een getuigenis van twee broeders van de Belgische gemeenschap Tiberiade mogen meemaken. De twee broeders, Frederique en Bert, vertelden over hun roeping, hun huidige leven en belevenissen in innerlijke zin.

De gemeenschap van de Tiberiade is gevestigd in het Waalse Lavaux-Sainte-Anne, dat tot de gemeente Rochefort behoort en dichtbij de Mariaverschijningsplaats Beauraing ligt. De gemeenschap bestaat uit een dertigtal broeders en de gemiddelde leeftijd is iets boven de dertig jaar. Enkele kilometers verder is een gemeenschap van zusters gesticht en deze organisatie bestaat uit 10 zusters met ook een gemiddelde leeftijd van net 30 jaar. Het is opmerkelijk, dat er overwegend jongere mensen deelgenoot zijn in de mannelijke en vrouwelijke gemeenschap gelovigen.

De gemeenschap van de Tiberiade is 37 jaar geleden gesticht door broeder Marc en kent een enorme aantrekkingskracht op jonge gelovigen, die in een blauwe habijt door het leven gaan. De gezangen die zij vanavond in de Sint-Gertrudiskerk te Bergen op Zoom laten horen, zijn zeer inspirerend en hebben een eigen stijl. De broeders vertelden dat hun gemeenschap ook vestigingen heeft in Brussel met een studentenhuis en verder in het Oost-Europese Litouwen en het Afrikaanse Congo.

De leden van de gemeenschap leven zeer eenvoudig, kennen geen luxe als radio en televisie. Hun leven berust op vier peilers, namelijk gebed, broederlijk samenleven, handenarbeid en missiewerk. Hun bidden gaat met name gepaard met intenties van danken, verzoeken en vergevingen. De broeders zijn zelfvoorzienend door hun grote moestuin en boerderij met onder meer koeien en ganzen. Wat mij vooral is opgevallen, betreft de wijze waarop zij over hun leven spreken. Wat stralen zij passie uit. Wat vind ik hun leven respect verdienen. Wat uiten zij liefde voor hun geloof en medemensen.

Jan van Wijk, 6 augustus 2016

 

Nederlandse kansen op Olympische Spelen

Op de Olympische Spelen in het Braziliaanse Rio de Janeiro zijn heel wat medailles te behalen en wel eremetaal van goud, zilver en brons. Nederland heeft een omvangrijke delegatie topsporters naar de Olympische Spelen gezonden en de verwachtingen zijn voor dit grootste sportevenement hoog gespannen.

Jarenlang hebben sporters met veel toewijding gewerkt aan het uitbouwen van hun sportieve loopbaan. Op het grootste sportgebeuren willen zij niet alleen goed voor de dag komen, maar ook schitteren. Echter, in elk sportonderdeel zijn maar drie medailles te vergeven en het aantal kandidaten voor eremetaal is vele malen hoger. Nederlandse atleten hebben al op vele Olympische Spelen goed gepresteerd en dit vooral in het zwemmen, judo en hockey. Echter, het veroveren van een medaille is geen vanzelfsprekendheid.

De komende dagen kijken vele miljoenen mensen uit naar de verrichtingen van de topsporters en zo ook ik. In gedachten zie ik vele Nederlandse sporters schitteren, zoals Marianne Vos, Ellen van Dijk, Anna van der Breggen, Tom Dumoulin, Ranomi Kromowidjojo, Alinde Cornelissen, Jessica Blaszka, Dorian van Rijsselberghe, Daphne Schippers, Nick Kimman, Marit Bouwmeester, Roy Meyer en Kim Polling. Ook komen de teamsporters bij me op, als de hockeyvrouwen en -mannen, de handbalsters, de roeiers, het paardenspring en –dressuurteam en het damesviertal van de sprintestafette.

Als ik al deze kanshebbers voor ogen heb, valt het mij op, dat het wel een erg lange lijst met kanshebbers is. Ik denk dan: waarin een klein land groot kan zijn. Komen er successen voor Nederlanders? Zeer zeker! Worden er ook teleurstellingen ervaren? Helaas gebeurt dat ook. Echter, op het hoofdtoernooi van de sport presteren, betekent vooral genieten om er te mogen excelleren. Mijn kijk- en luisterplezier gaan weer grote vormen aannemen. Het is dan voor mij vooral waardering hebben voor de sporters, die zoveel liefde voor hun uitdagingen tonen.

Jan van Wijk, 3 augustus 2016

 

Vera Lynn ontvangt grote onderscheiding

De Britse zangeres Vera Lynn heeft een grote, koninklijke onderscheiding ontvangen. Zij is benoemd tot ridder in de Britse “Order of the Companions of Honour” (Orde van de Broeders van de Eer). De reeds 99-jarige Vera Lynn ontving het grootse eerbetoon voor het vele jaren durende verrichte liefdadigheidswerk en ook voor haar activiteiten in de entertainmentsector, die voor Vera al een periode kent van zo’n 80 jaar. De pas door haar ontvangen onderscheiding is niet de eerste in haar lange leven. Zo werd Vera Lynn eerder in de Britse adelstand verheven en ontving zij de Nederlandse onderscheiding van “Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau”.

Vera Lynn werd in 1942 als zangeres wereldberoemd met haar grote hit “We’ll Meet Again”. Tijdens de Tweede Wereldoorlog trad zij op voor Britse soldaten en hierdoor kreeg zij de bijnaam “The Forces Sweethaert”. Ook na deze oorlog is haar waardering voor dappere militairen altijd groot gebleven. Met haar onderscheiding wil Vera Lynn de soldaten herdenken die voor de vrijheid zijn gevallen. Haar sociaal bewogen leven heeft Vera Lynn ontzettend geliefd gemaakt in vele landen. Ineens komen de liefdevolle afscheidsklanken van haar grootste hit bij me op:

We’ll meet again,

Don’t know where,

Don’t know when,

But I know we’ll meet again,

Some sunny day …

Jan van Wijk, 30 juli 2016

 

Franse geestelijken zijn nu ook IS-doelwit

Katholieke geestelijken in Frankrijk zijn nu ook het doelwit van de terreurgroep IS, de organisatie Islamitische Staat. In het Normandische plaatsje Saint-Etienne-du-Rouvray, vlakbij de grote stad Rouen, zaaiden IS-aanhangers verderf. Twee IS-extremisten hebben terreurdaden gepleegd in een kerk. In deze gebedsruimte waren op het moment van de aanslag zes mensen tijdens een dienst aanwezig, namelijk een priester, drie nonnen en twee leken. De meer dan 80-jarige priester Jacques werd op brute wijze vermoord; hem werd de keel doorgesneden. Een andere kerkbezoeker werd ook toegetakeld, maar is buiten levensgevaar. De moordenaars filmden de aanslag, volgens ooggetuige zuster Daniëlle. Uiteindelijk arriveerde de politie en werden de daders doodgeschoten.

Mede op basis van de priestermoord in Normandië, treft de Katholieke Kerk voorzorgsmaatregelen. Zo neemt in de bekende bedevaartsplaats Lourdes de bewaking toe. Ongekend in Lourdes is, dat nu ook gewapende soldaten in het Heiligdom gaan patrouilleren. Verder worden minder mensen in de wereldberoemde Mariagrot tegelijkertijd toegelaten.

De terreur van de malloten zie ik gestaag toenemen. Inmiddels zijn al vele duizenden ongewild het slachtoffer van daden door IS-extremisten. IS wil in de wereld mensen angst aanjagen en het leven van miljoenen ontwrichten. Op basis hiervan, komt bij mij de gedachte op, dat mensen moeten leren wennen aan terreur, die vrijwel dagelijks ontploft. Ik ben ervan overtuigd, dat uiteindelijk de weldenkende mensen de terreurdaden gaan laten temperen en polarisatie niet groeit. Meer beveiligingsmaatregelen, zoals nu in het Franse Lourdes, zijn een stap. Echter, aan toenemende beveiliging zitten ook praktische grenzen. Feit is wel, dat op de weg naar liefde voor elkaar nog meer stappen zijn te zetten.

Jan van Wijk, 27 juli 2016

 

Russische dopingorganisatie knoeit in het duister

Andermaal is aangetoond dat er in Rusland een diepgewortelde cultuur van dopegebruik heerst …

Een pas gepubliceerd rapport van het World Anti-Doping Agency (wereldanti-dopingagentschap), WADA, heeft duidelijk gemaakt dat er in Rusland veel loos is op het terrein van dopingbestrijding in de sport. Het wereldanti-dopingagentschap stelt onder andere, dat de Russische overheid nauw samenwerkt met de Russische Geheime Dienst en dopinglaboratoria in de hoofdstad Moskou en in de Olympische sportstad Sotsji. Het WADA-rapport stelt, dat deze samenwerking resulteert in het aansturen en controleren van een dopingsysteem dat vol is van malversaties. Het document onthult op schokkende wijze, dat aan vele Russische sporters doping is toegediend en dat hun positieve dopingtests zijn verdwenen en gewisseld voor schone dopingstalen. Het blijkt, dat het om vele honderden positieve gevallen gaat en dat in de jaren 2012 tot en met 2015.

Het WADA heeft het Internationaal Olympisch Comité, IOC, aanbevolen Russische sporters niet toe te laten tot de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, die daar in augustus plaatsvinden. Met dit advies krijgt het WADA steun van onder meer Nationale Olympische Comités en grote sportbonden. De eerste reactie van het IOC is niet te willen aarzelen om de zwaarste straf op te leggen.

Ik vind de Russische praktijken absoluut ongehoord en zie het geheel als een krachtige aanval op de integriteit van de sport. Volgens mij is in Rusland het geweten ziek met het vele knoeien in het duister. Wat mij ook opvalt is, dat het onlangs verschenen WADA-rapport niet het eerste document is dat dopingmalversaties in Rusland aantoont. Op grond van een eerder onderzoek heeft de internationale atletiekbond een aantal Russische atleten voor de Olympische Spelen in het Braziliaanse Rio de Janeiro geschorst. Forse, vergaande sancties tegen Russische sport zijn nu het gevolg.

Ongetwijfeld zijn er ook Russische sporters, die wel op zuivere wijze hun sport beoefenen. Deze sportbeoefenaren worden ook getest en dit zelfs buiten Rusland. Zij bedrijven met veel liefde hun sport en bezondigen zich niet aan dopinggebruik. Deze sporters hebben niets uit te staan met de verwerpelijke praktijken in Rusland. Zij behoren niet te worden gestraft, anders zijn zij, als onschuldige buitenstaanders, de dupe van het wanbeleid in hun land.

Jan van Wijk, 23 juli 2016

 

Aantal arbeidsgehandicapten onrustbarend hoog

 Ik lees een publicatie van het Centraal Bureau voor de Statistiek, CBS, waarin sprake is van heel wat personen met een arbeidshandicap. Ik verneem dat er in Nederland maar liefst 1.700.000 mensen tussen de 15 en 75 jaar met een arbeidshandicap zijn! Het overgrote deel van hen werkt niet bij een bedrijf of instelling.

 Het aantal personen met een arbeidshandicap komt bij mij als ontzettend hoog over. Het betreft mensen die hebben aangegeven, dat zij door een aandoening, handicap of langdurige ziekte worden belemmerd in het krijgen of uitvoeren van werk. Verontrustend vind ik ook, dat van de groep van 1,7 miljoen mensen er zo’n 400.000 zijn in de leeftijdsgroep van 15 tot 45 jaar, waarvan maar 42 % betaald werk verricht. Dit gegeven wordt nog schrijnender als juist deze leeftijdsgroep de hoogste arbeidsparticipatie kent.

 Ik vraag me af, of er wel voldoende werk wordt gemaakt om arbeidsgehandicapten in dienst te nemen en het aantal mensen met een arbeidshandicap terug te dringen. Naast wettelijke regelingen, kunnen organisaties ook heel wat doen. Zo kan een goed preventie- en verzuimbeleid van een bedrijf of instelling helpen bij het inzetbaar houden en maken van werknemers met een arbeidshandicap. Ook is een optie het verrichten van onderzoek naar de werknemerstevredenheid met daarbij werk maken van de gevolgtrekkingen van het onderzoek. Verder denk ik aan het uitvoeren van programma’s die de gezondheid bevorderen, zoals bedrijfsfitness en een rookverbod instellen en het handhaven. Ongetwijfeld gaat dit al de nodige soelaas bieden. Ik kom verder in de CBS-publicatie en lees dat de werkzame arbeidsgehandicapten vooral actief zijn en dienstverlenende beroepen en dit met name als kapper of schoonheidsspecialist.  

Uit dit al concludeer ik, dat er nog heel wat werk voor arbeidsgehandicapten is te verrichten. Enerzijds kan er meer aangepast werk worden aangeboden en de arbeidsplaats beter geschikt worden gemaakt voor mensen met een handicap. Anderzijds kan er ook een cultuuromslag komen om te accepteren dat arbeidsgehandicapten meer actief in organisaties zijn en dat dit als gewoon wordt gezien. Verder verwacht ik dat de arbeidsgehandicapten bij tegenslag niet te snel het hoofd laten hangen en dat bij hen de wil en flexibiliteit aanwezig zijn om als gehandicapten aan de slag te gaan. Het is dus een wisselwerking tussen bedrijven, instellingen en gehandicapten. Door de liefde voor werk ontstaat er meer vreugde in het leven en dragen de hierdoor ontstane sociale contacten ook bij aan een zinvoller bestaan in de samenleving.

 Jan van Wijk, 20 juli 2016

 

 

Jurgen van den Broeck valt opnieuw in Tour de France

De in 1983 geboren Vlaming Jurgen van den Broeck heeft al jaren de Tour de France als zijn hoofddoel van het seizoen gemaakt. Hij rijdt de Ronde van Frankrijk steeds met wisselend succes, waarbij tegenslagen zich steeds sterker manifesteren.

In 2009 eindigt Jurgen van den Broeck als 15e in zijn eerste Ronde en een jaar later bereikt hij de 5e stek in de eindklassering. Hij wordt als een echte ronderenner gezien. Echter in 2011 slaat het noodlot toe. Door een val loopt hij een schouderbladbreuk, 2 gebroken ribben en een klaplong op. Het gevolg is dat hij de Tour de France moet verlaten. In het jaar 2012 is Jurgen succesvoller en hij bereikt de 4e plaats in de eindstand. In 2013 tart het noodlot hem opnieuw in de Ronde. Hij valt, loopt een ernstige knieblessure op en moet opgeven. Een lange revalidatieperiode volgt. De Tour de France van 2014 is voor Jurgen weer weinig succesvol. Hij is betrokken bij enkele valpartijen en een infectie ontregelt zijn lichaam. Hij eindigt nog knap als 13e in de Ronde van Frankrijk. In 2015 heeft zijn ploegleiding weinig vertrouwen in Jurgen en hij wordt niet geselecteerd voor de Ronde. Hierdoor raakt Jurgen zwaar teleurgesteld. Dan wordt het 2016 …

In 2016 rijdt Jurgen van den Broeck na vele jaren niet meer voor de Belgische wielerploeg van Lotto-Belisol en komt hij uit voor Team Katoesja. Hij wordt meesterknecht van de Spaanse kopman Joaquim Rodriguez en start hoopvol aan de Tour bij de Mont-Saint-Michel. Jurgen verricht voorbeeldig werk voor de Spanjaard. Dan komt de 11e rit naar Montpellier … Er staat een krachtige wind en in deze waaieretappe komt Jurgen ten val. Hij staat op en koerst door, ondanks de hevig pijn in de rechterschouder. Jurgen komt met achterstand binnen in de Zuid-Franse plaats. Hij wordt meteen onderzocht en krijgt te horen dat zijn schouder is gebroken. Hij wordt gedwongen op te geven. Jurgen voelt de grond onder zich wegzakken en een droom vervliegt. Hij is aangeslagen en kan nauwelijks een woord uitbrengen. Een periode van fysiek en mentaal herstel breekt aan. De renner, met veel liefde voor zijn sport, lijdt opnieuw. Ook hier doet liefde pijn.

Jan van Wijk, 15 juli 2016

 

KRABBENFOOR 2016

De Krabbenfoor in Bergen op Zoom is al jaren een begrip in de stad en tot in de verre regio. Deze driedaagse foor en jaarmarkt wordt dit jaar op donderdag 28, vrijdag 29 en zaterdag 30 juli gehouden. Tijdens het grote, Bergse evenement staan er honderden attracties en kramen in het centrum van de historierijke stad. De jaarmarkt is zeer geschikt om voordeeltjes te behalen, want heel wat kramen hebben speciale aanbiedingen. Echter, de Krabbenfoor heeft nog veel meer te bieden en kent een rijke geschiedenis …

Honderden jaren geleden waren er in Bergen op Zoom al jaarmarkten en kermissen. Uit de verre omtrek kwamen duizenden mensen naar de stad om deze evenementen te bezoeken. Op de dag van vandaag is dat in de kern nog steeds zo, want de Krabbenfoor is een groot toeristisch evenement. De jaarmarkt trekt jaarlijks gemiddeld ruim 70.000 bezoekers en de Krabbenfoor behoort dan ook tot de grootste braderieën van het land. De naam Krabbenfoor verwijst naar de benaming van Bergen op Zoom tijdens “de Vastenavendperiode”, namelijk Krabbegat. De huidige foor dateert van 1964 en sinds dat jaar is er bij elke editie gewerkt aan de verbetering van het evenement. De Krabbenfoor is dan ook uitgegroeid tot veel meer dan een braderie. Met de naam wil de organisatie dit duidelijk benadrukken.

In de Bergse binnenstad staan niet alleen honderden kramen op pleinen en in winkelstraten, maar er zijn bijvoorbeeld ook kermisattracties, een kunstmarkt en gezellige terrassen. Daarnaast worden in de binnenstad straattheateracts en demonstraties gehouden. Op de Krabbenfoor vinden bezoekers ook een Pasar Malam, een snuffelmarkt, kermisattracties en een mediterrane markt. Ook verzorgen heel wat Bergse verenigingen bijdragen aan de driedaagse jaarmarkt. Voor kinderen worden speciale activiteiten georganiseerd en kinderverrassingen zijn er voor hen volop. In de winkelstraten vinden bezoekers onder meer ook culinaire lekkernijen, boeken en kunstwerken. Verder wordt er tot in de late uurtjes genoten van liveoptredens op de podia op het Beursplein en Grote Markt.

De sfeer in de Bergse binnenstad is het hele jaar heel goed te noemen, maar tijdens de Krabbenfoor stijgt deze naar nog grotere hoogte. Veel muziek, volle terrassen, kopend publiek, heel wat kermisattracties, ontelbare kramen, diverse optredens en een prima vakantiegevoel maken van de Krabbenfoor een driedaags topevenement. Voor drie dagen vol festiviteiten is de Krabbenfoor de aanrader! De Krabbenfoor nodigt u uit voor een bezoek op 28, 29 en 30 juli 2016.

Meer info is te verkrijgen via de VVV Brabantse Wal en ook door www.dekrabbenfoor.nl te bezoeken.

Stee Magazine

Jan van Wijk, 13 juli 2016

 

Brief aan mezelf

Betekenisvol

Beste Jan,

Ik wil betekenis aan mijn leven blijven geven. Hiertoe reflecteer ik vaak en daarbij is het meermaals in de spiegel kijken. Ik stel mij dan vragen. Immers, ik ben op zoek naar betekenis van en in mijn leven.

Zelf betekenis aan mijn leven geven, heb ik moeten leren. Het is dan de nodige keren reflecteren, vragen stellen en langer dan voorheen nadenken over wat voor mij belangrijk is en dus betekenis geeft en heeft. Na jaren weet ik wat ik echt wil bereiken. Voor mij is het belangrijk te weten wat ik relevant vind. Reflecteren ervaar ik dan ook als enorm positief. Hiertoe neem ik afstand van door mij niet te bewerken situaties. Ik heb me voorgenomen enkel energie te steken in dat wat ik iets of meer kan sturen.

Jan, om betekenisvol te leven, verricht ik het nodige vrijwilligerswerk. Mijn werkweek telt dan ook zeven dagen. Ik zie dit niet als bezwaarlijk, want wat ik doe is met overtuiging en liefde. In mijn zevendaagse werkweek komt het meer dan eens voor dat ik mij dankbaar toon. Immers, ik voel dat mij rijkdom is gegeven werk te mogen doen, waardoor anderen verder kunnen. Ik ben me ervan bewust, dat ik het leven beleef dat bij me past. Daarbij ervaar ik in de levensfase te zijn welke meer hoofdstukken heeft gehad dan dat er nog komen. Hierdoor ontdek ik, dat ik mij bewust ben van mijn huidig leven en wat dit voor mij nu zo speciaal maakt. Zo wil ik betekenisvol verder gaan. Ook iets voor jou, Jan?

Het gaat je goed, Jan.

Prettige dag en groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 9 juli 2016

 

uitgestoken hand

Onlangs was ik in gesprek met een man. We hadden het over spiritueel gevoel. Hij vertelde me, dat hij meermaals de uitgestoken hand van God voelde om verder te gaan. Dit betekende voor hem het signaal te hebben ontvangen om stappen met anderen te zetten.

Nu ik terugdenk aan dat gesprek komen gedachten bij me op. Ik ben ervan overtuigd dat mensen mij nodig hebben en dat geldt ook omgekeerd. Het lijkt dat de samenwerking tussen anderen en mij, maar ook mijn contacten met anderen, als vanzelf gaan. Het voelt alsof een hand naderbij komt om mij te sturen. Ik ervaar het zo, dat een hand mij advies geeft wat te doen. Het komt bij me over, dat er een regisseur is die het leven uitstippelt voor mij en mijn omgeving.

Soms heb ik het gevoel op een verkeerde weg te staan. Echter, dat blijkt op dat moment. Iets later is dat gevoel weg, omdat het dan voor mij duidelijk is geworden op de goede weg te zijn. Waar ontwikkelingen al niet toe leiden ... Als ik zo verder denk over deze ervaringen worden mijn beslissingen mij ingegeven. Zowel het besluit, als het moment voelen dan goed. Later blijkt, dat het toen de juiste weg was, maar nu niet steeds. De wijsheid van toen is dan achterhaald. Ik hoop dan op een nieuwe handreiking.

Jan van Wijk, 6 juli 2016.

 

Zundert Trappist

Met een vriend bezoek ik de Abdij Maria Toevlucht in het Brabantse Zundert, waar bier wordt gebrouwen. In de brouwerij De Kievit van de Abdij Maria Toevlucht wordt een speciaal bier gebrouwen en dat is trappist. Onder de naam Zundert, die naar de plaats van herkomst verwijst, is het bier in de verkoop.

Ik laat me vertellen, dat de Zundert Trappist een kastanjekleurig bovengistend bier is met de nodige nagisting op fles. Verder verneem ik, dat de Zundertse monniken een bier hebben gekozen dat zij wat weerbarstig noemen. Ik hoor dat het karakter van Zundert Trappist verandert na de nagisting en uiteindelijk de hopbitterheid laat smaken. Het is dan ook een bier voor fijnproevers.

In de winkel van de abdij is Zundert Trappist in geschenkverpakking te koop. Ik vraag aan de dienstdoende monnik over de populariteit van het bier en het antwoord is dat er steeds meer vraag is naar het Zundertse bier. Vervolgens koop ik Zundert Trappist in geschenkverpakking. Immers, binnenkort is een andere vriend van me jarig en dan is bier uit Zundert een welkom cadeau. Daarna schaf ik nog wat kaarten aan met afbeeldingen van de abdij, twee boeken over Maria en een noveenkaars. Mijn vriend koopt onder meer kaarten en huidolie. Hij zegt, dat hij deze producten goed kan gebruiken. Het bezoek voelt voor mij als een bijzondere uitstap met de sfeer van in de wereld van de abdij te zijn.

Op weg naar huis denk ik al aan de gulle lach van mijn vriend, die binnenkort jarig is. Ik zie hem al stralen als hij de flesjes Zundert Trappist onder ogen krijgt. Wat is het toch mooi beleving vooraf te ervaren.

Jan van Wijk, 2 juli 2016

 

Tour de France 2016

Op zaterdag 2 juli 2016 gaat de 103e Ronde van Frankrijk van start en wel in het historische en toeristische Mont-Saint-Michel. Het is de derde keer dat de Tour deze bekende bezoekmagneet aandoet. Ik kijk uit naar deze start als een Grand Départ in een bijzonder decor.

In de Tour de France ligt het overgrote deel van het af te leggen parkoers traditiegetrouw in Frankrijk, met dit jaar uitstapjes naar Spanje, Andorra en Zwitserland. Na enkele etappes in het gebied waar tijdens de Tweede Wereldoorlog de bevrijding in juni 1944 begon, wordt koers gezet naar de hoge bergen in het zuiden van Frankrijk, het noorden van Spanje en in Andorra. Later worden Alpenreuzen aangedaan. Vuurwerk verwacht ik vooral in de rit naar het meer dan 2200 meter hoge Arcalis in Andorra, de etappe die eindigt op de kale Mont Ventoux en bij de aankomst in Saint-Gervais Mont Blanc.

Voor de 103e editie van de Tour zijn er enkele grote kanshebbers op de eindoverwinning. Ik denk dan vooral aan de Brit Chris Froome, de Colombiaan Nairo Quintana, de Spanjaard Alberto Contador en de Italiaan Fabio Aru. Nederlanders en Belgen zie ik met name voor dagsuccessen gaan. Mag Wout Poels van zijn kopman Chris Froome eens zijn kans gaan, is Tom Dumoulin fris in de tijdrit, laat Dylan Groenewegen zijn snelle benen spreken, gaat Jan Bakelants nog eens ontsnappen en is Greg van Avermaet de snelste van een vluchtgroep? Wellicht dat Bouke Mollema weer de top tien van het eindklassement van de gele trui bereikt.

De wielerliefhebbers, zoals ik, gaan weer genieten van hun sport. Miljoenen omzomen ook dit jaar het parkoers en een veelvoud hiervan volgt de Tour de France 2016 via de televisie of door andere media. Immers, de wielersport is zeer geliefd en toch zeker de Tour de France in de vakantiemaand juli. Bij dit miljoenenpubliek sluit ik mij graag aan. Het wordt van de Mont-Saint-Michel op zaterdag 2 juli tot en met zondag 24 juli op de Champs-Elysées in Parijs een meeslepende belevenis, waarbij velen hun liefde voor de wielersport uiten.

Jan van Wijk, 29 juni 2016.

Bij Brexit gaat eigenheid voor economie

In het hun toegekend referendum hebben de Britten in meerderheid aangegeven dat hun Verenigd Koninkrijk de Europese Unie verlaat. De Britse stem met een meerderheid van 52% heeft een historische signaal laten horen en daarmee is Europa voorgoed veranderd. Mijn verwachting is dat de gesprekken over Brexit binnenkort beginnen en zo'n jaar duren.

De Britse premier David Cameron heeft maanden terug ingestemd met een referendum. De Britse kiezers hebben in meerderheid aangegeven hun land niet langer in de Europese Unie te willen. Het Brexit is een enorme tegenvaller voor Cameron. Hij lijdt door de uitkomst van de volksraadpleging ernstig gezichtsverlies en gaat aftreden. Een van mijn uitspraken is: Een referendum geeft demagogen invloed. David Cameron heeft met dit referendum hiermee kennis gemaakt.

Bij dit referendum concludeer ik, dat de Britten meer waarde hechten aan eigenheid dan aan economische gevolgen. Het gaat hen om het zelf willen beslissen over allerlei onderwerpen als geldzaken, migratie en regelgeving. Overduidelijk is, dat de Britten zich uitgesproken hebben voor meer zelf beslissen.

De Europese Unie is al lang toe aan dringende hervormingen. Echter, besliskracht met visie ontbeert de Europese moloch op menig terrein. En nu ...? Het draagvlak in menig land voor nog meer Europa is compleet afwezig. Het verbaast mij dan ook, dat politici steeds zijn doorgegaan op de ingeslagen weg. Geven de Britten hen nu een ultiem signaal? Daarover heb ik mijn twijfels. Willen Europese landen, zonder de Britten verder samen gaan, dan is een andere koers nodig, waardoor het Europese imago flink wordt opgepoetst. Ik verwacht, dat als er op korte termijn geen duidelijke politiek wordt gevoerd met hervormingen, er in bijvoorbeeld Schotland en Noord-Ierland ook referenda worden aangevraagd. En ... wat gaat er in landen als Nederland gebeuren? Bij dit al staat vast, dat de meerderheid van de Britten hun liefde niet meer aan Europa, maar aan het Verenigd Koninkrijk hebben gegeven.

Jan van Wijk, 24 juni 2016

 

Dirk Scheringa gaat in de herkansing

Dirk Scheringa is weer enorm actief en nu met zijn onderneming CS Factoring. De ondernemer wil met zijn organisatie naar de effectenbeurs in Amsterdam. Dirk Scheringa noemt de voorgenomen notering aan het Damrak belangrijk voor zijn onderneming. Verder zijn groei en grotere naamsbekendheid de relevante doelstellingen, die hij binnen vijf jaar gerealiseerd wil zien.

Om zijn plan van beursnotering te doen slagen, neemt Dirk Scheringa de lege organisatie Lavide over. Vervolgens moet zijn CS Factoring een aanmerkelijk belang nemen in Cardec Toevoegingen, een bedrijf dat financiële diensten levert. Indien dit werkelijkheid is geworden, moeten de facturen in grootte en omvang van zijn dienstverlening flink gaan toenemen en dit geldt ook voor de omzet van zijn onderneming.

Dirk Scheringa is bezig met een nieuwe kans in zijn bewogen leven. Zijn voormalige onderneming DSB Bank heeft hij snel groot gemaakt. Echter, in 2009 werden tegenslagen zijn zaak fataal en een faillissement volgde. Ook de betrokkenheid van Dirk Scheringa als waardevol sportsponsor eindigde. Hij belandde in een diep gat en raakte een groot vermogen kwijt. In de media werd hij maandenlang verguisd en het beeld van hem werd ongunstig gekleurd. Een nieuwe kans grijpt hij nu aan. Immers, Dirk Scheringa is geen man om bij verlies te blijven treuren en zijn plannen met CS Factoring bewijzen dit. Scheringa poetst met de recente, legale ontwikkelingen zijn blazoen op. Hij is een man die van ondernemen houdt, zijn energie met volle overgave in zijn zaak steekt en mensen enthousiast maakt met hem samen te werken. Dirk Scheringa verdient lof voor zijn inspanningen en hij geeft zich nu een enorme herkansing.

Jan van Wijk, 22 juni 2016

 

Cliff Richard uit het nauw

De populaire, Britse zanger Cliff Richard, wiens echte naam Harry Web is, heeft een zeer bewogen periode meegemaakt. Na jarenlang successen te hebben gevierd met hoge hitlijstnoteringen van vele liedjes, financiële rijkdom te hebben opgebouwd door decennia hard te werken en de status van “Sir” te hebben verworven, zijn er minder fraaie berichten in de media over hem verschenen. In 2014 verneem ik, dat de zanger wordt beschuldigd van seksueel misbruik van een minderjarige. Daarna vernam ik nieuwe aantijgingen, die spoedig terzijde werden geschoven. Deze voorvallen zouden zich in de vorige eeuw hebben afgespeeld. Hierdoor bevond Cliff Richard zich sinds twee jaar in nauwe schoentjes.

Aangezien beschuldigingen bleven duren kwam het Openbaar Ministerie in het Verenigd Koninkrijk in actie. Ik zag op de Britse televisie dat speurders villa’s van Richard binnenvielen en dat zij vele dozen met privé-informatie meenamen. Vervolgens vernam ik, dat Cliff Richard op vrijwillige basis aan het onderzoek meewerkte. Hierdoor werd de voortgang van het onderzoek bespoedigd. Sinds de aantijgingen tegen hem heeft de zanger steeds verklaard dat de beschuldigingen vals zijn.

Na zo’n twee jaar onderzoek heeft het Britse Openbaar Ministerie de zaak aangaande de beschuldigingen aan het adres van Cliff Richard laten vallen. De aanklager gaat verder geen actie ondernemen. Immers, na vele maanden diepgaand onderzoek is er te weinig bewijs gevonden om Richard te vervolgen. Dit “te weinig bewijs” is wat anders dan “geen bewijs” en roept vragen bij me op. Feit is wel, dat Richard niet is gearresteerd en ook niet in staat van beschuldiging is gesteld. Echter, hij is in de media wel in een van verre van schitterend daglicht gesteld.

Cliff Richard treedt nu al twee jaar niet op en dit sinds de tegen hem geuite beschuldigingen. Hij trok zich terug nabij zijn wijngaard in de Portugese Algarve, gaf publiekelijk geen commentaar en verscheen niet meer in het openbaar. Hij leidde dan ook een teruggetrokken leven, waarin hij zich aangeschoten wild voelde.

Richard is nu 75 jaar en de ontwikkelingen van de recente twee jaar hebben hem zeker geen goed gedaan. Op zijn webstek lees ik, dat hij zijn fans bedankt die hem zo hebben gesteund. Zonder hun uitingen zouden de laatste twee jaar veel zwaarder voor hem zijn geweest. Er begint nu een nieuwe episode in het leven van Cliff Richard. De liefde voor muziek en de goede relatie met zijn fans zijn zeker nog niet voorbij. Ik zie eerherstel voor hem het beste volgen als hij weer muziek gaat opnemen en zich toont door optredens te geven. Nog langer in de anonimiteit leven en in de nadagen van zijn leven treuren, doen geen recht aan zijn nu opgepoetst blazoen. Kom op, beste Britse zanger ooit, laat je als hernieuwd horen en zien. Succes, Sir!

Jan van Wijk, 18 juni 2016

 

Geweld

In de discotheek Pulse in het Amerikaanse Orlando zijn 49 mensen de dood ingejaagd en ruim 50 uitgaanders zijn gewond. De dader is een strijder van de terreurgroep Islamitische Staat (IS), zo vermeldt het IS-radiostation Al-Bayan. Deze mededeling maakt ook gewag van het feit, dat Allah de dader heeft geholpen om een aanval op kruisvaarders uit te voeren. Ik krijg hier een nare beeldvorming van. Volgens mij wordt geloof opnieuw misbruikt om terreur te zaaien. In de genoemde uitgaansgelegenheid worden homoseksuelen het slachtoffer en weer wordt hun vrijheid geweld aangedaan. Zij lijden opnieuw onder geweld, dat ontstaat door inspiratie van het extremisme van IS. Daarnaast sluit ik persoonlijke frustraties en psychische ontsporing van de dader niet uit. Kunnen veiligheidsdiensten dergelijke terreuraanslagen verijdelen?

Er gaat amper een dag voorbij of ik verneem weer over moorddadig geweld. In Frankrijk brengt een man zijn vrouw en een politieagent om het leven. Ik hoor dat hij dit doet uit naam van IS. Opnieuw komt de effectiviteit van veiligheidsdiensten bij me op en ik realiseer me dat het voorkomen van alle aanslagen een utopie is. Dat is de wereld van nu …

Gruwelijk geweld door toenemend Islamitisch extremisme en hun vijandigheid tegen veel waarin ik geloof, wil mensen bang maken. Echter, de kracht van velen leidt niet tot het hoofd buigen voor geweld. Zij staan voor uitdagingen, die vrijheid en veiligheid brengen. Deze stappen eisen inspanningen en bewuste keuzes maken. Er is dan slagkracht nodig om aanvallen op een vreedzame populatie te weerstaan. Dan komt trots en optimisme bij me op en voel ik veel liefde voor een vreedzame samenleving.

Jan van Wijk, 15 juni 2016.

 

vrijheid

Het valt mij op, dat het leven in vrijheid nogal eens als vanzelfsprekend wordt ervaren. Echter, vrijheid komt er niet vanzelf. Ik hoor menig keer, dat er meer over vrijheid wordt gesproken als deze in het geding is. Immers, dan komt vrijheid onder druk te staan en dan wordt het voor veel mensen pas duidelijk hoe belangrijk het leven in vrijheid is.

Door terreuraanslagen in Parijs en Brussel komt de bedreiging van vrijheid wel erg dichtbij. Verder doet harde taal van de Turkse leider mensen ook aan vrijheid denken. De vrijheid van meningsuiting komt dan ter discussie. Deze uiting leidt tot meningen die botsen.

Van belang vind ik dat vrijheid van meningsuiting niet als hetzelfde gezien mag worden als het recht op beledigen. Echter, de praktijk is dat gedane uitingen door een groep als kwetsend of beledigend worden ervaren en door anderen juist niet. Dit is onlosmakelijk gerelateerd aan het recht op vrije meningsuiting. Daarbij ben ik me ervan bewust dat de cultuur in bijvoorbeeld Turkije een geheel andere is dan in Nederland.

Ik ben voorstander van het stellen van een heldere grens aan de vrijheid van uitingen. Indien er sprake is van persoonlijke laster of er wordt aangezet tot geweld dan mag het recht op vrije uitingen worden begrensd. Echter, een conference die rijk is aan humor en met daarin verband houdende uitingen naar een politicus hoeft zeker niet op een goudschaaltje te worden gewogen.

Na me meer in vrijheid te hebben verdiept, realiseer ik me dat vrijheid verre van een eenvoudig bezit is. De waarde van vrijheid koester ik en ik laat mij de verworven vrijheid niet afpakken, omdat ik van vrijheid zielsveel hou.

Jan van Wijk, 11 juni 2016

 

voedsel weggooien

Gemiddeld wordt er jaarlijks in Nederland per inwoner zo’n 50 kilo aan voedsel weggegooid. Dit komt per persoon op zo’n € 160 te staan. Bij 16 miljoen landgenoten is dat een bedrag van rond de 2,5 miljard euro!

Als ik kijk naar wat er in horecagelegenheden, maar ook op feestjes aan etenswaar wordt weggegooid, komt de gedachte aan verspilling meteen bij me op. Zo zie ik meermaals dat onder meer fruit en kaas met een klein plekje rechtstreeks de weg naar de vuilnisbak vinden. Ook wordt menig keer te veel aan levensmiddelen ingekocht en de daaruit voortvloeiende overschotten verdwijnen in de afvalbak. Verder verneem ik, dat heel wat voedsel verloren gaat tijdens het oogsten, productie, opslag, koeling en transport. Deze verspillingen zetten me aan het denken ...

Het valt me op dat heel wat mensen het “ten minste houdbaar tot …”als beslissend ervaren om een product al dan niet te consumeren. Hebben zij geen vertrouwen in “ten minste eetbaar tot …”? Ongetwijfeld is bij deze overweging winst te behalen door het weggooien terug te dringen. De tekst op de verpakking maakt dan plaats voor het gebruik van zintuigen. Het wordt dan wat meer ruiken en proeven.

Nu ik verder mijn gedachten laat gaan over de verspilling aan voedsel krijg ik nog meer ingevingen. In welvarende landen worden overschotten vernietigd, terwijl mensen omkomen van de honger in andere gebieden. Op logistiek vlak liggen hier heel wat uitdagingen. Ik zie de reusachtige afvalberg aan voedsel als een ongewenste col van de hoogste categorie. Ik ben ervan overtuigd, dat verspilling aan voedsel sterk kan worden gereduceerd. Daarmee kan op simpele wijze worden begonnen, zoals eten dat over is, te bewaren voor een volgende maaltijd. Ook biedt minder inkopen soelaas. Immers, door niet te veel in te kopen, is er ook minder weg te gooien. Bij dit al is het wel nodig dat er liefde voor voedsel ontstaat.

Jan van Wijk, 8 juni 2016

Corry Brokken (1932 – 2016)

De in 1932 te Breda geboren Corry Brokken heeft in haar leven geschiedenis geschreven en dit vooral als zangeres, presentatrice en juriste. Nu ik van haar overlijden heb vernomen, komen herinneringen bij me op …

In de jaren vijftig vertegenwoordigde Corry Brokken Nederland driemaal op het Eurovisie Songfestival, namelijk in 1956, 1957 en 1958. Bij haar tweede deelname in 1957 werd zij de eerste Nederlandse winnares van het Eurovisie Songfestival met het lied “Net als toen”. Haar zangcarrière kreeg hierdoor een geweldige impuls. Als zangeres heeft zij dan ook heel wat successen behaald in binnen- en buitenland. Buiten Nederland was Corry Brokken vooral populair in Duitsland. Zij is nog steeds de Nederlandse vrouw met de grootste Songfestivalgeschiedenis. Immers, zij was niet alleen driemaal deelneemster, maar ook een keer presentatrice van het befaamde zangevenement. Corry Brokken scoorde grote hits met onder meer “Milord” en “La Mamma”. De teksten van deze twee nummers komen nu weer bij me op. Wat zagen en hoorden ontelbare mensen haar graag zingen en wat heb ik beide platen vaak gedraaid. Ook heb ik haar dikwijls als presentatrice van programma’s op de Duitse en Nederlandse televisie gezien. Corry Brokken behaalde, naast het Eurovisie Songfestival, nog enkele grote prijzen, zoals tweemaal een Edison.

Ik herinner mij dat Corry Brokken trouwde met theaterman René Sleeswijk. Hierdoor trad zij vele malen op met het komische duo Snip & Snap in de Sleeswijk Revue. Echter, dit huwelijk was geen succes en strandde. Na deze breuk sloeg Corry Brokken een totaal andere weg in. Corry ging rechten studeren en kwam nog zelden op het podium om de aanwezigen van haar vocale talenten te laten genieten. Jan Meyerink werd haar nieuwe echtgenoot en samen met hem begon zij een advocatenpraktijk. Enkele jaren later werd Corry Brokken rechter.

De afgelopen jaren kwam Corry Brokken nog nauwelijks in het nieuws. Zij werd ziek en ging een teruggetrokken leven leiden. Nu Corry Brokken is overleden galmt haar stem in mij na. Corry had een stem om van te houden ...

Jan van Wijk, 4 juni 2016

Steven Kruijswijk loopt de rozeschool

Een grote ronde als de Giro d’Italia moet een wielrenner en zijn team leren winnen. Zo was Steven Kruijswijk de beste renner in de pas beëindigde Ronde van Italië, maar hij werd geen eindwinnaar. De triomfator van de Italiaanse etappewedstrijd werd de meer ervaren en sluwe Italiaan Vincenzo Nibali.

De ploeg van Steven Kruijswijk, Lotto-Jumbo, schoot op enkele terreinen flink tekort. De ploegmaten van Kruijswijk vormden een te zwak collectief. Dit komt onder ander tot uiting in de eindrangschikking, waarbij geen enkele ploegmaat binnen de eerste 50 staat. Geheel anders is dit voor het team van Nibali met 3 ploegmaten bij de eerste 20. Hieruit volgt, dat Kruijswijk geen enkel teamlid heeft dat hem in de bergen adequaat kan bijstaan. Ook de teamleiding is een en ander aan te wrijven. De leiding van Lotto-Jumbo is onervaren als het gaat om het coachen in de top van een grote ronde. Ook hier is het compleet anders bij de ploeg van Nibali, die zich wel omringd heeft met een ervaren teamleiding.

Verder spelen het doseren en omgaan met druk een belangrijke rol. Ook hier legt Kruijswijk het af tegen de Italiaan Nibali. Totaal onnodig sprintte Kruijswijk vlak voor de beslissende bergrit als een dolle renner naar plek 24. De dag nadien, op de ruim 2700 hoge berg Colle Dell’Agnello, merkte Kruijswijk dat hij minder was dan zijn grootste concurrenten. Vlak na de top beging hij een onvergeeflijke blunder door erg lang te frunniken om te eten en drinken. Hierdoor moest hij in de technische afzink met één hand sturen. Rasdaler Nibali had aangekondigd ook daar te zullen aanvallen, hetgeen ook gebeurde. Kruijswijk toonde aan, dat als iemand onder druk staat sneller een vergissing begaat. Zijn fatale slipper deed de Giro d’Italia meteen kantelen en uiteindelijk werd Kruijswijk vierde in de eindstand.

Op zich is het knap van Steven Kruijswijk nog als vierde in de eindklassering te komen. Immers, op beslissende momenten heeft hij er alleen voor gestaan. Krijgt hij nog een herkansing? Jazeker, in 2017! Echter, dan is een sterker rennersteam nodig en ook de ploegleiding moet capabel genoeg zijn. Zelf heeft Steven Kruijswijk nu wat meer school gelopen in Italië en de roze trui definitief verwerven is voor hem een nog grotere uitdaging in 2017. Steven, blijf de wielersport met passie en liefde beoefenen. Succes!

Jan van Wijk, 1 juni 2016.

 

Giro d'Italia

Mijn fiets is inspirerend,
gaat onverdroten verder
door mijn eigen energie,
zo ben ik onderweg
naar iets dat sterk lonkt
en mij graag verwelkomt.
Al trappend op pedalen,
zonder ooit te versagen,
kom ik op gedachten,
die mij weer verrijken,
mij dagen rijker maken,
ik positief verder ga
en ik mij weer waan
in de Giro d'Italia zijn.

Jan van Wijk, 28 mei 2016

 

uitdaging

Ik hou ervan te worden uitgedaagd. Daarbij zijn fysieke verlokkingen beperkter in aantal dan geestelijke uitdagingen. Eens een wandeling, fietstocht of jogging van een uur of meer doe ik graag. Deze lichamelijke inspanningen zijn voor mijn lijf heel goed, houden me fit en leveren inspiratie op. Het liefst sport ik in de ochtend, omdat ik me na uren werken en vergaderingen niet meer zo fris voel.

Heel anders vergaat het me met mentale uitdagingen. Voor psychische verlokkingen sta ik meteen klaar en dit ongeacht het weer, uur van de dag en andere bezigheden. Ik ervaar, dat geestelijke uitdagingen mij energie geven, me nieuwsgierig maken en mij verrijken. Zo word ik op mijn betaalde werk veelvuldig uitgedaagd en dat overkomt mij ook door gesprekken met vrienden, vriendinnen en enkele kennissen. Mijn gedachten zijn dan hevig in de weer en dit scherpt mijn denkvermogen. Ik heb dit nodig om me goed te blijven voelen.

Bij het horen van gesprekken op bijvoorbeeld een terras, prijs ik mij gelukkig over meer diepgaand in gesprek te zijn, dan enkel over voetbalberichten, het weer en het plaatselijk "paard op hol"-nieuws. Dikwijls heb ik rijke gedachten die meer inhouden dan hetgeen ik hoor. Terdege ben ik er me ervan bewust, dat ik uitdagingen zelf moet uitlokken en aangaan. Immers, de wereld van mij behoeft verandering, omdat sleur stilstand van groei stimuleert.

Jan van Wijk, 25 mei 2016

 

musicus en wereldwonder

Onlangs heb ik een voordracht bijgewoond van een bevlogen musicus. Op gepassioneerde wijze vertelt hij over zijn liefde voor muziek. Ik hoor, dat hij dagelijks paracetamol slikt, maar dat de muziek zijn lichaam niet verlaat. Deze pillen houden bij hem kleine kwaaltjes op afstand.

De muziek zit bij de musicus diep in de genen en dat is in de wieg al begonnen, zo vertelt hij. Muziek kent herinneringen en liefde. Liefde die mooi van start gaat, stuk loopt en als een melodie het hele leven bijblijft. Hij neemt plaats bij de piano en streelt de toetsen. Hij lijkt wel of hemelse klanken mij verrassen. Dan stelt hij het publiek de vraag: Vinden jullie muziek mooi? Ik wel, maar dan bepaalde muziek. Niet alle genres.

De musicus bespreekt onderdelen van de klassieke en moderne muziek. Hij verhaalt over jazz, rock, pop en klassiek. Dan spreekt hij over het zevende wereldwonder. Het is een vioolconcert van Beethoven en het voelt als een seksuele voorstelling. Vervolgens stelt de musicus de toehoorders een denkbeeld voor, namelijk een blinde schilder, een dove componist en een tongloze zanger. Hij legt verbanden met morsetekens als punt-punt-punt-streep. De belangstellenden worden aan het denken gezet ...

Tot slot verhaalt de musicus over het schrijven van muziek. Hij is dankbaar dat hij 12-stemmig kan schrijven en vertelt over zijn Requiem. Hij deelt zijn gedachten met de toehoorders. Ik hoor van een volle maan, heldere hemel en anders naar liefde kijken.

Jan van Wijk, 21 mei 2016

Gezonde voeding

Voeding heeft iedereen nodig, maar er is zoveel keus …

Het is mij bekend dat gezonde voeding bijdraagt aan de situatie van mensen. Zo is gezonde voeding een groot aspect bij het zich fit voelen en bij de duurzame inzetbaarheid van medewerkers. Dit uit zich dan onder meer in plezier in het werk, beperking van verzuim en verhoging van de productiviteit. Het is dan ook geen wonder, dat bedrijven en instellingen zich steeds meer bewust tonen van de gevolgen van het nuttigen van gezonde voeding van hun medewerkers.

Ik ervaar voeding als een behoorlijk beladen onderwerp. Ik denk dan aan menige voedingshype, zoals geen vlees eten, geen brood consumeren en geen melk drinken. Door voedingshypes ontstaan er allerlei publicaties in kranten en tijdschriften, komen er boeken over uit en wordt er heel wat over gediscussieerd. Ik vraag me dan af of mensen genoeg kennis hebben om door de wirwar aan meningen over gezond voedsel gezonde keuzes te maken.

In de gesprekken over voeding merk ik dat de sociale aspecten van eten nauwelijks aan bod komen. Gesprekken over allerlei onderwerpen kunnen tijdens te eten heel aangenaam zijn. Ik denk dan dat voeding niet alleen fysiek nodig is, maar ook een sterke sociale kwaliteit in het leven heeft. Kwaliteit van eten komt dan samen met kwaliteit van sociale contacten. Zo zijn ook woorden eetbaar … Zo smul ik van taal en neem een tussendoortje. Heeft u nu ook zo’n zin in een appel of heeft u liever een …?

Jan van Wijk, 18 mei 2016

Werkloosheid

De werkloosheid is in Nederland in dalende lijn en dit volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek, CBS. Het percentage is gedaald naar 6,5 %. Dit geeft aan dat in verscheidene sectoren het dal is gepasseerd. Er is dan hoop voor de toekomst.

De werkgelegenheid is het afgelopen jaar ook toegenomen, maar stagneert nu iets. De stijging is vooral merkbaar in de zakelijke dienstverlening, handel, horeca en vervoer. Opmerkelijk is, dat het aantal zelfstandigen blijft toenemen. Ons land telt nu meer dan 2 miljoen zelfstandigen en dit is ongeveer een vijfde van het aantal banen. Positief is ook dat het aantal vacatures blijft toenemen en dit aantal komt nu uit op zo’n 150.000.

Dan denk ik aan mensen, die ik ken en de afgelopen jaren zonder werk zijn geraakt. Enkelen zijn in hun branche, bij een ander bedrijf, weer vlot aan de slag gegaan. Zij zijn ook echte vakmensen. Een paar hebben werk in een andere sector gevonden. Ook ken ik twee mannen, die na 3 jaar nog geen betaald werk hebben gevonden. Zij hebben tientallen keren gesolliciteerd, maar tot heden tevergeefs. Met hen heb ik gesproken over het zelfstandig worden, ook al gaat dit gepaard met minder inkomen. Echter, zij verkiezen de zekerheid van een vaste baan. Echter, die zekerheid is er steeds minder. De markt zit nu zo in elkaar dat er flexibiliteit wordt vereist, een positieve houding moet worden aangenomen en voortdurend in problemen denken levert geen succes op. Ik merk dat het voor menigeen wennen is aan de veranderende situatie op de arbeidsmarkt. Terugdenken aan vroeger geeft bij enkelen het gevoel van heimwee. Echter, vroeger is nu niet. De tijd van verandering geeft steeds een periode van tijdelijke weerstand en enige gewenning. De slotsom is, dat met meer onzekerheid moet worden geleefd. Dan denk ik: Wat is nu nog zeker? Bitter weinig. Ja, ik weet dat als ik ben geboren ik ooit nog eens dood ga. Is er nog meer zekerheid? Voor mij is dat liefde tonen en wel zolang ik mag blijven ademen. Dit is voor mijn de belangrijkste zekerheid.

Jan van Wijk, 14 mei 2016

 

Brief aan mezelf

OMDENKEN

Beste Jan,

Zelf mag ik bepalen of ik in mogelijkheden of problemen denk. Ik kies voor het eerste. Immers, ik wil mijn energie op een goede wijze inzetten om mezelf te ontwikkelen en mijn ambities waar te maken. Op de dag van vandaag ben ik er meer dan ooit van overtuigd, dat ik me wil verrijken door me te ontwikkelen.

Mijn filosofie is, dat ik niet in problemen wil denken, maar in feiten. Van zo'n feit maak ik een mogelijkheid. Dit noem ik dan omdenken. Ik heb wel moeten accepteren, dat ik wat kan doen met wat zich aandient en bijgevolg maak ik er een kans van. Ik denk daarbij positief en verbeter datgene wat goed gaat. Kortom, ik versterk dat waarin ik me goed voel. Jan, daaruit haal ik energie. Ik vermijd dan ook negatieve energie en stop met dat wat niet werkt.

Verder ben ik ervan overtuigd, dat ik door volharden nieuwe mogelijkheden schep. Zo heb ik geleerd een doel te stellen en vervolgens me daarop te focussen. Dan zie ik voor me wat ik wel wil. Dus, Jan, omdenken begint met anders te kijken naar dat wat mij iets doet. Dit is voor mij positief zijn en in mogelijkheden denken. Door zo te doen, voel ik mij goed. Nu ben ik blij, dat ik me nog wat verder heb mogen ontwikkelen.

Prettige dag!

Groetjes,
Jan

 

Tom Dumoulin in het roze

Vandaag ben ik bij de start van de Giro d'Italia en wel in het Nederlandse Apeldoorn. Ik vind het bijzonder, dat de Italiaanse ronde in het Nederlandse Apeldoorn mag starten. Ik schat dat zo'n 75.000 belangstellenden het bijna 10 kilometer lange, feestelijk versierde parkoers omzomen, waarop de openingsetappe zijn beslag krijgt. De openingsrit is een individuele tijdrit en de verwachtingen van de toeschouwers zijn hoog gespannen.

Menig Nederlandse wielrenner laat zich op eigen bodem opmerken door het talrijk opgekomen publiek. Bijzonder goed voor de dag komen Nederlandse renners als Moreno Hofland, Bram Tankink, Maarten Tjallingii en Steven Kruiswijk. Van de Nederlandse coureur Jos van Emden wordt veel verwacht, want hij is een goed tijdrijder. Echter, Jos komt jammerlijk in een bocht ten val en hierdoor vervliegt zijn droom. Tom Dumoulin, die door velen als winnaar wordt getipt, blijft van pech gespaard. Hij dendert over het snelle parkoers en zet met uiterst miniem verschil, namelijk 22 duizendste van een seconde, de beste tijd neer.

Op het podium wordt volksheld Tom Dumoulin gehuldigd en hij mag de roze leiderstrui aantrekken. Vervolgens krijgt Tom felicitaties van koning Willem-Alexander en duizenden supporters zingen hem toe. Wat straalt de Nederlandse toprenner! Tom Dumoulin lost de hoge verwachtingen in. Hij heeft de roze leiderstrui veroverd en dat op Nederlandse wegen in de Giro d'Italia. Wat moeten Tom Dumoulin en de tienduizenden toeschouwers genieten. Voor mij is het een opmerkelijke dag, die als onvergetelijk in mijn geheugen is gegrift.

Jan van Wijk, 6 mei 2016

 

Processie in Brugge

Jaarlijks op Hemelvaartsdag wordt in de middag in het Vlaamse Brugge de Heilig Bloedprocessie gehouden. Echter, de dag begint in de ochtend om 9 uur met een eucharistieviering in de Basiliek. Na deze dienst wordt de relikwie van het Heilig Bloed van Christus overgebracht van de basiliek naar de Sint-Jacobskerk. Vervolgens neemt om 11 uur in deze kerk de katholieke misviering een aanvang.

Inmiddels zijn tienduizenden in het centrum van Brugge aangekomen, want de processie begint om 14.30 uur. Deze stoet bestaat uit vier delen, namelijk het Oude Testament, het Nieuwe Testament, het historisch gedeelte en de verering van het Heilig Bloed van Christus (Sanguis Christi). De plechtige en kleurrijke processie telt zo'n 1700 deelnemers en er rijden tientallen wagens mee, waardoor de taferelen duidelijk tot uiting komen. De processie is door Unesco erkend als immaterieel cultureel werelderfgoed. De stoet wil antwoord geven op vragen als "Wat is de zin van het leven?" en "Wat is het bestaan van de wereld?" De geschiedenis van de processie gaat honderden jaren terug, want de oudste vermelding van de ommegang dateert uit 1291. Volgens de overlevering is het Heilig Bloed al sinds 1150 uit het Heilig Land in Brugge aangekomen en dit is gebeurd in de tijd van de Kruistochten.

Ook dit jaar ben ik op Hemelvaartsdag in Brugge en ik ben verre van alleen. Immers, jaarlijks komen zo'n 35.000 belangstellenden, die op bedevaart zijn, naar de processie kijken. Iedereen toont sympathie voor de stoet, velen gaan op in devotie en duizenden mensen krijgen een aangenaam gevoel dat hartverwarmend is.

Jan van Wijk, 4 mei 2016

 

Sinterklaas op 1 mei !!!

Vandaag heb ik Sinterklaas ontmoet! Voor mij een complete verrassing! Immers, de Sint verwacht ik zeker niet zo vroeg in het jaar. Was het nu 1 december in plaats van 1 mei ...

Enkele maanden terug werd ik gevraagd een voordracht te houden over Sint-Nicolaas. Immers, op 1 mei zou de opening zijn van een expositie over Sint-Nicolaas in de in 1859 gebouwde kerk van OLV Hemelvaart in het Zeeuwse Ovezande. Als voorzitter van het Sint-Nicolaasgenootschap Nederland nam ik de uitnodiging aan.

Vandaag, tegen 13 uur meldde ik mij bij de mensen van de organisatie van de tentoonstelling. Even later mocht ik de uitgestalde en opgehangen curiosa en geschiedkundige attributen van en over Sint-Nicolaas in de kerk bewonderen.

Ineens zie ik Sint-Nicolaas zitten in een grote bisschopsstoel. Hij schudt mij de hand en wenst mij succes met mijn voordracht. Even later opent de Goedheiligman de bijeenkomst en hij vertelt over mij. Hoe weet hij dit allemaal? Ik ga op het altaar staan en zie dat ruim 50 belangstellenden in de kerkbanken een plaats hebben gevonden. De Sint geeft mij het woord en verdwijnt snel richting Spanje. Vervolgens vertel ik over het leven van de Heilige Nicolaas. Ook belicht ik de ontwikkelingen van het Sinterklaasfeest gedurende vele eeuwen.

Na mijn verhalen over Nicolaas spreek ik over het Pact der Gevers. Dit is een afspraak tussen de Kerstman, Sint-Maarten en Sint-Nicolaas. Iedere gever respecteert de tijd van de ander. Hieruit trek ik de conclusie, dat Sint-Nicolaas dit jaar wel erg vroeg aanwezig is ...

Jan van Wijk, 1 mei 2016

Koningsdag

Op Koningsdag woon ik in de ochtend de Vlaggenparade bij op de Grote Markt in Bergen op Zoom. Dit is een unieke gebeurtenis in Nederland. Het onbestendige weer heeft honderden Bergenaren en heel wat toeristen er niet van weerhouden naar het centrum van de stad te komen om de feestelijkheden bij te wonen. Zoals al tientallen jaren een traditie is, verzorgt Harmonie Oranje Nassau uit Bergen op Zoom de muzikale omlijsting. Na het hijsen van de Nederlandse driekleur, een vlagdemonstratie, een paar toespraken, salvo's door de Borgerij en het spelen en zingen van onder andere het nationale volkslied gaan de vele deelnemers en nog meer belangstellenden naar het stadspaleis Het Markiezenhof voor het proosten op koning Willem-Alexander en zij doen dit met Oranjebitter.

Na dit alles te hebben meegemaakt bezoek ik de vrijmarkt in het stadscentrum. Door de talrijke buien en tussendoor wat zon loopt zowat iedereen in regenkleding. Het aantal deelnemers aan de vrijmarkt is dit jaar dan ook wat minder dan op vorige Koningsdagen. Ineens zie ik een meisje van amper tien jaar. Zij wil speelgoed aan de man of vrouw brengen en ziet er doornat uit. Mijn gedachten gaan tientallen jaren terug en ik zie mezelf met mijn kinderen er ook zo staan. Wat is toen heel dichtbij nu.

Jan van Wijk, 27 april 2016.

 

Valkenburg aan de Geul

In het zuiden van Limburg breng ik enkele dagen door en mijn standplaats is het prachtige stadje Valkenburg, dat behoort tot de gemeente Valkenburg aan de Geul. Ik krijg door mijn Limburgs verblijf een mediterraan vakantiegevoel. De plaats, directe omgeving en het aangename voorjaarsweer brengen mij op de gedachte in het "Toscane aan de Geul" te verblijven. De talrijke historische gebouwen, de onderaardse gangen en de grot met het beeld van Maria aan de Cauberg dragen hiertoe zeker bij.

Het wisselende landschap geeft een keur aan wandelroutes en ook aan fietsmogelijkheden is hier geen gebrek. Ik raak in gesprek met enkele fietstoeristen en zij bevestigen mijn beeld dat deze omgeving het fietsmekka van de lage landen is. De sportliefhebbers op twee wielen vertellen mij dat deze regio de ideale streek is om niet alleen conditie op te doen, maar ook om een groter klimvermogen te verkrijgen.

Het aantal fietsende en wandelende mensen is hier elke dag opvallend groot. De meesten van hen beklimmen in elk geval de Cauberg, die als bekendste Nederlandse heuvel veel sportievelingen trekt. Daarnaast zijn in het zuiden van Limburg nog meer heuvels van belang om te beklimmen met de fiets of te voet, zoals de Sibbergrubbe en Emmaberg. In dit Nederlandse heuvelland zijn ook de lastige Camerig, de lange Eyserbosweg, de steile Keutenberg en slingerende Vaalserberg niet te versmaden voor fietsers en wandelaars.

Na een lange wandeling bezoek ik in de avond het gezellige centrum van Valkenburg en neem plaats op een terras. Mijn gedachten gaan naar de vele fietsers en wandelaars die hier dagelijks genieten. Wat is het mooi in dit Limburgse land te mogen verblijven.

Jan van Wijk, 24 april 2016

 

CONCOURS HIPPIQUE BERGEN OP ZOOM

Sinds 1903 bestaat de organisatie van het Concours Hippique Bergen op Zoom, die vorm wordt gegeven door de Stichting West Brabantse Harddraverij en Concours Hippique. Dit jaar wordt voor de 113e maal het evenement gehouden en wel in het lange pinksterweekeinde van vrijdag 13 mei tot en met maandag 16 mei. Immers, tijdens deze vierdaagse staat in Bergen op Zoom de paardensport centraal. Het evenement heeft niet alleen nationale, maar ook internationale aantrekkingskracht en is al vele jaren een erg mooi en zeer gewaardeerd paardensportevenement. Het gehele programma speelt zich af op het terrein van stadspark “Kijk in de Pot” en jaarlijks worden ruim 15.000 bezoekers welkom geheten.

Aan het eind van de 19e eeuw waren er in Bergen op Zoom al harddraverijen. Met paarden van hoveniers en boeren werden destijds wedstrijden gehouden. Dit veranderde enkele jaren nadien in een paardenfestijn en hierdoor kreeg de huidige organisatie meer vorm. De harddraverij stond in die tijd nog centraal, maar het programma werd steeds meer aangevuld met springconcoursen. In de lange bestaansgeschiedenis van het hippisch evenement is de opzet meermaals gewijzigd en steeds is er de aansluiting gevonden met de ontwikkelingen in de paardensport. Tijdens de eerste jaren van het paardenfestijn in Bergen op Zoom waren het vooral militairen die aan het evenement deelnamen en in het bestuur zitting hadden. Immers, in die tijd waren er in deze stad veel militairen gelegerd. De garnizoensstad telde dan ook heel wat militairen die paardenliefhebbers waren. Een bekende sporter was in de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw kapitein Charles Pahud de Mortanges die met zijn paard tweevoudig Olympisch kampioen werd, namelijk in 1928 te Amsterdam en in 1932 in Los Angeles.

In de editie van 2016 is wederom de randanimatie rijk aan verscheidenheid. Immers, er worden shows gepresenteerd, vertellen gastsprekers over de hippische sport en worden clinics gegeven door professionals uit de paardensport. Daarnaast wordt er een uitgebreide fair gehouden, waar veel te zien is over materialen en benodigdheden voor paarden. Verder is er voor kinderen een speelparadijs ingericht en zijn er voor bezoekers hapjes en drankjes verkrijgbaar. Bijzondere aandacht voor de kinderen verdient de zaterdag, want dan hebben jeugdige sporters ruim baan in het programma.

Voor sponsors zijn er ruime keuzemogelijkheden om participant te zijn in de marketingcommunicatie. Behalve deze opties biedt de organisatie ook VIP-arrangementen aan. Het Bergse evenement is een uitgelezen kans om de interactie tussen paard, ruiter, publiek en sponsor te ervaren. Kortom, voor netwerken biedt het Concours Hippique Bergen op Zoom een uitstekende gelegenheid.

Het Concours Hippique Bergen op Zoom kiest jaarlijks een goed doel om te steunen. Dit keer is dat de DVB Foundation en dat is de organisatie van Dressuurstal Van Baalen uit Brakel. De grondleggers van DVB Foundation zijn de Olympische sporters Coby en Marlies van Baalen. Het gekozen goede doel bevordert het paardrijden voor mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Het blijkt, dat het therapeutisch paardrijden voor gehandicapten in een grote behoefte voorziet.

De hoogtepunten van het vierdaagse, hippische festijn zijn:
- vrijdag 13 mei: springen voor 4 tot en met 7-jarige paarden
- zaterdag 14 mei: pony’s en dressuur
- zondag 15 mei: springen en dressuur
- maandag 16 mei: tuigpaarden, springen, Grote Prijs 1,40 meter springen.
Voor meer informatie is de webstek www.chboz.nl te bezoeken.

Het Concours Hippique Bergen op Zoom bezorgt niet alleen deelnemers, maar ook toeschouwers veel beleving. Tijdens het lange pinksterweekeinde genieten paarden, sporters en belangstellenden met veel liefde van de populaire, hippische sport.

Stee Magazine

JAN VAN WIJK

 

Brief aan mezelf

opdringerige teckel

Beste Jan,

Overkomt het je wel eens dat iemand zich bij je opdringt? Dit kan nog verder gaan met een gedrag waar het gevoel van " claimen" zich doet gevoelen.
Zo ken ik iemand die mij te pas en te onpas mailtjes en sms-jes stuurt en daarbij een reactie eist. Dit absurde gedrag is hoogst hinderlijk, omdat ik met die persoon niets te maken wil hebben. Ik heb een naam gekozen voor deze persoon, namelijk de teckel. Ik vraag me af hoe dit gedrag ontstaat en waarom iemand dit blijft volhouden. Kijk, ik krijg een berichtje zonder dat ik daarnaar heb gevraagd en dit herhaalt zich meermaals. Ongewenst gedrag noem ik dit. Ik heb me voorgenomen niet te reageren op het ongewenste gedrag van de teckel.

Het aanhoudend sturen van ongevraagde berichtjes is een ernstige vorm van lastig vallen. Wellicht is iemand het niet eens met mijn uitingen op Woordliefde. Ook kan het zijn dat er frustraties opspelen, is de persoon labiel of ziekelijk jaloers. Het kan ook zijn, dat een vorm van machtsuitoefening niet het gewenste resultaat heeft of dat er een teleurstelling is in de context van het leven. Het uiten van opdringerig gedrag en het willen claimen van aandacht is in de kern een zielige vertoning door iemand met een minder fraai karakter. Jan, ik hoop dat jij gevrijwaard bent van dergelijke berichten met een uiterst zielige vertoning. Dat mensen, als de teckel, zo laag kunnen zakken in hun waarden en normen.

Weet je wat ik nu ga doen, Jan? Ik ga eens een berichtje sturen aan enkele goede vrienden en vriendinnen om morgen eens af te spreken. Zij hebben gevraagd samen uit te gaan en ik heb nog niet gereageerd op hun uitnodiging. Deze goede mensen vallen me niet lastig met ongevraagde berichten en zijn verre van opdringerig. Gelukkig heb ik deze mensen in mijn leven en de teckel verdwijnt daarbij in het niets.

Jan van Wijk, 9 april 2016

 

Marcel Kittel is herboren

De wielerklassieker de Scheldeprijs heeft een herboren winnaar en wel de 27-jarige Duitse sprinter Marcel Kittel. Ik zag Kittel na 208 kilometers de sprintgrootheden Mark Cavendish van de wielerploeg Dimension Data en Andre Greipel van het team Lotto-Soudal verslaan. De wedstrijd, met een geneutraliseerde start in Antwerpen en een enerverende aankomst in Schoten, heeft een droompodium opgeleverd met Kittel, Cavendish en Greipel. Hiermee is bewezen, dat de Scheldeprijs het wereldkampioenschap voor wegsprinters is. In de 104e editie, die gekenmerkt werd door veel wind en regen, kwamen drie Nederlanders in de top tien voor, namelijk Danny van Poppel die 6e werd, Wouter Wippert met een 8e plaats en Dylan Groenewegen die beslag legde op de 9e stek. Voor Marcel Kittel is de overwinning zijn vierde zege in de Scheldeprijs en dit na eerder te zegevieren in 2012, 2013 en 2014. Kittel is nu recordhouder in het aantal overwinningen in de Scheldeprijs.

Na een moeilijk 2015 met geen spraakmakende successen en een hele tijd niet te hebben gekoerst, zie ik Marcel Kittel weer terug op het hoge niveau. Zijn overstap van de wielerploeg Giant-Alpecin naar Etixx-QuickStep heeft ervoor gezorgd, dat hij weer helemaal is opgebloeid. Hij is aan een nieuw hoofdstuk in zijn wielerloopbaan begonnen. Vlak na de aankomst was ik getuige van een uitbundige Marcel Kittel, die zich ontzettend blij toonde met deze zege. Het leek, dat hij een dikke streep onder zijn rampjaar 2015 heeft getrokken. Na maandenlang herstel en opbouwen is Marcel Kittel beloond voor zijn liefde voor de wielersport.

Jan van Wijk, 6 april 2016

 

luisteren in de gevangenis

Ik woon een voordracht bij van Malou Eelen. Zij is jarenlang werkzaam geweest in het gevangenispastoraat en heeft ontelbare bezoeken aan gevangenen gebracht in het Vlaamse Merksplas. Malou legt op openhartige wijze haar getuigenis af.

Malou Eelen is vaak bij gevangenen langs gegaan en heeft aan hen ruime aandacht besteed. Zij luisterde naar verhalen van gevangenen. De celbewoners toonden een afwijkend gedrag, konden moeilijk met emoties omgaan en hadden veelal psychiatrische problemen. De meeste gevangenen waren kansarmen of kanslozen, mensen met veel chaos in het leven. Zij behoorden tot de zwakkeren in de samenleving. Zij hoorde dat het gevangenisleven hen negatieve ervaringen bezorgden. Haar bezoeken aan de gedetineerden werkten helend voor hen. Door haar aandacht kwamen de opgeslotenen tot inkeer in hun leven en hun wankelend vertrouwen werd iets meer stabiel. Als bezoekster luisterde zijn naar duizenden verhalen uit het toen en naar droomverhalen van het nu. Malou hoorde dat de gevangenen een enorm besef van schuld en schaamte hadden. Zij vertelden van hun fouten, dat zij zich hadden laten meeslepen in verslaving naar geweld, moord, diefstal en meer. Ook hoorde Malou, dat zij vragen hadden over hun slachtoffers. Menig keer werd haar verteld dat hun verleden niet heelde. Meermaals vroeg zij zich af, welke boodschap er aan de gevangenen gegeven kon worden. Met gevangenen sprak zij over woorden van Jezus en werd Gods barmhartigheid voelbaar. Vele gevangenen hadden de ervaring dat de kapel de enige, rustige ruimte was in een gevangenis.

Malou Eelen heeft zoveel en lang geluisterd en daardoor aandacht aan de opgesloten mensen gegeven, dat zij zeer werd gewaardeerd door de celbewoners. Haar aandacht was voor menigeen even licht in de lange duisternis. Malou toonde liefde voor de medemens, die voor daden was veroordeeld.

Jan van Wijk, 2 april 2016

 

doden in het wielrennen

Twee jonge, beloftevolle, Belgische coureurs zijn overleden. De wielerwereld rouwt. De slachtoffers zijn Antoine Demoitié en Daan Mijngheer. Antoine werd na een valpartij door een motor aangereden en overleed aan zijn verwondingen. Daan stierf na een hartaanval. Binnen 24 uur waren beide slachtoffers te betreuren en dit raakte velen. Het is zeer pijnlijk dat van twee wielerteams er acht renners in de koers van start gaan en slechts zeven coureurs worden teruggezien …

Opnieuw komt de veiligheid in en rond de koers ter sprake. Het wordt de hoogste tijd, dat deze veiligheid in breed perspectief wordt geplaatst, zo stelde de Duitse topsprinter Marcel Kittel. Immers, er zijn de afgelopen twee jaren opvallend veel incidenten met volgauto’s en motoren in de wielerkoersen. Bovendien zijn er talrijke valpartijen van renners geweest door onveilige parkoersen. Het thema veiligheid moet zeker zo hoog op de agenda komen als de dopingbestrijding. Het is aan de internationale wielerunie, UCI, organisatoren van wedstrijden, ploegen van renners en de Internationale rennersvereniging, CPA, om spoedig actie te ondernemen. De algemene klacht is, dat er in de koers teveel auto’s en motoren rijden. Verder wordt meermaals opgemerkt dat de gedragsnormen van bestuurders van auto’s en motoren aan een opwaardering toe zijn. Zolang dit niet wordt aangepakt blijft de voor velen geliefde wielersport onnodig lijden.

Jan van Wijk, 30 maart 2016

Johan Cruijff 1947-2016

In mijn tienerjaren sleepte Johan Cruijff met zijn onnavolgbare voetbal mij mee en ik had bewondering voor de balvirtuoos. Ik zag hem schitteren bij het Amsterdamse Ajax en in het Nederlands Elftal. Later schitterde Cruijff bij het Spaanse Barcelona en onder andere ook bij het Rotterdamse Feyenoord. Johan Cruijff staat in mijn geheugen gegrift als de legendarische nummer 14. Hij is voor mij de beste voetballer uit de Nederlandse geschiedenis.

Na zijn imposante voetballoopbaan als speler zie ik hem succesvol trainer worden bij Ajax en het Catalaanse Barcelona. Wat heeft hij op en langs het voetbalveld grote successen geboekt. Johan Cruijff is voor mij steeds een tegendraads en eigenwijs genie geweest. Echter, dat is niet bijzonder voor een topsporter. Hij bemoeide zich met vele zaken en wist het steeds beter. Menig keer had Cruijff het hoogste woord. Door zijn bijzondere presentatie en kijk op het leven ontwikkelde Cruijff een eigen vocabulaire in het Nederlands en Spaans. Enkele van zijn gezegden blijven voortleven en daardoor is hij een beetje onsterfelijk geworden. Op meer dan een terrein vind ik Johan Cruijff dan ook leerzaam. Ondanks zijn grote successen bleef Cruijff zichzelf en dat is opvallend in de wereld van grote sterren.

Sinds zo'n anderhalf jaar speelt Johan Cruijff de wedstrijd van en om zijn leven. Echter, deze strijd moet hij noodgedwongen staken. Johan overlijdt aan de gevolgen van longkanker.
Johan, heel veel dank voor de mooie voetbalprestaties, die bij miljoenen blijven voortleven.

Jan van Wijk, 26 maart 2016

 

Brussel in het hart getroffen

Bomaanslagen in de Brusselse luchthaven Zaventem en ook in de ondergrondse trein. Voor de aanslagen meldt IS zich als verantwoordelijke. De terreur heeft in de Belgische hoofdstad 32 levens en zo'n 260 gewonden veroorzaakt. De terroristen maakten door spijkerbommen vele, extra slachtoffers.

In Brussel heerste chaos. Zo was er geen openbaar vervoer, hielden kantoren mensen binnen en dit deden scholen ook. De terreurorganisatie IS is er andermaal in geslaagd bloed, verderf en angst te zaaien en het land is tijdelijk ontwricht.

Ik vind de IS-aanslagen uiterst laf en zeer verwerpelijk. De antipathie tegen IS groeit door en leidt ertoe dat er meer vijanden komen. Door het maken van meer tegenstanders komt IS verder onder druk. Uiteindelijk wordt dit de ondergang van de moordende terreurbeweging.

De Brusselse hoofdstad zie ik ik rouw. Ook treft het mij dat iconische gebouwen, zoals de Parijse Eiffel-toren, gehuld zijn in de Belgische driekleur. Velen, in de hele wereld, hebben verdriet. Wat doet menig hart pijn.

Jan van Wijk, 23 maart 2016

 

Triest einde van V&D

De curatoren van de failliete warenhuis-organisatie V&D hebben besloten de grote winkels tijdelijk te heropenen. De reden van de kortstondige openstelling is het verkopen van de resterende goederen welke zich nog in de winkelgebouwen bevinden. Dit wordt een liquidatie-uitverkoop genoemd. Alle warenhuizen zijn vanaf eind maart gedurende enkele weken geopend.

De liquidatieverkoop is het trieste einde van het voormalige V&D-imperium. Helaas is het concern bankroet gegaan door het niet aansluiten bij de maatschappelijke ontwikkelingen en wensen. Het gevolg hiervan is, dat duizenden hun baan hebben verloren en dit niet alleen bij V&D, maar ook bij toeleverende bedrijven. V&D kent nu een triest einde van een onderneming die ooit groot was, maar armzalig eindigt. De liefde van de vele werknemers voor hun organisatie kent een bitter einde.

Jan van Wijk, 19 maart 2016

 

Meisje van zes

Ze staat aan het graf op het bijna volle kerkhof. Onbeweeglijk staat ze daar minuten lang en zwijgt. Immers, haar woorden zijn heen en gedachten overheersen. Ze komt vaak op deze plek, ongeacht het weer of dag. Elke keer brengt ze wat mee, zoals een witte, slanke roos, een kleine, witte steen of een plantje voor drie maanden. Ze onderhoudt het graf met liefde die sterk blijft en ze straalt trots uit, dat zij dit mag doen en dat al zovele jaren. Haar gedachten zijn bij toen, bij meer vrolijke tijden.

Ze vouwt de handen biddend ineen, bukt met haar stramme lichaam wat voorover. Zo is zij dichter bij de witte, marmeren grafsteen. Opnieuw leest zij, zoals al duizenden keren, de gegroefde tekst en denkt aan haar dochtertje, een mooi meisje van zes.

Jan van Wijk, 16 maart 2016

 

Sylvie Meis succesvol

Zoals elke vrouw kent Sylvie Meis voor- en tegenspoed. Door hard te werken en te beschikken over een winnaarsmentaliteit is zij tot veel in staat en zeer succesvol. Dat Sylvie volgens velen en haarzelf beschikt over een mooi lichaam is een grote plus. Echter, om er aantrekkelijk uit te blijven zien, is er veel werk te verzetten. Daarbij hoort een streng dieet en stevig sportregime.

Sylvie Meis weet wat het is tegenslagen te overwinnen, zoals kanker, echtscheiding en stukgelopen liefdes. Ook beseft zij terdege wat het betekent door te gaan en niet bij de pakken neer te zitten bij een grote tegentreffer. Daarbij is winnen geen doel op zich, maar wel de weg erheen die getuigt van aanpakken.

Sylvie vindt, zoals zovele vrouwen, dat er niets mis is met sexy zijn. Zij toont zich graag in weinig verhullende kleding, waarbij vaak een spleet tussen haar borsten zichtbaar is. Sylvie draagt wat ze mooi vindt, fijn staat en echt bij haar past. De ene keer is dat een kort jurkje met een diepe uitsnijding om haar borsten te uiten en een andere maal is dat een hoog sluitend topje met een hoge split in de jurk om haar bovenbenen te tonen.

Voor modeconcern Hunkemoller en schoenenreus Deichmann is Sylvie Meis actief en dat naast haar vele mediawerk. Zij poseert veelvuldig in haar bevallige lingerie en promoot haar bikinilijn. Bij Sylvie komt veel als perfect over, omdat zij het leuk en uitdagend vindt zich goed te verzorgen en te kleden. Daar maakt zij ook veel tijd voor vrij.

Sylvie Meis geniet van haar vrouwelijkheid en straalt dit op positieve wijze uit. Sylvie vindt het fijn vrouw te zijn en laat zien dat zij zelfbewust en zelfverzekerd is. Sylvie Meis is dan ook een levende media-krachtbron. Zij heeft oog voor camera's op straat, aan het strand en bij presentaties van kleding en schoeisel. Sylvie heeft van zichzelf een sterk merk gemaakt en heeft een perfecte wereld voor haarzelf gemaakt. Zij kan overkomen als een klein, eenvoudig, blond vrouwtje. In feite is zij een krachtige vrouw, die kanker heeft weerstaan, problemen op het persoonlijke vlak heeft overwonnen en succesvol in het zakenleven staat en dit als een onafhankelijke vrouw. Van haar leven moet zij wel veel houden.

Jan van Wijk, 12 maart 2016

Turkije en Europese Unie

Als de nood hoog wordt en er veel geld in het geding is, krijgen principes een lagere prioriteit. De gesprekken tussen Turkije en de landen in de Europese Unie tonen dit andermaal aan.

Onderhandelen met Turkije is voor mij onbegrijpelijk, ook als politici geen uitkomsten meer zien. Politici staan onder druk door de vele vluchtelingen die op de been zijn en eerst Turkije aandoen en later Europese landen. Turkije staat sterk in deze gesprekken. Immers, de leiders in de Europese Unie hebben het land nodig om de vluchtelingencrisis enigszins te beheersen. Echter, Europa heeft hier opvallend veel voor over. Waar blijven pragmatische oplossingen die werken?

Turkije is een land waar mensenrechten niet gelden, persvrijheid wordt beknot en dictator Erdogan moeite heeft om de rust in eigen land te behouden. De buitengrenzen bewaken is een onhaalbare opdracht voor Turkije. De Turkse eisen zijn niet mals met 6 miljard euro, visumvrij reizen en het lidmaatschap van de Europese Unie. Waar blijven de Europese principes?

Europese leiders tonen zich niet in staat samen het vluchtelingenprobleem op te lossen. Ik mis het tonen van groot leiderschap in Europa. De landen van de Europese Unie laten zich niet als eenheid zien om samen op te trekken. Waar blijven de echte leiders?

De liefde voor de Europese Unie is in veel landen aan het bekoelen. Ik ervaar, dat het kijken naar het eigen belang aan terrein wint. Het geloof in Europese politici is tanende. Het wordt mij meer en meer duidelijk dat het probleem van de vluchtelingen de huidige leiders boven het hoofd groeit. Van wie komen oplossingen? Naar mensen met veel realiteitszin, die geen politieke betrokkenheid kennen, mag meer worden geluisterd. Zijn zij de redders in de nood?

Jan van Wijk, 9 maart 2016

Brief aan mezelf.

Koken

Beste Jan,

Ik kook nooit. Ik bedoel het niet koken om te eten. Overigens kook ik ook niet van woede. Ik geraak niet graag oververhit. Het liefst ga ik uit eten in een restaurant of bij iemand thuis. Echter, het eten staat daarbij niet voorop. Ik ga voor de gezelligheid aan tafel.

Mijn voorkeur voor eten gaat uit naar fruit en groenten. Fruit heb ik elke dag in huis. Minstens liggen vijf stuks fruit klaar voor mijn dagelijkse kost. Groenten eet ik het liefst rauw, zoals wortelen en komkommer. Daarnaast neem ik elke dag een of meer tomaten en verorber ik wekelijks wat druiven. Kijk, voor al deze voedingswaren hoef ik niet te koken. Weet je, Jan, dat het dagelijks eten van fruit en groenten de aanwezigheid van anti-oxidanten in het lichaam verhoogt. Hierdoor blijft mijn lijf zich goed weren tegen aanvallen op de gezondheid. Mijn huid weerstaat dan de schadelijke invloed van vrije radicalen. Immers, de huid is net een pantser tegen infecties.

Uit eten gaan, doe ik zowel alleen, als in gezelschap. Het is dan praten met mezelf of met anderen. En ... komt er iemand bij me eten, dan mag de ander koken. Jan, dat is toch wel een uiting van grote gastvrijheid. Vanavond ben ik uitgenodigd om bij een vriendin te komen eten. Met lege handen kom ik niet binnen, dat past niet bij mij. Een bloemetje of fles wijn breng ik mee en tevens een goed humeur. Ook breng ik luisterende oren mee en een voorraad woorden om een gesprek te voeren.

Jan, gezondheid!

Prettige dag en groetjes,

Jan

gedreven spreekster

Ik woon een symposium bij, waarvan het thema personeelsinzet is. Een van de sprekers stelt zich in het kort voor en begint haar uiteenzetting over de liefde voor het vakgebied. Op een bevlogen wijze neemt zij de toehoorders mee en met een strakke presentatie passeren allerlei aspecten over beleid voor personeelsleden de revue. Zij spreekt onder meer over wensen en verwachtingen in een realistische wereld, het inzetbaar houden van medewerkers, het scheppen van ontplooiingsmogelijkheden voor hen die hogerop willen en het bouwen van nieuwe netwerken. Bij elk onderdeel legt de spreekster verband met liefde tussen het werk en het personeelsvak.

De spreekster rondt haar voordracht af en wordt opgevolgd door een man van rond de dertig. Hij stelt dat er veel mis gaat op het vlak van personeel en noemt enige voorbeelden. Naarmate hij langer aan het woord is, wordt er steeds meer kritiek door hem geuit. Bij mij roept het gedachten op, dat er inderdaad wel eens wat minder juist gaat, maar het overgrote deel van de werkzaamheden op personeelsvlak verlopen gewoon goed. Wat is de voordracht van deze man geheel anders dan hetgeen de spreekster voor hem presenteerde.

Na afloop van de themamiddag geraak ik in gesprek met de spreekster. Nu komt zij heel anders over dan gedurende haar uiteenzettingen. Haar spreektempo is minder strak en wat straalt zij. Haar stemt klinkt zacht. Dan stelt zij mij de vraag: Hoe vond je het? Wat anders zou zijn: Hoe vind je me?

Jan van Wijk, 2 maart 2016

 

Lizzie Armitstead winnares in Gent

De Britse Lizzie Atmitstead is een zeer gedreven vrouw, die veel liefde voor haar sport wielrennen heeft. De 27-jarige renster koerst al enkele jaren in het Nederlandse wielerteam Boels Dolmans Cycling Team. Zij ontwikkelt zich steeds meer tot een van de grootste rensters ooit. Zo is Lizzie in 2015 wereldkampioene op de weg geworden.

Vandaag was ik in Gent om de wielerwedstrijd Omloop Het Nieuwsblad te volgen. Lizzie Armitstead won de wedstrijd bij de dames. Na 123 kilometer kwam zij met voorsprong over de eindstreep. Vlak voor de aankomst rechtte zij de rug, stak beide armen zegevierend omhoog en overschreed lachend de finish. Op enige afstand sprintte haar Nederlandse ploeggenote Chantal Blaak, die ook steeds dichter bij de wereldtop komt, naar de tweede plaats. Chantal verwees in de laatste meters de Australische Tiffany Cromwell duidelijk naar de derde plaats. Bij de huldiging straalde Lizzie Armitstead. De Britse toprenster kwam hartverwarmend over tijdens het interview op het podium. Lizzie kreeg van de vele aanwezigen een ovationeel applaus. Wat is Lizzie Armitstead een uitstekende vaandeldraagster van het wielrennen en wat heeft zij vele supporters. Vandaag genoot ik van het koersinzicht van Lizzie Armitstead en haar innemende uitstraling. Ook dacht ik terug aan Londen waar ik haar in 2012 op de Olympische Spelen tweede zag worden achter Marianne Vos. Lizzie, veel geluk in jouw wielerleven.

Jan van Wijk, 27 februari 2016

 

AOW

Binnenkort hoop ik mijn AOW-leeftijd te bereiken. Ik ontvang dan AOW, maar ben nog niet met AOW. Immers, mijn opvolging is nog niet geregeld en ik stel mij flexibel op. Ja, zo gaat dat …

Ik vraag mij af hoe het voelt met AOW te zijn. Na een leven op diverse scholen is het dan afgelopen met het betaalde werk. In al die tijd ben ik nooit van school geraakt. Niet dat ik steeds in de klas ben blijven zitten, maar wel dat ik een lang leven in met name het hoger onderwijs heb mogen meemaken.

Mijn eerste AOW-bedrag hoop ik in april te ontvangen. Ik vraag me af hoe lang de AOW-betalingen gaan duren. En … mag ik al dat geld ontvangen? Dat is nog maar de vraag, want ik heb vernomen dat een vrouw uit Hoorn vele jaren de AOW-uitkering van haar oma heeft ontvangen. Het is nog frappanter, als ik hoor dat deze grootmoeder al 31 jaar geleden is overleden. Hier mag wel gezegd worden: Lang leve de dood.

Jan van Wijk, 25 februari 2016

 

43 jaar opgesloten

Ik vernam, dat een gevangene na 43 jaar opsluiting is vrijgelaten. De opgeslotene is Albert Woodfox en hij is op zijn 69e verjaardag in vrijheid gesteld. In de West-Felicianagevangenis in de Amerikaanse staat Louisiana heeft hij meer dan 40 jaar doorgebracht. Zijn cel was beperkt in omvang, namelijk van krap 2 bij 3 meter. In deze ruimte verbleef de gevangene dagelijks 23 uur, want gedurende 60 minuten per etmaal mocht hij op een binnenplaatsje buiten zijn, maar wel onder strenge bewaking. Opmerkelijk vind ik, dat Woodfox geen contact met andere gevangenen had. Ik hoorde, dat de Verenigde Naties zijn straf als een marteling hebben veroordeeld. Albert Woodfox was voor zijn arrestatie politiek actief bij de Black Pantherbeweging en hij werd beschuldigd voor moord en diefstal. Na ruim 40 jaar bekende hij pas een deel van de aanklacht en veranderde zijn leven.

Albert Woodfox staat nu op vrije voeten. Wat zal de wereld voor hem zijn veranderd. Wat gaat er in hem om na 43 jaar eenzaam te zijn geweest? Ik probeer me voor te stellen, dat ik ineens na zoveel jaren alleen in een nieuwe omgeving kom, waar ook andere mensen zijn. Hoe zou dat voelen ...?

Jan van Wijk, 20 februari 2016

 

Brief aan mezelf

Gelukkig zijn

Beste Jan,

Gelukkig zijn, ligt voor het oprapen. Verrast je dit?

Wat ik eerst moet doen om gelukkig te worden, is me afvragen of de gedachten die mij gelukkig maken op waarheid berusten. Om dit te laten slagen, is in rust zijn wel nodig. Als me dit lukt, ben ik bereid mijn gedachten aan een zelfonderzoek te onderwerpen. Ik stel me enige vragen en hierdoor bevrijd ik mezelf van angst, boosheid, jaloezie en verdriet. Verder heb ik mij afgeleerd te zeggen: “Nu moet dit en daarna dat!”

Mijn zelfonderzoek geeft me inzicht in allerlei gedachten en gevoelens. Hierdoor verkrijg ik helderheid in mijn hoofd. Bij het onderzoek naar mijn gedachten wil ik weten of mijn gedachten echt zijn. Daartoe kijk ik bij me naar binnen en ben ik eerlijk tegen mezelf. Ik raak ervan overtuigd, dat mijn bezoeken aan steden, stranden, bergen en bossen mij verrijken met de werkelijkheid waar ik absoluut geen invloed op heb. Ik vraag me dan af waar ik wel inbreng in heb. Vervolgens komen positieve gedachten bij me op bezoek. Ik ervaar, dat ik een positieve instelling heb en dat mijn optimisme een bron is voor anderen. Hierdoor krijgt niet alleen de ander, maar ook ik energie, inspiratie en goed gevoel. Ik raak ervan overtuigd, dat optimisme mij gelukkig maakt en elke dag de zon in mijn hart kan laten schijnen. Naarmate ik meer jaren tel, gebeurt dit meer en meer. Echter, soms krijg ik te maken met donkere wolken en deze hemelbestormers zegenen mij met vele druppels, waardoor ik na de plensbui kracht voel opkomen. Een tegenslag wordt dan ook sneller overwonnen. Zo nodigt het leven mij uit gelukkig te zijn.

Groetjes,

Jan

 

Doelman Kenneth Vermeer doelwit

Tijdens de voetbalwedstrijd van vorige week tussen Ajax en Feyenoord heeft een deel van de Ajax-toeschouwers kwetsende spreekkoren met verwensingen gezongen. Het doelwit was Kenneth Vermeer, de doelman van Feyenoord. Hierdoor ontstond in de Amsterdam Arena een zeer nare en pijnlijke sfeer. Verder heeft een malloot een opblaaspop met een shirt van Vermeer met een strop om aan een touw opgehangen.

Na een eigen onderzoek heeft Ajax 20 schuldigen getraceerd en wil hen een stadionverbod opleggen. Ook heeft de Amsterdamse club faciliteiten ingetrokken voor het vak waar de ernstig gestoorde aanwezigen zitten. Echter, dit vind ik maar een uitermate milde opstelling van het Ajax-bestuur. Als de club moed toont dan wordt het hele vak met de oproerkraaiers ontruimd. Het gaat hier verder dan het zich aantoonbaar schuldig maken aan ernstige wanordelijkheden.

In de voetbalwereld en verder in het hele land is massale verontwaardiging ontstaan. Veel gehoorde woorden zijn absurd, kwetsend, mensonterend, misselijkmakend, schandalig, verwerpelijk en walgelijk.

De aantijgingen aan het adres van Kenneth Vermeer zijn deze week doorgegaan. Afgelopen donderdagavond was er de televisie-uitzending van de Premier League Darts uit het Engelse Newcastle. Enkele van het pad geraakte toeschouwers hielden bordjes omhoog met daarop ontoelaatbare teksten als "Kenneth Vermeer Hangen" en "Kenneth NSB". De uitingen vol haat gaan dus de grens over en komen ook al in een andere, populaire sport tot uiting. Zo vergaat het dus een goalie die in het verleden speelde bij het Amsterdamse Ajax en nu bij het Rotterdamse Feyenoord.

Inmiddels heeft Kenneth Vermeer tweemaal aangifte gedaan en kan Justitie in actie komen. Immers, de aantijgingen richting Vermeer passen totaal niet in een beschaafd land. Echter, ik vraag me af wat het peil van beschaving in het randstedelijk gebied van Nederland is. Ik heb geen goed woord over voor de vergaande beledigingen aan het adres van Kenneth Vermeer. Wat kunnen ernstig gestoorde mensen, zich noemende Ajax-supporters, diep zakken en normen en waarden totaal uit het oog verliezen!

Ik hoop dat Kenneth Vermeer de liefde voor zijn sport behoudt en zich niet uit het veld laat meppen door malloten.

Jan van Wijk, 13 februari 2016

 

Eddy Wally (1932 - 2016)

De in het Vlaamse Zelzate geboren en gestorven Eduard Rene Van De Walle, genoot grote bekendheid als Eddy Wally. Ik zie hem als een echte charme-zanger.

In 1966 hoor ik zijn lied "Cherie" en dit wordt zijn grootste hit. Van hem herinner ik me ook zijn hit " Als marktkramer ben ik geboren". Dit nummer geeft een deel van zijn leven weer. Immers, Eddy Wally verkocht jarenlang handtassen op Vlaamse markten. Met een repertoire van meer dan 500 liedjes beschouw ik Eddy Wally als de bekendste en meest succesvolle Vlaamse schlagerzanger. Eddy Wally zie ik als de verpersoonlijking van de Vlaamse show-wereld en hij koesterde zijn bijnaam "The Voice of Europe". Niet alleen door zijn vele liedjes, maar ook door zijn excentrieke gedrag, opmerkelijk taalgebruik en opvallende kleding werd Eddy Wally enorm bekend.

Bij het vernemen van het overlijden van Eddy Wally schiet mij de tekst van zijn grote hit uit 1966 te binnen. Verder komen gedachten van hem bij me op als Kapitein Wally in de comedy-reeks Lava met Kamagurka en Herr Seele. Wat heeft Eddy Wally velen vertederd met zijn zang en ontelbare mensen vermaakt met zijn humoristische presentaties op radio en televisie.

Jan van Wijk, 10 februari 2016

 

Vastenavend

Met name in Brabant en Limburg is het in zowat elke plaats Carnaval, Vastenavond of Vastenavend. Gedurende vier dagen, van zaterdag tot en met dinsdag, is er het feest van de leut voor miljoenen mensen.

In mijn stad, Bergen op Zoom, is het vier dagen Vastenavend. Mijn woonplaats heet dan het Krabbegat. Op zaterdag is er onder andere de intocht en een dag later de Vastenavendmis, die gevolgd wordt door het Dweilbendfestival. Op maandagmiddag staat de Grote Markt, die helemaal verkleed is, vol "dweilen" voor de Kindervastenavend en als het donker wordt begint de Dweilavend. Dinsdag is het de vierde dag van de vierdaagse en dan kijken tienduizenden naar de kleurrijke optocht, die uitmunt in creativiteit. Op dinsdagavond, tegen middernacht, valt in het Krabbegat de kraai bij de heks Wana en daarna gaan alle feestvierders in stilte naar huis. Naar al deze evenementen kijk ik uit en geniet met volle teugen van menig schouwspel. Elk jaar zie ik vele kinderen die verkleed zijn en ontelbare ouderen, die voor de kleinsten niet onder willen doen. Zij hebben plezier en daar is geen alcohol voor nodig.

Tijdens de Vastenavend gaat mijn aandacht vooral uit naar de eenvoud van de leut en ook naar de creatieve inslag bij menige act. Wat is het voor mij jaarlijks een groot genoegen om van al dit moois te mogen genieten. In mijn stad wordt dan ook vaak gezegd: "Agge mar leut et".

Jan van Wijk, 6 februari 2016

 

Mata Hari in balletuitvoering

In 2017 is het 100 jaar geleden dat Mata Hari stierf voor een Frans vuurpeloton. Het Nederlandse Nationale Ballet gaat de 100-jarige dood door terechtstelling van de Friese Mata Hari gedenken. Er wordt een grote productie aan de legendarische vrouw voorbereid. In de balletuitvoering komen hartstochtelijke duetten voor tussen de Friezin en haar minnaars. Het balletspektakel geeft geen opsomming van het leven van Mata Hari, maar wel de hoogtepunten uit haat tumultueuze jaren. De voorstelling geeft het verlangende en gejaagde leven van Mata Hari weer. De productie eindigt met haar executie na de beschuldiging van dubbelspionage.

Mata Hari was in haar leven van 1876 tot 1917 een wereldberoemde, excentrieke danseres. Daarnaast was zij in de Eerste Wereldoorlog een spionne. Mata Hari werd geboren als Margaretha Geertruide Zelle en heeft een wereldwijde bekendheid opgebouwd. Zij was een onafhankelijke vrouw met een sterk karakter, zette zich af tegen de gangbare normen, koos steeds haar eigen weg en wist uitdagingen in kansen om te zetten. Na haar dood ontstond van Mata Hari een grote mythevorming. In deze beelden komen haar ongelukkige liefde en de avonturen met vele hooggeplaatste minnaars sterk tot uiting. Feit is wel, dat Mata Hari geen langdurige liefde heeft gekend. Wilde zij dit wel ...?

Jan van Wijk, 3 februari 2016

 

Piet Hest

Vandaag heb ik de crematieplechtigheid van Piet Hest bijgewoond. Piet is al vele jaren een goede vriend van mij en deze band is gedurende de tijd flink gegroeid. We spraken elkaar nogal eens en het onderwerp was in het begin steevast muziek. Immers, Piets grote passie was muziek, maar dan wel in een heel breed spectrum. Naarmate de jaren vorderden spraken we over meer dan muziek. Zo toonde Piet zich meermaals trots op zijn kinderen, kleinkinderen en zijn mentaal sterke vrouw. Wat kon hij over hen vertellen!

Piet genoot met volle teugen van zijn ontelbare optredens in binnen- en buitenland. Hij leefde naar elk optreden toe en wilde steeds het beste van zichzelf geven. Piet beheerste een breed gamma aan muziek, speelde verscheidene instrumenten en ook was hij zanger. Mijn vriend Piet was een zeer professioneel muzikant.

Vorige week zaterdag zagen Piet en ik elkaar voor het laatst in levende lijve. Ons gesprek verliep moeizaam. Piets krachten waren weg. We hebben elkaar langdurig aangekeken en onze ogen vertelden meer dan woorden kunnen zeggen. Piet was met zijn 89 jaar mijn oudste vriend. Ik heb een enorm goed gevoel dat ik een deeltje in zijn leven mocht zijn. Dank daarvoor, lieve vriend.

Jan van Wijk, 30 januari 2016

 

Brief aan mezelf

Schoonheid

Beste Jan,

Werk jij dagelijks aan de schoonheid van het leven?

Het is een goed voornemen om dagelijks te werken aan de schoonheid van het leven. Je kan er dan lang van genieten en het dagen koesteren. Echter, goede bedoelingen gaan niet ver genoeg. Het gaat om het resultaat van het ervaren van groeiende schoonheid. Niet alleen dromen en denken, maar ook doen.

Er wordt zoveel over schoonheid gezegd, Jan. Je kunt je beter beperken tot de kern van schoonheid. Weet je, wat dat is?

Ik zie schoonheid als de kracht van kwetsbaarheid. Immers, dit tonen vraagt om betrokkenheid, moed en verbinding tussen schoonheid én mensen. Eigen gevoelens tonen van bijvoorbeeld blijdschap, angst, liefde, schaamte en verbondenheid maken de schoonheid van het leven nog schoner! En … als het innerlijk blinkt, straalt het uiterlijk. Ik zie dat als de meest pure schoonheid. Ervaar jij dat ook zo?

Ik wens je een mooie dag met schoonheid aan gevoel en uitingen. Immers, je kunt ook anderen laten merken dat jij voor de schoonheid van het leven staat.

Groetjes,

Jan

 

Liefdesvragen

Ik ben in een restaurant en tegenover mij zitten een vrouw en een man aan een tafel. Zij zijn in gesprek en ik vang enkele flarden van hun zinnen op. Aangezien de bediening wat op zich laat wachten, zijn mijn oren met aandacht bij het tweetal. De vrouw praat op duidelijke wijze en articuleert goed.

De vrouw stelt vragen en de man hoor ik niet antwoorden. Aan welke kant sta jij? Heb je nu voor mij gekozen? Welke beelden heb je daarbij?

Het is even stil. Dan antwoordt de man met gedempte stem. Echter, mijn gehoor schiet tekort voor het gefluister. De vrouw is niet voldaan met de ontvangen woorden. Zij stelt nog meer vragen. Wil je echt voor mij kiezen? Durf je samen met mij te gaan? Wat bepaalt jouw keuze? Blijf jij jezelf, ook al kies je voor mij? Verlaat je haar nu?

Hij zwijgt een poos. Ik zie hem haar hand pakken en hij knijpt. Zij glimlacht. Dan hoor ik hem zachtjes zeggen: We gaan samen verder ... Wanneer?, vraagt zij.
Dan komt de door mij bestelde soep en zie ik een viertal het restaurant binnenkomen. De vier mannen hebben al wat gedronken en door hun gelach worden de vrouw en man uit mijn gehoor gedrukt.

Jan van Wijk, 23 januari 2016

 

Zee vol plastiek

In het Zwitserse Davos vindt de World Economic Forum plaats. Dit is de jaarlijkse bijeenkomst van leiders van grote ondernemingen. Ik hoorde dat in het begin van de vergadering de Ellen MacArthur Foundation een rapport presenteerde over de vervuiling van de zee. Wat is er aan de hand?

Wereldwijd produceren de industriële ondernemingen zoveel plastiek, dat de aarde erdoor wordt overspoeld. Immers, de productie van plastiek groeit al tientallen jaren snel en deze toename is nog lang niet geremd. Bovendien is het hergebruiken van plastiek uiterst beperkt en het meeste plastiek belandt op stortplaatsen en in zee. Het zijn vooral consumenten die veel plastiek in zee dumpen. Het gevolg hiervan is, dat over zo’n dertig jaar meer rommel in zee is te vinden dan vis.

Is er een toekomst?

Jazeker! Ik denk dan aan het meer gaan recyclen van plastiek. Verder is het dringend werk maken, dat er een industrie komt die niet vervuilend produceert en ook geen restproducten achterlaat. Omarm innovatieve oplossingen, schiet mij te binnen. Verder wordt het de hoogste tijd dat mensen geen afval, waaronder veel plastiek, meer dumpen in zee. Kortom, het meer milieubewust maken van industriële ondernemingen en consumenten. Slaagt dit dan wordt door de mensheid liefde voor de zee getoond.

Jan van Wijk, 20 januari 2016.

 

Doping in de atletieksport

In de atletiekwereld is er al jarenlang op ruime schaal van doping gebruikt gemaakt. Vorig jaar, in november 2015, presenteerde het internationale dopingagentschap WADA een rapport, waarin werd aangetoond dat in Rusland op systematische wijze doping aan beoefenaren van de topatletiek werd toegediend. Deze week werd een tweede rapport uitgebracht. Ook nu verbaas ik mij. In deze publicatie is ingegaan op de wanpraktijken binnen de internationale atletiekorganisatie. Er is een dubieuze rol weggelegd voor de voormalig voorzitter van de internationale atletiekfederatie, IAAF, de Senegalees Lamine Diack. Deze atletiekbobo van nu 82 jaar wordt verdacht van verre van integere praktijken. Hij wordt beticht van vals spel bij de toewijzing van de Olympische Spelen aan Tokio voor het jaar 2020. Hij wordt ervan verdacht zijn stem voor de verkiezing van Tokio tegen veel geld te hebben verkocht. Tegen Diack loopt in Frankrijk een strafrechtelijk onderzoek wegens corruptie. Hij wordt ervan verdacht van het aannemen van geld om positieve dopingtests van Russische atleten te verdoezelen. Andermaal krijg ik het gevoel dat er in de top van organisaties integriteit niet wordt beleden.

Deze week is het vertrouwen in de huidige IAAF-voorzitter, de Brit en voormalig kampioen Sebastian Coe, onder druk komen te staan. Immers, er werd beweerd dat betrokkenen in het hoofdbestuur van de IAAF bekend waren met de praktijken van Diack. Coe wil nu de nodige hervormingen binnen de internationale atletiek voortzetten en de reputatie van zijn sport herstellen. De voormalige Britse toploper Coe kent een schoon blazoen. Ik hoop dat dit beeld terecht is.

In Nederland werd afgelopen week bekend dat ex-olympischkampioene discuswerpen, Ria Stalman, doping heeft gebruikt. Stalman biechtte haar dopingverleden op. Meteen werd door de Nederlandse atletiekunie haar het lidmaatschap van verdienste ontnomen. Ook is haar het nationale record discuswerpen afgepakt. Ria Stalman beleefde haar top in de jaren 80 van de vorige eeuw. In die tijd was een belaagster van haar de atlete Jacqueline Goormachtigh. Jacqueline kon nooit winnen van Ria Stalman. Jacqueline heeft gezegd nooit doping te hebben gebruikt en zich steeds ver van doping te hebben gehouden, ook al wist zij dat anderen wel gebruikten. Jacqueline stond en staat een schone sport voor. Ik vind het heel triest dat Jacqueline Goormachtigh nooit de erkenning heeft gekregen, die zij verdiende. Wordt de atletiek ooit een schone sport? En ... waar blijft de liefde voor de atletiek bij bestuurders van de grote atletiekorganisaties?

Jan van Wijk, 16 januari 2016

 

David Bowie

Op 69-jarige leeftijd is de Britse zanger en componist David Bowie overleden. Zo'n anderhalf jaar heeft hij strijd gevoerd tegen kanker. Vorige week vrijdag werd Bowie 69 jaar en op die dag verscheen zijn laatste album Blackstar, dat een muzikaal afscheid van het leven is. De introductie van deze plaat werd ondersteund met een clip waarin Bowie stervende is en in de hemel komt. Hierdoor wordt duidelijk, dat de lijdende Bowie klaar is om het tijdelijke met het eeuwige te wisselen. In zijn bestaan was de wereldberoemde popster behalve zanger en componist ook acteur, producent, schilder en bespeelde hij verscheidene instrumenten. Kortom, de in Londen geboren David Jones, die later de artiestennaam David Bowie koos, was een genie op verscheidene terreinen.

In 1969 kwam ik onder de indruk van zijn eerste hit, Space Oddity. Dit nummer betekende een groot succes voor Bowie en daarna kwamen nog vele muzikale hoogtepunten. Bowie onderscheidde zich ook door samen met andere popiconen wereldhits te maken, zoals met de band Queen en Mick Jagger, de zanger van The Rolling Stones.

David Bowie is voor mij een muzikale alleskunner, een pionier in de muziekgeschiedenis en tevens een stijlicoon. Hij heeft zich vaak bijzonder excentriek getoond en was daardoor dikwijls een opvallende verschijning op het podium. Hij combineerde muziek met mode in kunstuitingen. Zo heb ik hem veelvuldig gezien met opvallende kleiding, make-up en haardracht. Bowie herinner ik mij als een man met vele gezichten. Immers, zijn variaties komen als ongekend over. Voor mij is dit de belangrijkste reden, dat David Bowie nooit is gaan vervelen. Bijzonder groots vind ik ook zijn onweerstaanbare liefde voor muziek. Een geniaal, moedig en lief mens is heengegaan.

Jan van Wijk, 13 januari 2016

 

Michael Boogerd laat geschorst

Voormalig wielrenner Michael Boogerd is geschorst zo'n drie jaar na het bekennen van dopinggebruik. Michael Boogerd heeft toegegeven dat hij in de periode 2005 - 2007 ongeoorloofde praktijken heeft toegepast. Het ging onder meer over het toedienen van medicamenten en bloed. Boogerd heeft in de genoemde periode heel wat spraakmakende successen geboekt. Echter, deze goede resultaten zijn hem nu ontnomen. Het gevolg hiervan is, dat zijn palmares een flink stuk wordt ingekort. Zo verliest de oud-wielrenner een nationale titel en heel wat ereplaatsen in klassiekers. Had Boogerd meegeholpen de wielersport schoner te maken door dopingpraktijken van zijn wielerteam en van andere renners te vertellen, dan had hij strafvermindering gekregen. Echter, hij heeft daar niet voor gekozen. Michael Boogerd heeft op deze wijze zijn oud-werkgever en voormalige collega's niet verlinkt.

Door de schorsing van Boogerd mag hij de komende twee jaar geen activiteiten in de wielersport uitoefenen. Zijn baan bij het wielerteam Roompot is hij voor zeker twee jaar kwijt. Het is hoogst merkwaardig dat de internationale wielerunie, UCI, de straf voor Michael Boogerd nu pas heeft uitgevaardigd. Deze is laat gekomen, maar wel terecht.

Wat ik hoop is, dat Michael Boogerd lering trekt uit zijn verleden en opgelegde straf en ... dat hij in de toekomst wielrenners verre houdt van dopingpraktijken. Gaat dit gebeuren, dan toont hij pas echt grote liefde voor de wielersport.

Jan van Wijk, 9 januari 2016.

 

Driekoningen

De dag van Driekoningen, 6 januari, is een christelijk feest. Heel wat christenen vieren op die dag de komst van de drie Wijzen uit het oosten bij de pasgeboren Jezus. Driekoningen heeft in vele landen een eeuwenoude traditie. Honderden jaren na het bezoek van de Wijzen aan Jezus krijgen de drie hun namen, namelijk Caspar, Melchior en Balthasar. De drie personen, twee blanken en een zwarte, staan voor verre buitenstaanders en niet-Joden, die getuigen zijn van de komst van Jezus. Het vieren van Driekoningen geeft dan wereldwijd de boodschap, dat Jezus op aarde is gekomen.

Het feest van Driekoningen wordt in Nederland, Duitsland en Vlaanderen nog op beperkte schaal gehouden, maar bijvoorbeeld in Spanje en Zweden is het een groots gevierde belevenis. Optochten met Driekoningen zijn in Spanje al vele jaren heel geliefd. Echter, de traditie verliest enige charme nu er geen kamelen meer in de stoeten mogen meelopen en de donkere koning niet meer zwart wordt geschminkt. In Nederland en Vlaanderen is het Driekoningenfeest beperkt tot enkele plaatsen, waar kinderen zich verkleden als koningen en passende liedjes zingen. Ook in menige kerk en basisschool wordt Driekoningen gevierd. De liefde van kinderen en ouderen voor het vieren van Driekoningen blijft jaarlijks terugkomen in Nederland en Vlaanderen.

Jan van Wijk, 6 januari 2016.

 

verschil tussen 1 en 2 januari

Rond middernacht van de overgang van het oude naar het nieuwe jaar knalde vuurwerk voor tientallen miljoenen euro's. Wensen werden uitgewisseld en menige toost op het nieuwe jaar volgde. Later op nieuwjaarsdag volgden nog heel wat meer uitwisselingen van goede wensen. Iedereen die ik ontmoette was vrolijk en goed gezind.

Dan werd het 2 januari en ik had de voorbije dag in gedachten. Wat was de eerste dag van het jaar weer een bijzonder mooi ervaren. Echter, de tweede dag van januari bracht me weer in de realiteit van het leven na nieuwjaarsdag. Ik vernam nieuws van onder meer ongelukken met vuurwerk, brandstichtingen met heel wat schade en rellen in de wereld met geweld en vernielingen. Wat stond deze ervaring in schril contrast met de goede wensen en voornemens van de eerste januari.

Toch wil ik mijn positief nieuwjaarsgevoel vasthouden en goede gedachten en voornemens in praktijk mee helpen brengen. Immers, goede wensen en voornemens in de praktijk uitvoeren, verbeteren de context waarin ik leef. Doen anderen dit ook, dan is het samenleven in een meer liefdevolle wereld.

Jan van Wijk, 2 januari 2016

 

2016

Lieve lezers van Woordliefde,

Ik wens u allen een gelukkig nieuwjaar met vele mooie momenten vol liefde en daarbij een goede gezondheid!

Ook in 2016 hoop ik u vaak op Woordliefde te ontmoeten. Immers, Woordliefde wilt u in het jaar 2016 veel brengen, namelijk liefde in woorden met beleving, geluk, gevoel en warmte. In het nieuwe jaar staat er voor u elke dag een nieuw liefdesaforisme klaar en meermaals per week willen teksten u verrassen.

Ik ga u ook in 2016 met Woordliefde vol liefdevolle en positieve gevoelens tegemoet. Ik hoop dat u van het mooie dat Woordliefde biedt veel mag genieten.

Lieve groetjes,

Jan van Wijk, 31 december 2015

2000 liefdesaforismen

Vandaag verschijnt het 2000e liefdesaforisme op Woordliefde. Een reeks die ruim vijf jaar terug is ingezet. Ik heb nooit vermoed, dat het eerste liefdesaforisme nog zoveel navolging zou krijgen.

Elke dag voor een nieuw liefdesaforisme op Woordliefde zorgen, is voor mij dagelijkse kost geworden. Immers, het terrein van liefde is zo breed met beleving, geluk, gevoel en warmte. Bij het zien van en luisteren naar dat wat rond mij gebeurt, het proeven van sfeer en het voelen van mijn omgeving word ik verrijkt met gedachten. Deze gedachten heb ik veelvuldig aan het papier en de digitale snelweg toevertrouwd en de spinsels hebben vandaag de mijlpaal bereikt van 5000 aforismen. Woordliefde heeft namelijk niet alleen 2000 liefdesaforismen op deze webstek geplaatst, maar ook boeken met uitspraken van mij gepubliceerd. Met steeds 1000 aforismen per uitgave zijn deze werken uitgebracht onder de titels “Duizend Liefdesaforismen”, “Onderwijsaforismen” en “Wielersprokkels”.

Het bereiken van het aantal van 5000 aforismen geeft mij energie om door te gaan. Gedachten heb ik nog volop. Echter, de verwoording van gedachten moet mij wel gegund worden en daarvoor zou ik graag nog tijd krijgen. Ik wens de bezoekers van Woordliefde veel genoegen met het lezen van de liefdesaforismen.

Jan van Wijk, 22 december 2015

 

De Kanaken

Ik woon het jaarconcert bij van De Kanaken in het Zwijnshoofd te Bergen op Zoom. Het koor is opgericht in het voorjaar van 2003 door Jacques Bruijs, die ook de muzikale leiding heeft van de groep die uit zo’n 15 leden bestaat. Ofschoon de meeste zangers de middelbare leeftijd overschreden hebben, heeft hun zangkwaliteit nog niets aan slijtage ingeboet. Hun stemmen klinken mooi en voeren tonen op magistrale wijze mee in de ruimte van de zaal. Enkele zangers bespelen ook een instrument, zoals mondharmonica, accordeon en gitaar.

Van het in de loop van het 12-jarig bestaan opgebouwde brede repertoire van De Kanaken geniet ik enorm. Bovendien hoor ik het koor graag zingen in heel wat talen, waaronder Duits, Engels, Frans, Spaans en Zweeds. Met ogenschijnlijk veel gemak zingen De Kanaken op een ontspannen wijze over onder meer liefde, reizen en weerzien. Hun liederen zijn vrolijk, ontroerend, droevig en kennen soms ook ondeugende teksten. Het lied “Santiano” vind ik op meesterlijke wijze gebracht en dit nummer mogen ze van mij wel bij elk optreden laten horen. De leden van De Kanaken zie ik zichtbaar genieten van hun optreden. Het talrijk opgekomen publiek waardeert het optreden van De Kanaken zeer en geeft frequent een langdurig applaus. Wat kan muziek veel liefde en waardering tonen en … daarop staat geen leeftijd! De Kanaken bewijzen dat zij over de kwaliteit beschikken om vele belangstellenden een hele middag te boeien. Ik noem dit klasse!

Jan van Wijk, 16 december 2015.

bloedcirculatie

Monique, een goede kennis van mij, wil haar verhaal kwijt. Ze vertelt me over haar niet optimale bloedcirculatie en zegt dat de bloeddoorstroming het belangrijkste transportsysteem van het lichaam is.

Sinds enkele maanden heeft Monique vaker last van dikke voeten, gezwollen handen en af en toe zijn haar onderbenen dikker dan anders. De huisarts heeft Monique verteld, dat de bloedtoevoer naar enkele lichaamsorganen onvoldoende is. Mocht haar bloedcirculatie niet beter worden dan kan dit leiden tot chronische klachten en komt haar gezondheid onder druk te staan. De arts heeft met Monique ook gesproken over de door haar gehanteerde levensstijl. Immers, weinig beweging, veel zitten, roken en slechte voedingsgewoonten ondermijnen de bloedcirculatie.

Monique vertelt me, dat zij sinds kort haar levensstijl drastisch heeft omgegooid. Zo wandelt ze elke dag iets meer dan een uur in een flink tempo, heeft ze geleerd viermaal in de week een uurtje te joggen en drinkt ze dagelijks veel water. Verder is Monique gestopt met roken en heeft de vette hap plaats gemaakt voor fruit en groenten. Ook zijn zout en rood vlees voor haar taboe geworden en ligt er zowat elke dag vis op haar bord. Tot slot zegt Monique, dat zij door de verandering van haar levensstijl meer positieve gedachten heeft en dat sinds vorige week haar voeten al wat minder dik zijn. Ik moedig haar aan door te zeggen: " Ga zo door, Monique!" Daarna verschijnt er een lieve lach op haar mooie, innemende gezicht.

Jan van Wijk, 9 december 2015

 

Enkele woordjes van Sint-Nicolaas …

Beste lezer van Woordliefde,

Als bezoeker van Woordliefde dank ik je zeer

voor jouw trouw bezoek en dat keer op keer,

want nieuwe zinnen staan er elke dag weer.

Jouw bezoek vindt de Sint heel veel waard,

je leest de woorden over liefde in volle vaart,

zo zet jij jouw liefde dagelijks op de kaart.

Woordliefde staat er met warmte voor jou

en laat je niet alleen staan in de ijzige kou,

want het is van jou dat ik zoveel hou.

Met Woordliefde heb jij een band,

samengaan en dit hand in hand

geeft het leven een gouden rand.

Sint-Nicolaas, 2 december 2015

 

Veilig gevoel

Sinds de aanslagen in Parijs, waarbij onlangs meer dan 100 doden waren te betreuren, en de terreurdreiging in Brussel is er veel over veiligheid gesproken en zijn er maatregelen getroffen. Zo zijn bijvoorbeeld voetbalwedstrijden afgelast of is een wedstrijd zonder publiek gespeeld en zijn concerten afgelast. In enkele steden is er extra paraatheid van politieagenten en militairen. Zo ontstaat een gevoel van schijnveiligheid ... Echter, velen zijn geschrokken van dat wat er in Parijs en Brussel is gebeurd. Dit al beïnvloedt bij menigeen het gevoel van veiligheid en de angst voor onrust en onmacht neemt toe.

Met het lijden dat iemand iets vreest, neemt het gevoel van veiligheid af. Hier spelen emoties een rol en primeert rationeel denken absoluut niet. Immers, de verwachtingsangst verdringt de ratio van beheersing en verstand. Bij menigeen beheerst onevenwichtigheid de gedachten. Waar blijft de balans in het dagelijks leven?

Tot rust komen door gevoelens te delen, is in de liefde van het grootste belang, maar dat geldt ook om een veilig gevoel te krijgen. Echter, in het leven is er nooit absolute veiligheid en ... klopt het hart soms sneller.

Jan van Wijk, 28 november 2015.

 

Respect

Het tonen van respect is voor velen een vanzelfsprekendheid. Wat betekent dit voor u en mij?

Respect is voor mij het accepteren van het anders zijn en aanvaarden dat er verschillen bestaan. Het is ook begrip hebben voor andermans denken en doen en daarvoor eerbied en ontzag hebben. Ik zie respect ook als horen zonder oordelen en veroordelen. Respect hebben is ook tonen de wijsheid bezitten om een kloof te zien.

Als ik verder doordenk over respect komt bij me op de waardering voor een ander. Het gaat dan om iemands competenties, kwaliteiten, prestaties en de daarbij getoonde houding en gedrag. Er is dan bewondering. Zo gaan vele mensen met respect door het leven. Het is dan omzien naar de ander en met die persoon rekening houden.

Respect opbrengen voor andermans opvattingen is ook rekening houden met de rechten van die ander. Hieronder valt voor mij ook het niet aantasten van andermans eigendom. Respect hebben en tonen gaat nog verder als ik respect voor de ander zijn mening heb, ook al deel ik de opvatting van de ander niet. Zo laat ik de ander in zijn waarde.

Respect heb ik voor velen en het is voor mij een vanzelfsprekendheid. Het vaakst toon ik respect voor mijn vrienden, want met hen kom ik het meest in contact. Warme contacten die de basis vormen van liefde hebben vanaf het begin respect. Liefde begint dan ook met respect.

Jan van Wijk, 25 November 2015.

 

Pietencircus

De Stichting Sint-Nicolaas Bergen op Zoom viert dit jaar het 100-jarig bestaan van het Sinterklaasfeest. Ter gelegenheid van dit jubileum geeft Sint-Nicolaas een bijzonder geschenk in Bergen op Zoom en wel een Pietencircus. In een heuse circustent worden in vier dagen acht voorstellingen gegeven. Voor elke voorstelling zijn er 700 kaarten verkrijgbaar. De 5600 kaarten zijn binnen enkele uren uitverkocht.

Als groot bewonderaar van Sint-Nicolaas en hartstochtelijk liefhebber van het Sinterklaasfeest met Zwarte Pieten kijk ik verlangend uit naar de voorstelling. Ik verneem dat er niet alleen een klimpiet komt, maak ook een jongleerpiet en nog veel meer. Het Pietencircus heeft ook acrobaatpieten, goochelpieten, paarden, honden, papegaaien en ... natuurlijk Sint-Nicolaas op het programma staan.

Vandaag is het zover. Ik ga naar het Pietencircus. De tent is snel gevuld en alle 700 zitplaatsen zijn bezet. Het programma start met muziek door het uit elf muzikanten bestaande Pietenorkest, dat heel wat Bergse Sinterklaasliedjes speelt. Plots gaat het grote doek open en Sint-Nicolaas zie ik zwaaiend op zijn schimmel in de piste komen. Vervolgens neemt hij plaats op een grote troon. Hoofdpiet Pedro is de spreekstalmeester die de circusbezoekers op uitnodigende wijze meeneemt in de voorstelling. De in Bergen op Zoom bekende Zwarte Pieten Bedenkos en Zoekpiet stelen meermaals de show. Wat ben ik blij mijn zoon als de populaire uitvindpiet te zien schitteren tijdens de sfeervolle en geanimeerde voorstelling. Zowel de kinderen, als hun ouders en grootouders gaan geheel op in het spektakel. Wat is het Pietencircus een groot feest. Wat mooi dat ik deze bijzonder mooie gebeurtenis mag meemaken.

Tijdens de voorstelling denk ik menig keer aan mijn pa. Hij is zo'n 40 jaar in de huid gekropen van Sint-Nicolaas in Antwerpen, Brussel en Luik, maar vooral in Bergen op Zoom. Ongetwijfeld kijkt hij vanuit de hemel mee. Als ik de grote tent verlaat dank ik mijn pa, want hij is een belangrijke grondleggers van het huidige Sinterklaasfeest.

Jan van Wijk, 21 november 2015

 

De Hasseltse Kapel in Tilburg

Onlangs nodigde een vriend mij uit bijzondere plekken in Tilburg te bezoeken We kwamen ook bij de Hasseltse Kapel, die wat verscholen ligt achter een drukke verkeersweg en op de scheidslijn van oud- en nieuwbouw.

De stad Tilburg mag wel heel erg trots zijn op de Hasseltse Kapel. Immers, de kapel is het enige Middeleeuwse bouwwerk in de grote, Brabantse gemeente. De kapel is honderden jaren oud, want in de toren hangt een klok waarop het jaartal 1536 is vermeld. Verondersteld wordt dat de kapel, op grond van deze klok en de stijlkenmerken van het bouwwerk, rond 1500 is opgetrokken. De kapel vind ik schitterend en dit niet alleen om de buitenkant, maar ook door het interieur.

De kapel is sinds 1500 niet steeds als gebedsruimte in bedrijf, want door de Reformatie mochten er vele jaren geen erediensten worden gehouden. Zo is er door de protestantse overheersing gedurende de lange periode van 1648 tot in 1796 geen viering gehouden. Gedurende dit tijdvak doet de kapel onder meer dienst als opslagplaats, woning en herberg. Vanaf 1796 wordt het gebouw aangepast in de oorspronkelijke staat van bedehuis. In het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw is de kapel grondig gerestaureerd en teruggebracht in de oorspronkelijke staat.

De Hasseltse Kapel trekt nog steeds dagelijks heel wat mensen. Velen komen om te bidden en te mediteren. Ook zijn er toeristen die de kapel alleen maar willen bekijken. Iedere bezoeker ziet bij binnenkomst het opvallende Mariabeeld met Jezus. Hoeveel bezoekers heeft dit beeld wel niet gehad? Het valt mij op, dat de kapel niet alleen voor gebed wordt gebruikt , maar ook voor concerten in een kleine ruimte. De intimiteit van de kapel is prima geschikt voor woord, gebed en muziek.

Ik bewonder niet alleen de kapel, maar steek er ook een kaarsje aan en raak in gebed. Bij het verlaten van de kapel dank ik mijn Tilburgse vriend, omdat ik zo’n mooie kapel heb mogen bezoeken. Wat heeft Tilburg een parel van een kapel binnen de stadsgrenzen.

Jan van Wijk, 18 november 2015

 

De Nederlandse cultuur onder druk

De eigen culturele tradities staan in Nederland onder druk. Zo heeft de grootste traditie van Nederland, het Sinterklaasfeest, te lijden onder racistische aantijgingen. Immers, slechts een kleine minderheid van de Nederlandse bevolking heeft totaal niets op met Zwarte Piet en drukt keer op keer afwijzend op de metgezel van Sinterklaas. Deze groep is al jarenlang bezig de media en de Nederlandse bevolking met onjuiste argumenten proberen te vergiftigen. Verder lijdt Nederland onder een immigratiedruk met gigantische, sociale problemen. Dit al zet de culturele traditie van ons land onder druk. Stap voor stap zorgt het multiculturalisme voor een beslissend en tevens veranderend beeld van de cultuur in Nederland. Dit gebeurt zonder regels, want de landelijke politiek wil zich hiermee niet openlijk inlaten.

Het multiculturalisme zorgt ervoor, dat alle culturen worden geprezen, behalve de eigen cultuur! Als het werkelijk om een verscheidenheid aan culturen gaat, zou de eigen cultuur als een waardevol geschenk moeten worden behandeld. Echter, de situatie in Nederland is een geheel andere. Helaas ontbreekt in Nederland het cultureel zelfvertrouwen.

Werken aan de eigen cultuur houdt de Nederlandse tradities in stand. Het is daarbij van belang, dat velen geen misplaatste schaamte hebben voor het koloniale- en slavernijverleden. Immers, Zwarte Piet heeft niets te maken met deze historie. Maar ... deze schaamte wil de politiek-correcte elite de Nederlanders aanpraten. De huidige generatie Nederlanders heeft totaal geen schuld aan kolonialisme en slavernij.

Bij dit al vraag ik mij af of het een schande is om een autochtone Nederlander te zijn. Ik ben geen aanhanger van de slachtoffercultuur die alle immigranten per definitie als zielig ziet. Voor mij is het echte slachtoffer de Nederlander, die geen Nederlander meer mag zijn. Met verdriet zie ik de afbraak van de Nederlandse cultuur. Echter, mijn liefde voor de Nederlandse tradities blijft sterk en het Sinterklaasfeest met Zwarte Pieten blijf ik koesteren.

Jan van Wijk, 14 november 2015.

 

Dora van der Groen (1927-2015)

Bij het vernemen van het overlijden van Dora van der Groen komen vele beelden in mij op. Ik zie en hoor haar weer schitteren in menige film en televisieserie.

Dora van der Groen heeft in Vlaanderen en Nederland een grote bekendheid opgebouwd als Vlaamse actrice en theaterpedagoge. Vooral in Vlaanderen genoot zij een onvoorstelbare, immense populariteit. Ik heb haar zien acteren in films als “Dokter Pulder zaait papavers”, “Antonia”, “Pauline en Paulette” en “Villa des Roses”, het eerste meesterwerk van schrijver Willem Elsschot. In menige televisieserie zie ik Dora van der Groen zeer markant optreden, zoals in “Wij, Heren van Zichem”, “Terug naar Oosterdonk”, “De bossen van Vlaanderen” en “Moeder, waarom leven wij?”. Naast film- en televisiewerk regisseerde zij menig toneelstuk. Haar activiteiten in films, televisieseries en toneelregie namen de nodige tijd van haar in beslag, maar zij besteedde nog meer energie in het opleiden van jonge mensen. Immers, Dora van der Groen was jarenlang artistiek leider van de toneelopleiding van het Koninklijk Vlaams Muziekconservatorium in Antwerpen. Zij vormde heel wat spelers en liet hen tot toneelwasdom komen.

Dora van der Groen was eerst getrouwd met acteur en schrijver Tone Brulin en later met acteur en televisiester Wies Andersen. De twee huwelijken eindigden in een echtscheiding. Uit beide relaties heeft zij kinderen. De laatste jaren van haar leven leed Dora van der Groen aan dementie.

Dora van der Groen heeft miljoenen mensen meegenomen in verschillende contexten van het leven, waarbij zij opvallend goed acteerde in films en televisieseries. In mijn gedachten zie ik haar weer een karakterrol spelen en ik hoor haar stem, die ik uit duizenden herken. Voor mij is Dora van der Groen de grootste actrice van België, die nu een belangrijke rol in de hemel heeft.

Jan van Wijk, 11 november 2015.

 

Lampaul – Guimiliau

Onlangs bracht ik een bezoek aan het Franse Bretagne. Hoog op mijn lijstje “graag gaan zien” stond Lampaul-Guimiliau. Immers, daar is een religieus bouwwerk dat deels in de 15e en 16e eeuw is opgetrokken en dergelijke kerkgebouwen staan mij aan. De kerk neemt het grootste deel in beslag van het erf, dat door muren is omsloten. Buiten de kerk staan ontelbare beeldhouwwerken, die meters hoog reiken.

Mijn belangstelling gaat met name uit naar de kerk en als ik in het hoge voorportaal sta, kijken granieten beelden op mij neer. Het zijn de twaalf apostelen, die als het ware vanuit de hemel mij in de gaten houden. Achtergrondmuziek verwelkomt mij als ik de kerk betreed. Ik raak onder de indruk van de vele artistieke uitdrukkingen van de gelovige cultuur van eeuwen terug. Als ik in het midden van het kerkschip sta, word ik geheel in beslag genomen door het wonderschone decor. Wat een schitterend schouwspel van geloofsuitbeeldingen! Met ontzag kijk ik naar de triomfbalk uit de 16e eeuw, die de gekruisigde Jezus Christus laat zien tussen de Maagd Maria en de Heilige Johannes.

Ik neem de tijd om het indrukwekkende geheel te kunnen aanschouwen. Het retabel van de Heilige Anna pakt langdurig mijn aandacht vast en dat geldt ook voor de retabel van de Passie. De weergave van de kruisafneming is werkelijk een kunstwerk van uitzonderlijke kwaliteit.

Tot besluit bezoek ik het knekelhuis, dat nu een rouwkapel is. De thema’s verwijzen niet alleen naar de dood, maar ook naar het leven en de verrijzenis. Daarna verlaat ik het prachtige kerkgebouw. Het voelt alsof ik even in de hemel mocht zijn.

Jan van Wijk, 7 november 2015.

 

droom

Ik heb nogal eens een droom. Vaak is deze droom positief en voelt als rijk in mijn leven. Mijn dromen koester ik en ... mijn dromen ga ik achterna.

Door mijn dromen te volgen, laat ik mijn hart spreken. Het realiseren van een van mijn dromen voelt als het onmogelijke waarmaken. Ik besef me terdege, dat ik voor het concretiseren van een droom kleine stapjes heb te zetten. Een droom uitwerken, gaat bij mij niet met de geweldige snelheid van een orkaan, maar wel met het tempo van schildpad. Hierdoor zie ik fasegewijs mijn droom in de uitwerking in ontwikkeling zijn.

Ik betrek vrienden bij het verwezenlijken van mijn dromen. Hiertoe deel ik met hen mijn gevoelens en vertel wat er in mij omgaat. Zo maak ik anderen deelgenoot van het stap voor stap concretiseren van mijn dromen. Het valt me op, dat mijn vrienden ook dromen willen laten uitkomen en wel door er werk van te maken. Wat gedeelde energie allemaal wel niet tot schoonheid brengt.

Ik blijf dromen. Immers, een mooie toekomst begint met een droom.

Jan van Wijk, 4 november 2015

 

veilig gevoel

In de avond ga je de deur niet meer uit. Ooit was dat anders. Opnieuw denk je aan hem, aan de tijd dat je samen was. Je deed veel samen met hem, jouw grote liefde en dat was ook ‘s avonds met z’n tweetjes een ommetje maken. Wat voelde dat veilig.

Veiligheid voel je pas als deze er niet is. Nu hij weg is, ben je alleen komen te staan. Wat voelt dat nog steeds onwennig, ook al heb je drie jaren geleden van elkaar afscheid genomen. Aan de nieuwe situatie is door je niet te wennen. De veilige haven is afgesloten. Vaak denk je aan hem, de man die altijd voor je klaarstond met liefde die oneindig voelde.

Je voelt je kwetsbaar en breekbaar. Het leven lijkt zo wankel en risico’s moeten bitter worden ervaren. Vooral in de avond voel je het gemis en jouw dode hoek maakt je dan onzichtbaar. Woorden van hem schieten je te binnen. Hij zei zo vaak: “Kom meisje, omarm het leven, dat je levendig maakt.” Dat was toen ...

Het wordt weer Allerzielen. Ook dan bezoek je hem op het kerkhof, want je komt daar vrijwel elke dag. Bij elk bezoek spreek je hem en de woorden draag je mee naar huis.

Jan van Wijk, 31 oktober 2015

Vluchtelingendebat

In verscheidene Europese landen is er heel wat commotie omtrent vluchtelingen. Het gaat daarbij niet alleen over aantallen, maar bijvoorbeeld ook over locaties en verblijfsduur.

In Nederland lopen de gemoederen over vluchtelingen op, komt het debat over vluchtelingen in stormen vol emoties te liggen en wordt het taalgebruik verhard. Deze ontwikkelingen worden door velen als zeer zorgelijk ervaren. Zelfs koning Willem-Alexander zegt, dat hij zich ernstige zorgen maakt over de sfeer in het vluchtelingendebat.

De laatste maanden ervaar ik ontwikkelingen in Nederland die verder gaan dan een vreedzaam protest. Ik hoor over intimidaties en het uiten van bedreigingen. In plaats van uitpraten neigt het meer naar uitvechten. De sfeer zie ik steeds meer afstand nemen van wat in een beschaafd land met een hoge ontwikkeling gangbaar is. Ik vraag me heel wat af, opvallend veel. Wordt er nog naar elkaar geluisterd? Staan mensen elkaar het spreken nog toe? Zijn mensen blind voor de ernst van de stroom vluchtelingen? Waarom vluchten mensen naar een ander land? Willen medemensen nog gezien worden? Is er nog respect voor hen die anders denkenden? Waar blijven de waarden van de Nederlandse samenleving in het vluchtelingendebat? Wordt ons land nog beheersbaar in deze tijd?

Uit al deze vragen maak ik op, dat het vluchtelingendebat in Nederland voor een pijnlijke tweespalt zorgt. Waar blijft het gevoel van verantwoordelijkheid om naar elkaar om te zien?

Jan van Wijk, 28 oktober 2015.

 

Levend verbrand

In de buurt van het Franse Bordeaux zijn meer dan 40 mensen omgekomen bij een ernstig ongeluk. Een autobus en een vrachtwagen kwamen frontaal in botsing. Dit ging gepaard met een enorme klap. Meteen vlogen de beide voertuigen in brand en de meeste buspassagiers werden levend verbrand. Uiteindelijk bleek, dat bij deze ramp 42 mensen het leven lieten. Sinds 33 jaar is er zo’n ernstig wegongeluk niet voorgevallen in Frankrijk. In de autobus zaten ouderen die net voor een uitstap waren vertrokken.

Ik stel me het volgende voor …

Al maanden kijken zo’n 50 gepensioneerden uit naar hun geplande vakantiereis. Naarmate de vertrekdatum dichterbij komt, raken zij meer in de ban van hun uitstap. Enkele dagen voor de busreis begint, liggen kleding en toiletattributen al klaar om mee te nemen.

In de nacht voorafgaand aan het vertrek doen deze oudere mensen nauwelijks een oog dicht. Ruim op tijd staan zij klaar om in de bus te stappen. Iedereen is goed gehumeurd, maar wel wat gespannen. Komt de bus op tijd? Eindelijk is het instappen, maar wel met de vraag of er niets is vergeten. De lang verwachte reis gaat nu echt beginnen. De autobus trekt zich op gang en de reizigers kijken hun ogen uit. Wat is er veel op de weg te zien, wat is het landschap mooi en wat hebben zij een goed gevoel. Ineens …

Jan van Wijk, 23 oktober 2015

 

Bezoek aan Rothenburg

Ik breng een bezoek aan het Duitse stadje Rothenburg ob der Tauber. Als ik het eeuwenoude plaatsje bereik, gaat een droom van mij in vervulling. Ik heb al heel wat gelezen over en vele foto’s bekeken van deze parel in het noorden van Beieren en nu ben ik er. Ik kijk op naar de machtige torens met een historie van eeuwen en als ik over de stadsmuren wandel, lijkt het dat ik in de middeleeuwen leef.

Tijdens mijn verblijf in Rothenburg ob der Tauber merk ik vele Japanners en Amerikanen op. Zij vormen met Duitsers het overgrote deel van de toeristen. Toeristen zijn er veel en zij bewonderen vooral de oude woonhuizen, winkelpanden, hotels, kerken, torens en muren. Ik bezoek ook de Sint-Jakobskerk met het befaamde Heilig Bloedaltaar. Al eeuwenlang komen hier pelgrims bij het altaar bidden en het te aanschouwen. Immers, een druppel bloed van Jezus Christus wordt hier als reliek bewaard. Rothenburg is een kruispunt van enkele Sint-Jakobswegen en daardoor komen vele pelgrims in deze stad. In de Johanniskirche, die in het begin van de 15e eeuw is gebouwd, woon ik de eucharistieviering bij en zing in het Duits de liederen mee. Na de viering bezoek ik de Wolgangskirche met de kazematten en een herdersdanskabinet. In deze kerk mag ik Sint-Nicolaas begroeten. Nicolaas staat maar liefst tweemaal op altaren afgebeeld.

In Rothenburg ob der Tauber breng ik ook een bezoek aan het wereldwijd bekende Kerstmuseum van Käte Wohlfahrt. Ik verneem, dat er jaarlijks zo’n miljoen mensen in het museum komen om de tienduizenden kerstattributen te bewonderen. Vervolgens wil ik een culinair souvenir proeven en daartoe koop ik in een van de bakkerszaken twee van de ontelbare, uitgestalde Rothenburger sneeuwballen.

Ik heb een grote voorliefde voor middeleeuwse steden en Rothenburg ob der Tauber vind ik dan ook een prachtige stad, die aan de 400 kilometer lange Romantische Strasse ligt te schitteren. De monumentale stad heeft mijn hart gegrepen en mijn droom is uitgekomen. Ik ben een onvergetelijke ervaring rijker.

Jan van Wijk, 21 oktober 2015.

 

PURE SCHOONHEID

Brief aan mezelf

Beste Jan,

Het goede in het menselijk bestaan is groot. Dat voelt als mooi om te ervaren. Met pure schoonheid van de natuur is de wereld bewonderenswaardig mooi. Dit mogen zien en beleven is een lust voor het oog en een weldaad voor het gevoel. Daarin deelgenoot te mogen zijn, is warmte ervaren. Ik aanbid deze warmte, omdat dit zo kostbaar voelt.

In mijn gedachten lees en zie ik, dat ik met schoonheid ben getrouwd. In deze context ben ik aanwezig en graag bezig. Ik zie dat heel veel goed gaat in het leven. Dat is te prijzen en verdient mijn aandacht. Immers, schoonheid zie ik, als ik er aandacht aan geef. Weet je, Jan, door schoonheid te zien en te waarderen, besef je hoe mooi de omgeving voor jou is.

Jan, blijf maar goed werken aan de schoonheid van het leven. Je kan er dan lang van genieten. Echter, goede bedoelingen gaan niet ver genoeg. Het gaat om het resultaat van het ervaren van groeiende, pure schoonheid.

Nog dit ... Schoonheid is als de kracht van kwetsbaarheid. Immers, kwetsbaarheid tonen vraagt om betrokkenheid, moed en verbinding tussen schoonheid en mens. Eigen gevoelens tonen van angst, liefde, schaamte en verbondenheid maken de pure schoonheid van jouw leven nog schoner!

Ik wens je vele gedachten vol pure schoonheid.

Groet,

Jan

Jan van Wijk, 17 oktober 2015

 

Oranje is gezakt

Het Nederlands elftal heeft in de voorronde van het Europees Kampioenschap voetbal (EK) heel wat steken laten vallen en de Nederlandse voetbalfans op teveel teleurstellingen getrakteerd. Oranje is dan ook gezakt om verder te gaan in het EK.

Bij elke voetbalwedstrijd horen de spelers te strijden voor de overwinning. Echter, strijd heb ik zelden gezien. Gedreven spelers heb ik vaak op één hand kunnen tellen. Het uiteindelijke resultaat is bedroevend: een hoog gekwalificeerde en goed betaalde spelersgroep haalt niet het vereiste niveau. Waar ligt dit aan?

Ik mis bij de spelers de winnaarsmentaliteit, die er bij elke wedstrijd hoort te zijn. Wat ik ook mis, zijn voetballers die de leiding nemen en een voorbeeldgedrag tonen. Ik hoor, dat jonge voetballers in het Nederlands elftal een kinderlijk gedrag vertonen. Zo kunnen zij fervent hun tijd doden met computerspelletjes, maar voor het doorgronden van voetbaltechnieken en -tactieken geven zij niet thuis. Wat mis ik nog meer? Dan heb ik eerst nog meer vragen. Waarom zingen de spelers het nationale volkslied niet uit volle borst mee? Waarom vinden vooral jonge voetballers geld belangrijker dan sportief succes? Waar blijft het realistisch spelen? Is het niet zo, dat de juiste sportmentaliteit verkregen wordt door te spelen in de eredivisie voetbal, in plaats van op de bank te zitten bij een buitenlandse club?

Bert van Oostveen, directeur van de voetbalbond en Danny Blind, de bondscoach, moeten eindelijk eens ophouden met spelertjes te pamperen. Werken aan de mentaliteit die bij topsport hoort, mag nu wel eens de hoogste prioriteit krijgen. Immers, deze mentaliteit zie ik niet op het voetbalveld. Het wordt dan tijd voor vergaande ingrepen. Van Oostveen en Blind hebben geen successen kunnen voorleggen en kunnen beter vertrekken. De oudere spelers, als de vaak matig spelende Van Persie en de veelvuldig geblesseerde Robben, hebben niet voor het hoge spelniveau gezorgd. Om hen nog langer in Oranje te laten spelen, is het hoofdstuk nu toch wel gesloten.

Nog meer? Jazeker! Willen de Nederlandse Oranjefans weer van hun elftal kunnen genieten en er sportieve successen komen, dan zijn er duidelijke keuzes te maken. Ik stel voor aan een jong team te bouwen. Dit is werken aan techniek, uithouding en mentaliteit. Deze uitdaging gebeurt onder leiding van een bondscoach, waarnaar wordt geluisterd. Ongetwijfeld leidt dit tot successen en gaat de liefde voor Oranje op termijn weer bloeien.

Jan van Wijk, 14 oktober 2015.

65 jaar

Beste lezers van Woordliefde,

Vandaag bereik ik de leeftijd van 65 jaar. Enkele jaren terug was het bereiken van de 65e verjaardag het gaan ontvangen van het ouderdomspensioen. Echter, op mijn AOW-uitkering mag ik nog 6 maanden wachten. Dit betekent nu nog een half jaar een betaalde baan en dit naast bestuursactiviteiten als vrijwilliger bij menige organisatie.

Mijn leven is in 13 lustra heel wat veranderd en dat is u zeker ook overkomen. Van jongetje thuis, op scholen, tijdens studies, in jobs, met vrienden en vriendinnen en nog veel verder tot aan mijn leven nu, is er heel wat gebeurd. Elke fase in mijn leven heeft hoogtepunten gekend, maar ook andere uitersten. Van de plussen heb ik genoten en van de minpunten heb ik veel mogen opsteken. Ook hierdoor ben ik steeds wat sterker in mijn hoofd geworden. Het leven heeft me in al die jaren rijper gemaakt. Echter, ik moet uitkijken, dat ik niet overrijp word met het verder klimmen van de jaren. Als ik terugkijk, ben ik blij dat mij veel ervaringen ten deel zijn gevallen. Ik voel me dan ook echt bevoorrecht in dit leven.

Mijn leven heeft mij menig keer voor verrassingen geplaatst, die vaak een aangenaam karakter kenden. Verrassingen, als een goed bericht over mijn gezondheid of die van anderen, een impuls in de liefde en een versterking van mijn geloof. Meer en meer ben ik gaan ervaren, dat mijn leven meer dan een gouden randje heeft. Ik ben dan ook dankbaar voor het ervaren van mijn gezondheid, het sterken van mijn geloof en het kennen van hele goede vrienden en vriendinnen. Ook ben ik u dankbaar, als bezoeker van Woordliefde.

Ik hoop u in het komende, nieuwe levensjaar hier nog vaker te ontmoeten.

Jan van Wijk, 10 oktober 2015.

 

Crisis in cao-land

Collectieve Arbeidsovereenkomsten, cao’s, zoals die in de afgelopen jaren tot stand zijn gekomen, vinden weinig aansluiting met de huidige situatie in bedrijven. Ik zie dan ook steeds meer weerstand om nieuwe cao’s af te sluiten. Kortom, er heerst een crisis in cao-land.

In het verleden werden in cao’s afspraken gemaakt over niet alleen loon, scholing en werktijden, maar ook over bijvoorbeeld extra vrije dagen, werken op onregelmatige tijden en loopbaanbeleid. Het zijn niet alleen werkgevers die ageren tegen deze ouderwetse cao’s, maar ook heel wat werknemers. De reden is, dat de overeenkomsten een veelheid aan regelingen met een uniform karakter kennen. Kortom, een cao geldt voor alle medewerkers en wel op dezelfde manier. Een belangrijk aspect vind ik, dat werknemers hierin niet willen meegaan, omdat zij niet als een eenheidsworst willen worden behandeld. Hieruit volgt, dat de afgesloten cao’s niet tegemoet komen aan de wensen en behoeften van individuele bedrijven en werknemers. Vakbonden staan er anders in en zijn bang voor het verlies van hun inbreng en macht. Ik zie dat deze bonden weinig oog hebben voor ontwikkelde, mondige en anders denkende werknemers en werkgevers. Vakbonden leven nog wat veel in het verleden en hierdoor verliezen zij leden.

De oplossing zie ik in maatwerk cao’s met een financiële basis, die door werkgevers en vakorganisaties worden gesloten. Hierbij is essentieel dat in deze cao’s financiële afspraken worden gemaakt. Dit geeft werknemers financiële zekerheid. Echter, de invulling en uitwerking van het maatwerk vinden in bedrijven plaats met individuele werknemers. Hierbij zie ik een rol weggelegd voor ondernemingsraden en personeelsvertegenwoordigingen. De situatie ontstaat dan, dat per bedrijf afspraken worden gemaakt met individuele werknemers. Zo kan de indexering van het loon geheel worden aangewend voor loonsverhoging of gedeeltelijk beschikbaar zijn voor scholing en/of extra vrije tijd. Om dit te bereiken moeten vakbonden hun liefde voor het collectief opleggen van afspraken vaarwel zeggen en hun nieuwe liefde voor individuele bedrijven én werknemers uitspreken.

Jan van Wijk, 7 oktober 2015

 

Maria Ommegang

Midden in de Tweede Wereldoorlog en wel op 15 augustus 1942, de feestdag van Maria ten Hemelopneming, doet kapelaan Ooijens tijdens de eucharistieviering in de Heilige Maagdkerk een belofte. De kapelaan doet het voorstel aan de aanwezigen, dat als Bergen op Zoom blijft bespaard van groot oorlogsgeweld jaarlijks een dankstoet voor Maria door de stad trekt. Dit is de eerste stap om tot een ommegang ter ere van Maria te komen. Het voorbeeld van deze dankstoet is de Bergse kruisommegang uit de late Middeleeuwen.

Bergen op Zoom blijft bespaard van ernstig oorlogsgeweld en op 15 augustus 1945 trekt de eerste Maria Ommegang door Bergen op Zoom. De belofte wordt ingelost. Het is dan voor het eerst sinds 370 jaren, dat er weer een ommegang in de stad wordt gehouden. De jaarlijkse Maria Ommegang groeit uit tot een krachtige traditie, die in 2015 voor de 71e keer is georganiseerd. Echter, de dankstoet trekt al tientallen jaren niet meer half augustus door het centrum van Bergen op Zoom, maar steevast op de laatste zondag van juni.

De dag van de Maria Ommegang begint om 10 uur met een eucharistieviering in de imposante Gertrudiskerk. Deze kerkdienst staat in het teken van de Ommegang. Het thema van het jaar wordt besproken en dit wordt de gedurende de dag uitgedragen. Als thema van 2015 is gekozen "met Maria bidden om vrede". In de middag trekt de Maria Ommegang door het historische centrum van Bergen op Zoom. Om 15 uur is het vertrek bij het statige Markiezenhof en vervolgens gaat de dankstoet via de Grote Markt door de straten van het stadscentrum.

De opzet van de Maria Ommegang is in de loop van de tijd wat veranderd. Van een louter religieuze rondgang is de stoet uitgebouwd met historische thema's. Zo zijn onder meer de Heren en Markiezen van Bergen op Zoom in de dankstoet opgenomen en de cultuurhistorische groep "Merck toch hoe Sterck" brengt de geschiedenis van de stad in beeld ten tijde van de 80-jarige oorlog. Andere vaste elementen in de Maria Ommegang zijn zoal Blauwe Schuit, Gildenbroeders, Sint-Gertrudis, patrones van Bergen op Zoom, Sint-Christoffel met het kindje Jezus, Kapelaan Ooijens, profeten, David en Goliath, Maria Boodschap, Maria en Jozef op weg naar Bethlehem, geboorte van Jezus, herders met schapen, Drie Koningen, de Wedervinding en het grote Mariabeeld. Ook nemen vertegenwoordigers van andere plaatsen waar Maria sterk wordt vereerd aan de stoet deel. Aan de Maria Ommegang doen ruim 700 mensen mee, rijdt een tiental wagens met taferelen in de stoet en beleven vele duizenden de dankstoet langs de route.

Noteert u alvast in de agenda: zondag 26 juni 2016 want dan trekt de 72e Maria Ommegang door het historische centrum van Bergen op Zoom 
Stee Magazine nr.1 pg. 32

Jan van Wijk, 2 oktober 2015

 

Volkswagen tart de aarde

Autofabrikant Volkswagen toont zich liefdeloos voor de aarde door auto’s met een dieselmotor schoner voor te stellen dan de werkelijke situatie. De onderneming sjoemelt met cijfers om de uitstoot van schadelijke gassen met een lager gehalte voor te stellen. Auto’s van het concern hebben namelijk een verhoogde uitstoot van giftige stoffen dan metingen hebben aangegeven.

Bedrijven die onverantwoord omspringen met de aarde, zoals Volkswagen, worden gesanctioneerd en zien klanten weggaan. Dergelijke organisaties negeren de noodzaak om met duurzaamheid vorderingen te maken. Op termijn zie ik deze organisaties geen levensvatbaarheid hebben. Ik denk dat mensen meer dan ooit duidelijk positie moeten innemen om het leven blijvend leefbaar te houden.

Ik ben ervan overtuigd, dat met duurzaam ondernemen winst is te behalen. Echter, een groei van de maatschappij in de richting van meer duurzaamheid begint met kennis te verwerven. Het is dan de uitdaging om vooral veel efficiënter om te gaan met grond- en hulpstoffen. Ondernemingen moeten hier het voortouw nemen, omdat deze organisaties door de marktwerking het dichtst staan bij de veranderingen in de maatschappij. De samenleving moet zich dan ook voorbereiden op een houdbare economie, die geen afval kent. Dit betekent meer samenwerking tussen bedrijven in nationaal en internationaal verband. Daarnaast is er een ontwikkeling, dat het besef van Nederlanders toeneemt om verantwoorde producten te kopen. De consument heeft namelijk steeds meer oog voor de leefbaarheid op deze aarde.

De Nederlandse samenleving is onderweg naar een nieuwe fase, waarin de morele lading groter wordt om te leven met en in een duurzame wereld. Ik meen, dat we kennis, inzicht en mogelijkheden in handen hebben om niet alleen op de aarde te blijven wonen, maar ook om er te genieten, mits we onze planeet koesteren. Het is nu de hoogste tijd om onze samenleving de vertaalslag te laten maken van gevoel naar daadwerkelijk handelen. Deze ontwikkeling staat gelukkig haaks op de praktijken van Volkswagen. Echter, door de doelbewuste fraude en misleiding van Volkswagen zijn velen wakker geschrokken om op te komen voor de duurzaamheid van de aarde. Deze mensen tonen zich liefdevol voor de aarde, maar in bedrijven mag deze liefde ook prioriteit krijgen.

Jan van Wijk, 30 september 2015

 

Paus Franciscus bezoekt Amerikaans Congres

Paus Franciscus heeft een historisch bezoek gebracht aan het Amerikaanse Congres. In de hoofdstad Washington sprak de kerkvorst over een aantal actuele thema’s, waarover Amerikaanse politici sterk zijn verdeeld.

Franciscus legde een relatie tussen abortus en het wereldwijd afschaffen van de doodstraf. Ook prees de paus president Obama voor zijn klimaatbeleid en had hij lof voor het herstel van de betrekkingen met Cuba. Bij dit laatste heeft Franciscus zelf een actieve rol gehad. De katholieke paus pleitte voor de opvang van vluchtelingen. Hierover zei hij, dat politici niet van de aantallen moeten schrikken, maar beter de vluchtelingen als personen kunnen zien. Paus Franciscus waarschuwde, dat politici moeten waken voor het afwijzen van mensen. Immers, misdaden begaan in naam van een godsdienst mogen niet leiden tot het afwijzen van iedere aanhanger van die godsdienst.

Paus Franciscus eindigde zijn toespraak tot de leden van het Amerikaanse Congres met de woorden “God zegene Amerika”. Het is gebruikelijk, dat Amerikaanse politici hun rede beëindigen met deze woorden. Echter, als de paus dit zegt, klinkt het toch wel wat anders.

Met het bezoek aan het Amerikaanse Congres heeft Franciscus andermaal laten horen én zien, dat de grote wereldproblemen hem na aan het hart liggen. Franciscus benut dan ook elke kans om mensen te wijzen op zaken die in de wereld de nodige verbetering verdienen. Franciscus laat keer op keer zien, dat hij al zijn capaciteiten aanwendt verantwoordelijken te wijzen op hun verantwoordelijkheid. Met deze paus wint de wereld aan liefde.

Jan van Wijk, 26 september 2015

 

Kunstaankoop van 160 miljoen euro

In 1634 schildert Rembrandt van Rijn de portretten van Maerten Soolmans en Oopjen Coppit. De geportretteerden vormen een echtpaar en zijn van voorname komaf. Rembrandt schildert hen “ten voeten uit”. De twee portretten worden genoemd “de broer en de zus van de Nachtwacht”. Rembrandt krijgt voor de twee schilderijen een bedrag van 500 gulden en dat is voor die tijd een zeer hoge som geld.

Ik verneem, dat voor de twee kunstwerken anno 2015 maar liefst 160 miljoen euro moet worden betaald aan de Franse familie De Rothschild. Het Rijksmuseum te Amsterdam verwerft de twee kostbare schilderijen. Echter, er is wel financiële hulp nodig. De Rijksoverheid schiet te hulp. De nationale overheid gebruikt hiervoor dividend van staatsdeelnemingen en een aanzienlijk bedrag komt van het
“Fonds voor kunstaankopen”. Dit levert de helft van het benodigde geld op. De resterende 80 miljoen euro haalt het Rijksmuseum binnen.

Ik vraag me af, of de aankoop van de twee schilderijen 160 miljoen euro waard is? Ja, zeggen kunsthistorici en politici. De twee kunstwerken vallen in een categorie die steeds hogere prijzen laat zien. De zeldzaamheid van de schilderijen draagt bij aan de waarde. Verder komt het sporadisch voor dat twee portretten van echtgenoten bij elkaar blijven. Ook speelt het grote formaat van de doeken mee in de prijsbepaling. Ik ervaar, dat de liefde voor de kunst een hoge prijs kent.

Jan van Wijk, 23 september 2015

Bewust eten

Lian is een goed bekende van me. Zij is heel druk in de weer om zich steeds fit te voelen. Zo bezoekt Lian tweemaal per week een fitnesscentrum en jogt zij vier keer in de week een uur. Daarnaast maakt Lian fietstochten van minstens twee uren en dit op dagen dat zij niet gaat hardlopen. Na een training drinkt zij thuis binnen een kwartier een liter water. Lian sport in de ochtend op haar nuchtere maag. Zij wil namelijk dat het lichaam geen koolhydraten, maar vetten gaat verbranden.

De tijd van te willen afvallen, is Lian al heel lang voorbij. Met haar lengte van 1.78 meter en een gewicht van 59 kilogram wil zij het lichaam zo houden. Haar leeftijd is 58 jaar en ik vind haar er nog jong, levenslustig en vitaal uitzien. Lian zegt, dat dit niet alleen door het sporten komt, maar ook door haar voeding en de wijze waarop zij de voeding tot zich neemt. Lian heeft geleerd traag te eten en het voedsel heel goed te kauwen. Lian eet aandachtig en geniet van wat eten met haar doet.

Lian eet dagelijks soep, maar ook appels, wortels, tomaten en rijstwafels. Geraffineerde producten van de supermarkt komen bij haar niet in huis. Lian mijdt kant-en-klaar voedsel en ook brood, suiker, zout en vlees. Zij wil bewust omgaan met eten. Immers, bewust omgaan met eten is niet alleen een trend, maar het doet haar ook heel goed. Door bewust te eten, koestert zij het leven en haar lichaam nog meer. Bewust eten vindt Lian als van zichzelf houden.

Jan van Wijk, 19 september 2015

 

Slachting olifanten in Tanzania

Al jaren bloeit er een grote, illegale ivoorhandel in Tanzania. De regering van het Afrikaanse land is hier de hoofdschuldige. Immers, de corruptie zit in alle lagen van de overheid, zo vertelt me een man die in Tanzania is geweest. Tanzaniaanse ambtenaren wordt geen strobreed in de weg gelegd als zij betrokken zijn bij illegale praktijken. Naast Tanzania is ook China schuldig aan de illegale handel in ivoor. China importeert op grote schaal ivoor en om dit mogelijk te maken is er stroperij op industriële schaal nodig.

Ik verneem, dat de olifantenpopulatie in Tanzania de afgelopen vijf jaar met meer dan de helft is gekrompen. Dit betekent een slachting van zo’n 70.000 olifanten. De Tanzaniaanse regering is hiervan op de hoogte, maar heeft gezwegen om westerse ontwikkelingshulp niet in gevaar te brengen. De olifantenpopulatie reduceren door illegale praktijken weegt dus niet zo zwaar voor de Tanzaniaanse regering. De corrupte overheid gaat verder en ik vraag mij af, waar blijft de internationale druk? Blijven landen die Tanzania steunen met ontwikkelingsgeld blind voor de reusachtige slachtingen?

Ik probeer me een voorstelling te maken van het leed van 70.000 afgeslachte olifanten. Dan overmant mij een triest gevoel …

Jan van Wijk, 16 september 2015.

 

Voor de brug bij Gorinchem

Mijn auto en ik staan uren in de file ...

Nadat er eerst nog lang traag werd gereden, was het na enkele kilometers halt houden en wachten. Zo stonden mijn auto en ik uren voor de brug bij Gorinchem. Na ruim een uur kwamen er over de vluchtstrook twee reddingvoertuigen. Helaas geraakten die niet tot bij hun bestemming, want enkele honderden meters voor de brug ontbrak een vluchtstrook.

Door lang wachten en weinig geduld maakten verscheidene automobilisten rechtsomkeer. Ineens kwam bij me op uitnodigen van “onnodig gevaar”. Motorrijders kwamen zigzaggend wel vooruit, maar wat later zag ik enkele van hen terugkeren.

Na meer dan twee uren wachten, kwam een wagen met seinapparatuur langszij. Ook dit voertuig geraakte niet tot bij de brug. Ik vond het opvallend, dat de noodwagens deze weg kozen. Het wachten ging door, maar de file bewoog niet. Na bijna drie uren wachten kwam er voor het eerst een politieagent op een motor voorbij. Was een staking hier in het spel?, vroeg ik me af. In totaal werd voor mijn wachten zo’n 250 minuten uitgetrokken. In die tijd kreeg ik suggesties voor onder meer vluchtstroken bij de brug en ook voor tijdige en transparante communicatie voor geduldopbrengers.

Een krant of boek heb ik meestal wel bij, maar deze keer niet …

Jan van Wijk, 12 september 2015.

 

Jameson

In het Ierse Dublin breng ik een bezoek aan de “Old Jameson Distillery”. Ik maak kennis met de wereld van het maken van Ierse whisky.

Het bezoek begint met een inleidende video met de titel “The Story of Jameson Irish Wiskey”. Vervolgens vertelt de gids veel over de geschiedenis van de onderneming en het bereidingsproces in de fabriek. Zo hoor ik, dat Jameson overal ter wereld wordt verkocht en om zover te komen is er een lange weg afgelegd sinds de oprichting van het bedrijf in 1780. Daarna bezoek ik het graanpakhuis en krijg ik informatie over het mouten en malen. Ook wordt het gisten en distilleren toegelicht. Tot slot wordt verteld hoe het rijpen en blenden plaatsvindt.

De volgende halte van het uitgebreide bezoek is een proeflokaal. Wie wil er verschillende smaken whisky onderscheiden?, is de vraag. Ik geef een positief antwoord, ofschoon ik totaal geen kenner ben. Er worden drie glaasjes voor me gezet, respectievelijk met whisky uit Schotland, Amerika en van Jameson. Over de herkomst en de kenmerken van deze drie producten wordt een summiere uitleg gegeven. Ik proef, merk verschillen en geef de herkomst aan. Het resultaat is … alle drie goed! Dit verrast me, omdat ik geen whiskydrinker ben. Het is een pure gok van me.

Aan het eind van de rondleiding wordt me een gratis glas met Jameson Whiskey aangereikt. Ik proef, het smaakt me niet echt. Van omstanders hoor ik, dat het een eersteklas whisky is. Ik zie de bezoekers genieten van de sterke drank. Ik neem me voor in het centrum van Dublin maar een wijntje te nemen.

Jan van Wijk, 9 september 2015.

 

foto

Een dood jongetje wordt opgeraapt
aan de kust, die dichtbij leek,
maar buiten bereik lag.

Een foto gaat de wereld rond,
het is het beeld van het jaar:
dramatiek van een aangespoeld mensje.

Een ander gezicht krijgen velen,
die als vluchtelingen wanhopen
in een onveilig bootje.

De te hoge golven nemen veel,
zij laten levens verdwijnen,
de dood kent geen medelijden.

Jan van Wijk, 5 september 2015

 

Massa-ontslag bij KLM

De luchtvaartmaatschappij KLM heeft een grote ontslagronde aangekondigd. De opdracht voor KLM is kleiner en efficiënter gaan werken. Allereerst wordt er boventallig personeel intern aan een andere functie geholpen. Echter, dit is absoluut onvoldoende gezien de hoeveelheid werknemers die KLM teveel heeft. In totaliteit gaat het om zo’n zesduizend medewerkers! Een andere activiteit is het opzetten van een transitiecentrum om KLM-personeel buiten het bedrijf aan werk te helpen.

De zesduizend te verdwijnen banen komen door economische oorzaken. Zo staat de omzet onder druk door prijsvechtende concurrenten en stapelen de verliezen zich op doordat de kosten hoger zijn dan de opbrengsten. Door deze scheve verhouding zijn kostenbesparingen onvermijdelijk, zegt de directie.

Opmerkelijk is, dat de zustermaatschappij Air France nog geen ingrepen in het personeelsbestand heeft aangekondigd. De beloftevolle samenwerking tussen KLM en Air France heeft de verwachtingen niet ingelost. Van het eens zo prachtige KLM blijft weinig over. Het management weet niet tijdig de juiste keuzes te maken en de hele onderneming heeft hiervan te lijden. Van een overwegend Frans management met liefde voor de KLM is zichtbaar geen sprake. De Nederlandse trots krijgt weer een knauw.

Jan van Wijk, 2 september 2015

 

Dafne Schippers meer dan razend snel

Dafne Schippers heeft een fenomenale race op de 200 meter gelopen op het wereldkampioenschap atletiek in het Chinese Beijing. Zij was meer dan razend snel in een toptijd van 21.63 seconden.
De Nederlandse sprintdiva liep een ongelooflijk snelle wedstrijd en kwam winnend over de eindstreep. Dafne bleef haar grote concurrente, de Jamaicaanse Elaine Thompson, nipt voor. Met haar chrono van 21.63 seconden liep Dafne de vierde tijd ooit op de 200 meter. Slechts twee vrouwen waren ooit sneller dan Dafne, namelijk Florence Griffith-Joyner en Marian Jones. Dafne is nu de snelste 200 meter loopster in de wereld en heeft niet alleen een nieuw Nederlands record gelopen, maar ook een Europese beste tijd ooit. Door naar een gouden medaille te knallen schrijft Dafne Schippers grote en grootse atletiekgeschiedenis in een, tot heden, door donkere atleten gedomineerde afstand.

Enkele dagen eerder stond Dafne Schippers als enige blanke vrouw in de finale van de 100 meter. Zij liep een zeer snelle tijd van 10.81 seconden en werd daarmee tweede en vestigde daarmee een nieuw Nederlands record. De Jamaicaanse Shelly-Ann Fraser-Pryce was haar nog iets te snel af. Dafne ontving een welverdiende zilveren medaille. Met deze prestatie is Dafne de op een na beste vrouw op de 100 meter in de wereld.

Na de wereldprestaties van Dafne deze week blijft zij kalm, staat de pers op professionele wijze te woord en toont een bewonderenswaardige innerlijke rust. Dafne Schippers toont zich als een groot kampioene. Dafne Schippers heeft een uitstekend wereldkampioenschap gesprint. Haar vizier blijft gericht op de Olympische Spelen van 2016 in Rio de Janeiro. Aan haar talent en liefde voor de sport zal het niet liggen. Heel blijven Dafne en gedoseerd verder werken richting augustus 2016. Succes!

Jan van Wijk, 28 augustus 2015.

 

Uiterlijk

Onlangs ontmoette ik een vrouw, die mij vertelde dat zij het belangrijk vindt er goed uit te zien. Ik maakte de opmerking dat vele vrouwen dit vinden. Hierop kreeg ik van haar uitleg …

Ik wil er goed uitzien, omdat ik mij gezond en veerkrachtig wil voelen. Ik ben pas half in de vijftig, maar ik besef meer en meer dat ik slechts één lichaam heb en dat ik daar goed voor moet zorgen. Ik doe al jaren aan sport, omdat ik nog net wat strakker wil zijn. Soms krijg ik te horen, dat ik ijdel ben. Nou, ik vind van niet, omdat ik het normaal vind er goed uit te zien. Mijn huidige vriend waardeert dit zeer. Ik ben dan ook blij, dat ik nu een man heb, waarbij liefde en lust in één persoon zijn verenigd. Ik hecht namelijk veel belang aan goed en lief voor elkaar zijn.

Ik weet dat vrouwen vaak op hun uiterlijk worden beoordeeld. Het lichaam wordt door menigeen bezien als een object, waaraan gewerkt moet worden. Als ik er dan goed en strak uitzie, is dat mijn verdienste. Je moet dus over de discipline beschikken om aan je lichaam te werken. Van top tot teen wil ik er goed uitzien en daar horen geen vetrolletjes bij. Daartoe beweeg ik veel, eet behoorlijk veel fruit en drink heel wat water. Je begrijpt dan wel, dat vet en veel eten voor mij taboe zijn. Alcohol drink ik met mate en ik ben totaal niet obsessief bezig met drinken en eten.

Nog wat over mijn sporten. Ik doe dat dagelijks, maar wel zo intensief mogelijk in een korte tijd. Zo jog ik flink door gedurende een half uur of ik ga even zwemmen. Verder doe ik te voet boodschappen en ik mijd hiervoor de auto. Door deze manier van leven houd ik mij topfit. Je begrijpt dan wel, dat ik veraf sta van vrouwen die denken dat ze slank zijn met vele kilo’s aan extra gewicht en zich weinig tot niet inspannen voor hun lichaam. Het valt me op, dat ik steeds meer vriendinnen en vrienden krijg die er net zo over denken als ik. De maatschappij wordt steeds meer een tweedeling tussen slanke, gezonde en sportieve mensen en zij die er een ander levensstijl op na houden.

Jan van Wijk, 26 augustus 2015

 

Pater Pio Dag

Op donderdag 20 augustus was ik in Meersel-Dreef, nabij Meerle, in het noorden van Vlaanderen. Vlakbij de Belgisch-Nederlandse grens ligt In Meersel-Dreef het Mariapark tegenover het klooster van de paters kapucijnen.

In het Mariapark woonde ik de eucharistieviering bij van de “Pater Pio Dag”.

In het Mariapark, bij de Lourdesgrot, was het druk. Zo’n 800 mensen waren bijeen om de Pater Pioviering bij te wonen. Alle zitplaatsen waren bezet door Vlamingen en Nederlanders. De bisschop van Hasselt, Patrick Hoogmartens, ging in de viering voor en hij werd geassisteerd door een tiental concelebranten, waaronder paters kapucijnen van Meersel-Dreef. Tijdens de eucharistieviering werd meermaals stilgestaan bij het leven van Pater Pio. Enkele intenties, de preek en een paar gezongen liederen hadden betrekking op Pater Pio.

Pater Pio (1887-1968) was een Italiaanse kapucijner pater. De orde waartoe Pater Pio behoorde, vormt een onderdeel van de orde van de franciscanen en de paters leven in alle eenvoud. Pater Pio was een zeer bijzonder mens. Hij had zichtbare stigmata, zoals ook Franciscus van Assisi, was een Mariavereerder, toonde veel barmhartigheid en genoot een ongekende populariteit in geheel Italië. Deze grote bekendheid van Pater Pio geldt nog steeds in Italië en hij is ook in andere landen, waaronder België en Nederland, een populaire heilige. Pater Pio ligt opgebaard in het Italiaanse San Giovanni Rotondo, waar hij gedurende tientallen jaren actief was.

Tijdens de eucharistische dienst werden de bezoekers op de hoogte gebracht van het feit, dat Paus Franciscus het initiatief heeft genomen om ervoor te zorgen dat in februari 2016 het stoffelijk overschot van Pater Pio naar Rome wordt gebracht. Dit gebeurt in het teken van het jaar van barmhartigheid. Velen zijn dan in de gelegenheid om gedurende een tweetal weken Pater Pio in Rome hun eer te betonen.

Na de Heilige Mis heb ik het gehele Mariapark bezocht en zag ik onder andere een grote hoeveelheid bloemen liggen bij het beeld van Pater Pio. Deze “Pater Pio Dag” was voor mij een bijzonder treffen in de serene rust van het zonnige Mariapark te Meersel-Dreef.

Jan van Wijk, 21 augustus 2015

Libidopil voor vrouwen

Ik verneem, dat er binnenkort een libidopil voor vrouwen op de markt komt. De Amerikaanse Food and Drug Administration, FDA, heeft toestemming gegeven om deze pil te verkopen. Het nieuwe medicament komt onder de merknaam Addyi in de handel. Echter, de transacties met de libidopil worden beperkt, want de FDA heeft bepaald, dat enkele gecertificeerde gezondheidsinstellingen de pil mogen verstrekken.

De nieuwe pil is de vrouwelijke variant van de Viagrapil. De pil voor vrouwen heeft effect op de hersenen en dit is geheel anders dan de pil voor mannen, die het bloed stimuleert naar de penis te gaan. Verder hoor ik dat de Addyipil elke dag moet worden ingenomen. Het effect komt traag, want pas na enige weken komt er een merkbare uitwerking.

De libidopil komt op de markt om vrouwen te helpen met een gebrek aan libido door emotionele stress. Vrouwen, die leiden aan “Hypoactive Sexual Desire Disorder, HSDD”, ondervinden een verminderd seksueel verlangen en lijden daaronder. De libidopil kan vrouwen helpen om hun seksuele leven te leiden zonder te lijden. Ik hoop dat de liefde hier veel baat bij heeft.

Jan van Wijk, 19 augustus 2015

 

onweer

Na een zwoele dag met een sterk drukkende warmte breekt ‘s avonds een zwaar onweer los ...

Ik zie de lucht snel donker worden, de wind trekt gevoelig aan en de eerste regendruppels vallen. In het donker dreunt het gevecht tussen de wolken. De bliksem flitst onophoudelijk en de regen wint aan slagkracht. Met bruut geweld worden takken van bomen gerukt. Verderop slaat de bliksem enkele keren in. Daken hebben het zwaar te verduren. Menig keer is de regenhoeveelheid te massaal voor de afvoerpijpen. Straten komen blank te staan en sirenes loeien. Ik waag me maar niet buiten en waan me binnen veilig.

Na ruim twee uren gedreun, geflits en gekletter kalmeert de natuurkracht traag. De warme dag is afgekoeld en weggespoeld en ik pak emmer en dweil ...

Jan van Wijk, 15 augustus 2015

mensensmokkelaars in Calais

In Calais is een bende mensensmokkelaars opgepakt door de Franse politie. Het betreft zes gearresteerde smokkelaars. Zij werkten samen om migranten met vrachtwagens naar Engeland te brengen.

Tot de gearresteerden behoren ook twee Fransen, die aan de kust van het noordwesten van Frankrijk wonen. Verder hebben vrachtwagenchauffeurs zich met de illegale praktijken ingelaten. De buurtbewoners en de vrachtrijders kregen geld toegestopt om vluchtelingen te verbergen en mee te nemen. Dit al plaats de handel in mensen in een wat breder perspectief dan voorheen. In het verleden werd aangenomen, dat buurtbewoners en chauffeurs niet meewerkten met de aan vluchtende mensen verdienende criminelen.

In Calais wordt aan vluchtende mensen flink verdiend. Bekend is gemaakt, dat een vluchteling zo’n 7000 euro voor de illegale overtocht moet betalen. Dit bedrag is dan te verdelen door drie partijen, namelijk de criminelen, de chauffeurs en de omwonenden.

In de Franse havenstad Calais gaat het om grof geld verdienen aan mensensmokkel. Daarbij is van liefde voor vluchtende mensen geen sprake.

Jan van Wijk, 12 augustus 2015

Sylvie Meis en de ware ...

Opnieuw is een relatie van Sylvie Meis verbroken. Deze keer betreft het Maurice Mobetie, die Momo wordt genoemd ... De romance heeft slechts enkele maanden geduurd. Van de eerder openlijk gedeelde liefdesverhouding is niets meer te zien, omdat beiden de sociale media hebben opgeschoond. Hun liefdesavontuur is nu helemaal geschiedenis.

Andermaal beleeft Sylvie Meis een korte proefperiode in de liefde meegemaakt. De media en hun lezers smullen hiervan. Immers, de liefdesperikelen van Sylvie zijn vooral voer voor de media die de showbusiness volgen en hun vele lezers. Nu heel wat aandacht uitgaat naar haar privéleven, komt Sylvie met carrièrenieuws. In november start zij in de show van Holiday on Ice in Duitsland.

Ik zie het leven van Sylvie Meis als een turbulent feuilleton, dat zich concentreert op liefdesterreinen en zakelijke gebieden. Ik vraag me af, wie hier de winnaars zijn. Ongetwijfeld wordt de geldbeurs van Sylvie voortdurend gespekt, oogsten haar televisieprogramma’s hoge kijkcijfers, spint een lingeriemerk garen met haar grote omzetten en worden de media continue door haar gevoed met allerlei nieuwsgaring. Maar ik zie ook verliezers. Helaas ...

Na elke liefdesbreuk van Sylvie Meis komen allerlei neveneffecten tot uiting. Bijvoorbeeld kleine kinderen die kortstondig in een nieuwe situatie worden geduwd. Zij worden ook meegesleept in de naweeën van de hoteldebotel affaires en komen ongewild in het nieuws. Ook zie ik Sylvie Meis verliezen. Haar imago is de laatste jaren veranderd door de vele turbulente ontwikkelingen. De vele nieuwtjes zorgen bij miljoenen voor hernieuwde aandacht, die niet enkel als positief wordt ervaren. Ik vraag me af: “Is haar geloofwaardigheid in het geding?”. Wellicht vind Sylvie Meis ooit “de ware” ...

Jan van Wijk, 8 augustus 2015

 

Cilla Black (1943 – 2015)

De Britse zangeres en televisiepresentatrice Cilla Black is op 72-jarige leeftijd overleden. De echte naam van Cilla Black is Priscilla White en zij is in 1943 geboren in de Beatlesstad Liverpool.

In 1963 komt haar eerste single uit met als titel “Love of the loved”. Het nummer is geschreven door het creatieve Beatles-duo John Lennon en Paul McCartney. De twee Beatles kenden Cilla Black, omdat zij werkte in de garderobe van The Cavern Club te Liverpool en nu en dan daar eens zong. The Cavern Club was de plek waar The Beatles in het begin van de jaren zestig veel optraden.

In de jaren zestig had Cilla Black grote hits en stond zij menig keer hoog in de hitparades. In 1964 had Cilla twee nummer 1-hits, namelijk met “Anyone who had a heart” en ”You’re my world”. Andere grote successen van haar zijn onder meer “You’ve lost that lovin’ feelin’ ”, “Alfie”, “Something tells me” en “Don’t answer me”. In de jaren 60 was Cilla Black een van de grootste sterren van Britse bodem. Met maar liefst 19 singles behaalde zij de Top 40. Dit was uniek in de muziekgeschiedenis. Halverwege de jaren 60 trouwde Cilla met Bobby Willis, een manager in de showbizz.

In de jaren 80 en 90 was Cilla Black een zeer bekende verschijning op de Britse televisie. Cilla had op de televisie de serie “Cilla’s comedy six” en daarna presenteerde zij de programma’s “Blind Date” en “Surprise, surprise”. De showbizzcarière van Cilla Black duurde zo’n 50 jaar.

Nu Cilla Black is overleden denk ik terug aan het voor mij zeer mooie lied “You’re my world”. Ik heb haar sterk op mijn netvlies staan en hoor Cilla’s mooie stem. Wat is Cilla Black een geweldige zangeres en een grote televisiepersoonlijkheid! Cilla, dank voor de mooie muziek.

"Cilla Black (1970)" by Joost Evers / Anefo - Nationaal Archief.

Jan van Wijk, 4 augustus 2015

 

economisch herstel

In Nederland zet het economisch herstel door. Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) stelt, dat vanaf mei van dit jaar het herstel sneller gaat.

Sinds halverwege 2013 is de Nederlandse economie in opgaande lijn. Zo is de bezettingsgraad in de industrie nu het hoogst sedert het uitbreken van de crisis in het eind van het jaar 2008. Het CBS zegt ook, dat de economische groei in Nederland een steeds beter draagvlak vindt. Dit wordt afgeleid uit de toegenomen consumptie, export en investeringen. De stemming van consumenten en ondernemers blijft positief.

Als ik naar deze ontwikkelingen kijk, heb ik de overtuiging dat door de opgaande Nederlandse economie bedrijven sterker worden om tegenslagen op te vangen, meer mensen aan het werk geraken en de armoede verder wordt bestreden. Ongetwijfeld wordt de liefde voor dit land door een grotere groep gedragen.

Jan van Wijk, 31 juli 2015

 

bonus

Een organisatie behaalt zeer goede resultaten. Is dit geen uitgelezen gebeurtenis om het gehele personeel een extraatje te geven ...?
In de praktijk werkt dit niet als vanzelfsprekend. In een dergelijke situatie is het gebruikelijk dat de leiding en de managers een bonus ontvangen. Wellicht is er voor de overige medewerkers een personeelsuitje ... Wat vindt u van deze verdeling?

Veelal hebben de leidinggevenden maandelijks het hoogste salaris. De bonus zorgt, dat zij extra worden beloond. Een suggestie is iedereen in het succes te laten delen, omdat het hele personeel bijdragen tot het zeer goede resultaat heeft geleverd. Hoe is dit te doen?

Tel eens alle dienstmaanden van de mensen bij elkaar op. Deel het positieve resultaat door het totaal aantal dienstmaanden en dan is de uitkomst van deze deling de bonus voor één dienstmaand. Zo krijgt een directeur die pas 20 maanden in het bedrijf actief is, 20 keer de dienstmaandbonus en een secretaresse met 100 dienstmaanden, 100 keer de bonus van een maand. Wat vindt u van deze verdeling? Mijn gedachte hierbij is: Een bonus voor iedereen, maakt de verdeling sereen.

Jan van Wijk, 25 juli 2015

schoonheid

Over smaak valt niet te twisten, is een bekend gezegde. Echter, over smaak is eindeloos te praten. Immers, wat de een mooi vindt, kan de ander geheel anders ervaren. Schoonheid is dan ook individueel bepaald. Het is puur een kwestie van smaak.

Schoonheid is verbonden met de manier waarop ik mijn omgeving ervaar. Ik zie schoonheid als een uiterlijk, namelijk dat wat is te zien. Echter, schoonheid heeft voor mij ook een innerlijke dimensie en heeft dan ook een innerlijke kwaliteit. Schoonheid ervaar ik dan ook als een persoonlijke smaak met uiterlijke en innerlijke kenmerken. Voor mij roept schoonheid verwondering, eerbied en ontzag op. Voor mij is dat niet alleen beeldende kunst, muziek, fotografie, maar ook taal en natuur.

Als schoonheidsideaal wordt vaak de relatie gelegd met jeugdigheid, slank figuur, sportief gedrag en een wat gebruinde huid. Zo is dat bij menigeen op de dag van vandaag. Bij het denken aan mijn grootouders komt er bij me een geheel ander schoonheidsideaal op. Enkele tientallen jaren terug was het normaal, dat de mening van ouderen telde, mensen wat deftig waren gekleed en zich wat ouder wilden laten overkomen. Als ik hieraan denk, gaat het volgens mij bij een schoonheidsideaal om iets dat voor velen moeilijk is te bereiken. Het wordt door menigeen als goed en nastrevenswaardig beschouwd. Schoonheid is dan het streven naar het moeilijk bereikbare. Eenmaal geraakt door schoonheid wekt het troost op door de herinnering er aan. Het is maar goed, dat ik me nog veel herinner ...

Jan van Wijk, 18 juli 2015

mijn meester

Vandaag, 10 juli 2015, is er de uitvaart van Jan van Loon, mijn meester van de lagere school. Opnieuw ga ik heden naar het verleden. Het is een reis van heel wat jaren terug in mijn leven. Dierbare herinneringen komen uit de periode 1958-1960. Ik zit op de Petrus Canisiusschool te Bergen op Zoom. In de tweede klas van de lagere school is mijn meester Jan van Loon. Hij is een jonge leerkracht en een begenadigd verteller. Mijn meneer heeft mijn vertrouwen al snel gewonnen door zijn openhartige manier van onderwijzen. Mijn meester uit zich in duidelijke uitleg van de Nederlandse taal, rekenen, aardrijkskunde en geschiedenis. De tweede klas is een grote groep. Volgens het alfabet ben ik nummer 54 en nog niet de laatste van de groep. Mijn meester heeft gezag en in de klas heerst er orde. Wat heb ik respect voor hem, want hij weet zo veel en in de klas is het rustig. Immers, iedereen luistert en is vol aandacht. Aan het eind van het tweede leerjaar overkomt mij iets bijzonders. Ik ga over, maar mijn meester gaat ook over naar het derde studiejaar. Jan van Loon wordt opnieuw mijn meester, zonder dat ik blijf zitten.

Later kom ik mijn meester van het tweede en derde jaar verscheidene keren tegen in het centrum van de stad en in de kerk. Wij hebben aandacht voor elkaar. Wij stellen elkaar vragen en luisteren naar de antwoorden. Ook al klim ik behoorlijk in jaren, hij blijft mijn meester van de lagere schooljaren twee en drie.

Vandaag, tijdens zijn uitvaart, toon ik opnieuw respect voor mijn lagere schoolmeester. Weer schiet mij te binnen, dat ik zoveel aan hem heb te danken. Wat heeft hij mij verrijkt met kennis en inzicht. Wat blijft hij voor mij een fijne man. Jan, bedankt voor jouw waardevolle vorming en belangstelling. Rust zacht.

Jan van Wijk, 10 juli 2015

 

The Who in Amsterdam

De Britse rockband The Who viert het vijftigjarig bestaan. Daardoor houdt de legendarische band een uitgebreide tournee en doet ook Nederland aan. De plaats van het optreden is Amsterdam en wel in de grote hal van de Ziggo Dome.

Op donderdag 2 juli 2015 woon ik het optreden bij van The Who. Ik bevind me tussen zo’n tienduizend fans, die zich vaak luidkeels laten horen bij het meezingen van vele, grote, bekende hits. Van de oorspronkelijke bezetting van The Who is de helft over, namelijk het creatieve brein van de band en meestergitarist Pete Townshend en de populaire zanger Roger Daltrey. Zij vormen de sterren van de huidige band The Who. De andere twee leden van The Who zijn reeds dood. Eerst is drummer Keith Moon overleden en later is basgitarist John Entwistle gestorven. In de Amsterdamse Ziggo Dome worden Townshend en Daltrey door zes muzikanten bijgestaan, waaronder een bijzonder goede drummer. Deze drummer is de vijftigjarige Zak Starskey, zoon van Beatle Ringo Starr, die al twintig jaar met The Who toert.

Om klokslag negen uur in de avond zie ik de bandleden het kolossale podium opkomen. Meteen laat de fameuze gitarist Pete Townshend zien en horen dat hij in de afgelopen vijf decennia nog niets aan kwaliteit heeft ingeboet. Hij speelt en zingt als een jonge, enthousiaste, springlevende rockster. Knap van Townshend, die al de leeftijd van 70 jaar heeft bereikt. Zanger Roger Daltrey beloopt frequent het immense podium en jongleert met de microfoon. Hij zingt goed, maar hij haalt niet meer de hoogste noten. Echter, daar malen de fans niet om. Trouwens Roger is al 71 jaar.

Het openingsnummer van het Amsterdamse optreden is “Who are you”. Hierna volgen vele hits, waaronder “I can see for miles”, “Pictures of Lily”, “My Generation”, “Pinball Wizard”, “See me, feel me”, “Baba O’Riley” en het indringende “Won’t get fooled again”. Bij alle nummers van The Who zijn de beweeglijke Roger Daltrey en de meestersongwriter Pete Townshend de gedreven, energieke en blijmoedig rockers. Wat tonen zij veel liefde voor hun optreden. Het is enorm genieten van deze grote, Britse toppers uit de muziekgeschiedenis. Na hun optreden in Amsterdam is het voor de leden van de band een paar maanden rust en na de zomer begint The Who aan een tournee van zo’n drie maanden in Noord-Amerika. Succes, Roger en Pete.

Jan van Wijk, 3 juli 2015

 

Afscheid van Griekenland

Al jaren is het tobben met Griekenland in de Eurogroep. Afspraken worden gemaakt, maar niet nagekomen. Nieuwe voorstellen gaan niet ver genoeg. Langzaam maar zeker ebt het vertrouwen weg. Griekenland stapt uit een cruciaal gesprek. De partijen gaan uiteen.

Ik vergelijk de relatie tussen Griekenland en de Eurogroep met de onderlinge verhouding in een ongelukkig huwelijk. De teleurstellingen in elkaar stapelen zich op. Van goede voornemens komt bitter weinig terecht. Steeds meer irriteren de partners elkaar. Het gevoel bij beiden is in een uitzichtloze situatie te zijn beland, zonder hoop en ook zonder geloof in elkaar. Het huwelijk strandt en de echtelieden gaan uiteen. Wat volgt is een boedelscheiding. De onderlinge liefde heeft tekort geschoten om samen verder te gaan. Beide echtgenoten likken hun wonden. Een pijnlijke en trieste ervaring, waar beide partners lering uit kunnen trekken.

Jan van Wijk, 27 juni 2015.

 

Graaien aan de top

De loonkloof neemt de laatste jaren toe en dit volgens een vandaag gepubliceerd onderzoek.
In 2012 was het gemiddeld salaris van een bestuursvoorzitter van een grote onderneming zestien keer het inkomen van een gemiddelde werknemer. Dit verschil in de vergelijking is uitgegroeid van zestien naar twintig maal. De loonkloof is met name gegroeid door een aanzienlijke salaristoename van bestuurders bij internationale ondernemingen. In zo’n onderneming is de loonkloof tussen het inkomen van een topbestuurder en dat van een gemiddelde werknemer meer dan honderd maal zo groot.

Deze inkomensverschillen bepalen ondernemingen zelf en niet de politiek in Den Haag. Ook worden deze verschillen niet in een collectieve arbeidsovereenkomst (cao) geregeld. Schelden op de regering in Den Haag, of op cao-onderhandelaars wordt nu via de media gedaan, maar dit is dus volkomen misplaatst.

Verschil in inkomens kan ik wel billijken. Kijk, bestuurders hebben een grote mate van verantwoordelijkheid, moeten over hoogstaande competenties beschikken en lopen veel risico’s. Echter, de genoemde verschillen komen bij mij wel als erg groot over, als ik kijk naar vergelijking tussen het inkomen van een topbestuurder en dat van een gemiddelde werknemer. Zou de vergelijking worden gemaakt tussen een bestuurder en het inkomen van iemand met een minimumloon, dan is de verhouding nog schever. Kijk ik naar de inkomens van de minstbedeelden in onze samenleving dan is de inkomenskloof nog groter.

Ik heb geen antwoord op de vraag: Wanneer is een inkomensverschil aanvaardbaar? Immers, de context verschilt per onderneming. Verder vraag ik mij af, of er bij het toekennen van salarissen kan worden gekeken naar de liefde voor het werk. Zou deze component ook meetellen, dan kan de loonkloof wel eens heel anders worden. Immers, liefde dicht kloven.

Jan van Wijk, 20 juni 2015

 

Drs. P (1919 – 2015)

Een groots taalvirtuoos als schrijver, dichter en zanger is overleden ...
Immers, Drs. P is op 95-jarige leeftijd heengegaan in zijn woonplaats Amsterdam.
Wat was hij nog meer? Een heer in gebaar, uiterlijk en taalgebruik. Verder is hij doctorandus in de economie, vandaar zijn gekozen artiestennaam Drs. P en heeft hij jarenlang gewerkt in de reclame.

De in het Zwitserse Thun geboren Heinz Polzer heeft zijn hele leven de Zwitserse nationaliteit behouden, ook al is hij bijna geheel zijn leven in Nederland woonachtig geweest. Het grote publiek kent Drs. P vooral van zijn grote hits “Veerpont” uit 1973 en “Dodenrit” van het jaar 1974. Echter, Drs. P heeft veel meer gedaan. Zo heeft hij duizenden teksten, als gedichten en liedjes gemaakt. Drs. P toonde zich meermaals blij tot de kleinkunst te worden gerekend en niet tot de hautaine literatuur en sentimentele poëzie. Schrijven zag hij als een behoefte en aangeboren afwijking, waaraan hij niet is ontsnapt.

Drs. P heeft voor mij een duidelijk herkenbare, krakerige en wat nasale, monotone stem. Zijn stem herken ik uit miljoenen. Met deze typerende stem zong hij over geweld en dood. Zijn teksten staan ver van blijmoedigheid. De humor van Drs. P berust op donkere, dreigende, mistroostige en sombere beelden. Ik hoorde ooit Drs. P over zijn liedjes zeggen: “Kommer en kwel, dat mag ik in mijn liedjes wel”. Grote bewondering heb ik voor zijn taalvaardigheid en creativiteit. Wat heeft Drs. P veel bijdragen in woorden geleverd! Dank hiervoor, grote heer Polzer!

Bij het overlijden van Drs. P bekruipt mij de gedachte, dat hij nu zijn echte dodenrit heeft gemaakt ...

Jan van Wijk, 17 juni 2015

 

Gerard de Vries (1933-2015)

Voormalig Veronicapresentator en muziekartiest Gerard de Vries is op 81-jarige leeftijd overleden. Bij het grote publiek is hij vooral bekend als de diskjockey en hitmaker in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw.

Met zijn parlandomuziek, waarbij Gerard de tekst vertelde, scoorde hij menige hit. Hij maakte bij velen heel wat indruk met zijn nummers “Het Spel Kaarten” uit 1965, “Giddy up Go” van 1966 en “Teddybeer” van het jaar 1976. Daarnaast was Gerard de Vries een zeer geliefde diskjockey bij Radio Veronica. Onder het pseudoniem “Cowboy Gerard” presenteerde hij het country & western-programma “Nashville Tennessee” op de piratenzender Veronica. Verder had hij als dj het lef openlijk voor zijn homoseksualiteit uit te komen. Na zijn Veronicatijd ging Gerard de Vries voor de TROS-omroep werken en presenteerde hij vele honderden afleveringen van “TROS Country”. Na zijn omroepjaren heeft Gerard decennia lang paranormale sessies gehouden.

Gerard de Vries heeft veel indruk gemaakt met zijn “cowboy-imago”. Dit blijkt onder andere door de jaarlijkse prijs, die aan de meest belovende Nederlandse countrygroep, of –artiest wordt uitgereikt en de “Gerard de Vries Award” heet. Dit is een grote blijk van erkenning van het werk van Gerard.

Wat mij in het bijzonder aan Gerard de Vries doet denken, zijn liedjes van hem die tranen oproepen én een duidelijke, morele boodschap hebben. Gerard de Vries vertelt en ik luister naar zijn rustige stem, die op levendige wijze mijn gedachten in de ban houdt. Rust zacht, Gerard.

Jan van Wijk, 13 juni 2015

 

Paul McCartney schittert in Amsterdam

Paul McCartney heeft deze week twee avonden groots geacteerd! Zijn optredens in de Amsterdamse Ziggo Dome waren sprankelend.
Lovende recensies in de media voor zijn twee, indrukwekkende optredens waren er volop. Tweemaal 17.000 muziekliefhebbers bezochten voor Paul McCartney de Ziggo Dome. Teleurgesteld werden de fans absoluut niet. Immers, de ex-Beatle zong heel wat hits van weleer. Tophits uit de jaren zestig en zeventig waren ruim vertegenwoordigd in de “setlist”. De wereldberoemde popster werd tijdens zijn optreden begeleid door een zeer solide en geestdriftige band van vier topmuzikanten. Met zijn vijven vormden zij de beste band van deze planeet op dit moment.

Op maandag 8 juni woon ik het optreden van Paul McCartney bij. Het is een concert van maar liefst twee uur en drie kwartier. Paul verzorgt het optreden in een strak tempo en opvallend is, dat hij geen enkele keer stopt voor een drankje. Wat heeft hij een uithoudingsvermogen en dat voor een man van 72 jaar! Het optreden staat bol van de dynamiek, die door door de vijf musici wordt geleverd op het brede podium van de Ziggo Dome. Het repertoire bestaat uit vele liedjes van Pauls periode met The Beatles, ook brengt hij nummers uit zijn Wingstijd en een drietal songs komen van zijn laatste album “New”. In totaliteit telt de “setlist” maar liefst 40 liedjes. Het concert begint met “Eight Days a Week”, een hit uit 1965 en duizenden zingen met McCartney mee. Daarna volgen onder meer “Paperback Writer”, “Hey Jude”, “Can’t Buy Me Love”en “And I Love Her”. Mijn beleving neemt toe als Paul McCartney het prachtige “The Long And Winding Road” zingt. Een verrassend en groots vuurwerk accentueert de spanning bij het nummer “Live And Let Die”. Imponerend is voor mij het schitterende en gevoelige “Blackbird”, dat Paul zingt op een podium dat ineens vijf meter hoger is.

Ik zie de enorme bijdrage van Paul McCartney aan de muziekgeschiedenis als een grote verdienste. Voor mij is hij de grootste componist van de afgelopen vijftig jaar. Wat is het optreden in de Ziggo Dome voor mij een historische belevenis. Ik ervaar het als heel waardevol dit optreden van Paul McCartney te mogen meemaken. Wat heeft hij een grote liefde voor muziek.

Jan van Wijk, 10 juni 2015

 

Albert West (1949-2015)

Op 65 jarige leeftijd is de Nederlandse zanger en producer Albert West, het pseudoniem voor Albert Westelaken, overleden. Hij bezweek aan de gevolgen van een hersenletsel, nadat hij tijdens een fietstocht ten val was gekomen. De afdeling intensieve zorg in het Sint-Elisabethziekenhuis in Tilburg werd de volgende en laatste halte in zijn leven. Zo’n halve eeuw heeft de populaire zanger flinke bijdragen aan de showbusiness geleverd. Komende vrijdag, 12 juni, is er zijn uitvaart in de Sint-Jan in Alberts geboorteplaats Den Bosch. Na de uitvaartdienst is de begrafenis van Albert West in Rosmalen. Ongetwijfeld tonen ook dan vele fans hun dank aan Albert West.

Ik herinner me Albert West als een uitermate vriendelijke en populaire zanger. Al op 14 jarige leeftijd begon hij bij The Shuffels. Met deze groep zorgde hij voor grote hits, waaronder Cha la la, I need you in 1969 en Bitter Tears in 1970. Na tien jaar bij The Shuffels te hebben gezongen, koos Albert in 1973 voor een solocarrière. Albert West kwam hoog in de hitlijsten met onder meer Ginny come lately (1973), Tell her I lover her (1973), Put your hand on my shoulder (1973), You and me (1975), Memory of life (1976) en samen met Albert Hammond Give a little love in 1986. Zijn laatste grote hit was Amarillo in 2005. Albert West kende twee zeer succesvolle albums, namelijk Hammond & West in 1986, dit samen met Albert Hammond, en West and friends in 1988. Met Albert West verdwijnt een van de grootste, Nederlandse zangers van de afgelopen vijftig jaar.

Albert, wat heb ik vaak mogen genieten van jouw muziek. Dank daarvoor. Ineens komt het lied Amarillo in me op. This is the way to Amarillo ... verandert voor mij nu in This is the way to heaven ...

Jan van Wijk, 6 juni 2015

salariskloof

De afgelopen jaren is de salariskloof tussen mannen en vrouwen verder verkleind. Het verschil in gemiddelde beloning tussen mannen en vrouwen bedraagt nog zo’n zes procent in het voordeel van de mannen. Echter, bij managers is de salariskloof aanmerkelijk groter.

Ik zie het als een positieve ontwikkeling, dat de salariskloof tussen mannen en vrouwen kleiner is geworden. Het gaat toch om de kwaliteiten in de uitoefening van een functie en daarbij speelt de sekse geen rol. Ik vraag me af, of de salariskloof op korte termijn verdwijnt. Immers, door een carrière-onderbreking én deeltijds werken, blijven vrouwen op achterstand in het thans geldende systeem. Verder heb ik de vraag: Moet het steeds de vrouw zijn, die de loopbaan onderbreekt, of een deeltijdse betrekking aanvaardt? In de liefde is toch wel een en ander te regelen ...

Jan van Wijk, 3 juni 2015.

 

FIFA lijkt op list en bedrog

De FIFA ... De internationale voetbalbond staat al dagen breeduit in vele media met corruptie en verkiezing. Ik lees en hoor er veel over, maar het nieuws stemt mij niet vrolijk. Ik laat mijn gedachten even gaan over de FIFA ...

De FBI jaagt op corrupte FIFA-kopstukken en arresteert FIFA-officials, die van omkoping worden verdacht. Ineens reageren FIFA-hoofdsponsors onthutst. De verontwaardigde geldschieters zijn onder meer Adidas, Budweiser, Coca Cola, McDonalds en Gazprom. Ik ervaar dit als politiek correcte reacties van de multinationals. Immers, wereldmerken willen bij wereldevenementen aanwezig zijn.

De indruk wordt bij mij gewekt, dat de FIFA een voetbalorganisatie is met een imago van “list en bedrog”. Want ik herinner mij, dat er naast de acties van de FBI nog andere rechtszaken tegen de FIFA lopen in Zwitserland en Engeland. De onder druk staande FIFA-topman, Sepp Blatter, wordt nog voor vier jaar herkozen en dat vooral door stemmen van landen uit Afrika, Azië en Zuid-Amerika. De zucht naar macht en aanzien lijkt mij bij Blatter overheersend in de organisatie van de miljardenindustrie in het wereldvoetbal. Het is nu wachten op het moment, dat de opgepakte FIFA-verdachten tegen de FBI gaan praten. Het lijkt me mogelijk, dat zij Blatter in hun val meeslepen. Echter, Sepp Blatter komt bij me over als een zeer gewiekst man, die heel veel vrienden heeft en dan wordt het lastig het blazoen van Blatter in een juridisch steekspel grondig te besmeuren.

Ik heb nog vragen, als “Wil de FIFA schoon schip maken?” en “Waar blijft de FIFA-liefde voor de voetbalsport?”. Voor mij gaan FIFA-miljarden aan geld niet goed samen met een grote liefde voor de wereldwijde voetbalsportsport. Echter, ik ben een buitenstaander en zit op een rieten stoel en dat is niet op het FIFA-pluche ...

Jan van Wijk, 30 mei 2015

 

Jef Geeraerts 1930-2015

Het is 1968. Schrijver Jef Geeraerts zorgt voor een grensverleggend boek, Gangreen 1 Black Venus, dat met veel seks is gelardeerd. Veel Vlamingen reageren geschokt en Geeraerts wordt als vuilschrijver en pornograaf weggezet. In dit boek schrijft Jef Geeraerts over seks met negerinnen, ook schildert hij negers af als luierikken. Door zijn Black Venus zorgt Geeraerts met een literair werk voor de seksuele ontvoogding van heel wat Vlamingen. Wat Jan Cremer en Jan Wolkers in Nederland hebben bewerkstelligd, heeft Jef Geeraerts in Vlaanderen gedaan. Hoe de mening over Jef Geeraerts verandert, blijkt al een jaar later. Immers, in 1969 ontvangt hij de staatsprijs voor verhalend proza. In 1977 verandert Jef Geeraerts van genre en verschijnt zijn eerste misdaadroman.

Als ik aan Jef Geeraerts denk, komt bij me op dat hij heel lange wegen heeft afgelegd. De ene route begon als koloniaal ambtenaar en eindigde als een vereenzaamde kluizenaar en de andere weg ging van geminachte vuilschrijver naar bekroonde auteur. Op het Congolese terrein moet Geeraerts zich wel goed hebben gevoeld, getuige zijn openhartige werken. Echter, het overlijden van zijn tweede vrouw, Elenore Vigenon, in 2008 is hij niet te boven gekomen. Jef Geeraerts is door het verlies van zijn geliefde ontroostbaar en wordt steeds meer een kluizenaar.

Jef Geeraerts zie ik als een pionier in het Vlaamse schrijversland. Voor mij is hij de bevrijder van de behoudende literatuur én een inspiratiebron voor menig auteur. Jef Geeraerts heeft durven schrijven en daardoor grenzen verlegd. Op 11 mei 2015 wordt een tweede hartaanval hem fataal en de druk bezochte uitvaart is op 22 mei in Lochristie, waarna Jefs as wordt uitgestrooid. Door het overlijden van Jef Geeraerts herleeft mijn middelbare schoolperiode weer. Menig werk van hem komt bij me op ...

Jan van Wijk, 27 mei 2015

 

zitten

Enkele dagen geleden heb ik een tweetal uren moeten zitten. Zitten op een houten stoel, die op een klein podium stond. Ik zat onder bewaakt toezicht met ook twee fel schijnende lampen, die precies op mij waren gericht. Een verhoor door de politie? Een verblijf in een cel? Nee, mijn zitten was als model voor vijf cursisten, die een opleiding portrettekenen en –schilderen volgen en dit onder deskundige leiding van de gerenommeerde kunstenaar Cees Warmoeskerken. De avondbijeenkomst bestond uit tweemaal een uur stilzitten en een pauze van zo’n dertig minuten. Lichamelijk zat ik stil, maar mijn gedachten zaten niet stil ...

Na een uur stil te zitten, brak de pauze aan. De cursisten lieten mij hun vorderingen zien en ik was verbaasd over hun grootse vaardigheden. Ik zag contouren, die wat van mij lieten zien. Echter, het waren vijf compleet verschillende werken in uitvoering. Vervolgens was er de keuze koffie of thee en raakte ik in gesprek met cursisten. Ik kwam tot de ontdekking, dat het enorm gedreven cursisten waren. Een was al zeven jaar in de leer en de anderen iets minder in jaren tot pas enkele maanden in opleiding tot mogelijk een nieuwe Rembrandt. Het halfuurtje zitonderbreking vloog voorbij en ik nam weer plaats op de podiumstoel. De cursisten gingen verder met hun kunstwerken.

Wat mij voor en na de pauze opviel was, dat de kunstenaars in opleiding mij veelvuldig aankeken. Ik veronderstelde, dat zij dit deden om meer verfijningen aan te brengen. Natuurlijk is het niet een paar vegen op papier en Jan staat erop. Ik vroeg me af, wat zij achter hun schildersezel voor moois aan het maken waren. Wat zouden zij van mijn dertig bovenste centimeters maken?

Naarmate de zittijd vorderde, werd mijn zitdiscipline duchtig op de proef gesteld. Met de minuut voelde de houten zitting van de stoel nadrukkelijk harder. Was ik zo’n tien kilogram zwaarder, dan had ik beslist wat meer vet aan mijn achterste. Echter, dit kussentje heb ik niet en tien kilogram voor even erbij is een onvervulbare droom.

Om tien uur in de avond mocht ik de houten stoel achter me laten. Meteen ging ik de kunststukken bekijken. Ik zag vijf totaal verschillende Jannen! De cursisten zagen mij op geheel verschillende wijzen. Wellicht hang ik over een tijdje in het Rijksmuseum, of beland ik in de map van het kan nog beter ...

Jan van Wijk, 23 mei 2015

 

Welzijn Visueel Gehandicapten

Onlangs mocht ik een cheque overhandigen aan de voorzitter en secretaris van de Stichting Welzijn Visueel Gehandicapten, WéViGé, in het Ouderen Steunpunt te Bergen op Zoom. Deze stichting is een van de goede doelen, die delen in de verkoopopbrengst van door mij geschreven boeken.

Vorig jaar juni presenteerde ik het boek “Onderwijsaforismen”, waarin duizend uitspraken over het onderwijs staan. Dit gebeurde tijdens een bijeenkomst van WéViGé. In de afgelopen maanden zijn er heel wat boeken over de toonbank gegaan en via de webstek www.woordliefde.nl verkocht. De opbrengst voor het goede doel heb ik via een cheque aan de bestuurders van WéViGé overhandigd. Deze cheque vermeldde het bedrag van € 330,00. Deze som draagt bij aan het project “Dialoog In Het Duister”, dat door de Stichting WéViGé is ontwikkeld. Het doel van dit project is leerlingen van het basis- en voortgezet onderwijs laten ervaren, hoe het is te leven en functioneren in het donker. De leerlingen maken dan even kennis met de situatie waarin visueel gehandicapten steeds verkeren. Aangezien dit project een leertraject is, vond ik het goede doel voor het boek “Onderwijsaforismen” passend.

Het was voor mij een bijzonder leerzame ervaring enkele uren te verkeren tussen blinden en slechtzienden. Veel respect heb ik dan ook voor de activiteiten van de Stichting Welzijn Visueel Gehandicapten. Ik hoop dat het mij wordt gegeven nog meer boeken te schrijven. Immers, bij elk boek van mijn hand is er een goed doel, dat ik met de verkoopopbrengst steun, zoals onder meer KiKa, Fonds Gehandicaptensport, Pink Ribbon, Hospice De Markies en nu WéViGé. Zo blijft mijn schrijven vrijwilligerswerk voor goede doelen en dat voelt goed bij mij.

Jan van Wijk, 20 mei 2015.

 

Heilig Bloedprocessie

Het is Hemelvaartsdag. Om half tien in de ochtend sta ik op de Burg te Brugge, tegenover de Basiliek van het Heilig Bloed. Steeds meer mensen komen het grote plein op en een half uur later ben ik in gezelschap van honderden belangstellenden. Een grote muziekgroep uit Brugge, enkele ridders, leden van de Edele Confrérie, lokale politici en twee dragers met het Heilig Bloed van Jezus zijn op de Burg gearriveerd. Enkele minuten later zet de stoet zich in beweging. Ik sluit, met vele anderen, achter de stoet aan. De bestemming is de Sint-Salvatorskathedraal in de Steenstraat.

Een kwartier verstrijkt eer de stoet bij het grote kerkgebouw aankomt. Achterin de kathedraal zijn nog enkele staanplaatsen vrij en daar maak ik graag gebruik van. De imposante kerk is vol gelovigen die om elf uur de Pontificale Hoogmis willen bijwonen. De viering van de Eucharistie wordt rechtstreeks uitgezonden op de Vlaamse televisiezender. De Hoogmis is in het Nederlands, Duits en Frans. Ook bisschop Jan Liesen uit Breda heeft een rol. Hij leest een tekst voor in het Duits. Na de viering complementeer ik hem met zijn Duitse uitspraak.

Na de dienst in de kathedraal ga ik naar buiten. Ik merk dat het historierijke centrum van Brugge overvol is geraakt met mensen. Allen willen de Heilig Bloedprocessie zien én horen. Echter, rond half drie rijdt een auto met geluidsinstallatie op het parkoers van de processie. Ik hoor een minder leuke boodschap: de Heilig Bloedprocessie gaat niet door. Ineens wordt het weer minder fraai, de zon is snel vertrokken, de bewolking neemt toe en het begint te regenen. Tienduizenden gaan eerder huiswaarts dan gedacht ...

Jan van Wijk, 14 mei 2015

 

Moederdag

Afgelopen zondag was het Moederdag. De tweede zondag in mei is het de dag, dat moeders in het zonnetje worden gezet. Vele kinderen geven hun mama een pakje als verrassing en zingen een liedje voor hun moeder. Oudere kinderen brengen een bezoek aan hun ma, die dan vaak ook al oma is en menige man geeft een bloemetje aan zijn vrouw.

Op Moederdag bezoek ook ik mijn ma. Als ik bij haar ben, geef ik haar een witte roos en leg die op haar graf. Mijn gedachten gaan dan weer terug naar heel wat jaren geleden. Ook op zo’n moment heb ik mijn ma opnieuw duidelijk voor ogen. Ik vertel haar wat ik vandaag voel en wat ik heb meegemaakt, sinds mijn vorige bezoek aan haar graf. Wat is het leven veranderd in al die jaren. Naarmate ik ouder word, sta ik vaker stil bij de ontwikkelingen in mijn leven. Ook kijk ik meer en meer terug naar wat zich heeft afgespeeld in mijn geschiedenis. Even later zeg ik mijn ma gedag en morgen ga ik weer naar haar. Immers, voor mij is het vaker in het jaar Moederdag.

Jan van Wijk, 13 mei 2015

 

Paul Asselbergs

Onlangs woonde ik een optreden bij van de taalvirtuoos Paul Asselbergs. De taalkunstenaar vertelde over zijn belevenissen en las voor uit eigen werk.

Paul Asselbergs vertelt de ene anekdote na de andere. Paul bezit niet alleen de kunst van het vertellen, maar ook van het schrijven en daarbij maakt hij veelvuldig gebruik van humor. Pauls vele rijmwerken hebben vaak een lading van deugd, of ondeugd en zij typeren zijn positieve ingesteldheid. De woorduitingen van Paul Asselbergs nodigen vaak meer dan glimlachen uit. De toehoorders genieten van zijn speelsheid om op treffende wijze met woorden om te gaan. Geestige woorden en verbanden zorgen voor de kracht van de taal waar hij zoveel van houdt en daarbij maakt zelfspot het geheel nog warmer. Paul Asselbergs vertelt ook over zijn ervaringen met optredens. Bovendien geeft hij op verrassende wijze een inkijk in zijn leven.

Ik vind Paul Asselbergs een rasechte verteller met verhalen over drama en romantiek. Hij laat zien, dat hij met taal bergen kan verzetten. Ik zeg hem dit ook na zijn optreden. Ook dank ik Paul Asselbergs voor het genoegen, dat ik heb ervaren door een avond mee te mogen gaan in zijn woordenwereld.

Paul, ga door met schrijven en vertellen. Immers, jij verblijdt menig hart met jouw boeken, columns en optredens.

Jan van Wijk, 8 mei 2015

 

4 mei om te herdenken

Op 4 mei is er in Nederland de jaarlijkse herdenking van de slachtoffers van de oorlogen en in het bijzonder de gesneuvelden in de Tweede Wereldoorlog. Door deze afschuwelijke oorlog zijn er ruim 250.000 Nederlanders aan hun noodlottig einde gekomen. Daarnaast zijn er ontelbare mensen gewond geraakt en velen hebben psychisch ernstig geleden. Wereldwijd wordt het aantal dodelijke slachtoffers op 72 miljoen geraamd, waaronder miljoenen Joden. Allemaal mensen die hun leven gaven, of moesten geven. Aantallen die onvoorstelbaar lijken. In Nederland zijn er vele landgenoten omgekomen, maar onder meer ook heel wat Britten, Canadezen en Amerikanen. Aan de andere zijde werden ook vele slachtoffers geteld, die van Duitse afkomst waren.

Ik zie vechten voor vrijheid van hogere orde. Tevens is de te betalen prijs hoog om voor vrijheid op te komen. Zeer hoog! Ik heb enorm veel waardering voor de velen, die zich hebben ingezet om Nederland in vrijheid te krijgen. Groot respect heb ik voor hen, die risico’s namen om vrijheid naderbij te brengen.

Meermaals per jaar bezoek ik de begraafplaatsen te Bergen op Zoom, waar duizenden geallieerden liggen. Het zijn vooral graven voor Canadezen en Britten. Ik sta voor de witte grafstenen van de vele jonge mannen. Daar word ik stil van ... Dankzij deze mensen mag ik in vrijheid leven. Mijn waardering is groot en duurt heel mijn leven. Op 4 mei is het de oorlog herdenken en een dag later de vrijheid vieren. Nog vele jaren eerst herdenken en daarna vieren, waarbij het herdenken mij het meest aangrijpt.

Jan van Wijk, 3 mei 2015

 

Nepal in puin

Het straatarme Nepal is in nood door verwoestende aardbevingen. Zware schokken hebben de aarde zodanig doen trillen, dat binnen zeer korte tijd al meer dan 2500 mensen zijn omgekomen. Dorpen zijn door steenlawines weggevaagd en het overgrote deel van het cultureel erfgoed is kapot gedreund.
Nepal is een van de armste landen ter wereld en hierdoor is het land uitermate slecht voorbereid op natuurrampen. Daarnaast zijn vele bouwwerken niet berekend op hevige aardschokken.

Ik zie op de televisie moedige reddingswerkers in de puinhopen vechten voor het leven van vermisten. Talloze mensen liggen onder het puin en ontelbare kinderen en volwassenen zijn vermist. Ik ben getuige dat de eerst lichamen worden geborgen. Het dodental loopt verder op. Schrijnende, chaotische beelden gaan de gehele wereld over en maken ook op mij diepe indruk. Ik hoor dat hulpteams en goederen naar Nepal worden gezonden. Dat is een welkom gebaar, maar het verzacht de pijn om het verlies van geliefden niet.

Wat later verneem ik, dat het aantal dodelijke slachtoffers op 15.000 wordt geschat en dat het aantal gewonden op enkele honderdduizenden uitkomt. Het land ligt in puin en is in tranen. Het verdriet is intens en de angst voor naschokken regeert in Nepal. Pijn en ongeloof overheersen sterk gevoelens van onmacht.

Jan van Wijk, 29 april 2015

 

koninklijke onderscheidingen

Dit jaar zijn in Nederland, tijdens de lintjesregen, bijna drieduizend koninklijke onderscheidingen verleend. Het zijn decoraties voor mensen, die zich op een of meer wijzen verdienstelijk hebben gemaakt. Bijna alle onderscheidingen zijn uitgereikt in de Orde van Oranje-Nassau. Sinds 1815 bestaat het decoratiestelsel, dat door Koning Willem I is ingesteld bij het ontstaan van het Koninkrijk der Nederlanden.

Ik vind het volkomen terecht, dat mensen die zich als vrijwilliger inzetten voor vereniging, kerk, partij of evenement in aanmerking komen voor een lintje. Ook zij er heel wat personen, die zich belangeloos verdienstelijk maken voor goede doelen en daarvoor worden onderscheiden. Een mooie waardering voor al hun werk, denk ik dan. Ook zijn er mensen, die een lintje krijgen, omdat zij belangeloos adviseren voor maatschappelijke en culturele evenementen. Daarnaast zijn er heel wat Nederlanders, die zich voor de natuur en hun naasten vol liefde in hun vrije tijd hard maken. Vrijwilligers, die heel wat tijd geven aan bijvoorbeeld kansarme kinderen, gehandicapten en ouderen, ontvangen ook waardering door een onderscheiding.

Er zijn ook mensen die een onderscheiding krijgen, waarbij ik vragen heb. Zo ervaar ik het als zeer merkwaardig, dat iemand wordt onderscheiden tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau, zonder de verdiensten van die persoon kenbaar te maken. Verder krijg ik gedachten in de categorie onbegrijpelijk, als er een koninklijke onderscheiding wordt verleend voor iemand die werk in een betaalde baan verricht. Daar word je toch al voor gehonoreerd, is dan mijn gedachte. In de lintjesregen mogen van mij enkel mensen komen, die zich met vrijwilligerswerk vele jaren verdienstelijk hebben gemaakt.

Jan van Wijk, 25 april 2015

 

reizen van de wanhoop

De afgelopen jaren is menige boot met vluchtelingen vergaan in de Middellandse Zee. Duizenden mensen zijn omgekomen tijdens de overtocht naar het zuiden van Europa. Ondanks de vele catastrofale reizen van de wanhoop blijven boten met vluchtelingen vertrekken naar een veiliger Europa.

Al jaren zie ik de internationale politiek schitteren door besluiteloosheid om in actie te komen. Velen roepen om vluchtelingen te helpen, maar politici hebben nog steeds last van periodieke doofheid en voortdurend getreuzel. Politici lijken ongevoelig als weer een massa mensen omkomt in het Middellandse Zeegebied. Tragedies volgen elkaar op. Mensen vinden de dood in hun reis van de wanhoop.

Ineens hoor ik stemmen uit de politiek om nu echt eens wat te doen aan de chaos en dramatiek van boten met vluchtelingen. Echter, er is al te vaak gezegd, dat rampen met bootvluchtelingen nooit meer mogen gebeuren. Ik vraag me dan af: Waarom zijn er eerst duizenden doden nodig, voordat er acties worden ondernomen?
Helaas heeft naastenliefde geen hoge prioriteit voor politici en mensensmokkelaars. Vele bootvluchtelingen verlangen naar beter en dit duurt zolang er doffe ellende bestaat ...

Jan van Wijk, 22 april 2015

 

Günter Grass (1927 – 2015)

Het grote, Duitse, literaire driemanschap, Heinrich Böll, Siegfried Lenz en Günter Grass, is niet meer, nu Grass in het Noordduitse Lübeck is overleden.

Günter Grass was niet alleen een begenadigd schrijver en groots dichter, maar ook een opvallend, beeldend kunstenaar. Daarnaast heb ik hem zich meermaals in het politieke debat zien mengen, waarin hij, op felle wijze, zijn linkse meningen uitte.
Als jongeman diende Günter Grass in de Tweede Wereldoorlog bij de Waffen-SS. Opvallend is, dat de politiek links-georiënteerde Grass zijn jonge Nazi-sympathie lang verborgen heeft weten te houden voor de buitenwereld.

Vooral tijdens mijn middelbare schoolperiode heb ik menig werk van Grass gelezen, waaronder de roman “Die Blechtrommel”, ofwel “De Blikken Trommel”. Dit werk zie ik als het hoogtepunt van zijn oeuvre. Ik herinner mij, dat in 1999 Günter Grass de Nobelprijs voor de literatuur ten deel viel. Verder heb ik vernomen, dat er wereldwijd miljoenen boeken van Grass zijn verkocht.

Op 87-jarige leeftijd stierf Günter Grass in de stad Lübeck op 13 april 2015. Met het overlijden van Günter Grass stijgen vele woorden op ...

Jan van Wijk, 18 april 2015

 

PERCY SLEDGE (1941-2015)

De Amerikaanse, legendarische soulzanger Percy Sledge is op 73-jarige leeftijd overleden. Percy Sledge stierf na een maandenlange ziekte in zijn woonplaats Baton Rouge in de Amerikaanse staat Louisiana.

Als ik Percy Sledge in gedachten heb, dan hoor ik een zanger die emotionele soulliederen ten gehore brengt. In mijn tienerjaren werd ik getroffen door zijn prachtige lied “When a Man Loves a Woman” uit 1966. Het was zijn eerste single als solozanger. In heel wat landen werd “When a Man Loves a Woman” een grote hit. Een ander succesvol lied, “My Special Prayer”, bracht Sledge uit in 1969. Bij miljoenen liefhebbers maakte dit nummer grote indruk. Wekenlang stond “My Special Prayer” op de eerste plaats van menige hitlijst. In de jaren zestig beleefde Percy SLedge zijn topjaren. Daarna bleef Percy soulplaten uitbrengen en trad hij frequent op.

Met Percy Sledge gaan mooie soulliederen de eeuwigheid in. Zijn nummers zie ik als gouden parels om naar te blijven luisteren.

Jan van Wijk, 15 april 2015.

 

Pierre Kartner 80 jaar

Vandaag wordt Pierre Kartner 80 jaar. De componist, producer en zanger is nog steeds actief en hij is als Vader Abraham nu 30 in de plus.

De liedteksten van Pierre Kartner vind ik een creatief samenstel van poëtische regels afgewisseld met onder meer diepzinnigheid, clichés en ironie. Dit al met groots gevoel en liefde voor de taal. Pierre Kartner schrijft zijn teksten, waarbij ik sterk de indruk krijg, dat hij bedoelingen met de woorden heeft. Zijn stijl wekt bij mij bewondering op. Wat is Pierre Kartner een creatief mens!

Succesvol is Pierre Kartner met zijn teksten, die bij velen blijven hangen en wereldwijd worden gecoverd. Pierre Kartner weet waar Abraham de mosterd haalt. Met zijn muziek ontroert hij en maakt hij velen blij. Zo ook mij! Ineens komt het lied “In ‘t kleine café aan de haven” bij me op ...

Proficiat Vader Abraham. Gefeliciteerd Pierre Kartner met jouw mijlpaal van 80 jaar.

Jan van Wijk, 11 april 2015

 

lente

De natuur laat het voorjaar proeven en horen. In de middag voelt de lucht verfrissend aan, ook al is de dag met mistig weer ontwaakt. Geuren van bomen, struiken, planten en bloemen zorgen voor een hartelijk welkom van een nieuwe periode. Vogels fluiten en al enkele insecten verrassen mij. Ik zie heel wat mensen in hun tuintjes actief in de weer. In menig huis wordt schoongemaakt en tuinmeubilair mag weer kennismaken met de buitenlucht.

Naast heel wat uiterlijke kenmerken van de ontluikende lente in mijn omgeving, voel ik het voorjaar ook in mijn lichaam wakker worden. De eerste zonnestralen verwarmen mijn gelaat en maken mij ook van binnen warm. Het is voor mij genieten in de eerste voorjaarsuitingen. Ik ervaar blijdschap bij mezelf, maar ook bij anderen die van de eerste lenteprikkels getuigen zijn. Wat geeft de lente een goed gevoel.

Jan van Wijk, 8 april 2015

 

Piet de Jong een eeuw!

Piet de Jong, voormalig Nederlands premier, heeft de zeer respectabele leeftijd van honderd jaar mogen vieren. Voor hij minister-president werd, was hij onder meer marineman, staatssecretaris van Marine en Minister van Defensie. Vooral zijn werk als onderzeebootkapitein tijdens de Tweede Wereldoorlog, kwam hem in zijn latere politieke carrière goed van pas. Immers, bij de marine leerde hij onder alle omstandigheden kalm te blijven, op het juiste moment een beslissing te nemen en doortastend op te treden.

Piet de Jong is vele jaren een vooraanstaand partijlid geweest. Eerst bij de Katholieke Volkspartij, KVP, en later bij het Christen Democratisch Appèl, het CDA. In de landelijke politiek heeft De Jong ook zijn sporen verdiend. Zijn status nam na zijn premierschap enkel toe. Immers, later werd het voor de miljoenen niet-ingewijden duidelijk dat hij van eind jaren zestig tot begin jaren zeventig van de vorige eeuw aan het land vele diensten heeft bewezen. Piet de Jong zorgde er als premier onder meer voor dat Nederland in een goede economische en financiële positie werd gebracht en aan heel wat spanningen een einde kwam. Hij deed dit door gewoon zaken aan te pakken en niet te veel te praten. De uitspraak “geen woorden, maar daden” is hem op het lijf geschreven. De Jong zorgde ervoor, dat zijn kabinet de hele regeringsperiode uitdiende.

Als ik aan Piet de Jong denk, zie ik een klein, maar dapper man. Iemand die niet van grote woorden houdt, het podium niet opeist en niet namens anderen de aandacht wil trekken. De Jong zie ik niet met de vuist op tafel slaan, maar wel zorgen voor goede samenwerkingen en het nemen van tijdige beslissingen na goed te hebben geluisterd. Op deze wijze overbrugde hij de tegenstellingen in de maatschappij. Piet de Jong zie ik allereerst als een voorbeeld voor leidinggevenden en politici.

Piet de Jong, proficiat met jouw eeuw. Op jou mag Nederland nog heel lang trots zijn.

Jan van Wijk, 4 april 2015

 

Pasen

In de paastijd denk ik aan afscheid nemen en sterven. Ik denk dat ik sterf als ik in de steek wordt gelaten door woorden. Immers, woorden zijn mijn grootste liefde. Als ik sterf, stopt mijn wanhopig zoeken naar houvast, want dan hebben woorden mij verlaten. Mezelf nog eens overtreffen is op dat moment onmogelijk geworden. Het is dan afgelopen met het in woorden uitbeelden van gevoel, warmte, beleving, geluk en liefde. Wat resteert dan?
Wellicht enkele herinneringen voor achterblijvers. Ook blijven dromen, omdat ik wil blijven dromen. Dromen houden mij levendig. Met dromen komen mensen verder. Ik geloof dat ik verder mag dromen als ik hier niet meer ben. Dan denk ik aan Jezus ... Is Hij ook niet door woorden in de steek gelaten?

Het leven van Jezus op aarde is de moeite waard geweest. Wat heeft Hij veel met beleving en overtuiging in beweging gebracht. Echter, op Goede Vrijdag sterft Hij aan het kruis en maakt de weg vrij voor vele miljoenen om Hem te volgen. In de paastijd komt bij me op de kwaliteit van het leven en deze vind ik belangrijker dan de kwantiteit van het verblijf op aarde. In goed dertig jaar heeft Jezus voor echte kwaliteit gezorgd en daar plukken de mensen nu nog steeds de vruchten van.

Ik wens u zalig Pasen.

Jan van Wijk, 1 april 2015

 

tragedie

Werd u deze week ook zo enorm geraakt, toen u hoorde van de vliegtuigramp in de Alpen?
Ik wel en hoe!

Ongeloof!, was mijn eerste reactie. Echter, dit ongeloof verdween snel. Immers, ik zag trieste beelden en hoorde aangeslagen verslaggevers.
De ontzettende, gruwelijke beelden grepen mij hevig aan. Het noodlot van onschuldige, hulpeloze slachtoffers, die op de harde rotsen aan hun einde kwamen, vond ik zo vreselijk.
Een nachtmerrie is niets bij het neerstorten van een vliegtuig in de Alpen.

Ineens komt weer bij me op het neerhalen van het vliegtuig van Malaysia Airlines in 2014, waarbij bijna 200 Nederlanders het leven moesten laten ...
Steeds is het eerst een mysterie bij een vliegtuigongeluk en dit grijpt mij aan en dit vooral als er onschuldige slachtoffers bij zijn betrokken. Dat slaat bij me in en blijft lang in mijn hoofd hangen.

De tragedie van een vliegtuigongeluk is, dat het vele mensen plotsklaps in de dood brengt. Hierdoor wordt veel ontregeld. Liefdesrelaties worden abrupt kapot gemaakt. Mensen krijgen geen morgen meer. Ontredderde nabestaanden maken een hel mee. Voor velen wordt de toekomst met een harde klap vernietigd. Hier word ik stil van. Mijn hart doet pijn ...

Jan van Wijk, 28 maart 2015

Ciske de Rat

De Stichting BOV uit Bergen op Zoom brengt de bekende, Nederlandse musical Ciske de Rat in Theater De Maagd. Maar liefst zeven voorstellingen worden er gegeven van Ciske de Rat en al deze vertoningen zijn uitverkocht.

Ciske de Rat is voor mij een tijdloos verhaal, waarbij de bezoekers Ciske zien als een jonge, brutale deugniet en Cis als oprechte, volwassen man. Vaak laten zowel Ciske, als Cis hun gouden hart spreken. Ciske en Cis hebben de dragende rollen van deze enerverende, pakkende uitvoering.

Grote bewondering heb ik voor Ciske. Wat is het een goede keus voor de vertolking van de grote rol van de kleine Ciske. Hij is niet alleen een levendige jongeman van zo’n jaar of tien, maar hij kan ook goed zingen, plat Amsterdams spreken en ... de rol met overtuiging spelen.

De productie munt uit in professionaliteit en dit geldt allereerst voor de regie en verder ook voor de vertolkingen van de rollen, de decors, de kleding, de muziek en de choreografie. Het is zeer geslaagd om deugnieterij, humor, liefde en ontroering op vloeiende wijze te laten afwisselen. De spelers zijn rol-, pas- en toonvast en dat is ook een groot compliment voor het artistiek team, dat regie, muziek en choreografie in handen heeft.

Ik heb van deze onvergetelijke, ontroerende voorstelling genoten en dat geldt niet alleen voor het verhaal, maar ook voor de passie en liefde die alle betrokkenen uiten in deze geslaagde productie.

Jan van Wijk, 25 maart 2015

 

ontleden

Op een congres in Eindhoven zit ze in de zaal. Ik schat de afstand tussen haar en mij op maximaal vijf meter. Haar hoge, zwarte laarzen vallen mij meteen op en ongetwijfeld ook vele anderen. De laarzen laten meer dan een beetje knie over voor het uitnodigende zicht. Haar lange, donkere haren hangen tot over haar ranke schouders en vormen een sluik schouwspel. Ze draagt een opvallende, kleine bril met een zwart montuur en als zij merkbaar naar me kijkt, gaat haar blik bliksemsnel richting de andere zijde.

Ik blijf naar haar kijken, als een panorama voor uren en langzaam begon ik haar verder te ontleden. Ik schatte haar lengte op 178 centimeter en haar gewicht kwam op de weegschaal zeker niet boven de 60 kilogram. Met haar kledingmaat van wellicht 36 en anders hooguit 38 ziet zij er gelijnd uit. Als ik een centimeter bij me had, zou ik haar acuut de maat nemen en dan komt mijn schatting van 80-62-80 waarschijnlijk uit. Haar gezicht biedt plaats aan veel, als holle wangen en een kleine, fijn gevormde neus. Haar ogen komen net uit een sprookje en tonen hartstocht. Haar handen zijn met twee glinsterende ringen verrijkt, die ongetwijfeld van een miljonair cadeautjes zijn. Wat wil zij dit en nog meer laten zien. Haar jukbeenderen zijn van een goddelijke schepping. Haar gezicht is vol gratie en genot. Wat een lichaam en dat voor een leeftijd die hoger dan 45 jaar lijkt! Waar komt zoiets ineens vandaan? Wat mooi dat zij voor even mijn aandacht trekt. Het congres kan mij niet boeien.

Jan van Wijk, 21 maart 2015

 

schaamte

Je zegt dat jij je schaamt. Ik vraag: Hoe komt dat? Je kijkt me aan en begint te huilen. Na enkele minuten zeg je me, dat je jaren terug niet goed hebt gehandeld met je dochter. Ik vind het opvallend dat ik dit mag horen. Immers, schaamte wordt vaak verborgen, geheim gehouden en moet voor menigeen lang onzichtbaar blijven. Schaamte verbergen vreet energie en houdt teveel krampachtig vast.

Je bent openhartig en zegt dat je al jaren met verwijten aan jezelf loopt. Je zegt dat jij je schaamt voor jouw uitspraken. Echter, dat was toen in een andere context, waarin jij vindt dat je toen goed hebt gehandeld. Later denk je daar anders over. Wat relativeren en uitspreken, denk ik dan. Immers, schamen komt nogal eens voor. De een schaamt zich, omdat zij bijvoorbeeld werkloos is, vals heeft gezongen, een stomme vraag heeft gesteld, wijn op de jurk heeft gemorst, of de relatie heeft verknald. Maar speelt dat bij jou?, is mijn vraag. Moet jij je schamen? Daarop kijkt ze me aan. Haar verdrietige ogen maken langzaam plaats voor een andere blik. Je glimlacht ...

Wat later zeg ik: Jij bent als mens veel waard, voor jezelf sowieso, maar ook voor anderen. Jij leeft, bent geen stille kluizenaar, staat in het leven. Jij bestaat! Ach, in het leven gaat niet alles feilloos, daar ben je mens voor. Een beetje meer trots op jezelf mag echt wel. Jij hoef je zeker niet te schamen. Jij bent zo bijzonder! Daarop lacht ze en we besluiten eens vaker met elkaar te praten.

Jan van Wijk, 18 maart 2015

 

Wout Poels

Vanaf mijn jeugdjaren volg ik de sport. Echter, er gebeurt zoveel op sportgebied, dat alles niet is bij te houden. Het gevolg is, dat ik mij ga beperken om enkele sporttakken beter te kunnen volgen.
Met name het wielrennen heeft mij al heel vroeg gegrepen en ik volg de wielersport in kranten, tijdschriften, via de radio en later op de televisie. In het bijzonder gaat mijn aandacht uit naar het wielrennen voor dames. In de vorige eeuw en dan eind jaren vijftig en begin jaren zestig is er bitter weinig aandacht voor vrouwen die koersen. Eindelijk komen er meer wedstrijden en kampioenschappen. De vrouwen hebben in het conservatieve wielrennen nog heel wat in te halen. Ik geniet van de grootse prestaties van Keetie Hage, Tineke Fopma en later van Leontien van Moorsel. Bij de mannen gaat mijn aandacht uit maar kleppers zoals Jan Nolten, Henk Faanhof, Ab Geldermans, Jan Janssen, Harm Ottenbros, Rini Wagtmans, Jan Raas, Gerrie Knetemann en Johan van der Velde.

Grote Nederlandse rensters en renners, als Marianne Vos, Lucinda Brand, Lars Boom en Niki Terpstra doen tegenwoordig van zich spreken. Er zijn ook rensters en renners die zelden het podium halen, zoals de Limburger Wout Poels. Poels rijdt dit jaar in het wielerteam Sky met de wereldtopper Chris Froome en de sterke Richie Porte. Wout is al heel wat jaren vol passie met zijn sport bezig. Wout houdt zoveel van zijn sport; hij is er elke dag mee bezig. Echter, grote overwinningen blijven voor hem uit. Maar wat gebeurde er vandaag ... Vandaag behaalde Wout Poels de ritzege in de Italiaanse rittenkoers Tirreno-Adriatico. Ik zie Wout zegevierend over de eindstreep komen. Wout Poels grijpt ook de blauwe leiderstrui. Hij is zo blij als een kind! Wat een emotie! Wat gun ik Wout Poels deze overwinning. Proficiat, Wout!

Jan van Wijk, 14 maart 2015.

 

lichaam

Corrie fietst, loopt en zwemt regelmatig in de avonduren. Daardoor heeft zij geen moeite snel in slaap te vallen en geniet zij van een goede nachtrust. ‘s Morgens, als Corrie wakker wordt, voelt zij zich flink uitgerust en fris van geest en lichaam.

De drank die Corrie na het sporten neemt is tomatensap. Ze weet, dat tomatensap goed is voor de spieren. Voor haar geen sportdrankjes. Het drinken van tomatensap is voor Corrie de reden, dat zij geen last heeft van spierpijn. Zij is ervan overtuigd, dat tomaten antioxidanten bevatten, die haar lichaam beschermen.

Het ontbijt van Corrie bestaat uit fruit en groenten. Pasta en brood zijn aan haar niet besteed en zodoende mijdt zij snelle koolhydraten, die het lichaam niet nodig heeft. Corrie is dol op kip en vis en deze voedingswaren eet zij zeer frequent en ... met smaak.

Corrie is onlangs vijftig geworden en zij voelt, dat haar lichaam verder verandert. Door dagelijks te sporten en verstandig te eten, behoudt zij haar figuur en voelt zij zich geestelijk opperbest. Corrie heeft een positief beeld over het langzaam ouder worden en zij is ook positief over haar lichaam. Corrie zegt, dat ze erg veel van haar lichaam houdt en geniet van haar dagelijks bestaan om goed met zichzelf om te gaan.
Ga zo door, Corrie!

Jan van Wijk, 11 maart 2015

 

het is over

Met Henk ben ik op bezoek bij Marina. Henk kent Marina al vanaf de kleuterschool en ik heb haar ontmoet op een verjaardag van Henk enkele jaren geleden.
De relatie tussen Marina en haar Peter staat op springen.

Henk en ik laten Marina aan het woord ...

Hij fluistert niet meer iets liefs in mijn oor.
Hij neemt me niet meer mee uit.
Hij sport zoveel en is weinig thuis.
Hij draagt seksloze huispakken.
Hij reageert niet meer op mijn sexy lingerie.
Hij vrijt niet meer met mij.
Hij ...

Dan onderbreekt Henk haar. Vervolgens stelt hij vragen aan Marina.

Toon jij nog interesse in hem?
Kijk jij naar andere mannen?
Laat jij hem altijd het initiatief nemen?
Blijf jij wachten totdat er wat gaat veranderen?
Waar ben jij voor hem ooit voor gevallen?
Wat wil je?
Wil jij eerlijk naar jezelf kijken?

Ik kijk Henk aan en Marina zwijgt enkele minuten.
Uiteindelijk zegt zij: Ik stop ermee. Ik ga weg bij Peter!

Jan van Wijk, 7 maart 2015

 

liefdesvuur

Onverwacht kom ik Bram tegen. Hij is een schoolkameraadje van vele jaren terug. Bram kijkt vrolijk en vertelt me vol vuur over zijn nieuwe liefde.

Bram vertelt ...
Katja heet ze en zij is werkelijk een prachtige vrouw. Zij is aantrekkelijk met haar mooie, blauwe ogen en haar slanke postuur. Katja is charismatisch en extravert. Ze is 48 jaar en zo’n 17 jaar jonger dan ik. Het klikt goed tussen haar en mij. Twee tot drie keer per week zien we elkaar. Sinds Katja in mijn leven is, gedraag ik me uitbundiger. Ik voel me weer goed in mijn vel. Ik zie haar drang naar het onbekende; zij staat open voor een nieuw avontuur. Bij ons gaat het vooral om spanning, verliefdheid en warmte. Daarnaast is er bij mij ook lust en dat merk ik tevens bij haar. Katja ziet er steeds verzorgd uit. Meermaals draagt ze glanzende, zijden jurken met steeds een diep decolleté. Ze zweeft moeiteloos op hoge hakken en daarbij vallen haar soepele heupen op. Met Katja ga ik verder de toekomst in. Samen betreden we een nieuw liefdespad. De passie die Katja en ik hebben, ben ik alleen in boeken en films tegengekomen.

Ik zie Bram stralen als hij zo over zijn nieuwe liefde spreekt. Zo uitbundig heb ik hem nog nooit horen praten. Ik wens Bram veel geluk en ik hoop dat hij en Katja het liefdesvuur brandend houden.

Jan van Wijk, 4 maart 2015

 

aantrekkingskracht

Liefde vind ik niet alleen mooi, maar ook mysterieus. Op liefde kan verliefdheid volgen. Verliefdheid raakt me diep en voelt als ongrijpbaar. De aantrekkingskracht wekt bij mij een oersterke drang op.

Blijkbaar is er veel biologisch in mij geprogrammeerd, als ik denk aan affectie voor mensen. Zo val ik eerder voor iemand die dezelfde uiterlijke kenmerken heeft, dan voor een persoon die er totaal anders uitziet. Heeft dit te maken met het feit, dat ik iemand die op mij lijkt onbewust meer vertrouw? In mijn geval is dat een persoon die lang en slank is.

Om verliefd te worden, is er meer nodig dan het uiterlijk van iemand. Bij mij speelt dan onder meer mee een vergelijkbaar niveau van ontwikkeling, sociale achtergrond, de wijze van in het leven staan, het wat te zeggen hebben en de aandacht voor anderen. Toch blijft de vraag, hoe het komt dat ik nou juist liefde heb voor die ene persoon, of verliefdheid voor iemand heb. Ik heb vernomen dat dit door de samenstelling van hormonen komt. Vaak ben ik romantisch, maar ik kan ook impulsief en onafhankelijk zijn. Daarnaast stel ik me niet alleen eigenwijs en zakelijk op, maar ook creatief, dromerig, trouw en sociaal. Het lijkt wel, dat mijn hormonen voortdurend van samenstelling wisselen. De aantrekkingskracht heeft bij mij dan te maken met een steeds veranderende hormonenmix. In feite beïnvloeden voeding, vocht, gedrag, ontwikkeling, context én hormonen mijn gedachten. Is dit de reden, dat de aantrekkingskracht in de loop van de tijd verandert? Is dit niet mysterieus ...?

Jan van Wijk, 28 februari 2015

 

minder uitgeven

Rian is gekort in het aantal werkuren. De reden is, dat het bedrijf waar zij de secretaressefunctie vervult, tegenvallende resultaten blijft boeken. Door de teruggang in uren is haar salaris minder. Rian heeft nu minder te besteden en bijgevolg moet zij wennen aan het minder geld uitgeven.

Rian heeft de tering naar de nering moeten zetten en zij ondervindt, dat zij beter op haar geld moet letten. Rian gaat de laatste weken aanzienlijk minder uit en koopt minder nieuwe kleding. In de supermarkt kocht zij eerst wat zij wilde en steeds was haar wagentje snel goed gevuld. Nu koopt Rian alleen wat zij nodig heeft. Zo komt Rian erachter wat zij echt nodig heeft. Rian is ook gedwongen op zoek te gaan naar goedkopere alternatieven, zoals haar slag slaan als er aanbiedingen zijn, zelf koken en zelf wat kleding maken. Rian vindt dat zij creatiever wordt in het besteden van geld. Een aardige bijkomstigheid bij het anders leven is, dat zij wat is afgevallen.

Rian is vaker thuis nu zij minder uitgaat en dat bevalt haar best. De laatste tijd heeft Rian ontdekt dat het thuis heel gezellig is en dit komt ook omdat zij meer aandacht heeft voor de inrichting van haar woonkamer. Met vrienden spreekt zij enkel thuis af, als zij hen wil ontmoeten. Het minder uitgeven maakt Rian niets uit. Haar leven is er niet minder leefbaar of onprettiger door geworden.

Jan van Wijk, 25 februari 2015

 

Feyenoordbarbaren teisteren Rome

Wat in het historierijke en cultuur hoogstaande Rome is gebeurd, tart elke verbeelding. Een groep Nederlanders is daar op vernietigingspad en richt op schandelijk wijze vernielingen aan, die volkomen onacceptabel zijn. De beroemde fontein bij de Spaanse Trappen raakt beschadigd, auto’s en brommers ondergaan eenzelfde lot. Het geheel is een te verafschuwen vertoning. De barbaren schaden Rome, voetbalclub Feyenoord, zichzelf en ... Nederland.

Zich als Feyenoordsupporters voordoende criminelen misbruiken de voetbalwedstrijd AS Roma – Feyenoord om in de hoofdstad van Italië opzettelijk vernielingen aan te richten. De schade loopt in de miljoenen door het beschamende, hersenloze gedrag van vernielers. Gelukkig maakt de Italiaanse oproerpolitie korte metten met het tuig.

Opnieuw betaalt het Nederlandse voetbal de tol voor ernstig vandalisme. De Nederlandse, achterlijke voetbalcultuur, met tientallen jaren gepraat heeft nauwelijks iets opgelost. In Nederland gaan de betaald voetbalclubs, voetbalbond en overheid nog steeds niet effectief te werk. Wordt het voor barbaren niet eens tijd voor langdurige celstraffen? Worden eens zeer hoge boetes opgelegd, waar vele jaren voor moet worden gewerkt? Wanneer breekt de tijd aan dat voetbal een feest is voor iedereen en dat er voor geweld geen plaats is? Wanneer kan vol liefde van de voetbalsport worden genoten en dat tot het hoogste speelniveau toe?

Als Nederlander schaam ik mij diep voor de moedwillige, barbaarse vernielzucht van te verafschuwen landgenoten.

Jan van Wijk, 21 februari 2015

romantische gevoelens

Joan vindt, dat zij ongelooflijk romantisch is ingesteld. Ze zegt, dat alles wat ze doet te maken heeft met liefde. Joan voelt dit als haar belangrijkste drijfkracht.

Heel romantisch is Joan voor de man met wie zij is. Zij geeft veel energie aan haar geliefde en verwacht deze ook terug. Echter, daarin is zij al enkele keren teleurgesteld. Joan is nu zonder vaste vriend en met deze situatie heeft zij het moeilijk.

Joan is een aantrekkelijke vrouw die veel geeft. Daarnaast heeft zij veel aandacht nodig, maar is verre van egoïstisch. Joan wil met de ander een gelijkwaardige wisselwerking en mede daardoor het toppunt van romantiek bereiken. Joan vindt het reuzefijn om met een ander gevoelig, intiem samen te zijn, elkaar aan te raken, aan te kijken en van binnen en naar buiten te stralen. Zij is dol op een wat donkere ruimte met enkele kaarsen aan. Dit al wordt nog beter door samen een drankje te gebruiken, een lief gesprek te voeren en gevoelens te delen. In dergelijke situaties is zij het gelukkigst. Daarbij volgt Joan steeds haar hart. Bij het beleven van romantiek ervaart zij unieke momenten. Joan kijkt verlangend uit naar de man die romantiek dagelijks met haar wil delen.

Jan van Wijk, 18 februari 2015

 

carnaval is belevening

In heel wat plaatsen is het jaarlijkse carnavalsfeest weer losgebarsten. Voor miljoenen, vanaf zeer jong tot stokoud, is het leutfeest een groots gebeuren.

Mij valt op, dat carnaval, of Vastenavond in zowel stad, als dorp, zo geheel anders wordt gevierd. De verschillen zijn groot in onder meer gebruiken, liedjes, kleding en dialect. Al deze aspecten typeren de plaatselijke cultuur. Een overeenkomst zie ik ook, namelijk het afwezig zijn van standverschillen. Verder komt de hoogstaande feestvreugde en de intense saamhorigheid overal terug. Voor mij staat gezelligheid hoog in het vaandel en ik geniet ervan te beleven, dat alle feestvierders zin hebben om van de “leut” te genieten. Wanklanken hoor ik niet, ook al zijn er tienduizenden op de been en wordt er heel wat gedronken.

In Bergen op Zoom ben ik getuige van de intocht van de prins en zijn gevolg. Ik zie vele, vrolijke en ontroerende gezichten. Iedereen is vol spanning van wat komen gaat.
Ineens zie ik Ankie staan kijken naar de intocht. Enkele maanden terug heeft zijn haar echtgenoot verloren. Nu staat zij verkleed, met haar twee tieners. Ankie lacht ...

Jan van Wijk, 14 februari 2015

Valentijnsdag

Op zaterdag 14 februari 2015 is het Valentijnsdag. Het is een dag van, voor en over de liefde en dit om van een gelukkig gevoel te genieten.

Ik weet, dat geluk als een goedaardig, besmettelijk virus rond waait en dat contact met een gelukkig mens het geluksgevoel vergroot. Dit is speciaal met Valentijn het geval, want op Valentijnsdag komen verliefden in een wonderbaarlijke gelukswereld. Bij velen gaat dit gepaard met het geven van cadeautjes als boeken, bloemen, kaarten of lingerie.

Een van mijn vrienden wil geliefden verrassen met Valentijnsdag. Zij wil kaarten versturen met een dikke, rode kus op de envelop. Zij vraagt, of ik zo’n kaart wil. Mijn antwoord is: “Helaas, nee, want nu is het geen verrassing meer voor me.”

Ik stuur haar wel een kaart met een grote, rode smakkerd, maar zeg haar dit niet. Dan wordt het Valentijnsdag ...

Jan van Wijk, 12 februari 2015.

 

zelfrijdende auto’s

Nog enkele jaren ontwikkelen en testen, want dan komen de eerste zelfrijdende auto’s op de markt. Dit wordt me verteld door een technicus uit de autobranche. Ik verneem, dat autofabrikanten druk doende zijn om de autonome auto te perfectioneren.

Ik zie het al voor me ...Een auto rijdt volledig autonoom, voorkomt ongelukken en kan zichzelf ook nog parkeren. In zie me al zitten in zo’n auto. Het stuur draait zonder dat ik mijn handen gebruik. Ook kan die auto rijden zonder dat er iemand inzit. Ik vraag me af, of deze auto in alle situaties een veilige stop kan maken. Verder zie ik de auto heel wat functies hebben, als telefoneren, sms-en, muziek afspelen, navigeren en beschikken over spraakbesturing. Komt deze auto er over vijf, zes jaar? Kan deze zelfrijdende auto ook aan voetgangers laten merken, dat hij deze personen heeft gezien? Gaat deze auto naadloos in de interactieve wereld passen?

Ik vraag me nog meer af, namelijk: Voor welke doelgroep zijn de zelfrijdende auto’s bestemd? Ik neem aan, niet exclusief voor de kopers van luxueuze auto’s, maar voor iedereen. Dan kunnen ook mensen met een kleinere beurs genieten van het rijden in auto’s die autonoom zijn. Mijn bedenking is, dat de mens met de nieuwe auto nog meer afhankelijk is van de techniek. Ik stel me nog een vraag: Hoe gaat de liefde voor de auto zich ontwikkelen ...?

Jan van Wijk, 7 februari 2015

 

Michiel de Ruyter

De film “Michel de Ruyter” trekt velen naar de bioscoop. Ook ik ben benieuwd naar de verfilming van Michiels heldendaden en ga naar de cinema.

Mij valt op, dat de film uitmunt door velerlei acties, waarbij ook politiek steekspel en liefdesdrama tot de ingrediënten behoren. De spektakelfilm sleept mij mee door spannende en sprankelende scènes, die elkaar snel opvolgen. Voor mij is het een indrukwekkend grootschalig zeeheldenepos, waarbij, naast Michiel de Ruyter, ook raadspensionaris Johan de Witt een dragende rol heeft. Michiel de Ruyter wordt door Frank Lammers sterk neergezet als strategische zeeheld én familieman. Het karakter van Johan de Witt wordt door Barry Atsma duidelijk getoond. Zijn charismatisch gedrag en hervormingsgezinde uitingen zetten een vooruitstrevende raadspensionaris neer.

Ik vind het knap van regisseur Roel Reiné, dat hij met een budget van slechts acht miljoen euro een historisch drama heeft gemaakt. Zeeslagen, lynchpartij, politiek steekspel, koninklijke onderonsjes en liefdesuitingen zijn de fundamenten van zijn film. Reiné toont zijn klasse.

Sinds de dood van Michiel de Ruyter hebben heel wat schrijvers, dichters, politici, filmmakers en groeperingen de held bewierookt, bewerkt, gekneed en gemanipuleerd. De zeeheld heeft zo gefungeerd als spreekbuis voor verschillende politieke belangen en idealen. Voor mij is Michiel de Ruyter een briljant strateeg in een tijd dat Nederland een grote zeenatie was. De film “Michiel de Ruyter” is nu een commercieel succes, waar vaderlandse geschiedenis, lef en daadkracht sterk tot uiting komen. De film heeft veel indruk op me gemaakt en ik vind het een voorrecht geschiedenis op deze wijze te mogen beleven.

Jan van Wijk, 4 februari 2015

 

nieuwe liefde

Drie weken terug een eerste contact. Het is een bescheiden, uitnodigend gebaar. Een verrassend gevoel komt bij me op. Haar woorden raken mij, trekken de aandacht. Ik ervaar een impuls van nieuwsgierigheid, die meer zegt dan enkele woorden.
Enkele dagen nadien, ontmoeten wij elkaar. Ik vraag me af: Wie ben jij?, Wat gaat in je om?, Wat wil je? en Wat verwacht je van mij?
Het valt me op, dat ik meer vragen aan haar stel, dan aan mezelf. Er komt een vraag bij me op, maar die schuif ik snel opzij en laat ruimte aan de ontwikkeling van het moment. Kortom, ik geef een nieuw ervaren de tijd.
Ik kijk in haar open, vochtige ogen en zie onzekere, flonkerende warmte, waar ik meer dan gewone aandacht voor heb. Ik ervaar dat haar ogen veel en diep in mij willen kijken. Haar ogen stellen de vragen en daar heeft zij geen woorden voor nodig. Nu onze ogen hun werk doen, geraak ik in een onrustige vervoering, warmte stuwt in me op, spanning stijgt in mijn aderen en ik merk dat dit al bij me veel teweeg brengt. Haar blik doet mijn bloed sneller stromen. Wat weet zij mij diep te raken. Verliefdheid komt voelbaar in mij op.

Zo was dat, vele jaren terug. Nu zijn het herinneringen, die boven komen doordat ik haar vanmiddag weer eens tegenkwam.

Jan van Wijk, 31 januari 2015

 

Demis Roussos (1946-2015)

Artemios Ventouris Roussos wordt in 1946 geboren en als Demis Roussos krijgt hij een enorme bekendheid als zanger.
Demis Roussos, de man met het karakteristieke, hoge en hese stemgeluid, is overleden en zijn stem is in de wolken verdwenen.
De kenmerkende trilling in zijn stem heeft hem verlaten ...

Demis is geboren in Egypte en bracht er zijn jonge kinderjaren door. Later verhuisde hij met zijn ouders naar Griekenland.
Halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw speelde hij in een coverband met de naam The Idols. Aan het eind van de jaren zestig komt Demis bij Aphrodite`s Child, de band die even later een legendarische, wereldvermaarde popband wordt. Met deze band had Demis hits als “Rain and Tears” en “It`s five o`clock”. Begin jaren zeventig startte Demis Roussos een solocarrière.
Grote succesnummers van hem zijn onder meer “Schönes Mädchen aus Arcadia”, “My Friend the Wind” en “Forever and Ever”.
In de jaren 70 boekte Demis zijn grootste successen in de muziek.

Jarenlang was Demis Roussos in gevecht met overtollige kilo’s. Eind jaren 70 woog hij zo’n 150 kilogram. Zijn gestalte werkte mee aan zijn indrukwekkend imago dat jarenlang schitterde. Ook al zijn de grote successen begin jaren 80 voorbij, toch blijft hij optreden en muziek maken. In 1985 werd hij slachtoffer bij een vliegtuigkaping en vijf dagen is hij toen vastgehouden in het vliegtuig. Vanaf eind jaren zestig kende Demis een woelig liefdesleven en hij trad enkele keren in het huwelijk.

Demis Roussos genoot een enorme populariteit in heel wat landen, waaronder België en Nederland. Vooral vrouwen schaarden zich onder zijn fans. De zwaar behaarde zanger scoorde menige hit. Wereldwijd werden van Demis meer dan 60 miljoen platen verkocht.
De ster van de Griekse musicus heeft lang geschitterd. Het oeuvre van de gedreven artiest is veelzijdig en heel rijk aan genres.
Demis had en heeft nog steeds vele fans, die nu ongetwijfeld andere gedachten krijgen bij het horen van zijn muziek.

Zanger Demis Roussos overleed in Athene aan kanker en werd maar 68 jaar. Zijn hoge stemgeluid was typisch, uniek en zo herkenbaar, maar is nu opgestegen ...

Terwijl ik dit schrijf regent het en ik beleef opnieuw het nummer “Rain and Tears”.

Jan van Wijk, 28 januari 2015

 

kinderloos

Het leven is Els en Hans tot heden prima bevallen. Zij vormen al meer dan twintig jaar een stel en zijn bewust kinderloos. Els en Hans werken en investeren veel in elkaar én in vrienden. Zij hebben het samen heel leuk.

Noch Els, noch Hans, heeft totaal geen behoefte aan kinderen. Zij zien het geregel voor kinderen met school, sportclub, zwemles en muziekonderwijs bij anderen. Kinderen slokken je op, vinden zij. Els en Hans hebben tijd nodig voor zichzelf en hun tweetjes. Een keer uit eten gaan, een film kijken, of eens een avondje stappen, is zonder kinderen veel eenvoudiger.

Soms krijgen Els en Hans vragen waarom ze geen kinderen hebben. Zij vinden dit storend, want waarom moeten zij zich tegenover anderen verantwoorden? Hebben zij geen recht om te leven, zoals zij dit willen? Is het nu zo vreemd, dat er mensen zijn die bewust geen kinderen willen?

Els vindt het onbegrijpelijk, dat vrouwen zich zo wegcijferen voor hun kinderen. Komen zij wel aan hun eigen leven toe?, is haar vraag. Een moeder is met kinderen nooit meer autonoom en is aan de kinderen geketend, vindt Els. Het hebben van kinderen maakt het leven heel kwetsbaar, vindt Hans. Een kind kan het geluksgevoel danig ondermijnen, vult Els aan. De angst om je kind te verliezen aan ziekte, of een ongeluk vinden Els en Hans een ramp. Een kind is vanaf de zwangerschap een zorg voor heel het leven, vinden zij.

Els en Hans hebben veel respect voor mensen die kinderen opvoeden, maar zelf zien zij het grootbrengen van kleine spruiten niet doen. Els en Hans vinden hun geluk het ultieme in het leven en zonder kinderen kennen zij een grote mate van vrijheid. Deze vrijheid neemt af, als je kinderen hebt, zo benadrukken ze. Ach, we vinden het fijn met ons tweetjes, zo besluiten Els en Hans.

Jan van Wijk, 24 januari 2015

 

weerzien

Ik kwam haar tegen, zo onverwacht vandaag.
Ze keek me vragend aan, met een blik zo open.
Het was jaren geleden, dat ik haar zag.
Haar ogen waren niet veranderd, wel scheen ze me minder groot.
Ook leek zij iets zwaarder.

Zij is mijn achterbuurvrouw van meer dan veertig jaren terug.
Haar beeld draag ik nog steeds met me mee.
Immers, ze maakte indruk op mij.
Niet alleen spraken haar blik, houding en slank figuur mij aan,
maar ook haar woordenschat, sensuele stem en ontwapenende lach.

Nu ik haar vandaag weer zag, leek ze me amper vijftig,
maar in werkelijkheid is zij toch wel wat minder jong.
Wat doet zij me opnieuw herinneren aan die mooie momenten,
dat ze mijn hand pakte, mij stralend aankeek en ...
voor mij een liedje zong.

Jan van Wijk, 21 januari 2015

 

Ellen Hoog

Voor de 28-jarige hockeyster Ellen Hoog was het wereldkampioenschap het hoogtepunt van het jaar 2014. Ellen werd in juni 2014 ook uitgeroepen tot speelster van het wereldkampioenschap hockey. Zij vindt, dat 2014 voor haar het beste hockeyjaar ooit is. Bovendien is Ellen Hoog half januari 2015 verkozen tot de beste hockeyster van de wereld over het jaar 2014.

Het is een grote eer voor Ellen Hoog, dat zij als teamspeelster een individuele erkenning krijgt die in de smaak van velen valt. Ellen Hoog vindt, dat de sfeer tijdens het wereldkampioenschap 2014 en het spelniveau dat daar is behaald voor haar onvergetelijke herinneringen zijn.

Ellen Hoog, die uitmunt als vleugel-aanvalster, is uitermate gemotiveerd en staat klaar voor 2015. Ellen kijkt ook verder dan 2015 en zij wil doorgaan op topniveau tot en met de Olympische Spelen in 2016 te Rio de Janeiro. Ellen Hoog wil nog een olympische, gouden plak.

In 2015 staan voor Ellen Hoog twee belangrijke toernooien op het programma, namelijk de World League en het Europees Kampioenschap. Ellen is verliefd op haar sport en is er dagelijks mee aan de slag. Ik wens Ellen Hoog veel succes in 2015 en met haar blik naar 2016.

Jan van Wijk, 17 januari 2015.

 

Anita Ekberg

De uit Zweden afkomstige Anita Ekberg (1931-2015) was een groot icoon en sekssymbool uit de filmgeschiedenis. Zij was dit vooral in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw.

In 1950 kent Anita Ekberg een doorbraak in Zweden door verkozen te worden tot Miss Zweden. In het eind van de jaren veertig werkte zij op zeer jonge leeftijd al in nachtclubs en deed zij modellenwerk. Anita valt op door haar bevallige verschijning, krijgt een contract van een Amerikaanse modellenorganisatie en emigreert naar de Verenigde Staten van Amerika. Anita Ekberg komt in de filmindustrie van Hollywood terecht en maakt in 1953 haar filmdebuut in “Take me to Town”. Vervolgens krijgt Anita kleine rollen In Amerikaanse films. Haar verschijning was imponerend met blonde lokken, uitdagende, koele blik en welgevormd lichaam.

Na enkele jaren in de filmindustrie van Hollywood te hebben gewerkt, komt Anita Ekberg in 1956 in Italië om haar geluk in de Italiaanse films te beproeven. Grote bekendheid wist zij te vergaren door haar opvallende rol in de film “La Dolce Vita” uit 1960 van de Italiaanse regisseur Federico Fellini. Wereldberoemd is Anita geworden door een scène met de geliefde, Italiaanse filmster Marcello Mastroianni in het water van de Romeinse Trevifontein. Op het vermaarde filmfestival te Cannes veroverde Anita Ekberg met deze film de Gouden Palm. Zij liet zich tot Italiaanse naturaliseren en speelde in meer dan 50 films.

Anita Ekberg zie ik als een aantrekkelijke vrouw, die verliefd was op het maken van films. Door haar werk als filmster kreeg zij aandacht en miljoenen droomden over haar. In haar privéleven kende Anita Ekberg weinig duurzaam geluk. Zij trouwde en scheidde tweemaal. Later ging zij meer en meer de nadelen van het ouder worden ondervinden. Haar jonge, bevallige verschijning maakte langzaam plaats voor een charmante, oudere vrouwelijke uitstraling. In Anita’s laatste jaren heeft de gezondheid haar vaak verlaten. Op 83-jarige leeftijd overlijdt Anita Ekberg in een ziekenhuis nabij Rome. De ster van het witte doek stijgt voorgoed op en miljoenen denken aan haar.

Jan van Wijk, 14 januari 2015

 

vakantieplannen

In mijn omgeving hoor ik volop praten over vakantieplannen in dit pas begonnen jaar. Bij menigeen zijn de reisgidsen in huis en webstekken van reisorganisaties worden druk bezocht.

De een heeft het over een vliegreis naar Andalusië om in het zuiden van Spanje veel van de oude cultuur te beleven. Ook is een cruise voor haar nog een optie. Een ander wil met de zwerfwagen een lange trektocht maken door Oost-Europa. Weer een wil een busreis naar Italië boeken om de Romeinse geschiedenis van nabij te ervaren. Een andere vriend van me wil met de auto naar een camping in het zuiden van Frankrijk om daar van de natuur te genieten. Van een ander hoor ik dat een wekenlange wandeltocht het ultieme vrije vakantiegevoel geeft. Zo te horen heeft zowat iedereen plannen om dit jaar met vakantie te gaan, waarbij interesse, tijd en geld bepalende factoren zijn.

En ik ...?Ook al liggen enkele reisgidsen binnen handbereik, ik maak nog geen keuze. Ineens komt een lied van de Vlaamse zanger Johan Verminnen in mijn gedachten. Het lied gaat over vakantievieren, namelijk “ik vier vakantie in mijn straat”. Om een vakantiegevoel te hebben, hoef ik dus niet ver weg te gaan.

Jan van Wijk, 10 januari 2015

 

Barbaarse daad in Parijs

Het nieuws knalt bij miljoenen keihard binnen: twaalf doden in het centrum van Parijs! Wat een ontluisterende schok!

Drie terroristen doden op barbaarse wijze mensen in het kantoor van het satirische tijdschrift “Charlie Hebdo”. Daarnaast verkeren enkelen in levensgevaar onder de meer dan twintig gewonden. De slachting is het werk van vurende fanatici die de vrijheid van meningsuiting bestrijden. Zij vermoorden onder meer journalisten en cartoonisten. Bovendien verwonden de terroristen de persvrijheid.

De terroristen hebben hun slachting grondig voorbereid. Dit blijkt uit het tijdstip, hun kleding, bewapening en zij hebben slachtoffers met hun naam aangesproken. Ook is een mohammedaanse kreet te horen. Zit hun haat zo diep?

Ik zie de laffe daad als een aanslag op de journalistiek, persvrijheid en de mensheid. Het is dan ook meer dan één daad van geweld. De vraag die bij me opkomt is: Hoe gaat de vrije, Westerse samenleving zich weren tegen extreem intolerante figuren en organisaties? Daarbij vraag ik me ook af: Zijn er nog niet genoeg slachtoffers gemaakt door laffe daden van geweld?

Door het collectief afkeuren van barbaarse slachtingen wordt een signaal afgegeven. Dit geeft getoonde eenheid en oprechte liefde voor de slachtoffers.
Echter, hierdoor is de geteisterde liefde niet hersteld.

Jan van Wijk, 7 januari 2015

 

vuurwerk

Niet voor iedereen is het nieuwe jaar voorspoedig begonnen ...

Tijdens de jaarwisseling is er opnieuw onnodig gewelddadig gedrag, worden vernielingen gepleegd, branden gesticht en zijn er heel wat misdragingen gemeld. Politiemensen worden belaagd en mishandeld. Ik verneem, dat er ook agenten worden bekogeld met vuurwerk. Daarnaast moeten brandweerlieden het ontgelden, want naar hen wordt met vuurwerk gegooid. Ik vind het heel triestig, dat deze misdaden worden begaan. Verder valt het niet te tolereren, dat hulpverleners worden bestookt met vuurpijlen en ander lichtgevend en knallend materiaal. De overheid heeft hier snel een belangrijke taak op te pakken, want deze misdragingen horen niet in de samenleving thuis.

Vuurwerk is ook fataal voor heel wat kinderen. Jonge mensen lopen bij het afsteken van vuurwerk oogletsel op. Ook zijn er kinderen die brandwonden in gezicht en op handen als blijvend letsel met zich mee moeten dragen. Vuurwerk richt heel wat aan ...

In schril contrast hiermee staat het vele vuurwerk dat tijdens de viering van oud naar nieuw voor betoverende luchten zorgt. Echter, vuurwerk brengt zovele, trieste neveneffecten mee. Daar sta ik wat langer bij stil, want een knal duurt even, maar de gevolgen zijn levenslang. Wat iets voor twaalf uur nog als een mooie toekomst voelde, is een uurtje later bij menigeen geëindigd in een nachtmerrie.
Liefde wordt geuit bij het begin van het nieuwe jaar en bij enkelen al meteen danig op de proef gesteld.

Jan van Wijk, 3 januari 2015

 

Wensen

Ik hoor vele wensen voor het nieuwe jaar, zoals geluk, liefde, voorspoed, vrede, gezondheid en succes. Hieruit blijkt, dat velen aandacht hebben voor het nieuwe jaar. Bij het nieuwe jaar horen wensen, omdat we het goed met elkaar menen en dit uitspreken naar elkaar.
Heeft u wensen voor uzelf en ook voor anderen ...? Voelt u voor de traditie om anderen nieuwjaar te wensen?

Ik heb voor mezelf niet veel te wensen. Eigenlijk heb ik maar één wens ...
Mijn wens is: dankbaar te blijven om bijdragen aan vandaag te geven. Ik besef me terdege, dat deze bijdragen mij gegeven moeten worden en ik dit zelf niet of nauwelijks in de hand heb.
Een bijdrage van mij is dagelijks aan Woordliefde woorden te schenken en zo met u liefde te mogen delen.

Beste bezoekende lezers van Woordliefde, ik wens u in velerlei opzicht een mooi 2015!

Jan van Wijk, 31 december 2014

 

sneeuw

Ik ontwaak, kijk naar buiten en ... alles is wit. Sneeuw heeft bomen, huizen, straten en auto’s bedekt met een dikke, witte laag betoverd water. Wat geniet ik van een sprookjesachtig zicht!

De eerste sneeuw van deze winter is indrukwekkend veel. Een winter, die tot gisteren geen winterse trekken heeft vertoond. Nu is dat wel anders. Het lijkt erop, dat de winter een grote inhaalslag maakt. De hele nacht heeft het gesneeuwd en zelfs op zaterdagochtend en –middag vallen sneeuwvlokken met miljoenen tegelijk op de aardbodem, alsof in de hemel alle bedden worden opgeschud.

Ik zie kinderen op de slee. Deze beelden doen mij denken aan mijn vroege jeugdjaren. Mijn gedachten gaan decennia terug in de tijd en ik zie mijn pa de slee voorttrekken. Wat heb ik toen in de sneeuw op de slee genoten! Echter, vandaag trekt mijn pa niet meer de slee. Mijn pa ligt al bijna een kwart eeuw onder de sneeuw. Nu zie ik jonge ouders de slee met hun kinderen trekken. Wat brengt de sneeuw veel in gedachten terug ...

Jan van Wijk, 27 december 2014

Paus Franciscus met kerstwoorden tot Curie.

Paus Franciscus heeft scherp uitgehaald in zijn kersttoespraak tot de Curie, de leiding van de Rooms-Katholieke Kerk. De kardinalen en medewerkers van de Curie noemt Franciscus machtswellustelingen, narcisten en roddelterroristen.

Franciscus constateert heel wat ziekten bij de bestuurders van de Kerk, waaronder die van rivaliteit en ijdelheid. De Paus stelt ook, dat de leden van de Curie aan theatrale strengheid en steriel pessimisme lijden. Hij vindt ook, dat de leden van de Curie met een begrafenisgezicht door het leven gaan.

Uit al deze woorden merk ik op, dat Paus Franciscus opnieuw de relatie met de Curie op scherp zet. Immers, hij ziet geen verandering. Paus Franciscus ervaart, dat de Curie een machtsblok vormt. Verder is een door hem ingestelde commissie tot de conclusie gekomen, dat de problemen bij de Curie zo groot zijn, dat een fikse opschoning nodig is. Zelfs tijdens de aanloop naar Kerstmis gaat de strijd in het Vaticaan verder. Paus Franciscus vindt, dat de kerkleiding is geroepen om te blijven groeien en dit met eensgezindheid, gezondheid en wijsheid. De Paus kiest zijn moment om vlak voor Kerstmis de Curie aan te zetten tot bewegen. Immers, Paus Franciscus wil veranderingen in de Rooms-Katholieke Kerk. Tot besluit van zijn toespraak wenst hij de leden van de Curie een fijne Kerst ...

Door de uitspraken vind ik Paus Franciscus opnieuw een bewogen en moedig mens. Hij wil hervormingen en daartoe schudt hij opnieuw de Curieleden wakker en ditmaal in niet mis te verstane bewoordingen. Ik vraag me af, wat het effect gaat worden. Gaan zijn woorden helpen in 2015 ...? Krijgt Paus Franciscus de tijd ...?

Jan van Wijk, 24 december 2014

 

Kerststad Valkenburg

Kerstsfeer is in deze tijd van het jaar op veel plaatsen te proeven. Er zijn heel wat steden waar kerstmarkten en kerstactiviteiten worden georganiseerd. Echter, ik wil een bijzondere kerstsfeer ervaren. Daartoe besluit ik naar Valkenburg in het zuiden van Limburg te gaan.

In het centrum van het sfeervol versierde Valkenburg breng ik eerst een bezoek aan de Gemeentegrot. Deze grot ligt aan de voet van de bekende Cauberg. In de eeuwenoude grot wordt een ondergrondse kerstmarkt gehouden. Ik zie vele kramen en uitstallingen in de mergelgangen. Ook is de Gemeentegrot voor enkele kilometers versierd om bezoekers in de kerststemming te brengen. Daar wil een dikbuikige Kerstman ook aan bijdragen met een luide stem en een grote, klingelende bel.
Het valt me op, dat heel wat menen uit verschillende landen een bezoek aan de grot brengen. Behalve Nederlands hoor ik Duits, Engels, Frans, Spaans en een taal die mij vreemd is. Door de drukte is het soms schuifelen in de Gemeentegrot. Door een suppoost laat ik mij vertellen, dat het aantal bezoekers op doordeweekse dagen schommelt rond de vijfduizend. In het weekeinde komen er per dag maar liefst tweemaal zoveel belangstellenden. Ik vind het heel apart in deze kerstsfeer met vele mensen de grot te mogen bezoeken.

Na de Gemeentegrot ga ik naar de Fluweelengrot. In de eeuwenoude gangen van de Fluweelengrot is er ook een kerstmarkt. De grot is feestelijk getooid met kerstversiering. De oude afbeeldingen in de grot, zoals een kapel en een altaar, trekken ook deze keer mijn aandacht. Ik ervaar het als een hele belevenis de oude afbeeldingen op de mergelstenen in een kerstsfeer te mogen bewonderen. Met constant twaalf graden in de grot is het warmer dan buiten.

Voor het volgende kerstbezoek ga ik naar de kabelbaan, want vlak naast deze hoge stoeltjeslift zijn er zandsculpturen te bewonderen. In de aangrenzende grot beleef ik een indrukwekkend schouwspel. Vele, grote kerstafbeeldingen zijn van magisch zand gemaakt. Ik zie ook de grootste Europese, onderaardse, zandsculpturen kerststal. Het geheel is geïnspireerd door “De Ster Van Bethlehem”. Metershoge beelden krijgen bewonderende blikken van de vele bezoekers. Een ieder kijkt zowat de ogen uit! Wat zijn de beelden een geweldige prestatie! Wat hebben kunstenaars groots vakwerk geleverd!

Na de drie bezoeken voel ik mij bevoorrecht dit allemaal te mogen beleven. Valkenburg is een echte kerststad!

Jan van Wijk, 20 december 2014

Madonna in 2015

De wereldberoemde zangeres Madonna heeft grootse plannen voor 2015.

Wat is het geval …?

Madonna plant een uitgebreide wereldtour voor 2015. Deze uitdaging is grootser dan alles wat de zangeres tot heden toe heeft gedaan. Haar wereldtour in 2015 wordt een heel speciale rondgang met bijzonder indrukwekkende optredens. Madonna wil de hele wereld bezoeken door vele optredens te geven. Echter, zover is het nog niet, want eerst komt een nieuw album van haar uit. Haar nieuwe album verschijnt in het eerste kwartaal van 2015 en bevat veelbelovende songs. Meteen na de lancering van haar nieuwe album volgt de grote tour en doet zij heel wat wereldsteden aan. Van Madonna gaan dan ook in 2015 vele duizenden genieten. Immers, Madonna heeft een miljoenenpubliek.

In 2015 wil Madonna met haar wereldwijde tournee verder gaan dan ooit. De zangeres realiseert zich, dat zij grenzen moet verleggen om wereldwijde aandacht te krijgen en haar status hoog te houden van zeer indrukwekkende presentaties. De liefde van Madonna voor muziek én optreden is ongekend groot. Wat gaat zij in 2015 laten horen en zien …?

Jan van Wijk, 17 december 2014

 

Nicolien Sauerbreij

Nicolien Sauerbreij kent een mooie sportcarrière en die eindigt in februari 2015, want dan staat haar laatste wereldbekerwedstrijd op het programma. Met haar 35 jaar wil de beste Nederlandse snowboardster ooit, op waardige wijze haar loopbaan beëindigen.

Nicolien Sauerbreij heeft door haar liefde voor de sport grote successen in het snowboarden behaald. Haar sportieve hoogtepunt is het veroveren van een gouden olympische medaille op de parallelreuzenslalom te Vancouver in 2010. Nicolien is de enige die voor Nederland een gouden medaille heeft gewonnen in het snowboarden. Maar liefst viermaal nam de snowboardster deel aan de Olympische Spelen en wel in 2002, 2006, 2010 en 2014. In de zestien seizoenen, die Nicolien op topniveau heeft gesport, sleepte zij heel wat wereldbekerzeges in de wacht.

Het laatste sportseizoen van Nicolien Sauerbreij begint binnenkort met een driedaagse wereldbekerwedstrijd. Daarna volgt onder andere nog het wereldkampioenschap in het Oostenrijkse Kreiselberg. Na haar afscheid als topsportster gaat zij mensen met en beperking begeleiden die gaan participeren in grotere bedrijven. Na de liefde voor de sport, gaat Nicolien Sauerbreij er een sport van maken mensen in het arbeidsproces te begeleiden. Nicolien, veel succes met het laatste snowboardseizoen en met de nieuwe uitdaging in 2015.

Jan van Wijk, 13 december 2014

 

Sylvie Meis modekoningin

De bevallige en veel besproken Sylvie Meis is gekroond tot Nederlandse modekoningin. Immers, Sylvie Meis heeft de prestigieuze “Fashion Style Award 2014” van het blad Grazia gewonnen. De prijs wordt haar uitgereikt in het Amsterdamse Vondelpark en daar toont de populaire blondine zich zeer ingenomen met de mode-onderscheiding.

De onderscheiding zet Sylvie Meis opnieuw in de schijnwerpers. Haar amoureuze leven, de uitbundige lingeriereclames en haar bevallige verschijningen in de vele media maken van haar een icoon. Door haar aantrekkelijke, vrouwelijke verschijning is zij voor velen een ster voor mode en liefde.

De in binnen- en buitenland bekende Sylvie Meis is in de prijzen gevallen voor haar opvallende kledingstijl, haardracht en modecarrière. Volgens duizenden lezers van het blad Grazia is Sylvie Meis overduidelijk de winnares. Sylvie is als het Hunkemöllermodel een opvallende verschijning en dat is de lezers van het blad Grazia ook opgevallen. De lezers van het blad zien in Sylvie Meis de terechte modekoningin, omdat zij de Nederlandse modewereld internationale allure geeft.

Door de onderscheiding staat Sylvie Meis opnieuw volop in de belangstelling en zij geniet daar met volle teugen van. Zij is zeer ingenomen met de aandacht en laat dat op innemende wijze blijken.

Jan van Wijk, 10 december 2014

 

Koningin Fabiola

Op de avond van Sint-Nicolaas, 5 december, verneem ik het bericht van het overlijden van de Belgische koningin Fabiola. Niet onverwacht, maar toch plots, stopt haar hart met tikken. De Spaanse Fabiola de Mora y Aragon is niet meer een aardse bewoonster. Fabiola werd geboren op 11 juni 1928 en werd 86 jaar.

Fabiola was een taalvaardige, creatieve vrouw en beschikte over een sterk, vurig karakter. Zij sprak zeven talen en componeerde liedjes onder de naam Cleopatra. Fabiola speelde gitaar en piano. Ook schreef zij verhalen en sprookjes. Zo is het sprookje in De Efteling “de Indische waterlelies” van haar hand.
Fabiola had steeds haar mening klaar, maar als het er op aankwam schikte zij zich naar de beslissingen van haar echtgenoot, koning Boudewijn. Daarnaast was Fabiola een uiterst vrome vrouw.

Het belang van Fabiola zie ik vooral in de betekenis voor haar man. Voor hem heeft zij ongekend veel betekend. Haar optreden zie ik als sociaal progressief en religieus behoudend. Ik herinner mij, dat vele tegenslagen haar leven hebben gekenmerkt. Fabiola wilde graag kinderen maar, na vijf miskramen, bleef zij kinderloos. Hard was het voor haar toen zij in de zomer van 1993 haar echtgenoot, koning Boudewijn, verloor. Dan begint voor Fabiola een nieuwe fase in haar leven, namelijk een van veel eenzaamheid. Ook staat mij bij, dat Fabiola zo’n vijf jaar geleden een zware longontsteking kreeg. Van deze longaandoening herstelde zij niet geheel.

Het is al meer dan een jaar geleden dat Fabiola in de openbaarheid verscheen. De afgelopen maanden kreeg zij op kunstmatige wijze zuurstof toegediend. De benauwdheid speelde Fabiola steeds meer parten, omdat haar longen minder en minder hun werk deden. Verder verplaatste Fabiola zich in huis in een rolstoel, omdat zij aan een vergevorderde vorm van botontkalking leed. Langzaam naderde zij haar einde.

In het kasteel Stuyvenberg, waar haar man is geboren, sterft Fabiola in alle eenzaamheid op 86 jarige leeftijd. In mijn gedachten komt zij weer terug. Ik zie haar weer hand in hand met Boudewijn wandelen. België verliest niet alleen zijn vroomste, maar ook vurigste koningin. Door haar devote leven herenigt Fabiola zich in de hemel met haar zeer geliefde Boudewijn. Hand in hand gaan zij daar samen verder ...

Jan van Wijk, 6 december 2014

 

Daar wordt aan de deur geklopt ...

Daar wordt aan de deur geklopt, hard geklopt, zacht geklopt.
Wie zou dat zijn ...?

Ik vraag me af: Wie is dat?
Dan schiet mij het Sinterklaasliedje te binnen:
Hoor wie klopt daar kinderen,
hoor wie klopt daar kinderen,
hoor wie klopt daar zachtjes tegen het raam ..
Maar ... zou ik wel opendoen?

Is het niet de deur die de mate van gastvrijheid bepaalt?
Vindt u ook, dat als er aan de deur wordt geklopt, u open moet doen?
Weet u, iemand klopt niet voor niets aan. Iemand wil iets zeggen, wat laten zien, of wenst een luisterend oor.

Bij mij wordt er ‘s avonds laat aan de deur geklopt.
Immers, ik heb geen bel, maar wel een klopper.
Ik vraag me af, wie er zo laat klopt. Is het een vreemdeling die verdwaald is?
Ik doe open en laat de vreemdeling binnen.
Echter, voor mij is de klopper geen vreemdeling. Opnieuw vraagt de kloppende persoon om geld.
Maar ik geef hem geen geld meer, want weer wat geld geven lost niets op.
Met het geld dat ik hem al meermaals heb gegeven, bedrinkt hij zich opnieuw.

Een dag later ...
Het is laat in de avond. Weer wordt er aan de deur geklopt ...
Zou ik opendoen ...?

Jan van Wijk, 3 december 2014

 

in een restaurant

Ik ben in een restaurant. Schuin voor me zit een vrouw van zo’n 70 jaar. Ze draagt een wit mutsje, gehaakt truitje, lange, witte pantalon, beige schoenen met hoge hak en bewerkt met veel luchtgaatjes Ze heeft een opvallende, donkere bril op. Een filmster in haar nadagen, flitst het door mijn hoofd. De vrouw drinkt het gratis aangeboden water, kijkt voortdurend rond en pakt meermaals haar goudkleurig tasje. Even nadien bekijkt ze langdurig de lunchkaart en zij wisselt dit af met wat zenuwachtig om zich heen te kijken. Wat gaat ze bestellen ...?

Ineens staat ze op en verdwijnt eenzaam in de menigte. Ik vraag me af, wat er in haar omgaat.

Vervolgens komt een jong stel vlakbij mij zitten. Ik schat hen half in de twintig. Zij draagt een strakke spijkerbroek en een roze, mouwloos , hooggesloten topje. Haar lange, blonde haren reiken tot halverwege de rug. Hij probeert een baardje te kweken. De twee kijken elkaar voortdurend aan en ook zij drinken water. En ... zij bestellen wat te eten, nadat beiden de kaart langdurig hebben bestudeerd. Ook komt er een fles rode wijn op tafel. Zij schenkt de glazen in en daarna kust zij hem vol op de mond. Hij kijkt hier verrast van op. Wellicht moet zij dit wat vaker doen. De twee blijven lang aan tafel en raken niet op elkaar uitgekeken. Wordt er hier aan de toekomst gebouwd ...?

Jan van Wijk, 29 november 2014

Marianne Vos voor 9e keer beste renster

Maar liefst voor de 9e keer op rij is Marianne Vos verkozen tot beste renster van het jaar!
Helemaal onverwacht komt deze uitverkiezing niet. Immers, in 2014 heeft Marianne Vos belangrijke wedstrijden gewonnen, waaronder de Italiaanse Giro, La Course en het wereldkampioenschap veldrijden. Tijdens het Wielergala in Den Bosch liet Marianne Vos grote wielrensters achter zich, want ook Anna van der Breggen, Ellen van Dijk, Laura Smulders en Annemiek van Vleuten waren genomineerd.

De uitverkiezing tot renster van het jaar betekende voor Marianne Vos een bijzondere mijlpaal. Marianne won namelijk voor de 9e keer achtereen de titel van renster van het jaar. Zij ontving dan ook de voor de 9e maal de bijbehorende prijs: de Keetie van Oosten-Hage-trofee. Met deze 9e prijs komt Marianne Vos op eenzelfde hoogte als voormalig wielerkampioene Leontien Zijlaard- Van Moorsel.

Marianne Vos heeft ook in 2014 laten zien, dat met het tonen van veel liefde en grote wilskracht hoogtepunten in het leven te bereiken zijn. Geniet maar eens goed van deze 9e jaarprijs, Marianne en veel succes in 2015.

Jan van Wijk, 24 november 2014

 

Sint in stadhuis

Ik verneem dat Sint-Nicolaas en heel wat Zwarte Pieten in het stadhuis van Bergen op Zoom logeren. Is dit echt waar? Ik ga maar eens kijken, want dit wil ik wel eens zien ...

Als ik de Grote Markt nader, merk ik grote banieren aan de gevel van het stadhuis op. Ik kom dichterbij en zie dat deze lange doeken melding maken van Sint-Nicolaas. Voor de ingang van het stadhuis is het een drukte van belang. Een lange rij wachtenden is gevormd door kinderen, mama’s, papa’s, oma’s, opa’s en vele anderen. Groepje voor groepje mogen de nieuwe bezoekers het stadhuis binnen. Na ruim een kwartier naar de gevel van het stadhuis te mogen kijken, ben ik aan de beurt om naar binnen te gaan.

In de hal van het stadhuis word ik getrakteerd op gezang van bekende Sinterklaasliedjes. Deze liedjes komen uit heel wat kelen. Daarna mag ik een kijkje nemen in de pakjeskamer. Vervolgens gaat de route naar de kelder van het stadhuis, waar de Uitvindpiet aan het werk is. Daarna mag ik verder gaan en het valt me op, dat er zoveel Zwarte Pieten zijn in het stadhuis. Ik zie en hoor ze zingen en dansen, pepernoten maken, wassen, slapen en eten. Daarna kom ik in de kamer waar Sint-Nicolaas aan een groot bureau zit. De Sint spreekt de aanwezigen op vriendelijke toon toe. Als bijna iedereen de kamer van Sint-Nicolaas heeft verlaten, vraag ik hem om een handtekening te zetten op het programmaboekje. Ik wil namelijk dit boekje inlijsten en thuis ophangen. Als Sint-Nicolaas zijn handtekening heeft gezet, geven wij elkaar een hand en de Sint zegt tegen mij, dat wij het allemaal doen voor dit mooie feest. Ik beaam dat en kijk de Sint in de ogen en zeg, dat we met dit feest doorgaan.

Na het onderhoud met Sint-Nicolaas kom ik in zijn slaapkamer en een Zwarte Piet vertelt hoe Sint-Nicolaas elke avond gaat slapen. Vervolgens ga ik verder en bezoek nog enkele ruimten waar Zwarte Pieten vertellen over hun verblijf in het stadhuis. Ik kijk zowat de ogen uit. Sint-Nicolaas, Zwarte Pieten en organisatoren tonen heel veel liefde om dit grote feest mogelijk te maken.

Als ik buitenkom kijk ik naar de verlichte gevel van het stadhuis. Wat is het stadhuis mooi omgetoverd in het verblijf van Sint-Nicolaas en vele Zwarte Pieten. Wat is het fijn dit te mogen beleven ...

Jan van Wijk, 22 november 2014

WK in Qatar

Omtrent de toewijzing van het Wereldkampioenschap (WK) voetbal aan Qatar is er al maandenlang tumult. Er is over Qatar zoveel te zeggen ...

Qatar is veelvuldig in opspraak. Er wordt beweerd, dat het emiraat voetbalbonzen met vele oliedollars heeft omgekocht. Echter, er is meer aan de hand ...

Volgens de Amerikaanse en Britse regering is Qatar de grootste sponsor van meedogenloze Moslimterreurorganisaties, als Al Qaeda en IS. Maar er is nog meer te vermelden ...

In Qatar werken straatarme werknemers als slaven. En ... nu, ruim voor het begin van het WK voetbal zijn al duizenden werknemers omgekomen door de schandalige arbeidsomstandigheden door vooral de zeer lange werkdagen in de verschroeiende hitte. Dit zijn feiten die bovenop het klimaat van Qatar komen. Immers, het is daar te heet om te voetballen. Er is nog meer ...

Een onderzoeksrapport van de FIFA, de wereldvoetbalfederatie, wordt slechts gedeeltelijk openbaar gemaakt en dit versterkt het gevoel dat er bij de toewijzing van het WK voetbal aan Qatar ernstig is gesjoemeld.

Wat nu ...?
Qatar moet het WK voetbal worden ontnomen, maar daar is lef voor nodig van landen die ethisch geheel anders denken en handelen. Het emiraat Qatar is corrupt en dit onder andere door menige omkooppraktijk en het toont geen liefde voor de mensheid.

Jan van Wijk, 19 november 2014

Sinterklaasintocht

Op heel wat plaatsen in Nederland en Vlaanderen heeft Sinterklaas zich op 15 november weer laten zien. Sinterklaas werd vergezeld door heel wat Zwarte Pieten. Miljoenen mensen van heel jong tot op hoge leeftijd genoten van de intochten.

Echter, in Gouda was het anders ...
Ook dit jaar werd de landelijke Sinterklaasintocht rechtstreeks uitgezonden op de televisie. Opmerkelijk was dat Sinterklaas in Gouda niet alleen Zwarte Pieten bij zich had, maar ook Pieten met een andere kleur. De Nederlandse, nationale omroep ging hiermee volledig voorbij aan het feit, dat zo’n 98% van de Nederlandse bevolking geen verandering van Zwarte Piet wil. De nationale omroep schijnt hier geen enkele boodschap aan te hebben. Opgemerkt moet worden dat deze omroep volledig op subsidie draait en respectloos met de Sinterklaastraditie omgaat. Wrang is hier wel, dat de Nederlandse bevolking via belastingbetaling deze omroep in stand houdt. In feite financiert een enorm grote groep Nederlanders de aantasting van hun Sinterklaasfeest.

Verder was het in Gouda ook erg onrustig met zo’n 90 arrestaties als gevolg. Het is diep triest, dat een kinderfeest door heethoofden in een grimmige sfeer moet belanden. Dit is met name het resultaat van voortdurende media-aandacht voor personen die het niet op Zwarte Piet hebben begrepen. Als deze relatief kleine groep de geschiedenis van Zwarte Piet in Europa wil kennen, wordt het ook voor hen duidelijk dat Zwarte Piet niets te maken heeft met racisme, uitbuiting, discriminatie en onderschikking.

Wordt het niet eens de hoogste tijd, dat er wordt ingegrepen? Is het geen schande dat Zwarte Piet wordt misbruikt door een groep die zich tekort gedaan voelt en eens wat aan de eigenwaarde mag gaan werken? Bij een Sinterklaasfeest horen geen ongeregeldheden. Het is onacceptabel, dat de liefde voor het Sinterklaasfeest zo moet lijden.

Jan van Wijk, 15 november 2014

Zegeningen

Irma, een vriendin van me is onlangs zestig geworden. Zij voelt zich in het hoofd veel jonger, daar is zij ergens bij de 48 jaar heeft ze mij verteld.

Zestig …? Dat is niet de leeftijd van een oude vrouw. In mijn jeugdjaren was dat anders … Immers, vroeger heerste de beeldvorming dat iemand van zestig jaar al heel ver op leeftijd was en tot de oudjes van de samenleving behoorde. Dat was toen …

Met haar zestig jaar ziet Irma er relatief nog jong uit. Ze heeft haar verjaardag ook uitbundig gevierd en tijdens haar feestje heeft zij openlijk verteld over haar zegeningen in het leven. Haar gezondheid is nog steeds goed, de jeugdjaren herinnert zij zich als veilig, enkele fijne relaties heeft ze gekend en nog meer goede vriendschappen. Met haar vriendinnen kan zij nog steeds alles bespreken. Ook is zij altijd financieel onafhankelijk gebleven. Haar leven is met goede vrienden en vriendinnen, leuk werk en uitdagingen voor in de vrije tijd een reeks van zegeningen. Irma zegt, dat zij daar heel dankbaar voor is.

Irma wil, als jonge zestiger, fit blijven en daarvoor doet zij moeite door te sporten en weloverwogen te eten. Alcohol nuttigt Irma niet, vlees laat ze staan, brood vindt ze overbodig, vis en fruit eet ze veel en thee drinkt ze zowat de hele dag.

Als ik Irma zie, kan ik echt niet zeggen dat ze al zestig is. Zij voelt zich ook rijk en dat niet alleen door haar goed bedeelde, vrouwelijke vormen. Ze benadrukt dat ze gelukkig is met de goede vrienden en vriendinnen. Zo heeft ze met de een goede gesprekken, met een ander gaat ze naar de film en met een lieve vriend geniet ze van de seks. De wens van Irma is nog jaren zegeningen aan het leven toe te mogen voegen. Geniet van het leven, is mijn reactie.

Jan van Wijk, 12 november 2014

 

speurwerk

Jos is een goede vriend van me. Hij heeft gewerkt aan het in kaart brengen van de vele oorlogsslachtoffers uit zijn woonplaats. Jarenlang is Jos hiermee bezig. Wat toonde hij een grote passie om dit te doen. Jos heeft zich verdiept in talloze personen die zijn omgekomen door oorlogsgeweld. Mijn vriend heeft heel wat gesprekken gevoerd met nabestaanden, heeft menig keer in archieven gedoken en in oude tijdschriften en kranten gespeurd. Wat heeft Jos gevorst!

Elke dag stond het onderzoek op de agenda van Jos. Hij ging helemaal op in zijn veelomvattend onderzoek. Zijn speurwerk bracht met de dag nieuwe feiten aan het licht. Hierdoor werd zijn uitdaging steeds groter en ook zijn drang het onderzoek goed te doen en te volbrengen.

Na heel wat jaren te hebben gespeurd in een grote hoeveelheid bronnen kreeg Jos een vrij compleet beeld. Echter, er waren nog enkele open eindjes. Het leek wel dat de laatste loodjes werkelijk het zwaarst wogen. Uiteindelijk kreeg mijn vriend het voor elkaar het onderzoek volledig te hebben verricht. De publicatie verzorgen was de volgende fase van zijn omvangrijk werk. Jos besteedde veel zorg aan het uiteindelijke verslag. Hij wilde zijn werk opvallend toegankelijk schrijven en overzichtelijk presenteren en dit in boekvorm.

Een half jaar later is het zover. Jos zegt welgemeend: Eindelijk! De publicatie vindt onder grote belangstelling plaats. Ik zie Jos glunderen. Hij is ingenomen met de complimenten, maar nog meer met het behaalde resultaat. Hij vertrouwt me toe, dat hij het onderzoek en de publicatie met veel plezier heeft gedaan en nog meer met liefde en dankbaarheid voor de slachtoffers. Allereerst ziet Jos zijn werk als een eerbetoon aan de vele overledenen.

Jan van Wijk, 8 november 2014

 

Liefde voor dialect

Dialect wordt steeds minder gesproken, ofschoon nog veel mensen hechten aan het gebruik van dialect. Ik zie dialect als een taalvariëteit, die niet de standaardtaal is, zoals het Nederlands. De standaardtaal heeft een duidelijke machtspositie in het onderwijs ten opzichte van dialect en de standaardtaal is de officiële schrijf- en spreektaal. In mijn dagelijks taalgebruik hanteer ik zowel het Nederlands, als het dialect van mijn stad en dit hangt af van de context waarin ik mij bevind. Ik ben opgevoed in het dialect en heb later op de lagere school het Nederlands geleerd. Het plaatselijk dialect is mijn eerste taal, mijn tweede taal is het later geleerde Nederlands. Door deze twee talen ervaar ik, dat ik beschik over een rijkere woordenschat en een fijner taalgevoel.

Als ik denk aan de oorsprong van het praten en schrijven in het dialect, kom ik uit bij plat praten, de taal van het platteland. Dialect is dan streekgebonden en is een streektaal, die beperkt kan zijn tot een plaats, of deel ervan. Dialect zie ik als een volwaardige taal, een thuistaal, een moedertaal en een omgangstaal, die herkenbaar is aan woorden en klanken. Dialect is dan het vehikel van de cultuur van een plaats of streek. Dialect is ook sociologisch van betekenis, omdat er waarde aan wordt toegekend in de samenleving. Dialect versterkt ook de groepsbinding in een plaats of streek. Ik zie het spreken en schrijven in het dialect behoren tot mijn persoonlijke, historische en culturele identiteit. Immers, door het dialect ga ik bewuster om met het immaterieel, cultureel erfgoed van mijn stad.

Ik heb liefde voor het dialect, maar ervaar wel dat er minder dialect wordt gesproken en beduidend minder geschreven. Het dialect zie ik beetje bij beetje verdwijnen. Dit gebeurt door het onderwijs, waar dialect niet op het lesrooster staat en verder door allerlei contacten buiten de eigen streek. Bovendien wordt er tegenwoordig in gezinnen veelal weinig of geen dialect gesproken en hierdoor worden kinderen niet meer in het dialect opgevoed. Om het dialect nog wat langer te laten leven, of het te behouden in de praktijk is de grammatica van groot belang. Het is dan ook een goede zaak als er dialectorganisaties, - verenigingen, of -genootschappen zijn die zich inzetten voor het dialect. Deze organisaties met hun leden uiten de liefde voor het dialect. Het dialect zal in een kleinere groep nog heel lang kunnen blijven leven. Lang leve het dialect!

Jan van Wijk, 5 november 2014

 

Annelies

Op zondag 26 oktober 2014 maakte ik een heel bijzonder concert mee. Hét Concertkoor bracht in de monumentale Gertrudiskerk te Bergen op Zoom het oratorium Annelies. De naam Annelies komt van de volledige naam van Anne Frank, namelijk Anneliese Marie Frank, het Joodse meisje dat in de jaren van de Tweede Wereldoorlog een dagboek bijhield, dat later wereldberoemd werd.

In 2009 componeerde James Whitbourn de kamermuziekversie van Annelies en de tekst schreef de librettiste Melanie Challenger. De kamermuziekversie is gemaakt voor koor, vocaal ensemble, sopraansoliste en een instrumentaal ensemble bestaande uit cello, klarinet, piano en viool. Deze versie werd door Hét Concertkoor op sublieme en gevoelige wijze uitgevoerd. In 14 delen werd op teksten uit het dagboek van Anne Frank een overzicht gegeven van de periode van haar verblijf in het Achterhuis aan de Amsterdamse Prinsengracht.

Er kwamen heel wat emoties bij me binnen die koor, solisten en instrumentalisten uitten, die ze bij het vertolken van delen van Anne Franks dagboek opriepen. Emotionele ontladingen volgden elkaar op. Ontroerende melodieën bevolkten de Gertrudiskerk. Wat was het aangrijpend en veelzeggend dit weinig bekende oratorium te mogen meemaken bij de herdenking en viering van 70 jaar bevrijding van Bergen op Zoom.

Jan van Wijk, 1 november 2014

 

Slag om de Schelde

In het westen van Brabant organiseren de Brabantse Walgemeenten Bergen op Zoom, Steenbergen en Woensdrecht vele activiteiten om de 70-jarige bevrijding te herdenken en te vieren. De vele activiteiten worden onder de naam Canadays gehouden. Immers, het waren vooral Canadese strijdkrachten die westelijk Brabant in oktober en november 1944 hebben bevrijd.

Bij de herdenkingen en vieren van 70 jaar bevrijding staat de Slag om de Schelde centraal. Dit is de grootste en meest langdurige slag geweest die tijdens de Tweede Wereldoorlog op Nederlandse bodem heeft plaatsgevonden. De Slag om de Schelde duurde maar liefst 85 dagen. Het strijdgebied strekte zich in 1944 uit van de Noordzeekust tot iets voorbij Breda en van Brugge tot aan de Oosterschelde.

Bij de Slag om de Schelde waren tienduizenden soldaten betrokken. Het doel van de grote Slag om de Schelde was de haven van Antwerpen, toen de grootste haven van Europa, bereikbaar maken voor schepen. Om dit te realiseren moesten de Westerschelde en de directe omgeving geheel in geallieerde handen komen. Het Duitse leger wilde de toegang tot de Westerschelde zo lang mogelijk verhinderen, vanwege de strategische ligging. Door de toegang vanaf de Noordzee tot aan de Antwerpse haven vrij te maken en de Duitse militairen uit de aangrenzende gebieden te verdrijven, werd het mogelijk de aanvoercapaciteit aanzienlijk te vergroten. Ook werd hierdoor de aanvoer van troepen, materieel en goederen in afstand vanuit Engeland beduidend korter, omdat de lange aanvoerroute veelal via de Franse havenplaats Le Havre verliep.

Het mislukken van de operatie Market Garden in het oosten van Nederland, nabij Arnhem en Nijmegen, mislukte omdat de toegang tot de Antwerpse haven nog niet in veilige handen was en de aanvoerlijnen stokten. Hierdoor wordt andermaal aangetoond dat de Slag om de Schelde een uitermate belangrijk gevecht was. De Slag om de Schelde verdient dan ook de grootste aandacht in de historie van de Tweede Wereldoorlog.

Op 27 oktober 2014 bezoeken duizenden mensen uit Nederland, Canada en Engeland de Britse en Canadese begraafplaatsen in Bergen op Zoom. Ik zie ver boven de tweeduizend witte grafstenen met onder meer namen en leeftijden. Wat liggen hier veel jonge mensen. Zij gaven hun leven en daardoor mag ook ik in vrijheid leven.

Vandaag is het precies 70 jaar geleden dat Bergen op Zoom werd bevrijd. Canadese militairen bleven in 1944 niet aan de kant staan kijken. Zij namen hun verantwoordelijkheid en streden voor onze vrijheid. De band tussen Bergen op Zoom, Woensdrecht en Steenbergen met Canada is er een met dankbaarheid. Dank Canada, dank!

Jan van Wijk, 27 oktober 2014

Ierse pub

Ik ben in Dublin en bezoek er menige Ierse pub. Er wordt in de pubs veel gedronken, gepraat en van gedachten gewisseld.

Velen schijnen baat te hebben bij een steeds leger glas Guinness bier. Een enkeling zoekt zijn toevlucht bij Heineken, of een ander biermerk.

Er zijn ook pubbezoekers die Jameson Whiskey verkiezen boven bier. Het lijkt wel, dat ik de enige in de pubs ben die wijn drinkt.

In menige Ierse pub hangen prenten over bier drinken en van “Irish Whiskey” genieten. Het valt mij op, dat in de pubs zoveel en hard wordt gesproken. Ik vraag mij af, of dit de cultuur, de drank, of het onderwerp is. Ik zie meer mannen dan vrouwen in de Ierse pubs,

ofschoon op de reclame-uitingen van drank veelal vrouwen voorkomen. Wellicht wil deze reclame aan de toekomst werken. Immers, reclame is er vaak voor toekomstige consumptie.

Mij valt ook op, dat in Dublin de mensen vriendelijk en dienstbaar zijn. Hier kan geen drank tegenop en met teveel alcohol op kan gedrag snel veranderen. Ik toost op het mooie Dublin en de aardige bewoners. Het is een voorrecht hier te mogen zijn.

Jan van Wijk, 22 oktober 2014
 

dijk

Aan de oever van de rivier zit ik op een bank bovenop de dijk. Ik kijk naar het snelstromende water, voorbijvarende binnenschepen, traag zwevende wolken en de zon, die ook vandaag weer verstoppertje speelt.

Mijn gedachten gaan terug naar de tijd, dat jij met mij hier genoot. Wat geven deze herinneringen mij warmte. In mijn gedachten ben jij weer terug, alsof dit dagelijkse kost is. Niet dat deze hersenbezoeken mijn maag vullen, maar wel mijn hunkerend hart. Immers, jou missen is een voortdurende activiteit die energie te over blijkt te hebben.

Vanaf de dijk zie ik heel wat voorbijstromen. Echter, de gedachten aan jou blijven zich aan mij vastklampen. Zij lijken verankerd in mijn leven en onderhouden de band tussen jou en mij. Deze band voelt als niet te verbreken, als eeuwigdurend en vooral waardevol warm. Zo blijf jij elke dag bij mij, ook al ben je al jaren geleden gestorven.

Jan van Wijk, 15 oktober 2014

uiteen

Al vele jaren doen Marij en Henk heel wat samen, zoals ontbijten, koken, praten en uitgaan. Zij zijn trots op elkaar. Marij en Henk lijken een sterk tweetal. Echter, hun relatie blijkt heel kwetsbaar te zijn …

Henk heeft een eigen bedrijf; hij is detaillist en handelt in schoenen. Marij is secretaresse bij een industriële onderneming. Het inkomen van Henk fluctueert door zijn zelfstandig ondernemerschap, maar het salaris van Marij is maandelijks een vast gegeven.

Door de teruglopende consumentenbestedingen en de daardoor ontstane, negatieve resultaten van de werkgever van Marij, verliest zij haar baan. Gelukkig vindt zij binnen enkele maanden een nieuwe job. Echter, haar salaris is dan beduidend lager.

Henk heeft ook last van het minder besteden door mensen. De omzet van zijn detailhandelszaak loopt terug en het ondernemen is absoluut geen vetpot. Henk komt financiële middelen tekort. De bank wil hem niet verder helpen. Hij leent wat geld bij een vriend. Wat later moet hij opnieuw bij deze vriend aankloppen en wel voor een aanvullend bedrag.

De financiële positie van Marij en Henk verslechtert. Marij zegt het abonnement van enkele bladen op en stopt met het bezoek aan het fitnesscentrum. Marij en Henk gaan niet meer uit eten en films worden enkel op de televisie gezien.

Een half jaar later stopt Henk met de zaak. Een faillissement volgt. Hij zit dagen op de bank en is niet aanspreekbaar. Marij voelt dat er verwijdering tussen hen is. Zij spreken nauwelijks met elkaar en seks hebben zij niet meer samen. Marij probeert het tij te keren, maar Henk is volledig afwezig. Hij sluit zich af en gaat steeds vaker en langer wandelen.

Na enkele maanden valt het Marij op, dat de wandelingen van Henk vooral in de avond- en nachtelijke uren plaatsvinden. Ze stelt Henk hierover vragen. Henk is vaag in zijn antwoorden, tot hij uiteindelijk zegt, dat hij een vrouw heeft ontmoet die hem begrijpt.

Spoedig hierna wordt de relatie tussen Marij en Henk verbroken. Doordat het huwelijk tussen Marij en Henk in gemeenschap van goederen is gesloten, moet zij nog jaren werken om de schulden af te lossen. Immers, Henk heeft nog steeds geen werk en dit leidt bij Marij tot heel wat ongenoegen.

Een jaar later bezoekt Marij een beurs, waaraan regionale ondernemers meedoen. Tijdens haar bezoek komt zij bij de stand van Erik, die een bedrijfsadviesbureau heeft. Marij en Erik raken in gesprek en maken de afspraak elkaar overmorgen weer te ontmoeten …

Jan van Wijk
Voczaken&lifestylemagazine-013

 

Foodie

Ik heb een gesprek met Hellen en zij noemt zich een foodie. Ik begrijp de term niet en vraag om wat uitleg ...

Een foodie is de typerende naam van een groeiende groep mensen die zich nauwgezet met eten bezighoudt. Het gaat om gezond eten en weten wat je eet. Een foodie is nieuwsgierig naar wat wordt gegeten. Een foodie is ervan overtuigd, dat gezond eten bijdraagt aan de gezondheid. Hier ben ik ook van overtuigd, maar voel me nog geen foodie. Ook ik voel me met gezonde voeding opperbest. Echter, volgens Hellen ligt bij een foodie de nadruk op producten die plantaardig zijn. Groenten zijn dan ook populair, evenals volkoren granen, salade, fruit en walnoten. Hellen zegt, dat door deze producten te eten zij zich rijk aan energie voelt en zeer zelden ziek is. Het is mij nu duidelijk, dat een foodie voeding uitermate interessant vindt, daar veel aandacht aan schenkt en zich goed voelt.

Hellen vertelt me ook, dat zij wel een en ander uit het eten bant, zoals zout. Zout vindt zij rampzalig. Brood komt bij haar ook niet op tafel, want brood is zo slecht. Suiker mijdt Hellen steeds, want zij oordeelt dat suiker vergif is. Verder zijn geraffineerde producten taboe, zoals witte rijst. Eieren, kaas, melk, vis en vlees eet zij ook niet. Hellen is wel duidelijk en zegt, dat zij enkel die voedingsstoffen neemt, waar zij zich fysiek en mentaal goed bij voelt. Hellen vindt het belangrijk, dat zij naar haar lichaam luistert, zij weet wat zij eet en geniet van de geselecteerde eetwaren. Vervolgens vraagt zij aan mij, of ik ook een foodie wil zijn. Ik zie het belang in van gezond eten. Echter, van dogma’s dat ik bepaalde producten niet mag eten, moet ik niets hebben. Toch zet Hellen mij wel aan het denken ...

Jan van Wijk, 1 oktober 2014.

 

Uit elkaar

Tussen Angelique en Pascal is het over. Zo’n dertig jaar zijn ze getrouwd geweest en hebben zij lief en leed met elkaar gedeeld. Nu gaan zij uit elkaar.

Aan hun splitsing is wel een en ander aan voorafgegaan. Angelique heeft heel wat gewikt en gewogen. Zij heeft ook vele, lange gesprekken gevoerd met goede vriendinnen, heel wat slapeloze nachten gehad en enkele korte affaires met leuke mannen gekend. De liefde tussen Angelique en Pascal is over.

Angelique heeft lang getwijfeld, of zij al dan niet bij Pascal zou blijven. Ze heeft een lijst met plussen en minnen gemaakt. Ook Pascal heeft een dergelijke lijst gemaakt. Hun lijsten komen aardig overeen. Bij zowel Angelique, als bij Pascal zijn er opvallend weinig plussen en de minnen zijn bij beiden sterk in de meerderheid. Confronterend is voor hen, dat er niet veel aardigs en leuks over elkaar is vermeld. Enkel samen op vakantie lukt nog wel, voor zover ze dan ieder de nodige vrijheid kennen. Thuis is het heel anders. Thuis wordt er weinig gezegd en niet gepraat. Het hele jaar op vakantie gaan is voor Angelique en Pascal geen optie. Echter, geen van beiden neemt initiatief en dat is al jaren zo.

Onlangs heeft Angelique een intensieve training gevolgd om jezelf het belangrijkste te vinden … Enkele weken na deze training zegt Angelique tegen Pascal dat ze weg wil gaan. Voor Pascal is dit geen verrassing. Een paar dagen later nemen Angelique en Pascal afscheid van elkaar. Voorlopig gaat Angelique bij Ellen, haar grootste vriendin, wonen. Ellen biedt haar een tijdelijk onderkomen. Hierdoor kan Angelique wat meer ontspannen worden en de scheiding verder in gang zetten. Het komend weekeinde wil Ellen haar grote vriendin naar een feestje meenemen ...

Jan van Wijk, 24 september 2014

 

Hospice

Onlangs was ik bij de eerste lustrumviering van Hospice De Markies te Bergen op Zoom. Hospice De Markies biedt ernstig zieke mensen in de laatste fase van hun leven een huiselijke omgeving om te sterven. Dit gebeurt als thuis sterven niet meer mogelijk of wenselijk is.

Bij Hospice De Markies te Bergen op Zoom is een team van verpleegkundigen 24 uur per dag aanwezig. Een ieder van hen is geschoold in palliatieve terminale zorgverlening. Voor zover door de gast gewenst, komen ook aspecten over zingeving en geloof uitgebreid aan bod. In Hospice De Markies nemen tientallen vrijwilligers een zeer belangrijke plaats in. Deze vrijwilligers zijn actief als zorgvrijwilliger, gastvrouw/gastheer, kookvrijwilliger en tuinvrijwilliger. De werkzaamheden van de vrijwilligers betreffen vooral het geven van tijd, aandacht en ondersteuning aan de gast en de naasten. Behalve de verpleegkundigen, hebben ook de vrijwilligers de nodige trainingen gehad in palliatieve terminale zorg. Als ik verneem wat de verpleegkundigen en vrijwilligers doen, heb ik groot respect voor hun werk en de liefdevolle toewijding die zij daarbij tonen.

Bij de Bergse hospice is ook een Stichting Vrienden Hospice De Markies actief. Deze organisatie zorgt ervoor, dat aan de wensen van de gasten kan worden voldaan gedurende hun laatste levensfase in Hospice De Markies. De stichting maakt het mogelijk dat het verblijf van de gasten heel aangenaam wordt gemaakt en dat beroepskrachten en vrijwilligers zich verder kunnen bekwamen. Ook zorgt deze stichting voor praktische zaken, als meubilair en keukengerei. Als ik dit allemaal hoor wens ik de stichting heel veel vrienden.

Het levenseinde komt bij iedereen en daar hoort een laatste levensfase bij. Deze fase eindigt met de dood, waarbij palliatieve sedatie mogelijk is, evenals euthanasie. Immers, zelfs met de beste zorg kan ernstig lijden niet altijd worden verlicht. Ik realiseer me dat en het is dan gebruikmaken van een kwaliteitsvolle dienstverlening, omdat een gast in de hospice in goede handen is. Bij Hospice De Markies te Bergen op Zoom is dit zeker het geval. Immers, deze hospice heeft het keurmerk High Care Hospices behaald en dit als een van de weinige hospices in Nederland. Dit keurmerk staat garant voor hoogwaardige kwaliteit van palliatieve zorg. De vele, te verlenen zorgactiviteiten strekken zich niet alleen uit over de gasten, maar gelden ook voor de nabestaanden. Deze activiteiten betreffen aandacht schenken en houden met name geestelijke en psychosociale verzorging in.

Het eerste lustrum van de Hospice De Markies te Bergen op Zoom is een bijzondere gebeurtenis, want er wordt stilgestaan bij vijf jaren veel liefdevolle zorg te geven aan mensen in hun laatste levensfase. Ik denk dan: doorgaan naar het tweede lustrum en daarbij is liefde voor de gasten bij de Hospice De Markies een vanzelfsprekendheid. Het op de juiste wijze zorg verlenen vind ik de grote verdienste van verpleegkundigen en vrijwilligers. Het lijkt wel, dat engelen in de laatste levensfase van een gast op liefdevolle zorgwijze kwaliteit aan het leven toevoegen.

Jan van Wijk, 17 september 2014

 

Eten en afvallen

Ik ben bij een bevriend echtpaar op bezoek. Paul is van mijn leeftijd en Els is met haar 55 lentes bijna tien jaar jonger. Paul en Els zijn razend enthousiast over hun nieuwe eet- en drinkpatroon.

Ik luister …

We drinken veel water en thee en dit per persoon zeker zo’n anderhalve liter per dag. Koffie is taboe, evenals bier, sterke drank en witte wijn. In de avond bij het eten is het één glaasje rode wijn en meer niet. Eten doen we veel, gevarieerd en vaak. We eten rustiger dan ooit en kauwen het voedsel wel een keer of tien. We nemen voor het eten ook de tijd en het gebeurt dat we wel twee uur aan tafel zitten en dit niet alleen om te eten, maar ook om te praten met elkaar. Het gevarieerde eten is zo eenvoudig en snel te bereiden. We hebben wel voorkeuren, zoals broccoli, spinazie, wortel, avocado, rode paprika, zilvervliesrijst, rijstwafels, komkommer, courgette, radijsjes, tomaten en rozijnen. Het meest staat een gemengde salade op tafel en daarbij ontbreken pijnboompitjes niet. Ook een salade met vis vinden we heerlijk, de voorkeur gaat uit naar garnalen, haring, tonijn, zalm, forel en makreel. Daarnaast vinden we kipfilet en kalkoenfilet heel goed smaken. Verder geen vlees en we voegen geen zout en ook geen suiker toe aan de maaltijden. We hebben gehoord, dat een mens onbeperkt groente mag eten en daar maken we graag gebruik van.

Tussendoortjes nemen we vaak. Eigenlijk eten we om de twee uur wat of iets meer. Fruit is altijd in huis, zoals appels, pruimen, mandarijnen, kiwi’s, vijgen en gedroogd fruit, waaronder abrikozen. Ieder neemt wel vijf stuks fruit per dag. Andere tussendoortjes zijn noten en dit bij voorkeur hazelnoten en walnoten. Door dit eet-en drinkpatroon voelen we ons fitter dan ooit, slapen beter en staan fris op. Het lijkt wel, dat we meer energie hebben gekregen, door anders te gaan eten en drinken. Bovendien zijn we beiden afgevallen. We hebben ons eet- en drinkpatroon vanaf 1 juli veranderd en nu, na zo’n tiental weken is het staan op de weegschaal een mooi moment. De laatste drie weken vallen we niet meer af en dat komt dat het lichaam aan het nieuwe eet-en drinkpatroon is gewend geraakt. In juli raakten we beiden zo’n acht kilogrammen kwijt en in augustus nog eens vijf kilogrammen.

Dan vraag ik, of het anders gaan eten en drinken gemakkelijk is gegaan. Paul zegt, dat Els en hij uitvoerig hebben gesproken over bewuster gaan eten en drinken. Zij zijn ervan overtuigd geraakt, dat zij hun eet- en drinkpatroon wilden aanpassen. Grote hobbels hebben zij daarvoor niet hoeven te nemen, ofschoon Paul in het begin zijn biertjes wel miste en Els haar glazen met droge, witte wijn. Maar dat is al weken verleden tijd. Genieten is ook mogelijk van andere producten. Het gaat om de wil, het volhouden en genieten van het resultaat. Nu voelen zij zich stukken beter, gezonder, vitaler en … vrolijker.

Paul vraagt, nu ik al tweemaal thee heb gedronken, of ik nog wat thee, of wat anders wil drinken. Mijn antwoord heb ik snel klaar: Paul, geef mij maar een rode wijn …

Jan van Wijk, 10 september 2014

 

Exodus aan de Schelde

Honderd jaar geleden werd Bergen op Zoom overspoeld door Belgische vluchtelingen. Bijna honderdduizend Belgen en dit van zeer jong tot hoog in jaren zagen een uitgang om aan de “Groote Oorlog” te ontsnappen door naar het toen zo’n zestienduizend inwoners tellende Bergen op Zoom te komen. De Belgen ontvluchtten hun land om zich in het neutrale Nederland in veiligheid te stellen. Ik beleef dit honderd jaar later ...

De invasie van vluchtelingen in 1914 wordt een eeuw later in het groots opgezette spektakel Exodus aan de Schelde tot uiting gebracht in Bergen op Zoom. Tragische en hoopvolle momenten wisselen elkaar voortdurend af. Honderden spelers staan op het uitgestrekte toneel en met zang en dans wordt de voorstelling verder verrijkt. Ruiters te paard, een woonwagen met paard en een oude bestelwagen zorgen voor de nadere accentuering van het chaotische jaar 1914. De achtergrond van het speelgedeelte geeft op scheepszeilen wisselende, aangrijpende, afbeeldingen van honderd jaar terug. Geluids-en lichteffecten zorgen voor een extra dimensie om het geheel als natuurlijk en dichtbij te ervaren. Zo voel ik het en ongetwijfeld ook de honderden toeschouwers. In het drama is liefde sterk verankerd, zoals die tussen een moeder en haar kinderen en liefdesuitingen tussen man en vrouw. Knap geregisseerd, merk ik op.

Exodus aan de Schelde wordt per voorstelling door zo’n achthonderd, enthousiaste bezoekers bijgewoond. Ik ben blij, dat ik een van hen ben, want wat is dit een memorabele belevenis. Wat schuilt er veel talent om, aan de oevers van de voormalige Oosterschelde, in slechts twee weken duizenden een duidelijk beeld en gevoel te geven van wat het is vluchteling te zijn en op vredige wijze te worden ontvangen.

Jan van Wijk, 3 september 2014

Annefleur Kalvenhaar (1994 – 2014)

Annefleur Kalvenhaar is een bescheiden jonge vrouw, die op haar dertiende verjaardag een racefiets cadeau krijgt. Vanaf die dag krijgt zij meer en meer het wielervirus. Annefleur weet wat doorzetten is en groeit met het jaar in haar sport. Zij traint, neemt aan wedstrijden deel en maakt grote vorderingen in haar sport, die zij met zoveel passie beoefent.

In 2011 wordt Annefleur Kalvenhaar op 17-jarige leeftijd Nederlands kampioen in het mountainbiken bij de junioren. Een jaar later prolongeert zij deze titel en is ook de nationale driekleur voor haar in het veldrijden bij de junioren. In 2013 wint Annefleur de mountainbike topcompetitie bij de Nederlandse elite vrouwen en behaalt ze de Europese titel bij de beloften in het veldrijden.

Dan wordt het vrijdag 22 augustus 2014 ...

Annefleur Kalvenhaar doet mee aan een World Cup mountainbikewedstrijd in het Franse Méribel. Annefleur komt tijdens de wedstrijd zwaar ten val. Met spoed wordt de 20-jarige renster overgebracht naar het Ziekenhuis in Grenoble. Artsen staan machteloos en op zaterdag 23 augustus overlijdt Annefleur Kalvenhaar aan de gevolgen van haar verwondingen.

In Wierden, de woonplaats van Annefleur Kalvenhaar, heerst ongeloof over haar noodlottige val, maar dat doet het ook bij heel veel sportliefhebbers.

Ik verneem het trieste nieuws en ben geschokt. Annefleur, geboren op 10 juni 1994, is er op 23 augustus 2014 niet meer. Een van de grootste talenten in het wielrennen is veel te vroeg uit het leven gerukt.

Ik zie Annefleur Kalvenhaar als een grote belofte, waarvan de schitterende knop nooit is mogen opengaan. In gedachten zie ik haar weer rijden …

Jan van Wijk, 27 augustus 2014

 

Banneux

Op 15 augustus breng ik een bezoek aan de Belgische bedevaartplaats Banneux. Het is die dag de viering van Maria Ten Hemelopneming. Als ik bij het Heiligdom kom, heerst er een grote drukte. Duizenden gelovigen zijn veelal met auto’s en bussen gekomen naar de verschijningsplaats van Maria in Banneux.

Om half elf woon ik een internationale eucharistieviering bij in de Kerk Der Armen. Met mij hebben zo’n tweeduizend bezoekers een zitplaats gevonden en enkele honderden gelovigen wonen staande de viering bij. De bijeenkomst geeft mij een sterk saamhorigheidsgevoel. Het is toch wel een voorrecht hier met zoveel gelovigen te mogen zijn.

Na de Heilige Mis bezoek ik de verschijningsplaatsen van Maria te Banneux in 1933, zoals de kapel en de bron. Bronwater neem ik mee voor mezelf, maar ook voor enkele mensen die het op prijs stellen dat ik water voor hen meebreng. Immers, dit bronwater sterkt menigeen en heeft voor gelovigen spirituele betekenis.

In de middag maak ik een ronde door het Heiligdom en raak ik in gesprek met een echtpaar uit Vlaanderen. We hebben het over de vredige sfeer die hier heerst en deze staat in schril contrast tot de oorlogsdrama’s die zich momenteel in de wereld afspelen. Wat zit de samenleving op deze aarde vol contrasten. In gebieden waar het jammerlijke oorlogsgevaar heerst, zijn er pijnlijke uitwassen en dat is diep en diep triest. In mijn gebeden komt het onderwerp vrede vaak voor. Ik wil dan ook blijven zorgen dat het in mijn kleine wereld vredig blijft. Door mijn bezoek aan Banneux wordt mijn gevoel voor het goede versterkt. Ik ben mij er namelijk van bewust, dat het leven liefde kent om veel goeds te doen.

Jan van Wijk, 20 augustus 2014

 

fooi

Twee Duitstalige meisjes van zo’n jaar of veertien zitten op een terras onder een luifel. Deze bescherming komt goed van pas, omdat de regen hard en al lang de grond blijft bezoeken. De twee meisjes zijn duidelijk op vakantie met rugzak bij en zomerse kleding aan. De twee bestellen frisdrank, praten vrolijk met elkaar en zijn actief op de digitale snelweg.

Wat later wordt hun tafeltje verder gevuld. Zij hebben dus meer besteld dan twee glazen alcoholvrije drank. Twee grote, volle borden, waarop ik spaghetti waarneem, zijn binnen een paar minuten geheel leeg. De spaghetti smaakt en is zeker net op tijd. De serveerster brengt de jonge vakantiegangers nog het bonnetje om de tegenprestatie duidelijk te maken. De twee meisjes nemen de tijd om hetgeen op de rekening staat nauwkeurig te controleren. Er vindt onderling overleg plaats. Beide jongedames pakken de portemonnee, de een geeft geld aan de ander en de serveerster ontvangt hetgeen moet worden betaald. Ik vergis me, want ik merk dat er meer wordt betaald dan is vereist. Immers, ik zie een gebaar van “laat maar zitten”. In dit geval betekent het niet dat iemand op school niet overgaat, in de steek wordt gelaten, of op een stoel kan blijven kleven, maar wel dat er een fooi wordt gegeven. De jongedames hoeven geen kleingeld terug. Dat gebaar zie ik bij jongelui niet elke dag. Ik waardeer het zeer, dat zij op jonge leeftijd al appreciëren dat er keurige diensten worden verleend.

Na enkele minuten zitten de wolken zonder actuele voorraad vocht. De twee meisjes stappen op en hun groet wordt door mij in het Duits beantwoord. De twee dames in de groei zetten hun reis verder. Ik kijk hen na. Zij gaan opgewekt de toekomst in.

Jan van Wijk, 16 augustus 2014

 

Vijf jaar Woordliefde!

Beste lezers van Woordliefde,

Woordliefde bestaat vijf jaar! Op 14 augustus 2009 zijn de eerste woorden op Woordliefde gepubliceerd en daarna zijn er duizenden uitingen over beleving, geluk, gevoel, liefde en warmte geplaatst. Daarnaast heeft Woordliefde vele boeken uitgebracht over heel wat liefdesonderwerpen en met de verkoop van de boeken zijn steeds goeden doelen gesteund.

Ik vind het enorm fijn van jullie waardering voor Woordliefde te mogen ontvangen de afgelopen vijf jaar en ... het bezoek aan Woordliefde groeit jaarlijks nog steeds aanzienlijk.
Woordliefde gaat verder en zorgt nog voor heel wat liefdesaforismen, teksten voor dromen en boeken over het brede spectrum van liefde.

Ik dank jullie, lezers van Woordliefde, dat jullie mij de kans hebben gegeven met Woordliefde zoveel uitingen te doen. Immers, Woordliefde kan niet zonder jullie.

Jan van Wijk, 14 augustus 2014

Zomerse avond

Sofie zegt tegen mij, dat zij al maanden onrustig is geweest, maar sinds kort voelt zij zich anders. Ze heeft het uitgemaakt met haar vriend. Sofie was het beu naar familiefeestjes van hem te gaan en het praten over veranderingen in huis kwam haar ook de keel uit. Bovendien was er weinig gesprekstof meer en intieme contacten kwamen sporadisch nog voor.

Vervolgens is Sofie zonder vaste vriend en vrijt zij voor het eerst in haar leven nachtenlang relatieloos. Dit vindt zij fantastisch. Ik zeg haar, dat zij hoog vliegt en raad haar aan de grond waarboven zij vliegt te blijven zien.

Sofie is trots op haar benen. Vooral in de zomer showt zij haar lange benen. Zij draagt dan een luchtig jurkje en straalt op menig terras. Sofie houdt van de zomer. Ze gaat graag met blote benen de straat op. Steeds draagt zij dan korte jurkjes, ultra korte rokjes of shorts. Sofie ontvangt vaak complimentjes over haar lange benen en zij geniet daarvan.

Sofie doet met het jaar meer moeite om zich leuk te kleden. Met haar bijna zestig jaar is zij voor menigeen een gratievolle, sexy vrouw om te zien. Sofie zegt me, dat zij veel van zichzelf houdt. Zowel van haar innerlijk, als uiterlijk houdt zij en is daar tevreden over. Zij zit weer lekker in haar vel. Sofie heeft wel een opmerking over haar lichaam. Zij vindt namelijk dat haar kont wel wat strakker kan.

Enkele weken nadien kom ik Sofie weer tegen. Haar sprookje is bijna realiteit nu zij zich bewust is, dat zij al lang geen twintig meer is, maar achter in de vijftig en er goed uitziet. Ze vertrouwt me toe, dat ze vanavond een afspraak heeft met een leuke man. Wat een zomerse avond voor Sofie wel niet in petto heeft ...

Jan van Wijk, 10 augustus 2014

 

Bikinilijn

Ik hoor van Caroline, dat zij jarenlang van maandag tot en met vrijdag een crashdieet heeft gevolgd om op zaterdag een platte buik te kunnen tonen. Echter, de laatste tijd volgt zij dit dieet niet meer

Tegenwoordig voedt Caroline haar lichaam met eiwitten, mineralen en vitaminen. Zo gaat zij stapje voor stapje naar haar schoonheidsideaal en dat is een heldere geest in een sterk lichaam. Caroline zegt, dat zij zich hierdoor fit voelt en dit niet alleen in haar hoofd, maar ook in heel haar lijf.

Tot enkele maanden terug had Caroline de focus op een strak lichaam met een platte buik en dit zonder vetrolletjes. Haar ideale bikinilijn had zij voor ogen. Dit doel streefde zij na en wel dag in, dag uit. Echter, dit doel bleek steeds onhaalbaar voor haar.

Sinds kort heeft Caroline de focus verlegd en de laatste maanden richt zij zich op verandering. Dit brengt haar het beoogde resultaat, want zij oogt strakker dan in de afgelopen tien jaar. Haar bikinilijn zegt zij ook te verkrijgen door veel water te drinken. Immers, water doet voor het lichaam meer dan de dorst lessen. Caroline vindt water belangrijk voor haar hele welzijn. Zij vertelt me, dat water ook zorgt voor een goed werkende spijsvertering en dat door water te drinken haar nieren en slijmvliezen goed werken. Caroline neemt elke dag zo’n drie liter water tot zich en hierbij zitten ook groene thee en vocht uit voedsel.

Caroline krijgt haar mooie bikinilijn helemaal gerealiseerd door te sporten. Dit doet zij elke dag gedurende een uurtje. Caroline is openhartig over haar verandering en nadat zij haar ervaringen van de laatste tijd heeft verteld, kijkt ze me aan. De ogen van Caroline en mij maken verbinding. Dan vraagt ze me om een dagje met haar naar het strand te gaan. Terwijl Caroline dit vraagt, kijkt ze me verwachtingsvol aan …

Jan van Wijk, 6 augustus 2014

 

Brief aan mezelf 

Dromen
 

Beste Jan,

Heb jij ook dromen? Ik wel en veel. Ik droom elke dag.

Onlangs hoorde ik van een kennis, dat hij zijn dromen niet realiseert, omdat hij bang is. Angst is dan ook een enorme struikelblok, die verdere stappen belemmert. De angst is dan niet gecontroleerd en dat is heel jammer, Jan.

Bewust afstand nemen van angst, vereist focus leggen op een te verwezenlijken doel. De uitdaging willen aangaan heeft dan prioriteit. Voor menigeen is dit een grote opgave. Immers, eerst moet je met angst leren omgaan en daarna de angst aanvaarden. Tot slot is het de angst overwinnen. De angst elimineren is geen oplossing, want om vooruit te komen kun je beter de angst koesteren. Volgens mij is het zo, dat hoe banger je bent, hoe lastiger het is met angst om te gaan en de vrees uiteindelijk onder de knie krijgen. Daar heb je moed en wilskracht voor nodig.  

Weet je, Jan, als ik me focus op mijn dromen neemt de angst af. Ik voel me dan ook vrij om vooruit te komen. De vrees verdwijnt en positieve emotie komt binnen. Op deze wijze raak ik mezelf, krijg inspiratie en dat motiveert mij dromen te verwezenlijken. Ik krijg dan het gevoel, dat ik het beste uit mezelf haal. Ik voel me dan kampioen van mezelf en dat is geen wereldkampioen. Ik wil ook niet de beste van de wereld zijn, maar wel de beste voor mezelf. Kijk, dat is voor mij de manier om me te verbeteren en sterker in het leven te staan.  

Als ik mijn dromen koester en me sterker voel, ben ik de winnaar voor mezelf. Zeg, Jan, succes met het verwezenlijken van jouw dromen.

Prettige dag en groetjes,

Jan

 

Jan van Wijk, 2 augustus 2014

 

 

Eerste en … laatste …

Ji Cheng is profrenner bij het Nederlandse Giant-Shimanoteam. Hij is de eerste wielrenner uit China in de Tour de France.

Cheng is de voorloper voor de Chinezen, die niet het fietsen, maar wel het wielrennen nog moeten ontdekken.

Ji Cheng is niet veel in beeld geweest tijdens de voorbije Ronde van Frankrijk. Tijdens de televisieuitzendingen heeft hij enkele keren van voren gereden in vlakke etappes en dit om zijn ploegmaat, de Duitse sprinter Marcel Kittel, in gunstige positie te brengen tijdens de laatste kilometers van een rit. Ji Cheng geniet met volle teugen van de overweldigende belangstelling voor de Tour de France. Hij wil zijn passie voor het wielrennen nog jaren liefdevol tonen. Hij is niet alleen een boegbeeld voor veel Chinezen, maar ook voor heel wat Europeanen, die van het wielrennen houden.

De 26-jarige Cheng oefent zijn beroep graag uit. Hij heeft grote liefde voor zijn sport en beschikt over een behoorlijk duurvermogen. Ji Cheng koerst al sinds 2007 bij de ploeg die dit jaar de sponsornaam heeft van Giant-Shimano. De ploegleiding wil met het opstellen van Cheng bijdragen aan de globalisering van de wielersport.In het eindklassement van de Tour de France 2014 eindigt Ji Cheng als laatste en wel op plaats 164. Hij heeft een respectabele achterstand op de Italiaanse winnaar Vincenzo Nibali van bijna zes uren. Maar … Ji Cheng heeft wel Parijs gehaald.

In de criteriums na de Tour de France toont Ji Cheng zich niet in Nederland en België. Hierdoor mist hij heel wat inkomsten. De reden is, dat Cheng nog niet zo lang geleden is getrouwd en al maanden van huis is. Ji Cheng wil bij zijn familie in China op bezoek. Bij Ji Cheng gaat familiegevoel boven geld.

Jan van Wijk, 30 juli 2014

 

land in rouw

Dagen na de aanslag op het grote vliegtuig boven de oostelijke kant van Oekraïne wordt meer en meer duidelijk wat de ramp betekent. Wie zijn de slachtoffers? Wie zijn de daders? Hoe gaat het met de nabestaanden? Wat is de impact voor Nederland door het ontzagwekkend drama?

De aanwijzingen gaan steeds meer naar de richting, dat de ramp het gevolg is van een verschrikkelijke vergissing van bewapende rebellen. Deze voorbarige, snel schietende strijders dachten dat zij een militair vliegtuig van Oekraïne hadden neergehaald. Als dit vermoeden aangenomen wordt, dan komen vragen bij me op. Waarom wordt al enkele dagen in het vliegtuig gezaagd? Waarom wordt het terrein niet afgezet waar de brokstukken liggen? Waarom wordt materiaal vernietigd? Mag er geen succesvol, grondig onderzoek komen? Zo heb ik nog wel meer vragen.

Ik vraag me ook af, of Rusland hier wel vrijuit kan gaan? Immers de Russen leiden de rebellen op. Ook voorziet Rusland de rebellen van militair materieel, waaronder raketten om vliegtuigen neer te halen.
Ik vind het getuigen van een daad van grote lafheid om honderden, onschuldige mensen neer te schieten.

Wat doen de Europese politici? Zij uiten dreigende taal. Spreken wederom over sancties tegen Rusland. Echter, de Europese leiders zitten niet op één lijn om nog wat meer te doen. Economische motieven spelen ook een rol om niet krachtdadig op te treden. Dat de Europese Unie en de Verenigde Staten van Amerika eendrachtig optrekken is door enkele Europese leiders vooralsnog niet haalbaar. Ach, Europa dreigt weer en maak opnieuw geen vuist. Bovendien lijkt Rusland niet gevoelig te zijn voor sancties.

Afgelopen week was er in Nederland een dag van nationale rouw en wel om het hele land bij de vliegtuigramp te betrekken. Een nationale rouwdag is het minimum wat Nederland voor de slachtoffers en nabestaanden kan doen. De nagedachtenis aan 298 doden, waaronder bijna tweehonderd Nederlanders grijpt diep in het hart van velen. Immers veel verdriet gaat samen met liefde. Nu overheersen emoties en het land is in diepe rouw. Er komen vele nare beelden bij me op, als ik opnieuw aan de ramp denk ...

Jan van Wijk, 26 juli 2014

Restaurantliefde

In een gezellig restaurant zie ik een vrouw en man bijeen aan een tafel. Ik schat elk van de twee op zo’n zestig jaar, ofschoon hij iets meer in jaren oogt. De man en de vrouw kijken elkaar opvallend verliefd aan. Zij glimlachen naar elkaar en houden elkaars handen vast. Hun ogen hebben rechtstreeks contact. Veel praten zij niet met elkaar, want hun ogen spreken en zeggen veel.

De vrouw en de man drinken rode wijn. Ik zie hen klinken en daarop volgt een kus op de mond. Een paar minuten later geven zij elkaar een pakje. Wat stralen deze twee mensen. Wat kunnen senioren geweldig van liefde genieten. De twee tortelduifjes van zo’n driemaal twintig jaar tonen liefde voor elkaar in dit restaurant. Wat vind ik het mooi hiervan getuige te mogen zijn. Liefde uit zich ook hier en daar staat geen leeftijd op.

Jan van Wijk, 23 juli 2014

 

Vroeg

Ik ben erg bijtijds op het vliegveld. Me melden voor het “inchecken” gaat nog niet, omdat ik te vroeg ben. Het is nog meer dan even wachten. Tegenover mij zit een vrouw die blijkbaar ook te vroeg is.

Tijd voor een beker groene thee heb ik wel. Voor twee trouwens ook. De trek in wat eten regel ik met een salade. De tijd kom ik wel door met alcoholvrije drank en salade met kip. De krant helpt mij ook met het wachten, evenals de voorbijgangers, die er zomers uitzien. Eens uitgebreid het toilet bezoeken is nu een kans. Tijdens mijn toiletbezoek hoor ik bij de buren geluiden die mij aan opluchting doen denken. Wat later hoor ik iemand een diepe zucht slaken, vlak voordat hij het eenzame hokje verlaat.

Terug in de wachthal zie ik weer de vrouw zitten. Ook zij is zeker nog steeds te vroeg. Ik neem weer tegenover haar plaats. Ze glimlacht en gaat verder met de blik in een tijdschrift. Ik blijf haar gadeslaan en mij vallen op haar lange benen, hoogblond haar en slank lichaam, dat grotendeels tegen de zon is verpakt. Ineens staat de vrouw op. Een vliegtuig neemt haar spoedig mee tot hoog in de lucht. Goede reis, hemelse schone!

Jan van Wijk, 19 juli 2014

 

Festival Of Love

In het Londense Southbank Centre bezoek ik het “festival of love”. In een ontspannen sfeer wordt heel wat getoond aan de duizenden bezoekers. Allerlei liefdesthema’s worden gepresenteerd, zoals flirten, romantiek, erotiek, affectie en goed gevoel. Velerlei activiteiten worden door muziek omlijst. Ook zie ik nostalgische kermisattracties, waarvoor heel wat belangstelling is. Verder laten kunstenaars hun vaardigheden zien en zijn er volop muzikanten met gitaar. Ik zie vele mensen praten over liefde. Het valt mij op, dat velen hun liefde en gevoelens uiten. Wat is het mooi dit mee te mogen maken.

De bezoekers van het “festival of love” zijn van allerlei leeftijden. De grootste groep wordt gevormd door jonge mensen van amper twintig jaar. Ik realiseer mij, dat zij nog een hele mooie liefdestijd voor de boeg hebben. Met enkele bezoekers in de seniorenleeftijd spreek ik daarover. Vervolgens praten we over liefde tussen oudere mensen. Vergelijkingen met jaren terug komen in mij op. Wat is de liefdestijd in beleving nu anders. Het voelt bij me als een geschenk uit de hemel, om als jong mens en als minder jonge man liefde te mogen beleven. Wat is het leven toch rijk aan liefde.

Jan van Wijk, 16 juli 2014

 

Gele petje

De Tour de France is dit jaar in het Engelse Leeds gestart. Na twee ritten in Yorkshire met aankomsten in Harrogate en Sheffield, gaat de derde etappe van Cambridge naar Londen. De aankomst in de Engelse hoofdstad wil ik meemaken en tijdig sta ik met zo’n miljoen toeschouwers langs het parkoers.

Op The Mall, vlakbij het koninklijk paleis, is de eindstreep getrokken en daar staan al heel wat kijklustigen. Op zo’n 150 meter van de aankomst heb ik een goed zicht op een reusachtig groot scherm. De wachtende wielerliefhebbers kunnen zo de televisiebeelden van de koers zien. Vlakbij me staat een jonge, aantrekkelijke vrouw. Zij heeft een meisje bij, dat ongetwijfeld haar dochtertje is. De mooie vrouw pakt uit haar tas een doosje, waarin penseel en enkele kleuren verf zitten. Zij gaat het gelaat van het meisje beschilderen en wel in de kleuren van de Deense vlag. Vervolgens brengt zij de Deense kleuren op haar wangen aan. Wat zien de twee er Deens gekleurd uit. De jonge vrouw en het kind stralen. Ik geef hen een compliment in het Engels, want zij verstaan wellicht geen Nederlands en ik zeker geen Deens.

Als de wielrenners van de Ronde van Frankrijk dichterbij Londen komen, worden op The Mall gele petjes in het publiek geworpen. Ik gebruik mijn lange armen en vang een petje. Ik kijk het meisje aan en geef haar het gele petje. Vandaag is ook zij geel gekleurd. Vol trots draagt ze het petje als de wielrenners, met ook de renner in de gele trui, voorbij razen.

Jan van Wijk, 12 juli 2014

 

Verlichting

Ik voel mij een spirituele zoeker. Ik ben dan op zoek naar licht. Echter, mijn bewustzijn naar licht varieert dagelijks. Ik ervaar een sterke behoefte te verlichten, zonder zelf verlicht te worden. Immers, ik ben mij bewust van mijn identiteit, weet wie ik ben en kan betekenen voor mezelf en mijn omgeving. Elk etmaal heeft het zoeken mijn aandacht en dan verdwijnen duistere gedachten, doordat zij plaats maken voor lichtere hersenspinsels. Dit ervaar ik als heel positief en ben ik bewust bezig met mijn zoeken.

Ik ervaar een berg nieuwsgierigheid en voel me levenslustig. Ik wil dan ook weten wat in mijn context gebeurt, want ik zie de schoonheid van mijn omgeving. Met toewijding draag ik mijn ideeën in mijn omgeving uit en laat daarbij mijn verbeelding spreken. Het is, alsof ik mijn dromen verwezenlijk. Echter, dat doen is een pad volgen dat absoluut niet recht is, ontelbare bochten kent, soms onbegaanbaar lijkt en mijn wendbaarheid op de proef stelt. Bij elke wending ga ik een nieuwe droom volgen en voel ik licht schijnen in mijn hoofd. Ik word door licht voortgetrokken op het pad, dat verrassend voor mij blijft. Wat verlichting mij al niet doet.

Jan van Wijk, 9 juli 2014

 

WERKDRUK

Een van mijn vrienden is Paul. Hij is ondernemer en heeft een transportbedrijf. Paul is al zo’n 30 jaar actief in de transportsector. Hij kent de branche door en door en heeft heel wat ontwikkelingen in de branche meegemaakt. Momenteel kent zijn organisatie ruim 40 chauffeurs en een tiental medewerkers op kantoor. Paul weet wat het is om weken te maken van 80 uren. Hij heeft veel externe besprekingen en als hij op de zaak is, treft hij een agenda die zijn tijd stuurt. Paul heeft het behoorlijk druk, maar hierover hoor ik hem niet klagen. Els, zijn vrouw, ontzorgt hem voor heel wat aan huishoudelijke activiteiten en familiale verplichtingen. Met Paul heb ik het nogal eens over de hectiek van zijn werk. Hij zegt zich staande te kunnen houden, omdat hij in Els een geweldige vrouw heeft.

Mia is een van mijn vriendinnen. Mia is actief in het onderwijs en ruim 25 jaar heeft zij ervaring in het lesgeven. In het onderwijs heeft Mia heel wat veranderingen meegemaakt. Deze veranderingen zijn voor haar niet steeds verbeteringen geweest. Ook is de regeldruk door het ministerie opgevoerd en dat betekent meer administratieve uren maken. Mia klaagt over de werkdruk die te hoog is. Leerlingen moeten tegenwoordig sneller hun diploma halen en de kwaliteit moet omhoog. Met Mia praat ik over dit moeten, omdat ik het helemaal niet als een verplichting zie. Immers, een opleiding van vier jaar maakt een student toch gewoon in die tijd af. Dat de kwaliteit omhoog moet, vind ik vanzelfsprekend. De eisen van de praktijk nemen toe en daar speelt het onderwijs op in, wil de kloof met de praktijk niet nog groter worden. Mia heeft geen steun van een vaste vriend, sinds zij voor de derde keer is gescheiden.

Bij Paul en Mia merk ik een totaal verschillende beleving van werkdruk. De privésituatie is bij beiden anders en de context van het werk is ook geheel verschillend. Dit komt ter sprake op een avond dat Paul, Mia en ik bijeen zijn. Mia klaagt over haar drukke baan. Paul en ik luisteren. Mia vraagt ons om suggesties. Ze kan selectiever worden in de op te nemen taken en tijdmanagement is een goed bedoelde raad. Paul oppert een waardevolle vriend voor haar. Hier wil zij niets meer over horen. Paul doet de suggestie om eens een weekje met hem mee te gaan, want de transportsector is verre van verwend. Mia bedankt voor de eer.

Jan van Wijk
Voczaken&lifestylemagazine-012

Maria Ommegang

Op de laatste zondag van juni trekt door het centrum van Bergen op Zoom de Maria Ommegang.

De Maria Ommegang is ontstaan door de belofte van kapelaan Ooijens tijdens een Mis in de Tweede Wereldoorlog te Bergen op Zoom. Ooijens beloofde, dat als de historierijke stad bespaard blijft van grote verschrikkingen, zal elk jaar een dankstoet door Bergen op Zoom trekken. De vele monumentale gebouwen in Bergen op Zoom lijden relatief weinig schade door het oorlogsgeweld. En … belofte maakt schuld. In 2014 trekt de Maria Ommegang weer door de stad en wel voor het zeventigste jaar. Wat een traditie met veel devotie!

In de ochtend woon ik de Eucharistieviering bij in de eeuwenoude Sint Gertrudiskerk. Ruim driehonderd kerkgangers zijn voor de viering aanwezig. Het is een Mis met muzikale omlijsting door het befaamde Hortus Musicus Religiosus met zang en orgelspel. Tijdens de homilie wordt gesproken over de Maria Ommegang en aan het einde van de viering wordt het bekende lied “Onze Lieve Vrouw Van Brabant” gezongen.

In de middag trekt de Ommegang door de straten van het monumentale centrum van de stad Bergen op Zoom. Langs de route zie ik vele belangstellenden staan uit Nederland en Vlaanderen. Ik merk, dat de belangstelling dit jaar opnieuw groter is dan verleden jaar. Wat raakt deze dankstoet velen, die zowel spiritualiteit, devotie en cultuur ervaren.

Het thema van de Maria Ommegang van dit jaar is “strijd, vlucht en redding”. Relaties worden gelegd met de Eerste Wereldoorlog. Immers, in 1914 zijn tienduizenden Belgen voor het oorlogsgeweld naar Bergen op Zoom gevlucht. In de dankstoet zie ik onder meer verbeeldingen van de historie van Bergen op Zoom, komen taferelen voor uit het Oud Testament en veel uit het Nieuw Testament. In het Nieuw Testament staan de zeven vreugden van Maria centraal. Ik raak onder de indruk van vooral Maria Boodschap, Geboorte van Jezus, Wedervinding in de Tempel en Maria Ten Hemelopneming. Waar is de tijd dat ik met mijn pa in de Maria Ommegang liep …

Jan van Wijk, 2 juli 2014

 

Overgang

Tijdens een samenzijn met enkele vrienden en bekenden wordt er gesproken over ouder worden. De dames hebben het over de overgang en de mannen luisteren.

Een van de dames is Dieny en zij begint op emotionele wijze over de overgang te praten. Ze zegt, dat zij zich al maanden behoorlijk belabberd voelt en onvoorstelbaar onzeker. Dieny uit klachten, want de overgang is volgens haar volop voelbaar. Dieny zegt, dat ze aantrekkelijk, jong, rimpelloos, strak en sexy wil blijven. Echter, deze wens gaat tergend traag minder in vervulling. Zij vindt dat haar glanzende haardos en smalle taille zichtbaar van haar afscheid nemen. Dieny zegt, dat stemmingswisselingen, opvliegers, libidoverlies en slaaptekort haar onder druk zetten. De ongelegen disbalans in de hormonen speelt Dieny parten en lijdzaam ondergaat zij de onvermijdelijke overgang.

Ik hoor dat Sandra de overgang geheel anders beleeft. Sandra is een wat oudere vriendin van mij en staat heel positief in het leven. Ik hoor Sandra zeggen, dat de overgang het einde is van een tijdperk, maar niet van het leven. Immers, volgens haar is de overgang gewoon een omslagpunt in het leven. Sandra stelt, dat door geregeld te bewegen, voldoende rust te nemen en leren te accepteren dat het lichaam verandert, de overgang een fase is die leidt tot een mooi verrassend leven. En … zwaarder worden hoeft echt niet, is haar stellige overtuiging.

Ankie, die voor in de zestig is, merkt op dat de overgang ook overgaat. Dieny reageert met te zeggen, dat de overgangsjaren snel voorbij mogen zijn. Ineens heeft Dieny het opvallend warm ...

Jan van Wijk,

28 juni 2014

 

Taal

 Talen worden overal gesproken. Op heel wat plaatsen wordt vaak meer dan één taal gehoord. Soms begrijp ik woorden van een taal die ik niet beheers. Eigenlijk denk ik dat ik deze woorden begrijp.

 Voor welke taal is iemand gevoelig?, vraag ik me meermaals af. Ik ben ervan overtuigd, dat het vuur van de liefde de wil stimuleert om naar elkaar te luisteren. Dit is heel wat anders dan te communiceren op onzichtbare manieren. Immers, taalvormen zijn er in velerlei wijzen.

 Ik sta stil bij de taal van mijn handelen. Hoe komt mijn taal over? Is mijn taal duidelijk, verstaanbaar, vriendelijk, zakelijk, pijnlijk, veelzeggend, of …? Aan enkele vrienden en kennissen leg ik deze vragen voor. De antwoorden zijn niet eenduidig, maar er is wel een rode draad te onderkennen. Van hen verneem ik, dat ik veel in beelden spreek en duidelijk communiceer. Dit beeldend spreken herken ik. Ook gebruik ik de handen tijdens menig gesprek. Mijn gezichtsuitdrukking schijnt ook veelzeggend te zijn. De door mij gehanteerde taal krijgt zo ondersteuning van handen en gelaat. Het duidelijk communiceren past bij mij en is mij zeker niet vreemd. Vrienden en kennissen zeggen, dat ik goed verstaanbaar ben.

 Het komt frequent voor dat ik aan de taal van de liefde denk. Mij valt het op, dat deze taal niet steeds verstaanbaar is. Wellicht wil de liefde niet altijd duidelijk zijn. Ik denk dat de taal van de liefde voortdurend in ontwikkeling is. Verder is deze taal werkelijk universeel. Iedereen zou die taal dan begrijpen, als de wil om te luisteren aanwezig is.

 Jan van Wijk, 21 juni 2014

 

Dankbaarheid

Het tonen en voelen van dankbaarheid voel ik als heel effectief. Bijvoorbeeld het zeggen van “dank je wel” is een waardering uiten. Dit komt positief bij mij over. Dankbaarheid ervaren, vermindert stress en draagt bij tot verbetering van zowel mijn geestelijke, als mijn fysieke gezondheid. Ook ben ik ervan overtuigd, dat door het benadrukken wat goed gaat in plaats van wat fout is, liefde verder kan groeien.

Als ik mij gewaardeerd voel en positieve reacties krijg, leveren deze ervaringen mij energie op. Door het oogsten van waardering en is het creëren van vertrouwen een gevolg. Dit wordt bij mij versterkt door dankbaarheid te tonen. Ik voel dan dat dankbaarheid mij fitter, blijer en gezonder maakt. Wat kan een bemoedigend knikje, een schouderklopje, een vriendelijk woordje en oprechte aandacht mij een goed gevoel geven. Ik word daar vrolijk en sterk van. Dit al heeft een merkbaar effect op de toename van mijn motivatie en dan voel ik mijn vertrouwen toenemen. Ik ben er zeker van, dat positief gedrag anderen stimuleert tot positief gedrag. Zo mag ik ook dankbaarheid tonen als een ander mij heeft geholpen en sta ik klaar als ik wat terug kan doen.

Ik heb de ervaring opgedaan, dat als ik me richt op dat wat goed gaat, beter voelt dan mij focussen op dat wat niet goed is. Ik kies er voor de beste eigenschappen van mezelf te waarderen. Vervolgens toon ik dankbaarheid, dat het leven zoveel moois heeft te bieden. Zo schep ik mijn omgeving, waarin ik het fijn vind te verblijven. Ik beïnvloed deze omgeving en de omgeving werkt op mij in. Dankbaar ben ik om dit te mogen ervaren.

Jan van Wijk, 14 juni 2014

Brief aan mezelf

Potentieel

Beste Jan,

Ervaar jij jouw potentieel als enorm? Enige bescheidenheid is wel op z’n plaats, voordat je impulsief een antwoord geeft. Grootsheid hoeft niet van de toren te worden geblazen. Mij valt op, dat veel uitstralen een sterke link heeft naar positivisme. Het lijkt dan wel, dat ik een onuitputtelijke bron vol energie heb. Weet je, Jan, weinigen beleven hun grootse potentie. Vaak wordt door hen de bekende weg gevolgd met nauwelijks verrassingen. Dat is heel wat anders dan grenzen opzoeken, risico’s nemen en vertrouwen op jezelf. Volgens mij gaat het er om, dat je nieuwe dromen durft te laten uitkomen. Kortom, het aanwezige potentieel de ruimte geeft.

Om het potentieel van jezelf te kennen, stel jij je eerst maar eens wat vragen. Let op, en geef je antwoorden maar als je hebt nagedacht. Jan, heb je weerstand tegen het onbekende? Ben je bang voor verandering? Wil je erkenning en waardering? Voel je de honger om het verschil met het verleden te maken? Benut je jouw potentieel? Ken je de eigen capaciteiten? Wil je jouw potentieel de ruimte geven en zo jouw mogelijkheden ontsluiten?

Jan, zo stel ik mij vragen. Heb jij de antwoorden? Mijn antwoord op de eerste vraag is ontkennend en dat geldt ook voor de tweede vraag. De volgende vragen krijgen van mij het antwoord “ja”.

Het gevolg hiervan is, dat ik de ruimte pak om invloed op mezelf uit te oefenen. Ik toon de bereidheid om me aan mezelf te verantwoorden. Dan kijk ik naar mezelf. Zie mijn sterkten en zwakten en ga mijn heden creëren.

Prettige dag en groetjes,

Jan,

7 juni 2014.

 

uiterlijk

Ik zit op een zonnig terras. Aan een tafeltje naast mij hebben een vrouw en een man plaats genomen. Ik hoor haar tegen hem zeggen, dat schoonheid van binnen zit en naar buiten straalt. Is dit een troost voor hem? Moet hij het van zijn uiterlijk niet hebben? Zij vindt, dat aan zijn uiterlijk wel wat gedaan mag worden. Ik krijg de gedachte, dat via het uiterlijk het succes een individuele aangelegenheid is. Is dit zo?, vraag ik mij af.

De man en de vrouw praten verder en ik ben een geduldige toehoorder. Zij zegt, dat lelijkheid in feite niet bestaat, want lelijkheid is weg te werken. Je mag je niet neerleggen bij lelijkheid, hoor ik haar stellig verkondigen. Ze zegt, dat zijn dik lijf een teken van morele zwakte is. Hem wordt een gebrek aan zelfbeheersing verweten. De vrouw merkt nog op, dat aan het lichaam te sleutelen is en doet hem de suggestie naar de sportschool te gaan.

De man die de woorden van haar laat voorbijgaan, blijft rustig. Hij merkt op beheerste wijze op, dat de ander uit is op complimenten. De vrouw reageert met te zeggen, dat zij aandacht van anderen wil. Zij wil het gevoel krijgen, dat zij er toe doet. Ik wil mijn schoonheid maken en aan mijn schoonheid blijven werken, zegt ze op nadrukkelijke toon. Daarop zwijgt de man. De vrouw kijkt hem aan. Haar ogen staan niet al te vriendelijk en ze stapt op. Wat later vertrekt de man in dezelfde richting. Gaat hij haar achterna?

Het verblijf van de man en de vrouw naast me op het terras zet mij aan het denken. Nu ik de twee zo heb aangehoord, vraag ik mij af, of liefde het aflegt tegen het uiterlijk succes. Liefde heeft nog wel wat te winnen, zonder het uiterlijk te kort te doen.

Jan van Wijk, 30 mei 2014

 

Gedachten

Ik denk aan Henk, een goede kennis van me. Henk is in korte tijd zwaar ziek geworden.

Als iemand plots in een dal komt, verrast dat velen. Ineens neemt het leven een andere wending. De onverwachte tegenslag doet pijn. Vervolgens omringen velen de zieke met grote zorg. Het is dan druk rond het ziekbed. Belangstelling is er te over, maar toch lijdt de zieke alleen het meest. De broosheid van het leven wordt ervaren en dat maakt het hart onrustig. Een mens kan daar heel stil van worden. De betrekkelijkheid van veel valt op. Een nieuw, onbekend deel van het bestaan zorgt voor een vreemde ervaring.

Als ik gedachten aan Henk heb, zie ik hem liggen in het ziekenhuis. Hij wil zich schrap zetten en moed bijeen rapen. Zijn humor mag hij nu beter niet verliezen. Ik hoop dat hij met zijn moed en humor uit het dal klimt. Immers, elke dag is waard om te leven, als er het gevoel van kwaliteit is. Het is een andere wereld, waarin hij verblijft. Een wereld die niet lang mag duren. Henk verlangt naar huis en is graag in zijn vertrouwde omgeving. Henk knokt door … en ik hoop dat hem herstel is gegund.

Jan van Wijk, 24 mei 2014

 

Cliff Richard

In de Ziggo Dome te Amsterdam zijn duizenden mensen aanwezig om het optreden van Cliff Richard bij te wonen. De Britse zanger viert dit jaar zijn 55-jarig jubileum in de muziek. Cliff Richard, die jaren terug een hoge Britse onderscheiding heeft gekregen, gedraagt zich als een echte Sir. Immers, zijn lange, roemrijke carrière verloopt zonder incidenten en hij toont zich met zijn 73 jaar nog steeds zeer beleefd en dankbaar tijdens het optreden.

Dankbaar is ook het publiek dat uit ongeveer 12.000 bezoekers bestaat. Het overgrote deel van de aanwezigen behoort tot de groep langer levenden. Ik kijk de grote concertruimte in en zie ook wat jongeren. Er zijn ook jonge mensen, die vergezellen anderen van twee generaties meer. De imposante zaal telt heel wat fans van Cliff Richard die van zijn leeftijd zijn. Evenals de zanger, voelen zij zich vanavond opnieuw jong. Voor mij zitten vier dames van half in de zeventig naast elkaar. Zij zingen de hits die Cliff Richard ten gehore brengt hard mee, zwaaien met de armen heen en weer, applaudisseren lang na elk nummer van de rockster en ik zie hen met volle teugen genieten. Rechts van mij zit een aardige, grijze man van half in de zestig. Hij zegt tegen me, dat hij alle platen van Cliff Richard heeft. Hij is fan sinds zijn jeugdjaren. Ik hoor dat hij de liedjes van zijn idool kent. Mijn buurman heeft ongetwijfeld zijn mooiste dag van het jaar. Links van mij zit een geblondeerde vrouw met een vrolijke, innemende uitstraling. Haar schat ik hooguit begin zestig. Na elk nummer van Cliff Richard applaudisseert zij hard en zij geniet zichtbaar van het optreden.

Sympathie voor Cliff Richard heb ik al vele jaren. Het is toch opmerkelijk dat een artiest meer dan honderd hits en ontelbare albums heeft uitgebracht. Als Britse rockster is hij hierin uniek. Tientallen jaren is hij begeleid door The Shadows. Cliff en The Shadows vormden decennia lang een gouden team. Die tijd is voorbij. Cliff Richard heeft nu een grote band meegebracht en de gitaristen doen de pasjes na die klassiek waren voor The Shadows. De begeleidingsband is van hoge kwaliteit, evenals achtergrondzangers Susie Furlonger. Met haar zingt Cliff ook een paar duetten. Cliff Richard brengt een ode aan rockers van weleer. Hij zegt dat Elvis Presley de grootste rocker was en hij zingt liedjes van onder meer Chuck Berry, Buddy Holly en Little Richard. Ik geniet van zijn optreden en heel wat nummers klinken mij bekend in de oren, zoals Living Doll, Congratulations, The Young Ones, Summer Holiday, Move It en het prachtige Devil Woman. Zijn mooie ballad, Miss You Nigths, klinkt als een geschenk voor velen. Op het zingen van zijn grootste hit, We Don’t Talk Anymore, volgt een overdonderd applaus.

Cliff Richard straalt van de jeugdige energie. Hij is opvallend beweeglijk op het grote podium en zijn enthousiasme is lovenswaardig. Na het succesvolle concert zie ik de grote menigte de indrukwekkende zaal verlaten. Ik hoor zeggen, dat het zo mooi is dit mee te maken, het heel goed voelt en nu al een onvergetelijke herinnering is. Het vrolijke lied, Lucky Lips, heb ik gemist. Wellicht komt Cliff Richard ooit nog eens naar Nederland om ook dit nummer te zingen.

Jan van Wijk, 21 mei 2014

 

Toekomstbeeld

De Stichting Toekomstbeeld der Techniek heeft een wereldbeeld ontvouwd voor de situatie in het jaar 2050. Ik lees over opblaasbare dijken, anti-obesitaspil, 24-urige werkweek, schaarse grondstoffen en sociale media. Beelden heb ik daar wel bij en gaat het over de cyclische economie, met geen afval en geen beroep op schaarse grondstoffen, dan is dat voor mij de toekomst.

Het onderzoek geeft niet alleen resultaten in doemscenario’s, maar ook in zonnige perspectieven. Kijk, als zo’n tweehonderd wetenschappers, ambtenaren en vertegenwoordigers uit het bedrijfsleven bijeen zijn dan mag ja na twee jaren vorsen wel beelden verwachten die niet alledaags zijn. Echter, zij die onderzoek gedaan hebben zijn geen onderzoekers, maar toekomstverkenners.

Het toekomstbeeld neemt de techniek als uitgangspunt, maar dat zou mijn start niet zijn. Ik heb een eigen toekomstbeeld. Techniek speelt daarin niet de hoofdrol, maar wel het geluk van de mensen. In mijn toekomstbeeld gaat het zelfs nog verder dan geluk en met liefde, warmte, beleving en gevoel is het goed, zolang de techniek de mens niet domineert. Ik moet er niet aan denken met een robot in bed de liefde te bedrijven, of met een namaakmens een romantische wandeling op het strand te maken. Mijn toekomstbeeld voor 2050 zie ik als een warme, gelukkige en uitermate sociale context. Echter, dit toekomstbeeld wordt voor mij geen realiteit, of ik moet wel honderd jaar worden. Toch ga ik deze toekomst naderen en … met de seconde kom ik dichterbij.

Jan van Wijk, 17 mei 2014

 

Zelfvertrouwen

Ik hoor je zeggen dat jouw zelfvertrouwen aan het groeien is. Je gelooft ook meer in jezelf in vergelijking met een tijd geleden.

Zelfvertrouwen krijg je door ergens beter in te worden. En jij bent goed in veel en beter in … Daar hebben we het over. We praten ook over kritisch naar jezelf kijken. Jij kijkt naar jezelf kritischer dan een poosje terug. Je ziet waar je goed in bent en straalt dat nu uit. Je ervaart dat zelfvertrouwen gebaseerd is op competenties als kennis, vaardigheden en houding in een bepaalde situatie. Je ziet dat je meer zelfvertrouwen ervaart in het werk en in je privéleven.

Jouw leven is wel veranderd. Twee jaar geleden raakte je jouw baan kwijt. De relatie met je vriend verkeerde in zwaar weer en een scheiding volgde vorig jaar. Nu heb je weer werk en je prijst je gelukkig dat je enkele goede vriendinnen hebt. Je ervaart nu meer dan ooit hoe belangrijk het is mensen om je heen te hebben die in je geloven. Immers, vriendschap toont zich niet alleen op de toppen van het leven, maar zeker ook als je door een dal moet. Je merkt nu ook, dat je over meer zelfvertrouwen beschikt dan je ooit hebt gehad. Blijkbaar is tegenslag nodig om verder te kunnen groeien. Voor mij ben je een vrouw die heel goed is in het bouwen aan sterke vriendschapsbanden en deze vervolgens lang kan koesteren. Ik wens je een mooie toekomst en wellicht komen we elkaar nog eens tegen …

Jan van Wijk, 14 mei 2014

 

Verzameling

Onlangs bracht ik een bezoek aan een fervent verzamelaar van heilige beelden. Het was voor mij een kennismaking met een bijzonder spraakzame, vriendelijke man en … met ontelbare beelden.

Ik bel aan en enkele seconden later gaat de deur open. Ik zie een gang vol beelden, zoals apostelen en andere heiligen. Ik stap binnen en moet uitkijken dat ik niet tegen een beeld aanloop. Dit is pas een klein begin, hoor ik de man zeggen. Vervolgens kom ik in de huiskamer en van verbazing valt mijn mond open. De kamer staat vol met grote beelden. Ik zie beelden van onder meer Maria, Sint Nicolaas, Jezus en Jozef. Er is hier geen plaats meer om te zitten, zegt de verzamelaar. Daarna mag ik de bijkeuken zien. Ook hier beelden van heiligen en wel groot en klein van stuk. Mij valt op, dat vele beelden een boodschap uitdragen. Hun ogen veel zeggen en hun typerende houdingen brengen mij op gedachten aan het hiernamaals. De man vertelt dat hij al meer dan 60 jaar verzamelaar van beelden is en zijn grote passie is mij nu wel duidelijk. Ik hoor verhalen hoe hij aan enkele beelden is gekomen en nodigt me uit naar boven te gaan.

Op de trap, die naar de eerste verdieping leidt, staan nabootsingen van heiligen. Ik kom op de overloop. Ook hier staan beelden dicht bijeen. In een kleine kamer zie ik beelden tot het plafond toe gerangschikt. Wil je de slaapkamer zien?, vraagt de verzamelaar. Op deze uitnodiging zeg ik geen nee. Ik kom in de slaapkamer. Er staat een tweepersoonsbed en er omheen grote beelden. Enkele nabootsingen hebben hun blik gericht op het bed. Je wordt hier goed in de gaten gehouden, is mijn opmerking. Wil je nog meer zien?, vraagt de man. Heeft u nog meer?, is mijn overbodige tegenvraag. Wil je mijn kapel zien?, vraagt hij.

Ik ga met de man naar buiten en kom bij een grote schuur. We gaan het gebouw binnen en een wereld vol beelden gaat voor me open. Beelden zijn wel vier en vijf hoog uitgestald en dit tot wel zes meter hoogte. Op een indrukwekkende, hoge preekstoel staan beelden en op een wat hoger plateau zijn kerstallen met grote beelden geplaatst. Ik zie vooral Maria in vele verschijningsvormen. Beelden van haar uit onder meer Lourdes, La Salette, Banneux en Fatima. Van Sint Nicolaas zie ik wel meer dan tien nabootsingen. Wie is nou de echte Sint?, vraag ik me af. Het aantal beelden is enorm. Dan nodigt de verwoede verzamelaar me uit de kapel in te gaan. Een zware deur opent hij voor me. De man doet het licht aan en Gregoriaanse muziek nodigt me uit verder te gaan. Ik ga de kapel in. Hier staan prachtige beelden. Zoiets heb ik nog nooit gezien. De trotse verzamelaar vertelt hoe zijn kapel is ontstaan en waar enkele beelden vandaan komen. Wat ben ik de man dankbaar, dat ik in zijn wonderlijke wereld een kijkje mag nemen. Ik denk dat ik niet meer naar de hemel hoef, want hier heb ik alle heiligen al gezien.

Jan van Wijk, 10 mei 2014

 

Dodenherdenking

Grote brandhaarden van geweld ontsieren de wereld nog steeds. Oorlog wordt zonder ophouden gevoerd. Daarbij zijn altijd slachtoffers, waaronder ontelbare doden. Velen zijn naamloos gestorven, onvrijwillig en op pijnlijke wijze. Op 4 mei worden mensen herdacht, die door oorlogsgeweld zijn omgekomen. Speciaal op deze dag worden mensen bewust gemaakt, dat er velen zijn gestorven om anderen in vrijheid te laten leven.

Ik woon de dodenherdenking in mijn stad bij. Opnieuw zie ik veel mensen die zich betrokken voelen bij deze herdenking. Mijn aanwezigheid beschouw ik als een teken van liefde en respect voor hen die gevallen zijn. Doden herdenken om hen niet te vergeten en hun strijd voor anderen mag ik blijven weten. Dan besef ik weer dat je vrijheid enkel in wederkerigheid kan doorgeven. Immers, een vrije samenleving heeft wederzijds respect nodig en liefde voor elkaar. De dodenherdenking is voor mij niet alleen herdenken, maar het zet mij ook aan tot nadenken en voordenken. Het herdenken van doden door oorlogsgeweld mag van mij wel meer dan één dag zijn en dat in de hoop op een betere wereld.

Jan van Wijk, 7 mei 2014

 

Gelovige jongeren

Ik lees dat gelovige jongeren steeds fanatieker worden voor hun geloofsovertuiging. Zij gaan ook meer naar de kerk en onderschrijven hetgeen in de Bijbel staat. Ook verneem ik, dat meer jongeren geloven in de hel en de duivel. Het valt me op, dat jonge, fanatieke christenen weer ouderwets in de duivel geloven.

Jongeren vinden dat het christelijk geloof gaat om acceptatie en tolerantie van mensen. Daarbij is de kerk een plaats voor steun en vergeving. Zij vinden ook dat de hel een wezenlijk onderdeel van hun geloof is. Voor vele jongeren staat de kerk op de eerste plaats in hun leven.

Ik behoor niet tot de gelovige jongeren. Ik geloof wel, maar ben niet jong en ook niet fanatiek. Het fanatieke voor het geloof heeft niet mijn sympathie, omdat ik dan beelden krijg als dweepziek, geestdrijverij en verbeten bezeten. Wellicht komt het door mijn leeftijd, dat ik zo niet in het leven sta. Ik heb meer met de hemel dan met de hel. De duivel heet ik niet welkom en ik heb daar ook niets mee. Belangrijk voor mij is Maria, de Moeder van Jezus. Ik voel me als een volgeling van haar. Maria is voor mij een heldin, inspiratrice en moeder met liefde voor iedereen. Liefde heb ik voor Maria en ik sta voor haar op de bres. Ben ik nou toch wat fanatiek?

Jan van Wijk, 3 mei 2014

Temperatuur

Het weer in Nederland breekt records. De maand april van 2014 is de vijfde zachte maand op rij. Bovendien is april 2014 de vijfde achtereenvolgende maand met een plaats in de top 10 van zachtste maanden sinds er metingen worden gedaan. Opvallend is verder dat het vanaf december 2013 gemiddeld veel zachter is dan het normale weerbeeld.

Klimaat en weer zijn een hecht duo. Het klimaat geeft het gemiddelde weer over een periode van veelal 30 jaar. Het klimaat verandert niet alleen in Nederland, maar overal. De aarde kent een versnelde opwarming en dit is te verklaren door de steeds groeiende concentratie van broeikasgassen in de atmosfeer. Als dit jaar in, jaar uit, doorgaat, ontstaan er allerlei neveneffecten, zoals de stijging van de waterspiegel. Ons land kan zich maar beter tijdig wapenen tegen het wassende water. Echter, dit is een verdediging en geen oplossing van de oorzaak.

Komt er nog een tijd dat de opwarming van de aarde een halt wordt toegeroepen? Als er veel liefde voor de aarde is, komt dat moment zeker. Echter, komt deze liefde in alle landen tot uiting? Is liefde niet naar het nu kijken en vooruit willen zien?

Jan van Wijk, 30 april 2014

 

Koningsdag

Voor het eerst wordt Koningsdag gevierd en wel op zaterdag 26 april. De verjaardag van koning Willem-Alexander is op 27 april. Aangezien het in Nederland geen gewoonte is op zondag een nationaal feest te vieren, is de feestdag van de koning een dag eerder. De oude kracht van de protestantse overmacht doet zich nog steeds gevoelen ...

De eerste viering van Koningsdag gebeurt in zowat het hele land met een oranje zonnetje. Velen maken van de gelegenheid gebruik om festiviteiten bij te wonen. Ik zie er duizenden de plaatselijke Vrijmarkt bezoeken en vooral kinderen doen goede zaken. De meeste uitgestalde waren wisselen voor één of enkele euro’s van eigenaar. Muziek wordt volop gespeeld door harmonie, band en dj. De terrassen zitten bomvol met genietende feestvierders.

Plots trekt een meisje van een jaar of tien mijn aandacht. Ze zit op een met oranje linten versierde fiets. Wat straalt dit jonge meisje dat voor vandaag een oranje jurkje draagt en een haarstrik van dezelfde kleur. Ongetwijfeld groeit zij uit tot een beeldschone jongedame. Een knappe, slanke vrouw van rond de veertig is bij haar. Ik vang het woord “mama” op. Ik zie de ma vol trots naar het meisje kijken. Ook de ma en dochter genieten op deze zonnige Koningsdag. Wat zijn er in dit land veel fijne mensen.

Jan van Wijk, 27 april 2014

 

Voetbalpijn

Ik zie beelden van de gestaakte bekerfinale tussen de voetbalclubs PEC Zwolle en Ajax Amsterdam. De trieste beelden zie ik niet alleen, maar miljoenen Europeanen zijn er getuigen van. Wat een kwetsende en schaamteloze vertoning in Rotterdam!

De bekerfinale in de Rotterdamse Kuip was een mistig gordijn van rookpotten die een voetbalfeest verpestten. Helaas is dit vandalisme structureel een Nederlands probleem. Nergens in Europa is er zoveel onlust rond het voetbalveld dan in Nederland. De terreur van hooligans blijft een donkere schaduw werpen over het Nederlandse voetbal. Er wordt gesproken over meer dan baldadige Ajax-supporters. Echter, ik vind de vandalen geen supporters, maar bewuste terreurzaaiers. Supporters of fans van een club steunen hun team of sporter en gebruiken hierbij geen geweld en verpesten een voetbalfeest niet.

Helaas ontbreekt het in Nederland aan hoogdringendheid om echt het geweld van terreurzoekers te doen keren. Wie zich flink misdraagt, wordt zelfs nog niet eens hard gestraft. Zo gaat het Nederlandse betaalde voetbal weer een rode kaart oplopen, maar in de kern wordt niet voor een oplossing gekozen. Wat doen de politici en Ajax-bestuurders? Zij doen tot heden te weinig om het voetbal een feest voor iedereen te laten zijn.

Jammer, dat een toenemende groep ouders en kinderen hun liefde voor het voetbal niet meer in het stadion laat blijken. Deze liefde heeft het moeten afleggen tegen terreurzaaiers. Liefde voor het voetbal wordt kapotgemaakt. Wat is het triest dat velen voetbalpijn moeten lijden …

Jan van Wijk, 23 april 2014

 

Passieverhaal

Ik verneem dat er een studiedag is over Westerse schilderkunst waarin het lijden van Jezus Christus uitvoerig en beeldend wordt belicht. Naar deze bijeenkomst gaan, vind ik passend in de Goede Week die aan Pasen voorafgaat.

Het Passieverhaal heeft heel wat meesterwerken voortgebracht. Het lijden van Jezus is in de kunst, aan de hand van uiteenlopende thema’s, veelvuldig verbeeld. De docente is Cora Westerink, die de aanwezigen op gepassioneerde wijze meeneemt naar getoonde schilderijen, die echte meesterwerken zijn. Ik mag van heel wat schilderkunstige verbeeldingen genieten. Ik zie werken van meesters in de schilderkunst, als Bellini, El Greco, Giotto di Bondone, Masaccio, Tintoretto, Leonardo da Vinci, Veronese, Caravaggio, Barnett Newman en Marc Mulders. De meesterwerken van de schilderkunst laten onder meer de kruisiging en de graflegging zien.

Bij het kijken naar schilderijen is het doel van maker en opdrachtgever de kijker de verbinding met de ziel te voelen. Dit doel wordt bij mij bereikt. Het lijkt, dat ik schilders zie scheppen. Ik heb gedachten dat zij opgaan in het onzichtbare van het doek en langzaam het schilderij vormgeven. Ik krijg de indruk, dat de schilder zoekt naar verftonen om tot klanknabootsing te komen. Deze klanken zijn in de Goede Week en met name op Goede Vrijdag heel wrang en komen diep bij me binnen. Op het ene moment wordt Jezus als een koning onthaald en enkele dagen later sterft hij aan het kruis. Wat geweld, macht en stemmingen tot mensonterend lijden en veel verdriet leiden.

Ik wens u Zalig Pasen.

Jan van Wijk, 19 april 2014

 

schoonheid

Schoonheid is niet zo makkelijk te beoordelen, als je geen criteria hebt. Criteria? Jazeker, die zijn er. Denk maar eens aan de vorm, de inhoud of de emotie. Als ik praat over schoonheid gaat het niet alleen om het uiterlijk om iemand aantrekkelijk te vinden. Wat iemand te vertellen heeft, speelt bij me mee en wat die persoon mij doet telt ook door. Ik ben er ook van overtuigd, dat als het in de liefde met iemand niet meer naar wens gaat, dit ook te maken heeft met de vorm, de inhoud en de emotie.

Om iemand een schoonheid te vinden wil ik objectief te werk gaan. Echter, ik ben een mens en dan is subjectiviteit vanzelfsprekend. In de filosofie wordt gezegd, dat iemand pas een mening over de schoonheid van een ander kan geven als er geen belangen in het spel zijn, het streven naar begeerte afwezig is en dat bezit niet wordt verlangd. Objectiviteit slaagt dan als de persoon ver van me af staat, ik er geen binding mee heb en het zo wil houden. Pas dan kan ik vrijelijk over schoonheid oordelen. Valt over smaak dan niet meer te twisten ...?

Voor mij zit de ware schoonheid allereerst in de vorm, iemand valt me dan op. Echter, ik kan van iemand pas echt over schoonheid spreken als ik meer zie. Ik probeer dan bij de ander naar binnen te kijken om de schoonheid van de ziel te zien. Dit ontdekken neemt meer tijd in beslag dan het lichaam van iemand leren kennen. Kortom, om schoonheid op de echte waarde te zien, moet ik geduld hebben. Ik ben dan aan het ervaren of iemand een goed mens is en het karakter zichtbaar wordt. Het belang van het lichamelijke wordt dan gerelativeerd. Is dit het gevolg van ouder worden en dat ik zie dat de verpakking van mij anders is in vergelijking met die van mijn jongere jaren?

Jan van Wijk, 16 april 2014

 

nieuwe verbindingen

Brief aan mezelf

Beste Jan,

Ik merk dat vastgeroeste patronen in denken, doen en voelen het gedrag en leven van mensen sterk kunnen bepalen. Veranderen mensen dan niet?, vraag ik me af. Jazeker, is mijn antwoord als ik hierover nadenk. Mensen veranderen nogal opmerkelijk, ofschoon dit bij de een meer zichtbaar is dan bij de ander.

Jan, wil je breken met jouw oude zelf? Zo ja, dan moet je boven jezelf uitstijgen. Zo niet, blijft alles bij het oude. De vraag is: Wil je dit vastgeroeste beeld vasthouden? Als het antwoord “nee” is, zet dan de deur maar helemaal open voor frisse gedachten en nieuwe emoties. In jouw hersenen ontstaan dan nieuwe verbindingen en vastgeroeste denkpatronen slaan op de vlucht. Let op, Jan! Het is dan niet wachten op veranderingen, maar het devies is zelf de verandering in gang zetten. Ga dan maar in volle overtuiging handelen om je beter, anders te voelen. Sta daar dan maar echt voor open.

Ga jij de uitdaging aan? Let wel, iedereen is hiertoe in de gelegenheid. Daar staat geen leeftijd op, Jan!
Succes met de andere verbindingen!

Prettige dag en groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 12 april 2014

 

zijden draadjes

Ik zit op een zonnig terras en kijk om me heen. Veel mensen, jong en wat meer dan minder jong, komen voorbij. Dan zie ik ineens Sanne. Zij ziet mij ook en komt naar me toe ...

Sanne ken ik al jaren. Zij is van mijn leeftijd. Sanne kleedt zich vrolijk en dat stemt overeen met haar karakter. Sanne vertelt me over haar ma, die nu bijna negentig lentes telt. Haar ma woont nog steeds zelfstandig. Haar man is tien jaar terug overleden en sindsdien woont zij alleen. Door het overlijden van haar echtgenoot heeft Sanne's ma het niet makkelijk gehad. Haar geestkracht balanceerde op een zijden draadje. Door de vele zorg die Sanne aan haar ma heeft besteed, kon zij haar verlies beter verwerken.

Sanne is met haar zestig jaar nog steeds een fantastische vrouw met een groot sociaal netwerk en goede vrienden. Sanne is er nu heel anders aan toe dan een jaar geleden. De tijd van enkele chemokuren en heel wat bestralingen ligt achter haar. Sanne was vorig jaar zo ziek en haar leven hing aan een zijden draadje. Toen heeft haar ma de moederrol krachtig opgepakt en zij heeft Sanne flink geholpen.

Nu straalt Sanne weer en glimlacht als vanouds. Haar positieve kijk op het leven maakt haar zo sterk. Sanne is een vrouw om van te houden.

Jan van Wijk, 10 april 2014

 

PLANNEN

Mijn vriend Edo is slijter. Hij staat dagelijks tussen, op en onder flessen drank. Zijn winkel is tot de nok gevuld met allerlei dranken. Edo is 64 jaar en Monique, zijn vriendin, helpt hem in de zaak. Monique heeft vorige maand Sarah gezien en telt nu een halve eeuw aan levensjaren.

Edo ken ik al vele jaren. Ik koop niet alleen drank bij hem, maar we spreken elkaar vrijwel wekelijks over allerlei gebeurtenissen waardoor wij worden geraakt, zoals ondernemerschap, festiviteiten, politiek, sport en liefde. Edo heeft vorig jaar de omzet van zijn slijterij zien dalen. Voor het eerst in tientallen jaren heeft de zaak minder opbrengsten genoteerd. De kosten zijn licht gestegen en bijgevolg is het bedrijfsresultaat fors gedaald. Edo zegt tegen me, dat deze ontwikkeling niet lang mag duren.

Edo en Monique hebben in de slijterij last van de gevolgen van enkele accijnsverhogingen. Het afgelopen jaar is het accijnstarief met bijna 20 procent gestegen. Edo ziet klanten minder terugkomen in zijn zaak. Door prijsverhogingen gaan consumenten vaker de grens over om hun drank in te slaan. De dalende verkoopcijfers laten dramatische gevolgen van de prijsverhogingen zien. Zo sluiten in een naburige stad binnenkort twee collega’s hun winkel.

Ik praat met Edo over de toekomst. Immers, een krimpende markt geeft geen rooskleurig beeld. Slijters die stoppen zorgen voor een verdere verschraling van de markt. Edo treft het nog dat hij ook wijnproeverijen organiseert. Echter, de verkoop tijdens de proeverijen is ook gedaald de afgelopen jaren.

Edo vindt het een voordeel dat hij al ruim in de 60 is. Hij hoeft geen jaren meer in de zaak. Nog een paar jaar en dan is het leven met zo’n 70 uur in de week werken voorbij. Edo en Monique hebben plannen. Het woon-winkelpand is in eigendom en inmiddels schuldenvrij. Monique heeft het over meer genieten van het leven. Het pand verkopen, kleiner gaan wonen en meer samen uitgaan. Edo vertelt me, dat hij graag jonger zou willen zijn om meer met Monique te doen. Hij voelt zijn lichaam ouder worden. De spieren zijn wat strammer, de kracht iets minder en het lijf is wat eerder moe. Hij vertrouwt me toe, dat ook de seks beduidend minder is. Echter, liefde bloeit vooral door aandacht. Aandacht gaan we elkaar meer geven, zegt Edo en Monique glimlacht als zij dit hoort. Ik zie twee goede mensen, die met elkaar vol liefde verder willen.

Jan van Wijk
voczaken&lifestylemagazine011/

nieuwe pen

Onlangs bracht ik een bezoek aan Indoor Brabant, het hippische festijn in de Brabanthallen van 's Hertogenbosch. Behalve het houden van wedstrijden waren er ook andere activiteiten. Zo waren er heel wat ondernemers, die koopwaren aanboden.

Door de drukte slenterde ik langs de vele kramen. Opeens stond ik stil bij een uitstalling van sieraden en pennen. Een vrouw en een man stonden aan de andere kant van de kraam. De vrouw deed het woord voor versieringen voor hals, oor, pols en vinger. De man nam de presentatie van de schrijfwaren voor zijn rekening.

Ik kwam in gesprek met de handelaar. Hij vertelde me vol passie over zijn pennen. Ik raakte onder de indruk van zijn vakmanschap. Immers, hij maakte zelf de omhulsels van de pennen. Daartoe had hij al vele jaren verschillende houtsoorten gebruikt. Ik vernam dat enkele materialen heel zeldzaam zijn en uit verre oorden afkomstig waren. Naarmate het gesprek vorderde transformeerde ik hem van handelaar tot vakman. Wat toonde hij zich begaan met zijn werk. In zijn kraam lagen wel meer dan honderd pennen die allemaal door hem met zorg vervaardigd waren.

Ik besloot een pen te kopen van palmboomhout. De kleur en vorming van de pen kregen mijn goedkeuring en de pen voelde goed in mijn hand. De vakman vertelde over de herkomst van het palmboomhout. Wat sprak hij met liefde over zijn werk. Ik nam me voor de pen te gebruiken voor speciale gelegenheden, als het schrijven van een persoonlijke brief en het ondertekenen van een document. Kortom, een pen voor bijzonder waardevolle gebeurtenissen. Met goed gevoel nam ik de pen in ontvangst, rekende af en wenste de vakman en de vrouw in de stand veel succes en liefde toe. Ik slenterde verder en kreeg steeds meer het besef dat de vakman ook een goed verkoper is.

Jan van Wijk, 2 april 2014

 

voorjaar

Het voorjaar heeft zich gemeld. Met aangename temperaturen, zon en weinig wind breekt er een nieuw jaargetijde aan. Het wordt weer de hoogste tijd voor de terrasjes, kortere broeken, jurkjes zonder mouwen en korte rokjes met lange benen.

Ik heb een ontmoeting met Tina...
Nu heeft Tina vrede met haar lichaam. Ze oogt minder zwaar dan vlak na Kerstmis en past weer in maatje 38. Ze vindt haar lichaam weer strak. Daar is Tina trots op. Immers, haar bovenarmen zwabberen niet meer en de buik is platter dan een drietal maanden geleden. Tina zegt, dat haar huidig lichaam al wat op slank begint te lijken. Wellicht komt dit ook door vriendinnen van haar die allen slank zijn en zich jeugdig gedragen. Haar vriendinnen en Ina vormen al jaren een hecht clubje. De vriendin met de minste lentes telt er amper 40 en de oudste heeft enkele jaren terug Sarah gezien. Tina vindt haar vriendinnen geweldige mensen, vaak spreekt ze over haar meisjes en heel af en toe vindt ze hen haar dames.

Toch voelt Tina wel eens wat jaloezie als ze Monique, de minst jonge vriendin in jaren, ziet staan met haar 53 lentes. Monique draagt bevallige kleding met maatje 36, ze heeft een lengte van 1.76 meter, kent steeds een rimpelloos gezicht, loopt op lange benen en draagt een diep decolleté. Tina merkt hoe voorbijgaande mannen daarop reageren en soms een vrouw dit doet. Ze merkt dat mensen Monique steelse blikken toewerpen. Die aandacht wil Tina ook ...

Jan van Wijk, 30 maart 2014

Stille Omgang

Vele bussen vol met pelgrims komen aan in Amsterdam. Vanuit verscheidene streken uit het land willen duizenden gelovigen deelnemen aan de Stille Omgang. De Stille Omgang wordt dit jaar gehouden in de nacht van 22 op 23 maart.

In diverse kerken van de hoofdstad worden in de avond eucharistievieringen gehouden. Ik woon de viering bij in de Parochiekerk van Onze Lieve Vrouw van de Allerheiligste Rozenkrans te Amsterdam. Het Obrechtkoor zingt zuiver de prachtige liederen tijdens de viering in de kerk.

Na de diensten in de stad brengen bussen de pelgrims naar het centrum van Amsterdam. De Stille Omgang begint... Van het Spui gaan de deelnemers aan de Stille Omgang onder meer langs Kalverstraat, Dam, Nieuwendijk en Warmoesstraat. In de Kalverstraat brandt een grote lantaarn en hoog op de gevel van het hoekpand lees ik "Gedachtenis ter Heilige Stede". Ik zie de getallen 13 en 45. Het hostie-mirakel heeft hier plaatsgevonden op 15 maart 1345.

Tijdens de Stille Omgang wordt niet gesproken. De intentie is dit jaar "In de stilte hoor je meer, God spreekt in onze tijd". De stilte van de bedevaartgangers staat in schril contrast tot het uitbundige gedrag en geluid van feestvierders en bezoekers aan het uitgaansleven in het centrum van Amsterdam.

De afsluiting van de Stille Omgang vindt plaats in de kerk van de Evangelische-Lutherse Gemeente aan het Spui. Ik heb in de stilte veel gehoord en beleefd. De Stille Omgang brengt stilte voor velen in een drukke stad.

Jan van Wijk, 26 maart 2014

 

nieuwe periode

Jij en ik zijn in een heel aangenaam gesprek verwikkeld. Je oogt heel aardig en met sprekende ogen kijk je me aan. Je vertelt over jouw werk, wat je beweegt en over het verleden dat vers achter je ligt. Pas gescheiden, een vechtscheiding met heel veel emoties en alles verslindende energie, die als hoogst negatief door je wordt ervaren. Je bent blij dat je in een nieuwe periode van het leven bent. Je praat enthousiast over jouw kinderen en nieuwe vriend.

We kijken elkaar aan, woorden vallen stil en gedachten flitsen voorbij... Ik neem je in me op, je oogt heel aardig en vriendelijk. Je hebt een slank lichaam en bent lang. Je verzorgt je opvallend goed. Je hebt een strakke huid en dit voor zover ik dat kan zien. Je hebt je met aandacht opgemaakt met smalle lijnen rond ogen, neus en mond. Jouw kleding zit strak om je lichaam en toont de armen half zichtbaar en je draagt een kort rokje tot boven de knie. Je lacht.

Voor jou en mij is er de afgelopen tijd heel wat in de privésfeer gebeurd. We spreken hierover en delen ervaringen. Immers, je bent bijna vijftig en ik nog minder jong in jaren. Emoties wellen af en toe op. Je bent gelukkig met jouw nieuwe leven, dat straal je uit. Je hoopt dat de relatie met jouw nieuwe vriend nog jaren duurt. Ik hoop dat ook voor jou. Veel geluk in de nieuwe periode van jouw leven.

Jan van Wijk, 22 maart 2014

 

verkozen

Ik zie en hoor een gelukkige Els. Ze is vanavond verkozen tot raadslid. Maanden is zij actief geweest met het programma. Immers, Els staat voor haalbare doelstellingen realiseren en voor samenwerking. Wat financieel of technisch niet kan, komt niet in het verkiezingsprogramma van haar partij. Zij wordt hierbij gesteund door haar partijgenoten.

De afgelopen vier weken is Els dagelijks voor haar partij actief geweest. De ene avond was het een debat, een andere dag folders rondbrengen en ook heeft ze veel gesprekken gevoerd met mensen om hen te bewegen toch te gaan stemmen. Els hoort heel wat gemopper en ze verduidelijkt dan wat er gedaan is en waarom. Els ontmoet heel veel aardige en beleefde mensen en houdt met hen menig gesprekje. Echter, zij ontmoet ook personen die zeer negatief denken en de politiek van alles de schuld geven. Ook met deze individuen gaat zij het gesprek aan en soms is er wederzijds begrip. Els is ook enkele keren belaagd en kreeg zij verwensingen naar het hoofd geslingerd. Het gebeurde wel eens dat iemand haar uitschold, een duw gaf, naar haar spuugde en zei dat de politiek vol is met verraders en profiteurs.

Els kijkt terug naar de afgelopen weken, waarin zij veel mensenkennis heeft opgedaan. De gemeentepolitiek is er voor de mensen die in haar gemeente wonen. Het gaat haar te ver om al het negatieve richting politiek te adresseren. Veel mensen klagen, maar wat doen zij er zelf aan? We leven in een verwende wereld, vertrouwt zij me toe.

Els vindt het fijn anderen te helpen en dat is haar drijfveer om in de lokale politiek actief te zijn. Ik ben blij, dat ik verkozen ben, zegt ze. Ik hou van de gemeentepolitiek, vult ze nog aan. Een grote glimlach siert haar gezicht. Els, succes in de komende raadsperiode van vier jaar!

Jan van Wijk, 19 maart 2014

 

gevolgen van een ongeluk

Henk is al heel veel jaren een vriend van me. Hij heeft pijn in het hart. Immers, zijn relatie met Ine is verbroken. Voor Henk is Ine de vrouw die hij lief heeft. Zij is bij hem weggegaan, nadat een andere liefde haar stevig in de ban heeft genomen.

Henk en Ine zijn bijna dertig jaar samen geweest. Ze hebben veel lief en heel wat leed met elkaar gedeeld. Kinderen hebben zij niet meer.

Tien jaar terug gebeurde een auto-ongeluk en daarbij zijn de twee kinderen van Henk en Ine omgekomen. Bij de fatale botsing raakten Henk en Ine zwaar gewond. Door dit ongeluk werden Henk en Ine stil. Hun verhouding werd op de proef gesteld. Immers, Henk rekende zich het ongeluk aan, ofschoon hij geen fout had gemaakt. Hun auto werd geraakt door een andere wagen, die naar de verkeerde weghelft reed. Henk werd depressief, ging drinken en raakte onder behandeling. Het drinken werd een drankprobleem en dat deed de relatie tussen hem en Ine geen goed. De liefde tussen Henk en Ine bekoelde sterk. De aandacht voor elkaar nam af. Ine voelde zich vaak alleen, ook al was Henk thuis. Acht jaar na het ongeluk was Ine op. Ze had zoveel energie gebruikt om het thuis aangenaam te krijgen. Ine werd ziek en voelde zich nog meer alleen, omdat Henk voortdurend de fles met alcoholische drank koesterde. Een half jaar geleden kwam Ine een andere man in de supermarkt tegen ...

Jan van Wijk, 15 maart 2014

 

niet iedereen is dun

Linda is een goede kennis van me en we kennen elkaar al heel wat jaartjes. Linda is van beroep voedingsdeskundige en heeft een drukke praktijk. Steeds meer heeft zij cliënten die tobben met hun gewicht. Ik laat Linda aan het woord ...

Vele inwoners van Nederland worden steeds dikker en tegelijkertijd is er bij een grote groep mensen veel aandacht voor supermodellen. Ik heb al heel wat gesprekken gevoerd over dik en dun, gezet en slank, vet en mager, zitten en veel bewegen en lekkere of passende voeding. Velen willen afvallen en streven naar een lager gewicht. Bij vrouwen is er vaak het doel om maatje 36 weer te kunnen passen. Het uiterlijk van slank zijn vinden velen belangrijk en ik snap dat. Immers, wie wil er nu niet aantrekkelijk worden gevonden? Vaak worden slanke mensen aantrekkelijk gevonden.

Heel wat mensen willen hun gewicht kunstmatig laag houden, maar dit streven moet wel in praktijk worden gebracht. Voor iedereen betekent dit maar één ding en dat is volhouden. Bij dat volhouden is er een groot obstakel. Immers, weinigen slagen erin gedurende jaren te blijven werken aan hun lichaam en geest. Populair zijn tegenwoordig maaltijdvervangers, eetlustremmers en superfoods. Deze producten willen mensen wel helpen. Maar ... je kan het beste jezelf helpen.

Of iemand dun of dik is, zit ook in de genen. Echter, het feit is wel, dat veel bewegen en passende voeding heel veel invloed hebben op het lichaam. Vaak krijg ik de vraag: Hoe komt het dat u zo slank bent? Kijk, ik ben inmiddels bijna vijftig jaar. Met mijn lengte van 1.78 meter en 57 kilogram ben ik slank. Ik kan dan wel mijn verhaal vertellen, maar dat is niet voor een ieder een goed voorbeeld. Je moet namelijk aan je lichaam willen werken. Het willen, is zo belangrijk om resultaat te behalen.

Mijn verhaal ...
Ik ben slank, omdat ik daar moeite voor doe en die inspanningen doen echt veel voor mijn lichaam. Ik eet veel fruit, groenten en vis. Daarnaast drink ik dagelijks heel wat water en groene thee. Elke dag wandel ik vlot, loop snel of fiets hard en dat voor minimaal een uur. Ik pak nooit de lift. Verder doe ik elke ochtend een kwartier oefeningen en dan vooral voor mijn benen en buik.

Tot slot ...
Schoonheid straalt niet alleen van buiten, maar ook van binnen. Als ik mij van binnen goed voel, straal ik ook naar buiten. Ik heb mijn lichaam en daar ben ik trots op, maar een vrouw met maatje 42 kan ook stralen. Je hoeft daartoe niet slank te zijn. Zelfacceptatie is van belang, dus waardeer het lichaam dat je hebt.

Jan van Wijk, 12 maart 2014

 

Vastentijd

Leven in soberheid en met spiritualiteit, dat is vasten als een religieus gebeuren. Dit kan door minder consumeren, het mijden van genotmiddelen, meer mediteren en daarbij gedachten om met weinig toe te komen. Dit gaat wat verder dan het belijden van een geloof.

Ik doe een stapje terug uit de wereld van overvloed en geef verdieping aan mijn leven. Dit samen met anderen beleven, voelt goed bij me. Samen ... dit is solidariteit een impuls geven. Door te vasten ervaar ik dat mijn hart wordt gezuiverd, mijn gedachten zich richten op eenvoud en dat mijn lichaam afscheid neemt van giftige stoffen. Dagelijks neem ik water, thee, fruit en groenten tot me en ook een beetje brood.

Na enkele dagen voel ik mij al anders. Het lijkt wel als herboren worden en dit is nog maar het begin van de vastentijd. Ik voel mij beter in mijn vel. Ook merk ik, dat mij lichaam en geest zich aan het ordenen zijn. Ik vind het totaal niet erg, dat ik wat gewicht verlies. Immers, wat overtollig is mag weg en ik krijg er zingeving voor terug. Dat voelt als heel liefdevol. Ach, met een bolle buik voel ik mij niet puik. Echter, met een hoofd vol zingevende gedachten ervaar ik grote rijkdom en daardoor ben ik meer dan goed gevoed.

Jan van Wijk, 8 maart 2014

 

Leeftijdloos

Marcel vertelt me vol trots, dat hij sinds kort zijn grote liefde heeft ontmoet. Hij geeft hoog op over zijn Sandy. Marcel zegt, dat er eerst vriendschap is geweest en na een paar maanden is dit in verliefdheid omgeslagen. Het vertrouwt me toe, dat de liefde tussen hem en Sandy heel heftig is. Hij heeft haar op een dag vaak in gedachten en omgekeerd is dat ook. Alles wat we samen doen vinden we leuk, zegt Marcel.

Onlangs is Marcel 52 geworden en zijn lieve Sandy telt 34 lentes. Marcel en Sandy vinden het leeftijdsverschil van 18 jaar geen enkel bezwaar. Zij voelen zich goed bij elkaar en op liefde staat geen leeftijd. We voelen ons leeftijdloos, zegt Marcel.

Binnenkort gaan Marcel en Sandy samenwonen. De twee verliefden hebben een huis midden in de stad op het oog. Marcel houdt wel zijn appartement aan en hij gaat dit verhuren. Sandy wil de huur van haar flat opzeggen. Marcel vertelt me ook, dat hij nooit heeft durven dromen een vrouw als Sandy tegen te komen. Het is net een sprookje dat uitkomt. Sandy ziet er dan ook uit als een prinsesje. Een kroon van goud draagt zij rond haar hart en zij is zo mooi, brengt Marcel lyrisch uit. Sandy heeft niet alleen een hart van goud, maar zij is ook oogverblindend mooi. Ze heeft een heel mooi figuur. Lang, slank, lief gezicht, licht krullend haar en zij kleedt zich fantastisch, zegt Marcel opgewonden. Sandy is zijn droom en die uit is gekomen. Marcel leeft leeftijdloos in zijn liefde. Veel geluk, Marcel!

Jan van Wijk, 22 februari 2014

 

kleurrijke verrassing

Ik ben bij het station en een vrouw valt me op. Ik herken haar. Meteen komen gedachten in mij op. Haar knappe gezicht is snel in mijn geheugen op herhaling. Ik ga zo'n veertig jaar terug in de tijd. Is het echt al zo lang geleden?

We kijken elkaar aan. Ik reik haar mijn hand, die zij even vasthoudt. Ik ken haar voornaam nog. Wellicht is haar achternaam gewijzigd. Haar zien, voelt bij me als een welkome verrassing. Ze is stijlvol gekleed met een rode, openstaande, lange mantel. Lange, zwarte laarzen omsluiten haar benen tot vlak onder de knie. Hoge hakken verheffen haar nog meer.  Een zwarte, nauwsluitende, korte rok maakt haar slanke verschijning nog opvallender. Nog steeds heeft ze lang, hoogblond haar, dat zwierig met haar meedeint. Ik zie haar gezicht met vuurrode lippen en donkere wenkbrauwen. Haar blauwe, donker omrande ogen stralen vriendelijkheid uit. Wat is zij nog steeds kleurrijk en innemend! Ik ervaar, dat zij me nadrukkelijk en langdurig opneemt. Nog steeds jongensachtig, merkt ze op en glimlacht.

Ze oogt niet veel, maar wel een beetje minder jong dan toen. Dat mag ook wel, want als je rond de zestig bent, heb je niet meer geheel het uiterlijk van een twintigjarige. Wat heeft zij toch aanmerkelijk meer dan iets speciaals. Hoe zou het gegaan zijn, als ik zo'n veertig jaar geleden geen vaste vriendin had ...?

Jan van Wijk, 19 februari 2014

 

Valentijnsdag

Het is 14 februari, Valentijnsdag, de dag van geliefden en verliefden.

Ik droom dat ik in de ochtend vroeger dan anders wakker ben. Ik heb Sanne in gedachten. De dag verstrijkt traag en steeds is het Sanne die in mijn hoofd aandacht vraagt.

Eindelijk wordt het avond en Sanne en ik gaan uit eten. We hebben een tafel voor twee gereserveerd in restaurant Valentijn. Het is een gezellig, maar vooral romantisch restaurant. Bij kaarslicht zitten we aan een tweepersoons tafel. De gedraaide kaars heeft de kleur rood en de vlam beweegt dansend. De vlam is net een innig dansend paar, dat van geen ophouden weet. Op de tafel ligt een kleed met aan beide helften een rood hartje. De stoelen hebben een rugleuning in de vorm van een hart en zijn donkerrood geverfd. In het restaurant staan verscheidene, stenen engeltjes. Het plafond toont liefdestaferelen van naakte mannen en blote vrouwen. Aan de muren hangen grote spiegels met gouden omlijstingen. Tussen de spiegels zijn schilderijen bevestigd met verliefden daarop afgebeeld. Het restaurant is voor Valentijnsdag ingericht maar dan wel zo dat het hier elke dag het feest van Valentijn is.

Sanne en ik kijken elkaar langdurig aan. Glimlachen vaak en we strelen elkaars handen. We zijn met velen in het restaurant, maar hebben vrijwel enkel oog voor elkaar. We bestellen een drankje en vervolgens het Valentijnsdiner. Wat is het hier een huis vol liefde. Laat op de avond verlaten Sanne en ik Valentijn ...

Jan van Wijk, 14 februari 2014

 

Shirley Temple

Shirley Temple herinner ik mij als een opvallende tienerster. Wat een jonge vrouw met veel talenten. Vele jaren terug hoor ik mijn ouders over haar praten en zie ik films van haar. Wat een acteertalent heeft krullenkop Shirley! Wat kan zij zingen en dansen! Wat een lef heeft zij en dat al op zeer jonge leeftijd! Shirley Temple is het wonderkind van Hollywood in de jaren dertig van de vorige eeuw. Meer dan een halve eeuw later ontvangt zij de Live Achievement Award voor haar gehele oeuvre op het witte doek.

Aan het eind van de jaren zestig verneem ik opnieuw van Shirley Temple. Zij gaat de politiek in en als zij zo'n zestig jaar is wordt Shirley ambassadeur in het toenmalige Tsjechoslowakije. Shirley Temple krijgt ook met gezondheidsklachten te maken. Bij haar wordt borstkanker geconstateerd. Ze wordt geopereerd en komt er weer bovenop.

Wat heeft Shirley Temple een bewogen leven gekend. Ik zie haar vrolijk dansen nu ik haar weer in gedachten heb. Wat hebben vele miljoenen van haar genoten. Wat zijn er ontelbare mensen die door haar te zien en te horen kracht, optimisme en liefde hebben ontvangen.

Jan van Wijk, 12 februari 2014

 

op stap met mijn mama en papa

Vannacht ben ik met mijn mama en papa op stap geweest. We maakten een wandeling door het bos. Mijn mama stede mij vragen als: Hoe gaat het met je?, Hoe voelt het wat ouder te zijn? en Hoe staat het met familieleden, vrienden en kennissen? Vervolgens ben ik met mijn mama lang in gesprek. Het wel en wee van de afgelopen jaren komt aan bod. Ik heb het ook over mijn plussen en minnen in het leven. Ik praat haar bij over mijn gezondheidstoestand, werk, vrijwilligersactiviteiten en liefdesleven. Ik krijg de indruk dat ik haar niets nieuws vertel, maar toch blijft ze nieuwsgierig. Ze stelt me nog meer vragen en het gesprek gaat verder.

Mijn papa luistert en is lang stil. Opeens stelt hij de vraag: Hoe nu verder? Tsja, daar heb ik niet meteen een antwoord op, want verder wil ik op veel terreinen. Ik vertel hem wat mijn plannen zijn met mijn sociaal leven en over mijn liefde voor woorden. Ik heb het met hem over mijn stip op de horizon. Vervolgens vraagt mijn papa: Hoe lang denk jij daar nog nodig voor te hebben? Deze vraag verrast mij niet, omdat een dergelijke vraag bij hem past. Zo ging het vroeger ook. Nog wel heel wat jaren, is mijn antwoord. Mijn papa reageert met: Dat is wel een lange tijd, Jan. Is jou zo'n lange periode nog gegund ...?

Ik ben benieuwd hoe het met mijn ouders gaat. Nu stel ik de vragen. Zij vertellen over hun huidig leven, hoog boven de wolken en ver van hier, maar bij vlagen zo dicht bij mij.

Mijn papa is al meer dan twintig jaar terug overleden en mijn mama ruim tien jaar geleden. Vannacht waren zij met mij op stap. De droom van vannacht zit stevig in mijn gedachten en zet mij aan het denken ...

Jan van Wijk, 8 februari 2014

 

Sylvie Meis op glad ijs

Voortdurend staat Sylvie Meis in de schijnwerpers. Vele lenzen zijn op haar gericht. Bladen en kranten brengen foto's van een opvallende vrouw en over haar zijn frequent nieuwe ontwikkelingen te melden. Zo lijdt zij een turbulent leven ...

Sylvie is toe aan innerlijke rust. Zij wil dat emoties hun evenwicht hervinden en daardoor kan zij verder met het drukke leven. Ze weet wat het is om onder druk te presteren en dit op velerlei terreinen. Dit vergt heel wat inspanningen. Goedlachs is nu vaak een farce ...

Sylvie Meis ontwerpt mede haar collectie, The Sylvie Collection van Hunkemöller. Zij is het model voor het lingerie-en badpakmerk. Haar nieuwste bijdrage is een lijn met bikini's met kleine broekjes. Sylvie is voorstander van kleine broekjes met smalle bandjes, die laag op de heup zitten. Haar sexy uitstraling moet de illusie wekken, dat de kleine bikini's een langer lichaam tonen. Ze loopt graag in deze kleding, omdat het zo mooi oogt. Sylvie kan haar lengte niet veranderen, maar zij zou wat langer willen zijn. De bikini's helpen haar ogenschijnlijk te laten groeien. Sylvie wil haar lichaam perfect houden. Daartoe sport Sylvie dagelijks en eet zij bewust en dit al om een slank figuur te behouden. Haar dagen zitten vol, maar hoe vol zijn haar gedachten ...

De publiciteit van de media zoekt haar voortdurend en omgekeerd geldt dit ook. Immers, haar televisiewerk gaat verder, evenals de promoties voor Hunkemöller en haar privéleven staat zeker niet stil. Het is wachten op een goede vriend. Echter, in een hectische wereld komt veel voorbij dat even stopt en wat te kort duurt. Een glijpartij op glad ijs komt onverwacht. De rust wil ze terug, maar is dit wel zo ...?

Jan van Wijk, 5 februari 2014

 

droom

Jou ontmoeten belooft veel,
lang in jouw ogen kijken,
dieper in je willen komen,
verlangend naar je uitzien,
ooit jou weer ontmoeten,
ik geloof in een droom,
ooit jou weer ontmoeten,
verlangend naar je uitzien,
dieper in je willen komen,
lang in jouw ogen kijken,
jou ontmoeten belooft veel.

Jan van Wijk, 1 februari 2014

 

Vroppels

Er is een nieuw sociaal fenomeen ontstaan, namelijk vroppels. Een vroppel is een vriendinnen-koppel. Vrouwen die intens bevriend zijn met elkaar vormen een stel. Dat is een vroppel, maar daarbij is de seks tussen de vriendinnen afwezig.

Een vroppel is een stel dat samen heel wat doet. Zo kan een dergelijk koppel samen uitgaan. Ook gaan de twee vriendinnen samen op vakantie en naar feestjes. De vriendinnen bespreken zowat alles met elkaar. Doordat de vriendinnen samenwonen doen zij ook met z'n tweetjes de huishouding, eten samen en verblijven ook in de nacht bij elkaar onder één dak. In feite is er een intense en innige relatie tussen twee vrouwen die niet lesbisch zijn.

Nadine vertelt me hoe zij met Anja samenwoont. Zij verdelen taken, doen veel samen, maar laten elkaar ook met rust. Nadine bouwt met Anja een leven op. Uiteindelijk wil Nadine haar prins op het witte paard tegenkomen. Immers, Nadine en Anja willen geen jaren bij elkaar zijn. In deze tijd ervaren zij hoe het is samen te wonen. Nadine zegt dat zij met Anja liefde deelt, maar dan zonder seks. Voor nu voelt dat goed voor haar. Seks heeft Nadine met een jongeman, maar met hem wil zij geen leven gaan delen.

Jan van Wijk, 29 januari 2014.

 

Bezoek

Ik heb een bezoek aan Marie gebracht ...

Jan, onlangs ben ik 87 jaar geworden. Nog bedankt voor jouw kaart en rozen. Fijn dat je er weer bent. Weet je, Jan, ik geniet er telkens van als je op bezoek komt.

Het is deze week al tien jaar geleden dat Frits is overleden. Ik mis hem nog elke dag. Hij was mijn sterkte, mijn rots. Bij hem voelde ik me thuis. Hij was mijn toevlucht met bescherming en dat gaf steeds zo'n veilig gevoel.

Ik prijs Frits nog elke dag in mijn gebed. Ik voel me dan geborgen, ook al is Frits er niet meer. Zijn foto hier op de kast, naast de televisie, is voor mij als een heilige beeltenis. Als ik naar hem kijk, is het is net alsof hij me elke keer en knipoog geeft.

Jan, ik zie Frits als een veelstemmig licht en ik hoor zijn stem zolang mijn hart klopt. Als ik in de dood ben verdwenen, kom ik hem wellicht tegen. Frits was zo lief voor mij ...

Jan van Wijk, 25 januari 2014

 

Seth Gaaikema gestopt met optreden

In de Groningse Stadsschouwburg heeft Seth Gaaikema zijn laatste optreden gegeven. Is de cabaretier aan stoppen toe? Aan optreden wel, aan schrijven niet.

De Groninger Gaaikema heeft twee grote liefdes, namelijk cabaret en musical. Hij stopt met cabaret, maar blijft creatief actief met schrijven. Een hele tournee door het land maken is voorbij. Geen cabaretprogramma meer. Seth komt niet meer op de planken in de vele theaters en schouwburgen. Immers, een tournee is fysiek zwaar en zeker als iemand half in de zeventig is, zoals Seth Gaaikema nu.

Seth Gaaikema houdt veel van optreden. De domineeszoon, want zijn ma en pa waren dominee, treedt ontzettend graag op, maar Seth voelt dat het lichaam niet zo jong meer is. Zijn hoofd is dat wel. Dit geeft hem de kans door te gaan met schrijven. Seth is een musical aan het schrijven en gaat door met zijn creatieve gave om te schrijven.

Seth Gaaikema, de man met de vele woordspelingen, waar niet alleen ik enorm van kan genieten, kiest voor zijn huidige sterkte en dat is schrijven. Zijn solo-optredens als cabaretier zijn voorbij. In mijn gedachten zie ik hem weer op het podium staan. Wat beheerst hij het Nederlands op kunstzinnige wijze!

Succes met schrijven, Seth en dank voor de vele voorstellingen!

Jan van Wijk, 22 januari 2014

 

Brief aan mezelf

Zien

Beste Jan,

Zelf sturen in het leven, is je dat bekend? Dat jezelf keuzes maakt, veel op je pad ziet en dan ...?

Vaak zie ik veel, maar soms ben ik bijna blind en sta ik stil. Ik vraag me dan af: Wat overkomt me nu? Als ik beter kijk en zie valt me meer op. Ik zie een ziekte komen en gaan, een ongeluk een ander treffen en vriendschap die mooi oogt. Als ik veel zie, dan heb ik in beeld wat ik heb, maar niet wat ik mis. Ik voel dat ik zoveel heb aan goede vrienden en vriendinnen, warme en oprechte belangstelling en bovenal het zicht dat ik een mooi leven mag beleven. Ik geniet dan van het welbehagen. Wat heeft dat een lading vol goedheid en verrassingen.

Het overkomt me, dat de lucht donker is en dat wolken blijven hangen. Echter, er komen ook weer lichtpuntjes die mijn denken en handelen positief beïnvloeden. Ook gaat fantasie met mijn gedachten op de loop. Ik kom dan in een wereld die in beweging is en mij in beweging houdt. Ik geniet van de muziek die klinkt en voel me wegbereider van de liefde. Zo ga ik door op mijn pad met het geloof nog meer te mogen zien.

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 18 januari 2014

 

Kerkmusicus

Ik woon een voordracht bij van een kerkmusicus. Hij is te gast bij een gezelschap gelovigen met belangstelling voor kerkmuziek.

De kerkmusicus spreekt met passie over gewijde muziek. Immers, hij geniet ervan om in de kerk muzikale hoogstandjes tot uiting te laten komen. Veelal gebeurt dit in de combinatie van koorzang met orgel. De kerkmusicus vertelt dat hij in de loop van de jaren vele belangstellenden in kerkmuziek heeft opgeleid voor zang en orgel.

Ik zie de musicus als de voorloper van hemelse werken die op aarde meermaals klinken in kerken. Hij geeft aan de aanwezigen duidelijke uitleg en hierdoor klinkt de kerkmuziek nog beter in de oren. Ik hoor hem vertellen over werken van Bach, Beethoven, Haydn en Mozart, die in de kerkelijke liturgie worden gebruikt. Ook bij de Nederlandse componist van kerkmuziek Hendrik Andriessen staat hij stil. De kerkmusicus vertelt over zijn ervaringen als cantor en organist. Daarna spreekt hij over enkele belevenissen als dirigent van een cantorij.

Ik ervaar een klankrijke bijeenkomst en realiseer me dar deze kerkmusicus de aanwezigen verwent met een voorproefje van hemelse sferen. Wat is zijn passie voor kerkmuziek hemelhoog.

Jan van Wijk, 15 januari 2014

 

Gedachten over ondernemen

warmte in de kou

Mijn bedrijf heeft het afgelopen boekjaar goed gedraaid. De branche heeft een terugslag in de omzet met zo’n drie procent, maar mijn zaak heeft een omzetstijging gekend met vijf procent en ook is het bedrijfsresultaat nog meer positief. Kortom, ik ben zeer ingenomen met de bedrijfsontwikkelingen. Ik realiseer me, dat het niet zozeer alleen mijn verdienste is, maar dat ook mijn medewerkers een pluim verdienen. Als blijk van waardering heb ik de medewerkers een bedrag toegekend. Daarnaast trakteer ik mijn team op een dagje naar de Winterefteling. Marijke, mijn attente secretaresse, heeft me deze suggestie gedaan.

Ik ga met alle medewerkers naar de Efteling. Helaas is het weer aan de koude kant met hooguit drie graden en een ijzige wind. De Winterefteling heeft vandaag wel een passende naam. Om tien uur is iedereen bij de ingang en gezamenlijk gaan we het grote park in. Het is tijd voor koffie, thee en gebak voor onze groep van dertig personen. Ook dit heeft Marijke geregeld. Daarna kiest een ieder een eigen programma. Om twee uur in de middag gaan we aan tafel in restaurant het Witte Paard.

Ik heb geen voorkeur waar eerst naar toe te gaan. Dorien, de kwaliteitsmanager, vraagt of ik met haar meega naar Droomvlucht. Ook Marijke, Ad, de personeelschef, en Miranda, de salesmanager, gaan mee. In Droomvlucht komt Dorien naast mij zitten. Zij is voor in de vijftig, oogt aantrekkelijk en werkt al jaren bij ons. Dorien is vorig jaar gescheiden. Tijdens haar echtscheidingsprocedure heeft ze nooit verzuimd en dat heb ik met een oud-medewerker wel eens anders meegemaakt.

Na Droomvlucht vraagt Dorien of ik met haar naar het Sprookjesbos ga. Terwijl ze dit zegt, glimlacht ze naar mij. Marijke, Miranda en Ad gaan niet mee. Ik zie Marijke mij een knipoog geven. Dorien pakt me bij de arm en wij gaan richting het kasteel van Doornroosje …

Jan van Wijk, 11 januari 2014
/voczaken&lifestylemagazine010/

Phil Everly, een nachtegaal zingt niet meer...

Al ruim vijftig jaar ben ik fan van het Amerikaanse duo The Everly Brothers. De close harmonyzang van de broers Don en Phil Everly maakt op mij al op jonge leeftijd grote indruk. Als ik in de zesde klas van de lagere school zit, ben ik de enige van de groep die lid is van een fanclub. Ik heb me aangesloten bij de fanclub van The Everly Brothers en tot op de dag van vandaag ben ik lid. Ik koop alle platen van de Everlys en draai langspeelplaten, singles en cd's grijs.

De zangkwaliteiten van de broers Everly worden geprezen door miljoenen muziekliefhebbers. Don en Phil Everly beïnvloeden vele muzikanten, zoals de leden van The Beatles, The Beach Boys, The Hollies en The Byrds. Ook het duo Simon and Garfunkel vindt hun muzikale wortels bij de Everlys. Hun roem als beïnvloeders van muzikanten is ongekend groot.

De muziek van The Everly Brothers gaat van country en blues naar rock en zij leveren baanbrekend werk met countryrock. De diversiteit in stijl van hun nummers vind ik groot en van hun stemmen geniet ik. Wat is hun zang van hoge kwaliteit! De wijze waarop The Everly Brothers hun muziek brachten heb ik steeds bewonderd. Hun zangkwaliteit sla ik daarbij hoger aan dan de teksten van hun nummers. Don en Phil Everly zongen over de liefde en met name over gebroken liefdes. Hun liedjes zijn voor mij hartenkreten.

Het duo The Everly Brothers is nu voorgoed verleden tijd. Phil Everly is op 74-jarige leeftijd overleden. Mooie liedjes van de Everlys heb ik in gedachten. Vooral "Let it be me", "So sad" en "Crying in the rain" zijn nummers die in mijn hart zijn gegrift. Phil Everly, de nachtegaal van The Everly Brothers, zingt niet meer...

Jan van Wijk, 6 januari 2014

 

koopjes

In de stad kom ik Anja tegen. Zij draagt twee grote tassen en zij vertrouwt me toe dat de tassen vol zitten met koopjes.

Anja en ik wandelen wat door en gaan op een overdekt terras plaatsnemen. We drinken groene thee en praten eens bij. Anja vertelt over haar kerstdagen, oud- en nieuwjaar en over haar aankopen van vandaag.

Tim en Anja zijn enkele maanden geleden uit elkaar gegaan en sindsdien woont Anja alleen in een appartement aan de rand van het centrum van de stad. De feestdagen heeft zij met een paar vriendinnen beleefd. Een ander leven heeft ze nu wel. Na maanden een minder goed gevoel vindt zij het tijd worden om zich eens te verwennen. Ze opent haar tassen en laat me haar aankopen zien. Een top voor de helft van het oorspronkelijke bedrag, een kokerrok met hoge split voor een lage prijs en pumps voor een prikje. Anja straalt en oogt sterk op de weg terug naar een gelukkiger leven. Vanavond is er een feestje, zegt ze en kijkt me aan. Een van haar vriendinnen wordt vijftig en dan draagt ze haar nieuwe aankopen. Anja vraagt of ik zin heb om met haar mee te gaan ...

Jan van Wijk, 4 januari 2014

 

ontgiften

Tijdens een nieuwjaarsbijeenkomst in de stad spreek ik Monique. Zij heeft voor het nieuwe jaar het voornemen zich te ontgiften. Na nieuwjaarsdag wil Monique daar meteen mee beginnen. Ik laat Monique aan het woord ...

Ik neem een kuur om morgen mijn lichaam te gaan ontgiften. Hierdoor wil ik mijn hele lichaam ontdoen van de vele giftige stoffen die ik binnen krijg via voedsel, lucht en dranken. Vooral de laatste week heb ik ongezond gegeten en gedronken. Ik ben me ervan bewust dat de dagelijkse voeding te vet, te zout en te zoet is. Daarnaast laat ik heel wat conserveringsmiddelen in mij komen. Ook kleur- en smaakstoffen ontvang ik zonder expliciete uitnodiging. Verder drink ik veel koffie, neem wat medicatie en te vaak een alcoholische drank. Bij dit al voel ik me een ervaren gifmengster. Ik vind het tijd worden om mijn lijf te zuiveren. Mijn nieren en lever ga ik eens helpen.
Na mijn kuur van een drietal dagen met veel vers fruit, water, tomaten, wortelen en groene thee moet ik me als herboren voelen. Mijn lichaam ervaar ik dan weer als schoon, gezond en bruisend van energie. Daar ga ik werk van maken.

Jan van Wijk, 2 januari 2014

geluk in 2014 ...

In de toekomst ligt veel, maar dat is nu nog onzichtbaar. Zo ook geluk ...
Ik realiseer me dat de ultieme tevredenheid met het leven in de toekomst ligt, als ik hardnekkig probeer gelukkiger te worden. Echter, teveel geluk nastreven werkt bij mij averechts. Ik wil dan ook niet wachten op eerst meer geld, meer vrienden en vriendinnen en nog heel veel meer. Het neurotisch jagen op geluk en op intensieve wijze mijn te grote dromen willen realiseren, brengt mij niet verder.

Ik ben ervan overtuigd dat de toekomst voor verrassingen zorgt, maar dat ik nu ook mooie ervaringen opdoe. Ik besef met het jaar meer en meer dat ik een zinvol en betekenisvol leven heb. In dit leven ervaar ik liefde, beleving, warmte, gevoel en ... geluk.

Voor het jaar 2014 heb ik dan ook niets te wensen. Mijn leven is al zo rijk aan memorabele gebeurtenissen die voor het merendeel erg klein zijn, maar groot én goed aanvoelen. Verder ervaar ik in mijn omgeving hele goede vrienden en nogal wat kennissen.
Geluk in 2014 ...? Laat ik het nieuwe jaar maar goed beginnen. Dat is mijn voornemen. Of schuilt hierin toch een wens ...?

Jan van Wijk, 29 december 2013

Kerstmis

Ben jij vrij van angst om Kerstmis te vieren?
Geniet je van festiviteiten als een diner, ijsbaan of kerstmarkt?
Sta je open voor de diepere betekenis van Kerstmis?
In de kern is Kerstmis anders dan een feestvierende, uitgelaten gebeurtenis als cultureel erfgoed.

Het verhaal ...
Vreest niet!, zegt een engel tegen Maria. Maria, jij krijgt een visioen.
Opnieuw verschijnt een engel. De engel zegt: Vreest niet! Je raakt in blijde verwachting.
Maria is bevrijd van angst en stemt in met haar komend moederschap.
Dan bezoekt de engel Jozef en zegt hem: Vreest niet, Jozef, om Maria als vrouw te nemen.
Echter, koning Herodes vreest en heeft angst. Dit leidt tot moord en doodslag van vele, kleine kinderen.

Ik heb een droom ...
Een engel vraagt me: Ga je mee?
Ik vlieg met de engel mee en kom aan bij Kerstmis. Ik zie Maria ...
Met Kerstmis ben ik met gedachten vrij van angst, omdat ik me veilig voel bij Maria.
Maria, de moeder van iedereen en dat voelt bij me dat zij ook mijn mama is.
Zij strekt haar armen uit ...

Jan van Wijk 25 december 2013

 

anderen helpen

Ik hoor van een goede kennis dat zij zich ongelukkig voelt. Ik luister naar haar verhaal en vraag uiteindelijk wat zij aan haar gevoel gaat doen? Ze heeft hierop geen antwoord. We kijken elkaar aan en zij begint te huilen. Ze heeft pijn nu haar vriend haar heeft verlaten voor een andere vrouw, die vijftien lentes minder telt.

Een maand later ontmoet ik haar weer. Ze zegt dat het gevoel al en stuk beter is. Afleiding helpt haar én voor haar zieke vader is zij meer actief. Tegenwoordig bezoekt ze hem vrijwel dagelijks. Bellen doet ze haar pa ook en vooral als de drukte van de dag groot aanvoelt. Afleiding door anderen te helpen, helpt haar om gelukkiger te worden.

Bij een volgende ontmoeting vertelt ze me, dat ze de destructieve neiging om zich met anderen te vergelijken, die ogenschijnlijk beter af zijn, minder kans geeft. Wat boekt zij vooruitgang! Ik zeg haar dat ik trots op haar ben. Ze glimlacht en zegt dat zij ook trots op zichzelf is. Ik zie haar weer stralen. Wat is zij een waardevolle vrouw ...

Jan van Wijk, 21 december 2013

 

Sylvie Meis, de meest besproken vrouw in 2013

De meest besproken vrouw in 2013 is volgens mij Sylvie Meis. Sylvie heeft als voormalige voetbalvrouw frequent in de media gestaan. Sylvie Meis heeft gezegd dat 2013 het zwaarste jaar uit haar leven is...

Syvie Meis doet waar ze goed in is, namelijk zichzelf verkopen en ook haar lingeriecollectie "The Sylvie Collection" bij Hunkemöller. Niet alleen met haar lichaam, maar ook met haar uitspraken zorgt Sylvie voor mediabelangstelling. Ze zegt stout, verleidelijk en sexy te zijn. Deze kenmerken zitten diep in haar. Haar vrouwelijkheid etaleert ze. Immers, Sylvie zegt het fijn te vinden vrouw te zijn. Daarnaast is zij televisiester en haar naam missen de bladen en kranten niet. Sylvie praat over verleiding en romantiek. Ook spreekt de ex van voetballer Raphael van der Vaart over haar gevecht met de ziekte kanker, die ze heeft overwonnen. Sylvie uit meermaals dat zij van afwisseling houdt en dat dit haar leven verlangde spanning geeft. Ook vertelt Sylvie dat ze zelfbewuster is en dat zij zich mooier dan ooit voelt. Met haar 35 lentes heeft zij voor menigeen wel een opvallende verschijning. Leuk vindt Sylvie het sexy gekleed te gaan op hoge hakken en met korte jurkjes met daaronder sexy lingerie.

Sylvie kijkt ook naar 2014 en zij wil met lingerie ontwerpen verder gaan. Ook haar televisiewerk wenkt. In het nieuwe jaar laat ze ongetwijfeld nog veel van haar horen en zien. In 2014 zie ik Sylvie Meis met sappige geruchten verder op reis.

Jan van Wijk , 19 december 2013

 

Lessons & Carols

In de grote Gertrudiskerk te Bergen op Zoom woon ik een bijzondere gebeurtenis bij. Er is “a festival of lessons and carols” en dit trekt mijn belangstelling.
Er worden negen voordrachten gehouden, waarbij in delen de komst van Jezus wordt verteld. Tussen de “lessons” worden Engelstalige liederen ten gehore gebracht. Het bekende en befaamde koor Hortus Musicus Religiosus brengt mooie, gevoelige, Engelstalige en religieuze liederen. Ook het Gemengd Koor en Kinderkoor leveren hun bijdragen. Dirigent Hans Smout zorgt ervoor dat de liederen op professionele wijze ten gehore worden gebracht. Onder meer worden gezongen “Once in Royal David’s city”, “It came upon a midnight clear” en “Gabriel’s message”.
De ruim vijfhonderd aanwezigen genieten niet alleen van de muziek, maar ook van de teksten, die de toehoorders de weg naar Kerstmis wijzen.
Wat ben ik bevoorrecht om deze bijeenkomst te mogen meemaken. Ik laat me meevoeren om het Kerstfeest met volle overtuiging, belangstelling en liefde tegemoet te gaan. Wat is dit een rijke belevenis!

Jan van Wijk, 14 december 2013

 

Liefdespijn

Je staat buiten zijn leven en toch ben je zijn alles. Je hebt voor hem donkere kanten en hij zegt jou nodig te hebben. Jullie zeggen dat je van elkaar houdt, maar beminnen is er niet bij. Jij bent zijn beschermengel en hij jouw vertrouweling. Echter, dat zijn woorden. Voelt dit ook zo ...? Neen!, zeg je me.

Je leeft al tientallen jaren zoals nu en toekomst zie je niet. Je ziet de reis met hem als ingebeeld en steeds vaker als ingeblikt. Dan vraag
ik: Wil je vergeten wie je geworden bent?
Jouw antwoord blijft even uit om vervolgens traag als ontkennend te komen. Je vindt dat je bent voorbestemd voor tederheid en je ziet jezelf als een elegante vrouw Je treedt in de voetsporen van jezelf en ziet het verlies aan warmte toenemen. Dan zwijg je enkele minuten ...

Je zegt dat je op zoek bent naar vervlogen tijden. Het verleden van vóór met hem lonkt. Je hoopt op een wonder, dat maar niet komt. Je gelooft in schoonheid, zolang je niet wordt teleurgesteld. Je zegt zacht dat je de eigen verwachtingen beter bij kan stellen om met liefdespijn te leven. We kijken elkaar in de ogen en zwijgen ...

Jan van Wijk, 11 december 2013

 

aandacht

De wereld is vol met kleine mensen. Immers, zij die denken groot te zijn, blazen zich op en plaatsen zich op een voetstuk om nog groter te willen zijn.

Kleine mensen zijn bescheiden en bereikbaar voor anderen. Zij komen op voor anderen en laten hen niet alleen. Kleine mensen laten anderen niet vallen. Deze mensen steken hun nek uit als anderen onrecht wordt aangedaan. Zij houden van anderen en staan hen bij.

Aandacht geven aan anderen betekent voor hen het leven zinvol maken. Hierdoor worden contacten met de omgeving warmer. De een helpt de oude ouders, de ander staat een zieke vriend bij en weer een luistert naar een verhaal dat verteld moet worden. Zo gaan mensen op weg naar Kerstmis. Op deze weg komen zij anderen tegen en samen gaan zij verder.

Jan van Wijk, 9 december 2013.

 

Sint Nicolaas toen en nu

In de stad is het druk. In de winkels wordt veel verkocht. Ik zie velen gaan met volle tassen en menigeen draagt een pak onder de arm. Het is Sint Nicolaastijd en zes december nadert.

Ik denk terug aan de tijd dat de goede Sint thuis op bezoek kwam. Oh, wat keek ik daar naar uit. Het huis vol met kinderen en ouders. Gezongen werd er veel en de spanning steeg met de minuut. Het jaarlijks bezoek van Sint Nicolaas en enkele Zwarte Pieten was elke keer een voltreffer. Wat was dat een groot feest voor jong en minder jong.

De laatste jaren is het anders. Sint Nicolaas komt niet meer en ook zijn Zwarte Pieten blijven weg. De kinderen zijn al lang geen jonge mensen meer en ... mijn mama en papa zijn niet meer op deze aarde. Vooral in deze tijd denk ik terug aan vroeger. Kostbare herinneringen leven onvermoeibaar voort en komen weer in mijn gedachten. De beelden van jaren geleden staan opnieuw voor me en ik geniet van dit schouwspel. Wat voel ik me rijk met mooie herinneringen. Wat heeft Sint Nicolaas mij een schat aan beleving gegeven.

Jan van Wijk, 4 december 2013

 

Sint Nicolaasconcert van Schola Cantorum

Ik woon het Sint Nicolaasconcert bij van het Oosterhoutse Schola Cantorum. De Mariakerk in het Brabantse Oosterhout zit vol met belangstellenden. In de kerk wordt ook een grote Sint Nicolaasexpositie gehouden, die indrukwekkend is voor bezoekers met belangstelling voor de geschiedenis van Sint Nicolaas en de gebruiken rond het Nicolaasfeest.

Schola Cantorum brengt Gregoriaanse gezangen ten uitvoer. Veertien prachtige stemmen en een uitmuntende muzikale begeleiding brengen de aanwezigen in een gevarieerde Nicolaaswereld.

Allereerst wordt het spel Filius Getronis uitgevoerd. Dit spel stamt uit de 12e eeuw en is afkomstig uit het klooster van Saint Benoit sur Loire in het Franse Fleury. Het spel kent een rolverdeling, aanwijzingen voor het decor en emoties van de spelers/zangers. Tijdens het spel wordt uitgebeeld hoe Sint Nicolaas Getro's zoon bevrijdt uit de macht van Marmorinus, de koning van de Aganen.

Vervolgens brengt Schola Cantorum drie Sint Nicolaasliederen. Het eerste lied is Congaudentes exsultemus uit de 11e eeuw. Dit is het oudste bekende lied over Sint Nicolaas. Centraal staat in dit lied de redding van matrozen door Sint Nicolaas. Daarna zingt Schola Cantorum de Nicolaasliederen Salve, pater et patrone en Ad S. Nicolaum. De Nicolaasavond wordt besloten met de Vespers voor het feest van Sint Nicolaas. Na afloop is er bisschopswijn voor de concertbezoekers. Wat een prachtige, heel bijzonder mooie Sint Nicolaasavond. Dit is echt het avondje van ...

Jan van Wijk, 29 november 2013

 

eenzaam dood

In Rotterdam is een 74-jarige vrouw dood aangetroffen. Zij blijkt al tien jaar geleden te zijn overleden. Deze vrouw ligt maar liefst tien jaar dood in haar woning!

Al tien jaar eenzaam dood... Daar word ik stil en verdrietig van. Een vrouw gaat dood, ligt tien jaar in huis en zij wordt door niemand gemist. Ook al is deze vrouw een eenling, dan vraag ik me toch af: "Hoe is deze eenzame dood mogelijk?" en "Heeft zij dan echt alleen op de wereld gestaan?" Blijkbaar wel en dat zonder belangstellende familieleden en onzichtbare vrienden. Ik stel me vragen, als: "Wat is er met de vrouw gebeurd?", "Valt een jarenlang gesloten voordeur niet meer op?" en "In wat voor wereld leven wij?" Hoe meer vragen ik me stel, hoe triester ik de situatie vind. Gedachten over eenzaamheid, isolement, verlatenheid en ongeïnteresseerdheid komen bij me op. Dit treurige voorval is arm aan liefde. Arm vrouwtje ...

Jan van Wijk, 22 november 2013

 

nationale hulpactie voor Filipijnen

In de Republiek der Filipijnen raast een tyfoon. De onweerstaanbare natuurkrachten teisteren de bijzondere archipel met meer dan zevenduizend eilanden. De tyfoon Haiynan doet het dodental naar de vijfduizend mensen klimmen. Wereldwijd is het nieuws ingeslagen als een oerknal en uit vele landen komt hulp.

In Nederland komt er een nationale actiedag voor de getroffen Filipijnen. De Samenwerkende Hulporganisaties schakelen de media in en met marathonuitzendingen op radio, televisie en internet wordt veel belangstelling getrokken. Bladen en kranten leveren ook hun mediabijdragen. Ontelbare acties komen op gang bij bedrijven, gezinnen, verenigingen, scholen en overheden. Er is één doel en dat is noodhulp verlenen. Aan het eind van de actiedag staat de teller van de geldinzameling op zo'n 18,5 miljoen euro. Verwacht wordt dat dit bedrag nog wat toeneemt door nog lopende initiatieven.

Het geven zit Nederlanders in de genen. Door opnieuw heel wat geld te doneren is andermaal aangetoond dat geven in de Nederlander is verankerd. Het Nederlandse volk heeft met liefde in de buidel getast om de getroffen bevolking in de Filipijnen te helpen. De Filipijnen heeft hier extra nood aan, omdat het overgrote deel van de bevolking onder het bestaansminimum leeft. Dank aan de vrijgevigen en aan hen die zich hebben ingezet activiteiten te ontplooien voor de getroffen Filipijnen.

Jan van Wijk, 19 november 2013

 

Sint Nicolaas als meest populaire traditie in Nederland

De oorsprong

Als er één heilige is die naastenliefde hoog in het vaandel heeft staan, dan is het Sint Nicolaas. Dit blijkt uit het volgende. 
Nicolaas wordt in Patara in het jaar 270 geboren. Zijn oom is bisschop in het nabij gelegen Myra. Nicolaas volgt zijn oom al op negentienjarige leeftijd op als bisschop van Myra, het huidige Demre in Turkije. Nicolaas wordt wereldwijd beroemd én heilig verklaard. Immers, legenden over Nicolaas zijn er volop. Enkele voorbeelden: hij redt mensen van de hongersnood, schipbreukelingen en ten onrechte veroordeelden. Nicolaas wekt ook drie overleden kinderen weer tot leven en bezorgt arme, jonge vrouwen bruidsschatten, waardoor zij niet in de prostitutie terechtkomen.
Nicolaas overlijdt op 6 december en aangenomen wordt dat dit rond het jaar 340 gebeurt. Op 6 december is het dan ook zijn wereldwijde feestdag.
In 1087 wordt het stoffelijk overschot van de Heilige Nicolaas door Italiaanse zeelieden overgebracht van Myra naar de Zuid-Italiaanse havenstad Bari. Het gebeente van Nicolaas rust nog steeds in de crypte van de basiliek te Bari. Elk jaar wordt op 9 mei de overbrenging van Nicolaas naar Bari op feestelijke wijze herdacht.
Jan van Wijk, 16 november 2013

herfst

De dag begint met veel regen. Enkele uren nadien klaart het langzaam op en zelfs de zon geeft een straaltje. Deze dag is zoals het leven met donkere en lichte momenten.

Vandaag is een deel van de herfst. Wolken verbergen vaak de zon en de aarde wordt veelvuldig vochtig gehouden. De lage temperatuur zorgt voor geleidelijke gewenning aan een ander jaargetijde. Bomen zien hun bladeren vallen en de maan verwelkomt langere nachten.

Ik ben bij Sue op bezoek. Sue en ik praten over het ouder worden. We stellen vragen over leven en dood. Vragen over mensen die lijden en verdriet hebben. Deze vragen komen niet alleen bij ons op, maar ook bij hen die veel lijden. De vragen gaan naar de bodem van het gevoel. Er wordt diep gegraven. Dit lijkt op een grafkuil met de diepte van een kolenmijn. Hier loopt de dood op stuk, als het weerloos botsen in een doodlopende straat. Vragen over het leven in de dood blijven onbeantwoord. De vragen komen bij een dood spoor.

Sue en ik praten over vroegere tijden en over de jaren dat we nog jonge kinderen waren. Sue vertelt over haar beleving van vele jaren terug. Zij praat vooral over haar ma. Ook ik zie mijn ouders weer. Vandaag heb ik hen lang in mijn hoofd. Zij zijn al zoveel jaren bij de doden. De herfst kleurt de natuur, maar ook mijn gedachten.

Jan van Wijk, 13 november 2013

 

Venray verwelkomt Sint Nicolaas al 125 jaar

De Limburgse plaats Venray verwelkomt als eerste gemeente Sint Nicolaas. Immers, in 1888 vindt in Venray de eerste intocht plaats van de goedheiligman in Nederland. Wat een traditie en dit al 125 jaar!

Het plaatselijke Sint Nicolaasgilde is de verantwoordelijke organisatie om de oude, maar nog springlevende traditie elk jaar een nieuwe impuls te geven. Bij het 125-jarig bestaan van de intocht van Sint Nicolaas hoort ook een tentoonstelling. In het Venrays Museum zijn de bewijzen te zien, dat al in 1888 de eerste intocht is gehouden. Ook is door Sint Nicolaas- en Zwarte Piet-kenner Frits Booy materiaal ter beschikking gesteld. Hierdoor zijn ontwikkelingen van het jaarlijkse, grote feest te zien. De tentoonstelling is te bezoeken van 6 november tot 8 december 2013.

Zowel de leden van het Sint Nicolaasgilde, als de bestuurders van het Venrays Museum zijn trots op het 125-jarig jubileum én op de expositie. Wat tonen de leden van het Sint Nicolaasgilde veel liefde en wat bezitten zij heel wat gedrevenheid om de intocht van Sint Nicolaas en zijn Zwarte Pieten jaar in, jaar uit, mogelijk te maken.

Op zondag 17 november staan in Venray weer duizenden kinderen de Sint en zijn gevolg te verwelkomen. Ooit stonden daar hun ouders, grootouders, overgrootouders en bet-overgrootouders als kinderen. De intocht van Sint Nicolaas is een kostbare traditie die in Venray met veel liefde al 125 jaar wordt doorgegeven.

Jan van Wijk, 9 november 2013

 

bidden

Ik ben op bezoek bij Trees, een goed uitziende en heel verzorgde vrouw van half in de veertig. Trees en ik hebben het over bidden.
"Ik bid voor jou.", zegt Trees en zij vraagt me: "Bid jij ook voor mij?" Ze zegt ook: "En Jan, bidden gaat verder dan: Ik denk aan jou."
Zo praten wij door over bidden. Ik beaam dat bidden mensen tot elkaar brengt. Volgens mij overbrugt bidden verschillen. Ook Trees is daarvan overtuigd. Trees en ik zien de waarde van het gebed in en wat waardevol is mag goed gekoesterd worden.

Trees vertelt me dat ze met een rozenkrans bidt en deze krans als sieraad om haar nek draagt. "Draag jij ook een rozenkrans?", vraagt ze me. "Ik heb steeds een rozenkrans in mijn zak, Trees. Het is een rozenkrans met houten kraaltjes en een houten kruisje. Enkele jaren geleden heb ik de rozenkrans in Lourdes gekocht." Vervolgens vertelt Trees me over haar beleving in Lourdes en zij vertrouwt me toe: "In Lourdes heb ik de rijkdom van het gebed meer dan ooit ervaren. Praten met Maria, dat geeft me rust, blijdschap en voldoening. Dat is bidden op een spirituele plek met veel beleving."

Zo praten Trees en ik nog een paar uur verder en eindigen met de constatering dat bidden ons helpt in het leven. Dit bidden kan met een rozenkrans, maar ook met een foto, beeldje, boek of gedachten. Daarna maken we een nieuwe afspraak en neem ik afscheid van haar. Ik ga naar huis. Onderweg voel ik in mijn jaszak en pak de rozenkrans.

Jan van Wijk, 6 november 2013

 

ruimte

Er is veel irritatie tussen Peter en mij. Als ik tegen Peter zeg meer energie van mijn vriendinnen te krijgen dan van hem is hij eerst boos en wordt hij even later kwaad. Ik leer hiervan en bescherm mezelf tegen zijn woede. Ik verzwijg voor Peter veel. Echter, ik weet dat verzwijgen niets oplost, maar dat het me helpt de dagen wat meer draaglijk door te komen. Ook realiseer ik me dat hem veroordelen ook niets oplost.

Peter heeft mij jarenlang het gevoel gegeven dat ik bij hem niet op nummer één sta. Peter werkt, werkt en werkt. Zijn job is alles voor hem. Hij is jaloers en begrijpt niet dat ik zoveel tijd en energie in mijn vriendinnen steek. Als Peter tegen me uitvaart, ga ik de straat op, ook al is dit laat in de avond. Ik heb besloten niet meer aan de relatie tussen hem en mij te werken.

Een maand geleden ontmoet ik Bert. "Ik vind je zo mooi, Lea", heeft hij me toegefluisterd. Mijn reactie was: "Bert, dat heb ik een hele tijd niet meer gehoord." Ik vraag me af, of ik het omhulsel van mijn liefdesziel nog ken. Dat omkleedsel moet weg en dan leg ik voor Bert mijn ziel bloot. Ga ik opnieuw liefde beleven? Ik ben trots op mezelf, dat ik Bert ruimte geef en ook mezelf. Zou er nog iets moois gaan groeien?

Jan van Wijk, 2 november 2013

 

Lou Reed overleden

Lou Reed, de invloedrijke Amerikaanse gitarist, liedjesschrijver en zanger, is op 71-jarige leeftijd overleden. Reed zag het levenslicht in 1942 in Brooklyn, NewYork en hij groeide op in Freeport, Long Island in de staat New York. Lou heeft eerst armoede en later rijkdom gekend.

Lou Reed was jarenlang met John Cale het gezicht van de band The Velvet Underground. In 1970 verliet hij deze band en ging hij solo verder. Hij scoorde enkele wereldhits, als "Perfect Day" uit 1972 en "Walk On The Wild Side" uit 1975. Deze songs zijn klassiekers binnen de hedendaagse popmuziek. Verder is hij met zijn albums "Berlin" en "New York" zeer succesvol geweest. Lou Reed kende een zeer enerverend leven. Menig keer doorkruiste hij diepe dalen en wist hij er ook weer uit te komen.
Na zijn echtscheiding van filmmaakster Sylvia Morales huwde Reed in 2008 de zangeres en liedjesschrijfster Laurie Anderson.

In mei 2013 onderging Lou Reed een levertransplantatie. Enkele maanden later werd hij weer in het ziekenhuis opgenomen. Zijn einde is dan nabij.

Nu ik het overlijden van Lou Reed verneem, denk ik terug aan mooie liedjes van hem. Vooral "Walk On The Wild Side" is een nummer dat ook mij diep raakt en veel over het leven zegt.

Jan van Wijk, 28 oktober 2013

 

verhaal

Ik verlaat het niet vertelde verhaal. Latente gedachten van de duisternis laat ik terzijde liggen. Immers, het komt wel meer voor dat de omgeving mij niet inspireert. Ingevingen komen dan niet binnen. Vervolgens stap ik op en neem afscheid van de leegheid. Zo verlaat ik een nietszeggend verblijf. Ik ga verder met het geloof in een meer rijke omgeving te komen. Als ik merk dat het licht afwezig is, ga ik weg en hoop in een verlichte dag te komen.

Op een donkere dag krijg ik geen vraag beantwoord en een gesprek blijft in het luchtledige hangen. Daarbij voel ik mij niet thuis en ik vertrek. Het voelt toch als op tijd weggaan. Daarmee zend ik als het ware een brief terug naar de afzender, omdat het blad in de envelop leeg is. Wellicht is de duisternis er met de woorden vandoor.

Een volgende dag breekt aan. Ik zie een klein licht, dat traag nabij komt. In dat licht staat een schoonheid. Even later sta je voor me, kijkt me aan, glimlacht en dan vertel je me jouw verhaal.

Jan van Wijk, 26 oktober 2013

 

aerofagie

Ik zit op een terras en ben getuige van een gesprek tussen twee vrouwen. Ik luister ...

Ik tob met een opgeblazen buik. Ik voel me vol en dik. Soms heb ik een misselijk gevoel. Hoe kom ik daaraan, Trees?

Marijke, volgens mij zit jouw buik niet vol met vet, maar met veel lucht. Jouw klachten komen door teveel lucht in jouw buik. Dat wordt aerofagie genoemd.

Zeg, Trees, hoe komt die lucht dan in mijn buik?

Dan zegt Trees: Dat kan door een verkeerde ademhaling. Ik zie je namelijk door de mond ademhalen en dan slik je lucht in. Adem maar beter door de neus, Marijke. Trees vraagt nog meer: Marijke, kauw je kauwgom? Zuig je op snoepjes? Drink je veel koolzuurhoudende dranken? Schrok je het eten naar binnen? Kauw je jouw eten met open mond? Dat zijn allemaal factoren die voor lucht in jouw buik zorgen en de darmen lui maken, Marijke. Ook door te sporten worden de darmen geactiveerd en vezelrijke voeding doet dat ook. Weet je, dat water drinken ook meehelpt aan een platte buik te krijgen. Nog wat, Marijke, gasvorming wordt ook veroorzaakt door het nuttigen van melkproducten. Je kan beter stoppen met het nemen van zuivelproducten. Neem maar vers of gedroogd fruit, eet bruine of witte bonen. Volkorenbrood is ook oké. En ... vergeet niet tomaten, zalm en spinazie te eten. Nog één tip, Marijke: drink vooral veel water.

Zeg Trees, wat een lijst met aanbevelingen, ik krijg het er van in mijn buik. Maar je weet, dat ik van mijn lichaam hou en ik ga je tips opvolgen. Als ik een plattere buik heb, voel ik me weer echt slank en ben ik meer trots op mijn lichaam.

Jan van Wijk, 23 oktober 2013

 

smeltende liefde

Een superrelatie kost energie, vergt inzet en voorkomt slijtage van de liefde. De relatie blijft dan langer sprankelend en spannend. Echter, dat is jouw leven niet meer. Het is met jou zoveel anders en je waakt ervoor niet ten onder te gaan aan teleurstellingen, irritaties en ergernissen.

Je bent druk met heel veel. Druk, druk, ontzettend druk met werk, hobby's, vriendinnen en jouw mama. Voor hem, jouw partner, is er weinig tijd. Je ervaart steeds meer verwijdering en je voelt dat je naast elkaar leeft. Sleur en irritaties hopen zich op. Praten met elkaar is historie. Aan tafel, voor zover je samen bent, is het stil. Je zit tegenover elkaar. Een enkel woord gaat heen en weer. Woorden hebben hun inhoud verloren. Een serieus gesprek ... Hoe lang is dat wel niet geleden? Tijdens het autorijden zit hij achter het stuur en jij leest. Er wordt niet veel gezegd. Het gebeurt dat je uren meerijdt zonder een woord te wisselen. 's Avonds, aan tafel in een restaurant, heb je het even over vroeger en je uit een kritische mening over de horecagelegenheid. Pijnlijke stiltes vallen.

Je vraagt je af, of je nog elke dag voor hem moet kiezen, omdat je hem zo geweldig vindt ...? Geweldig ...? Je laat jouw gedachten gaan. Wie is hij nu geworden? Een praatpaal in ruste. Met hem is seks niet meer van waarde. Jouw fantasie groeit niet meer door hem. De interesse in de ander is ver weg. Jouw liefde voor hem is echt over. Je ervaart dat jij en hij geen tijd meer voor elkaar maken. In feite kijk je niet meer naar elkaar om. De tijd dat je er voor elkaar bent, is geheel gesmolten. Je weet, dat als de liefde smelt deze verdwijnt.

Je denkt verder ... Zo verder gaan? Zeker niet! Echter, dat heb je vaker gezegd. Het valt je op dat de klok van de liefdesnood heeft geslagen. Je denkt aan de woorden van je vriendin: "Het leven is een verlossing als er actie komt." Dan zeg je hardop: "Zonder hem verder. Nu!" Je gaat naar jouw slaapkamer, vult de grote koffer en belt je vriendin.

Jan van Wijk, 19 oktober 2013

 

Ridderorde van het Heilig Graf

In de Gertrudiskerk te Bergen op Zoom woon ik de plechtige investituur bij van de Ridderorde van het Heilig Graf van Jeruzalem. In een lange stoet komen celebranten, leden, novieten en gasten de kerk binnen. Wat een indrukwekkende intrede!

Ik ben in een volle kerk getuige van de plechtige bevestiging van de waardigheid en ambt van de leden van de Ridderorde. Ook zie ik 26 nieuwe ordeleden, edelvrouwen en ridders, opgenomen worden in de Ridderorde. Dit gebeurt tijdens een plechtige eucharistieviering, waarbij novieten hun gelofte afleggen. Hierna worden zij met de ordemantel bekleed en ontvangen zij de ordetekenen. De investituur van de nieuwe leden geschiedt door de Amerikaanse kardinaal O'Brien, die als hoofdcelebrant in de viering voorgaat. Ook zijn katholieke bisschoppen en priesters betrokken bij de viering.

De Orde is al eeuwen van grote betekenis voor de katholieke kerk. Al in het jaar 1103 staan de ridders als wachten rond het Heilig Graf te Jeruzalem. Later krijgt de Orde opdracht van de paus in het Heilig Land kerken, scholen, sociale instellingen en ziekenhuizen op te richten en in stand te houden. Wereldwijd kent de Orde zo'n 30.000 edelvrouwen, ridders en priesterleden, waarvan ongeveer 300 Nederlanders. Zij tonen liefde voor het Heilig Land en zijn daardoor sociaal actief in en rond Jeruzalem en dit ook door het beschikbaar stellen van financiële middelen. Politiek spanningen weerhouden de Orde er niet van de sociale taak te blijven uitvoeren. De op mij indruk makende investituur ervaar ik ook als een getuigenis voor mezelf met symbolen, die verwijzen naar een "Nieuwe Aarde".

Jan van Wijk, 16 oktober 2013

vaarwel

Onder de zerk is het gedaan met het werk,
ik ben bereid, te gaan naar de eeuwigheid,
ogen zijn dichtgevallen, onder dikke wallen,
mijn uitgeteerde, lange lijf, is al flink stijf.

Het is om te balen, niet meer te stralen,
verdriet is groot, met gevoel in de goot,
veel spoelt weg, zelfs een leven met pech,
dicht gaat de kist, maar ik heb dat niet beslist.

Naar het kerkhof gereden, Satan gemeden,
de hemel is te hoog, omdat ik eens loog,
de hel is te heet, omdat ik niets meer weet,
de snelle aftocht, lijkt een macabere intocht.

Het is hier niet top, mijn adem is echt op,
ik lig in de boot van de eeuwige dood,
vaarwel dit leven, er is niets meer te beleven,
jou niet meer minnen, Hein haalt me binnen.

Een leven zonder jou, dan sta ik in de kou,
ga je snel achterna en ik ben er weldra,
ik zie je spoedig, voor die reis ben ik moedig,
in de hemel jou weer zien, geeft een tien.

Ik zet een nieuwe stap en geef mezelf een klap,
deze droom is voorbij, wat ben ik reuze blij,
het leven geeft nog veel en dat houdt me heel,
nu naar een maatje voor goed gevoel als extraatje.

Jan van Wijk, 12 oktober 2013

 

Brief aan mezelf

Eenvoud

Beste Jan,

Ik heb een vraag voor je: Wat kan een mens gelukkiger maken?
Heb jij een antwoord? Ik vraag me af of er wel een antwoord is te geven? Volgens mij zijn er veel antwoorden te geven.

Om een antwoord te geven, denk ik aan het volgende: In de ijzige koude staan en een warm welkom van een ander ontvangen. Heeft dit te maken met eenvoud van het leven? Nederigheid tonen en dit als een profetische daad stellen? In de kern van het leven zie ik de eenvoud. Ik voel me dan ook goed als ik voor eenvoud in het leven kies. Want wat is nu een leven vol pracht en praal als je van binnen in de koude staat? Bij het langer hierbij stilstaan denk ik aan het groeien in de eenvoud. Ik word dan een volgeling van de eenvoud. Op deze wijze ga ik genieten van een barmhartig leven met veel voor anderen in touw te zijn. Dat heeft wel iets weg van paus Franciscus die wars is van trots en hoogmoed. Hij vindt dat armoede een waarde is en hij stelt eenvoud hoog in het leven. Ik houd het dan maar bij eenvoud die de mens siert. Dat gevoel maakt mij gelukkiger.

Groetjes,
Jan

9 oktober 2013

 

aandacht

We sturen elkaar dagelijks sms-jes en horen elkaar 's avonds via de telefoon, als er die dag geen lijfelijk contact is. Vaak spreken we ergens af, zoals thuis, in een café of restaurant, op een terras of aan de rand van de stad. We trekken dan onze mooiste kleren aan en maken ons op. Omdat we elkaar niet dagelijks ontmoeten, blijft onze relatie spannend.

We verrassen elkaar bij elke ontmoeting. Dit gebeurt onder meer door een cadeautje te geven, een nieuwe afspraak te maken op een leuke plaats, seks te hebben op niet-geplande momenten en vooral om naar elkaar te luisteren en elkaar te bewonderen. We hebben belangstelling en aandacht voor elkaar. Ik koop voor haar wel eens een jurkje of een lingeriesetje en dit steeds in de kleur die zij leuk vindt. Ook verras ik haar met oorringen die zij graag draagt of een boek van haar favoriete genre. Een reisje boek ik enkele keren als er wat bijzonders is te vieren. Zij ontvangt van mij menig keer een liefdesbrief, waarin ik vertel wat ze voor mij betekent en hoe belangrijk ze voor mij is. Haar brieven liggen op mijn nachtkastje. Complimentjes geef ik ook, want ik vind haar echt een geschenk uit de hemel. Ik ervaar dat ze mijn attenties waardeert en echt gek op me is. We zijn gewoon stapelgek op elkaar en spreken dit meermaals uit.

Een vriend van mij vertelt me dit. Hij mist haar nog elke dag. Het is vandaag tien jaar geleden dat zij veel te jong en te snel uit het leven is weggerukt. Mijn vriend heeft verdriet dat weinig aan slijtage onderhevig is. Het doet me pijn hem zo te zien.

Jan van Wijk, 5 oktober 2013

 

Gedachten over ondernemen

merkidentiteit

Ik ben me ervan bewust dat het een uitdaging is voor mezelf en mijn twee bedrijven om het verschil te maken met merken. Op een avond ben ik hierover in gesprek met collega's en een marketeer. Ik luister en verneem dat sterke merken te maken zijn. Ik hoor ook, dat het hierbij onder meer gaat over concept, waardepropositie, impact, resultaat en ... klantbeleving. Als ik het goed begrijp is het zo, dat merken mensen helpen kiezen in een dynamische wereld met een overvloedig aanbod. Ik hoor zeggen, dat als het merk maar bijzonder genoeg is, klanten dan betekenis toekennen aan het merk. Een sterke merkidentiteit zich uit door de belofte en geloofwaardigheid van het merk.

Als ik wat later thuiskom, gaan mijn gedachten naar mijn twee bedrijven. Het ene is een café en het andere een restaurant. Sinds ik zo'n tiental aantrekkelijke, jonge vrouwen wekelijks inrooster voor achter de toog en de bediening gaat het crescendo. De dames zijn wat extra opgemaakt, kort gerokt en gaan steeds bevallig gekleed. Mijn café loopt als een trein. Dat is beleving zonder verveling, denk ik vaak. Het merk van het café wordt geladen door de mooie vrouwen en zij werken ook aan hun eigen merk. Dat heb ik door.

Echter, met mijn restaurant is het anders. Daar werkt het caféconcept niet. Het restaurant is met moeite kostendekkend te krijgen. Ik heb al heel wat geprobeerd, zoals themamaanden, gezonde menu's en een orkestje op alle dagen van de week. Het slaat allemaal niet aan. Mijn vriendin ziet mij piekeren. Ze komt naast me zitten en slaat haar linkerarm om me heen. Met haar rechterhand pakt ze mijn bovenbeen vast en kust teder mijn hals en wang. Dan fluistert ze wat liefs in mijn oor en onverwacht bijt ze zachtjes in mijn oorlel. Smaakt heerlijk, zegt ze. Ik kijk haar aan en ineens heb ik een idee ...

Jan van Wijk, 1 oktober 2013
/voczaken&lifestylemagazine9/

 

liefdesbrug

Verliefde stelletjes: vrouw en man, vrouw en vrouw of man en man. Ik zie ze gaan, de verliefden in Parijs. Met z'n tweetjes veelal hand in hand, soms arm om de schouder van de ander of armen om elkaars middel en zo dicht bijeen. Zij tonen opzichtige verliefdheid in Parijs. Deze verliefdheid symboliseren zij ook op de Seine-overspanning en wel op de brug "Pont des Arts". De leuningen van deze brug zijn overvol behangen met slotjes, die er door de verliefden zijn bevestigd. Ik zie dat de meeste slotjes goudkleurig zijn en heel wat slotjes dragen een of twee woorden. De brug is enorm verzwaard door de loeizware liefdesbetuigingen. Hoe lang draagt de brug het dagelijks toenemend gewicht? Het valt me op, dat een vrije plek voor een sluitmiddel nog nauwelijks is te vinden. Slotjes worden dan ook aan elkaar bevestigd en vormen zo een dubbele haag voor de torsende reling.

Ik zie twee verliefden een slotje ophangen aan de reling van de "Pont des Arts". Het sleuteltje gooien zij in de Seine. Als ik wat verder op de brug ben, maak ik opnieuw een dergelijk schouwspel mee. Ik laat me vertellen dat als je op de "Pont des Arts" een slotje ophangt, je met de ander eeuwig samenblijft. De brug is er dus voor een eeuwige relatie, als je er een slot op doet. Zit de liefde dan op slot, is het liefdesgevoel voor altijd verankerd of is de band tussen twee verliefden extra beveiligd? Wat een slot in de liefde al niet kan doen ...

Jan van Wijk, 28 september 2013

 

Ellen van Dijk

Met malende pedalen trapt ze de weg onder haar fiets snel weg. Ze raast als een wervelwind over stenen en asfalt. De wielen van haar koersfiets draait ze dol. Met een soepele tred snelt ze door en ... wordt wereldkampioen!

Ellen van Dijk is op weergaloze wijze de beste van de wereld geworden op de individuele tijdrit van het wereldkampioenschap wielrennen op de weg in het Italiaanse Florence. De afstand van 22 kilometer tegen het uurwerk rijdt zij met een uitzonderlijk hoog gemiddelde van ruim 47 kilometer per uur. Wat een kracht straalt zij uit! Wat maakt zij indruk! Ellen oogst na vele jaren trainen en leven als een topsportster. De wereldtitel is voor haar en zij trekt de felbegeerde regenboogtrui aan, als uiting van 's werelds beste te zijn.

Ellen van Dijk heeft jarenlang hard gewerkt voor de sport, waar zij zoveel liefde voor heeft. Zij verzorgt zich goed, traint optimaal en met een afgeslankt lichaam is zij in staat het allerhoogste in het wielrennen te bereiken. In het historierijke Florence stapt Ellen op de hoogste trede van het podium. Voor haar klinkt het Wilhelmus en haar vreugde is grenzeloos. Ik zie haar op het podium staan, terwijl het Nederlandse volkslied klinkt. Haar vochtige ogen vallen me op en ineens siert een grote glimlach haar vriendelijk gezicht.

Jan van Wijk, 25 september 2013

 

parkeerplaats

Zojuist heb ik een beker met koffie gekocht in een groot tankstation aan een drukke autoweg. Vele auto's komen snel en gaan spoedig verder. Het uitgestrekte parkeerterrein naast het tankstation slaagt er niet in met een auto een duurzame band aan te gaan.

Mijn aandacht gaat uit naar een witte personenauto, waaruit een vrouw stapt. Zou ze vijftig zijn? De vrouw draagt lang, sluik hangend, donker haar. Een zwart shirtje omspant strak haar bovenlijf. Ze staat op lange, slanke benen, die geheel verpakt zijn in een nauwsluitende, zwarte pantalon, die knieën, onder- en bovenbenen, buik en billen scherp tekent.

De bevallige vrouw doet haar auto op slot. Zij staat rechtop, voeten tegen elkaar en kijkt naar links, rechts en weer naar links. De langbenige, in het donker geklede vrouw nodigen ogen uit tot bezichtiging. Haar bovenbenen raken elkaar niet als zij even stilstaat voor de witte auto. Tussen haar bovenbenen zie ik het opvallende wit van de personenwagen. De vrouw wandelt mijn richting uit. Naarmate ze naderbij komt, openbaart zich haar gezicht duidelijker. De vrouw heeft donkere wenkbrauwen en haar ogen omhelzen de kleur van de nacht. Haar lippen hebben zich door een opvallende donkere stift laten verwennen.

De vrouw passeert mij, ik draai me om en kijk haar na. Zwarte schoenen verheffen deze schoonheid nog meer. De zolen zijn wel zeven centimeter dik en de hakken hebben minimaal de dubbele lengte. Haar voeten zweven zichtbaar boven de grond. Ik kijk haar na. Zij zweeft verder op dit parkeerterrein met vluchtige ontmoetingen. Waar zou zij landen?

Jan van Wijk, 21 september 2013

 

veranderen

Het beeld dat ik van het leven heb is aan verandering onderhevig. Ook verandert de kijk die ik op liefde heb. Mijn manier van denken verandert, zij het traag, zoals het klimaat niet hetzelfde blijft, de economische krachten wisselen en de wereldpolitiek verschuivingen laat zien. Veranderen gaat langzaam, maar gestaag.

Om mij heen zie ik veel veranderen. Zo te zien, te horen, te ruiken, te proeven en te voelen verandert alles om mij heen. Alles wijzigt en dan is het niet vreemd, dat ook ik verander. Ik kijk naar planten die zich kleden met verfrissend groen. Ik zie dieren die van vacht wisselen. Wolken veranderen al eeuwen en houden dat vol. Ik merk mensen op, die hun haren verliezen, of zich kleuren voor een nieuwe dag. Ik zie meer rimpels dan ooit bij mij. Echter, één ding verandert niet en dat is mijn grote liefde voor het leven. Dan kijk ik in jouw ogen ... Je glimlacht en bent stralender dan ooit.

Jan van Wijk, 17 september 2013

 

vooroordelen

Ik ontmoet Karel. Hem ken ik al sinds de middelbare schooltijd. We raken uitvoerig aan de praat. Karel zegt dat hij zichzelf beter heeft leren kennen. Hij heeft een training gevolgd om naar zichzelf te leren kijken. Karel is er zich van bewust, dat hij snel met vooroordelen komt. Te snel, zegt hij openhartig tegen me. Mensen uit zijn directe omgeving hebben hem dit meermaals gezegd. Echter, het drong niet echt tot hem door. Immers, jezelf kennen vereist naar jezelf kijken. Dat moet je willen én kunnen.

Tijdens de training wordt het Karel duidelijk dat het hebben van vooroordelen hem opvallend parten speelt. Deze vooroordelen hinderen vrije gedachten. Ook wordt het Karel duidelijk dat cynisme het geloof in kansen en oplossingen verstikt. Cynisme kent hij ook, hij herkent en erkent dit. Bovendien heeft Karel angst. Deze angst wordt hem ingegeven door anderen. Karel huivert ervan reacties van anderen te krijgen, waardoor hij niet durft te doen wat hij het liefst zou doen.

Op de training merkt Karel dat hij een dieper niveau van bewustzijn ervaart. Hij kan voor zichzelf nu ook duidelijker dan ooit uitmaken wat hij in het leven belangrijk vindt. Karel ervaart het als een zegen, dat hij in zichzelf kan kijken. Hij ziet zijn innerlijke bron van energie, zijn vermogen aan creativiteit en ook de belangrijke aspecten in zijn leven. Nu kan ik diepgang ervaren, zegt hij heel ontwapenend. Hij vertrouwt me ook toe, dat hij sinds kort minder praat en meer luistert. Karel voelt zich als herboren.

Jan van Wijk, 14 september 2013

 

Holland Ladies Tour

Afgelopen week stond het dameswielrennen in Nederland centraal, want de zesdaagse etappewedstrijd van de Holland Ladies Tour werd verreden. Ik zag de dames strijden om de winst. Gedreven, vol passie waren zij actief om hun liefde voor de sport te laten zien.

In de laatste rit, die over de heuvels in het zuiden van Limburg ging, viel de beslissing. De etappewinst was voor de Italiaanse Tatiana Guderzo, die de Nederlandse Annemiek van Vleuten nipt voor kon blijven. Maar de eindzege ging naar Ellen van Dijk.

De eindoverwinning in de meerdaagse wedstrijd is terecht voor de Nederlandse Ellen van Dijk. Ellen heeft alle dagen zeer attent gereden. Haar sterke ploeg Specialized Lululemonploeg geeft geen krimp en is oppermachtig in de ploegentijdrit. De rensters van Ellens team rijden in de overige ritten voortdurend in de voorste gelederen. Ellen eindigt in de slotetappe op geringe afstand van het duo Guderzo-Van Vleuten. Door haar goede rijden gedurende de Tour en dit ook in de laatste rit met aankomst vlak na de Cauberg wint Ellen de felbegeerde Oranje trui. Haar overwinning dankt Ellen van Dijk ook aan zichzelf. Ellen heeft gewerkt aan haar postuur en is met een slanker lichaam beter in staat zware inspanningen te leveren en sterker bergop te rijden. In de Holland Ladies Tour pluk zij hiervan de vruchten.
Ellen van Dijk heeft tijdens de 16e editie van de Holland Ladies Tour laten zien dat hard werken met veel liefde voor de sport rendeert. Met een goed gevoel sluit zij de etappewedstrijd af en werkt verder aan haar wielerloopbaan met de wereldkampioenschappen in Italië in het verschiet.
In Zuid-Limburg geniet Ellen van Dijk van haar eindzege in de Holland Ladies Tour. Ellen van Dijk, Annemiek van Vleuten en Kirsten Wild hebben tijdens de Holland Ladies Tour laten zien dat de Nederlandse top in het dameswielrennen breder dan ooit is.

Jan van Wijk, 9 september 2013

 

vernieuwing

Je zit tegenover me, kijkt me vragend aan en je lucht jouw hart. Je vertelt dat je de behoefte aan vernieuwing voelt en dat er een opstandige oproerkraaier in je spreekt. De stem zet je aan tot grenzen verleggen. Ik hoor dat je dat uit naam van de liefde gaat doen. Is er een liefdesverlegger op komst?

Vol overtuiging volg jij de stem. Je zegt dat je een droomreis maakt en dat je ver weg bent van de realiteit van een jachtig leven. Het voelt dat de reis je een kans geeft om je te laten vernieuwen.
Je ervaart meer en meer dat jouw ideaal naderbij komt. Je omarmt nieuwe gedachten en uitingen en zo ontstaat vrede in jouw hart. Je vertrouwt me toe, dat een gevoel van zaligheid sterk in je lichaam huist. Je zegt, dat het besef van vernieuwen cruciaal is en op jouw droomreis voelt dat ook zo. Jouw reis gaat verder en je komt dichterbij de bestemming. Opeens hoor jij de taal van jouw liefdesdoel. Wat vind je dat genieten. Voor jou is de vernieuwing volbracht.

Jan van Wijk, 7 september 2013

 

Paus Franciscus stelt orde op zaken

De 76-jarige Jorge Bergoglio is de eerste paus die de naam Franciscus draagt. Hij maakt sinds zijn aantreden op 13 maart 2013 meer dan eens duidelijk dat het hem menens is een en ander aan te passen in de katholieke kerk. Orde op zaken stellen, denk ik dan.

Opmerkelijk is dat de nieuwe paus de naam Franciscus kiest. Franciscus was een steenrijke man die leefde van 1182 tot in 1226. Hij ontdeed zich van zijn rijkdom om zich tot een echte apostel van de armen te ontwikkelen. De huidige paus wil de armoede ook aanpakken. Maar de paus wil meer. Hij doet uitspraken die veelbetekenend en veelbelovend zijn. Ik denk dan aan zijn wandelingen door de favela's van Rio de Janeiro, zijn woorden voor de straatarme migranten op het Italiaanse eiland Lampedusa, zijn bezoek aan een in nood verkerend ziekenhuis en het aanpakken van de curie in Rome. Verder maakt hij komaf met de duistere financiële handel en wandel van het Vaticaan. Ook pakt paus Franciscus het strafrecht aan voor seksueel misbruik in de kerk.

Doorredenerend gaat paus Franciscus breken met de visie van zijn voorganger. Immers, wil je de armoede echt bestrijden dan werkt weerstand tegen veilig vrijen juist averechts. Het verzet tegen de rechten van de vrouw moet dan ook worden opgeheven. Armoede is anders niet te bestrijden. Dit getuigt van liefde voor de mens en is heel wat anders dan zorg uiten. Verder gaat hij zich omringen met hervormers met moed.

De paus realiseert zich, dat hij niet alleen al de uitdagingen aan kan gaan. Hij benoemt dan ook een tweede man, namelijk Pietro Parolin tot secretaris van Staat. Deze functie is, na het pausschap, de meest machtige binnen de katholieke kerk. Met zijn 58 jaar is Parolin relatief jong in de vergrijsde wereld van het Vaticaan. Hij kent de kerk van Rome behoorlijk, heeft internationale ervaring en luistert goed. Kortom, Franciscus en Parolin vinden elkaar, slaan de handen ineen, stellen orde op zaken en geven de kerk een ander elan. Voor dit al is het nu liefdevol wachten en daarbij wat engelengeduld opbrengen. Immers, als achter de schermen is opgeruimd, gaat het doek pas open.

Jan van Wijk, 4 september 2013

 

uitstraling

Je zegt dat je een fantastische zomer kent. Het kwik flink de hoogte in en jij weer de bikini aan. Met het mooie weer laat jij jouw lange, slanke, blote benen zien, draagt kleine shorts en korte zomerjurkjes. Je zegt, dat jij je sexy voelt met een lichaam dat niet alleen fit oogt, maar het ook nog is. Datzelfde geldt voor de gezondheid. Kortom, je bent blij met jouw binnenste en buitenste. Je geniet ervan een sprankelende uitstraling te hebben. Je bent vrolijk om je zo positief te kunnen uiten dat je heerlijk in je vel zit. Blij ben je met al jouw vrienden en vriendinnen en zij zeggen en tonen dat je graag bij hen mag zijn. En ... je mag er ook zijn!

Je bent al lang geen twintig meer, met een dochter van een kwart eeuw en een zoon die een jaar minder telt. Echter, jij gedraagt je jeugdig, straalt energie uit en geniet van het leven. Dan zeg je: "Jan, ik hou van dit leven. Dit leven mag veel langer duren dan even." Met een grote glimlach ga je verder en de positieve, blijde instelling blijf je uitstralen.

Jan van Wijk, 31 augustus 2013

 

Circus Belly Wien

Het is zaterdagavond en ik ga naar het circus, want het circus is weer in de stad. Het Duitse circus Belly Wien staat voor vijf dagen met heel wat voorstellingen in Bergen op Zoom. Ik zie van veraf de blauwe tent staan en de vele lichtjes maken er een feeëriek schouwspel van. Het uitgebreide wagenpark is indrukwekkend en mij valt op dat zowel de wagens, als de tent een heel verzorgde indruk maken.

Er is veel belangstelling voor de circusvoorstelling, want er is een lange rij wachtenden. Ik sluit aan en wat later kom ik bij de kassawagen. Van een mooi opgemaakte, vriendelijke dame koop ik een kaartje. Daarna ga ik de grote tent in en zie dat het circus vanavond een nagenoeg uitverkochte voorstelling geeft. Ik schat het aantal circusbezoekers op ruim vijfhonderd. Vervolgens zoek ik een plaats op de tribune en zit tussen een opgewekt pratende man en een lieftallige, glimlachende vrouw van middelbare leeftijd. Enkele minuten later klinkt een fluitsignaal. Met veel handgeklap begint de voorstelling. Het wordt wat donkerder in de grote tent. De spreekstalmeester betreedt de piste. Schijnwerpers springen aan. Na een welkomstwoordje geniet ik van een heel gevarieerd programma met onder meer acht, keurig verzorgde, Friese, donkere hengsten, een ponyoptreden, acrobatie in de nok van de hoge tent, een koorddanseres, een clown, zes kamelen en dressuur van een jonge vrouw op een paard. Na de pauze komen vier grote, vervaarlijk uitziende tijgers. Wat een prachtdieren! Wat een samenwerking tussen mens en dier! Daarna houdt een jongleur heel wat ballen in de lucht, is er dressuur van vele honden, een acrobate met veel durf, twee oerossen, lama's en een boomlange giraf. Man en vrouw presenteren voltige op twee paarden. Wat tonen zij een perfecte balans! Wat een elegantie!

Na de voorstelling ga ik naar de tijgerwagen , die achter de grote tent staat. Ik raak in gesprek met de verzorger. Een tijgerin is onrustig en ik vraag naar de reden. Ik krijg te horen dat haar hormonen opspelen, omdat ze in verwachting is. De verzorger vertelt me over de loopkooi van de tijgers. Ook heeft hij het over het omgaan met wilde dieren en hoe een goede band met hen is op te bouwen. Ik constateer grote liefde van de man voor de katachtige reuzen. Hij vertelt over de vriendschap met de tijgers en verduidelijkt dat ook wilde dieren van een gezond leven genieten in het circus. Bovendien leven de tijgers langer in het circus dan in het wild en in de dierentuin. Een gesprek over liefde voor dieren heb ik ook nog met de dresseur die de paarden voortbrengt in het circus. Ook hij vertelt vol trots over zijn dieren.

Circus Belly Wien is het meest dierenrijke circus van Nederland en volgens mij ook het meest geliefde circus voor dieren. Ik hoor dat velen speciaal voor de dieren naar het circus komen. Voor mij gaat het vooral om de sfeer van het circus met acrobatie, elegantie, durf, spanning, vele, ook wilde dieren en liefde van en voor het circus.

Jan van Wijk, 28 augustus 2013

 

Dom van Keulen

De Dom van Keulen intrigeert mij al jaren en een hernieuwde kennismaking kan niet uitblijven. Ik stap in de auto en rijd naar de grote, Duitse stad aan de eeuwig stromende Rijn.

De Dom van Keulen is waarlijk een immens bouwwerk. De gotische kathedraal is niet alleen dominant in het centrum van Keulen, maar in de gehele stad en tot ver daarbuiten. Ik laat me vertellen dat de bouw meer dan zes eeuwen heeft geduurd en dat de Dom op de Werelderfgoedlijst van de Unesco staat. Ook krijg ik uitleg over de twee hoge torens die de Dom tot bijna in de hemel doen reiken. Opmerkelijk vind ik dat in de Dom ook relikwieën worden bewaard van de Drie Koningen met de onvergetelijke namen Balthasar, Caspar en Melchior. Jezus is net op de wereld en zij zijn er meteen bij! Dat vind ik wel opvallend snel en hoffelijk attent.

Ik hoor dat culturen en religies in Keulen een smeltkroes vormen. Katholieken en protestanten vormen zowat de helft van de bevolking. De rest is onder meer joods, islamiet, orthodox of belijdt geen godsdienst. Ook wordt me verteld dat Keulen de geboorteplaats is van heel wat grootheden, zoals van de schrijver en dichter Joost van den Vondel, componist Jacques Offenbach, schrijver Heinrich Böll en politicus Konrad Audenauer. De man die de rondleiding geeft, spreekt vol passie over zijn stad. Hij uit liefde voor Keulen met de Dom.

Ik besluit wat verder van de Dom te gaan staan en bekijk het grootse bouwwerk. Wat een statig, sterk en stoer gebouw. Nu realiseer ik mij pas echt dat Aken en Keulen niet op één dag zijn gebouwd. Nu ik midden op het grote plein voor de imposante Dom sta, zie ik een mooie, statige vrouw. Zij kijkt omhoog en vervolgens richt zij het hoofd traag naar de begane grond. Ze neemt de hoge Dom in zich op. Ineens ziet zij dat ik naar haar kijk. Ik glimlach, zij ook. Ik stap op haar af. We raken in gesprek. De taal is Duits. Even later gaan we samen de Dom bezoeken.

Na een uur ben ik met de mooie, statige vrouw terug op het plein voor de Dom. Zij lijkt wel wat op de slanke spitsen van de torens van de Dom. Ze nodigt me uit Kölsch-bier te gaan drinken. Met een glimlach neem ik de uitnodiging aan. Zij lacht me vriendelijk toe. Ik herinner mij dat Kölsch-bier van hoge gisting is. In welke hoge gisting komen wij ...?

Jan van Wijk, 24 augustus 2013

 

Erik van Muiswinkel op stoom

In het Bredase Chassé Theater woon ik een optreden bij van Erik van Muiswinkel. Erik is niet alleen Nederlands kleinkunstenaar, maar ook acteur, tekstschrijver, zanger en teeveepresentator. Erik van Muiswinkel heeft zich in de afgelopen decennia zo breed ontwikkeld, dat hij veel meer is dan cabaretier, namelijk een theaterman die rijk is aan vele kwaliteiten.

Na afloop van de voorstelling zoek ik Erik van Muiswinkel op. Ik vind hem in de artiestenfoyer en complimenteer hem met de zeer geslaagde voorstelling, maar ook met zijn jaarlijkse bijdragen aan het Sint Nicolaasfeest. Immers, Erik is, als Hoofdpiet, al vele jaren de steun en toeverlaat van de bisschop van Myra. Vervolgens overhandig ik hem het boek "Sint Nicolaas bestaat echt", dat ik met veel mooie herinneringen heb geschreven. Erik is verrast en blij met het boek. Als collectioneur is het boek een welkome aanvulling voor zijn schatkamer Sint Nicolaasbijzonderheden.

Erik wens ik veel succes met zijn nieuwe solovoorstelling "Schettino!", waarin hij de kapitein op een grote boot is. Tot besluit zegt hij: "Jan, succes met je Sint Nicolaasgenootschap Nederland en volhouden met Zwarte Piet."

Jan van Wijk, 20 augustus 2013

 

Marlies Dekkers staat alleen

Lingerieondernemer Marlies Dekkers verkeert in financiële nood. De verliezen van haar onderneming stapelen zich op, de schulden reiken tot grote hoogte, het eigen vermogen staat in de min en de verkoopopbrengsten lopen terug.

Marlies Dekkers heeft op heel korte termijn enkele miljoenen euro's nodig om haar organisatie te laten overleven. Is er een investeerder met vertrouwen in haar? Een samenwerking met een andere organisatie behoort ook tot de mogelijkheden. De vraag luidt dan: Zijn er wel reële opties?

Marlies Dekkers is een creatieve vrouw met veel passie en lef. Het merk Marlies Dekkers is mooi en staat goed bekend. De beha-innovate met bandjes boven de cups heeft haar handelsmerk enorm versterkt. Echter, daar horen ook voldoende verkopen bij. In de kern is het nodig dat creativiteit en commercie elkaar vinden en aanvullen. Aan creativiteit schort het niet bij Marlies Dekkers. Echter, op commercieel vlak is nog veel winst te behalen. Dit houdt in, ruimte geven aan effectieve marketing die op de doelgroep is gericht. Verder is het de vraag: Moet je in een tijd van crisis blijven vastklampen aan een relatief hoog prijssegment? De conclusie is wel, dat er nog meer vrouwen lingerie mogen dragen van Marlies Dekkers. Ook heeft Marlies andere kleding in het assortiment. Wat een keuze! In de communicatie net zo creatief zijn als met de lingerieproducten is een uitdaging voor haar bedrijf. Dit is zeer welkom nu Marlies Dekkers ervaart dat zij alleen staat. Zij is rijk aan creaties. Echter, zonder hulp kan zij niet verder. Het bedrijf is haar leven, haar passie. Maar nu worden stuiptrekkingen zichtbaar. Komt dit door het met overmoed uitvoeren van een risicovolle groeistrategie?

De situatie van Marlies Dekkers is momenteel erg onzeker en een betrouwbaar beeld van haar bedrijf is niet zichtbaar. Gaat zij haar vele onderscheidingen verzilveren? Vindt zij een partner om creativiteit en marketing in liefde samen verder te laten gaan?

Jan van Wijk, 17 augustus 2013

 

Prins Friso in stilte heen

Volkomen onverwacht komt een te verwachten einde aan het leven van prins Friso.

Het is februari 2012. In het Oostenrijkse skioord Lech krijgt Friso een ernstig ongeluk. Hij is buiten de skipiste gegaan. Een lawine overvalt hem en Friso raakt buiten bewustzijn. De prins loopt een ernstige hersenbeschadiging op en blijft in coma. Na korte tijd wordt Friso overgebracht naar Londen, omdat zijn gezin daar woont. Hij verblijft er maandenlang in een ziekenhuis. Sinds enkele weken ligt Friso in paleis Huis Ten Bosch in Den Haag, waar ook zijn moeder, prinses Beatrix woont. In het ouderlijk paleis gaat Friso in stilte heen. De tweede zoon van Beatrix en Claus leeft anderhalf jaar in een toestand van minimale hersenactiviteit. Friso overlijdt aan complicaties die zijn opgetreden ten gevolge van de opgelopen hersenbeschadiging.

Prins Friso kiest voor een eigen weg en het koninklijk huis staat bij hem op de achtergrond. Hij gaat studeren en bekwaamt zich in de luchtvaart- en ruimtevaarttechniek. Ook studeert Friso bedrijfseconomie en vervolgens gaat hij het bedrijfsleven in. Friso werkt onder meer bij de zakenbank Goldman Sachs in Londen en hij is deeltijds directeur van TNO Space. Friso is meer zakenman dan prins. Hij staat bij ingewijden bekend als een integere, stille en harde werker met een behoorlijke dosis intelligentie en humor. Bijzonder tekenend voor hem is dat hij ook erevoorzitter is van het Prins Claus Fonds.

In zijn liefdesleven kiest hij voor Mabel Wisse Smit. Omtrent Mabel circuleren geruchten over haar privéleven en relaties die zij zou hebben gehad. Friso en Mabel trouwen en krijgen twee dochters met de namen Luana en Zaria.

De familie van Friso leeft anderhalf jaar in dromen en hoopt op een wonder. Na al die maanden wordt het uitzichtloze leven van Friso beëindigd. Voorbij is de aanhoudende, spannende en onzekere tijd voor Mabel en dochters, moeder Beatrix en andere leden van de koninklijke familie. Met stilte en ingetogenheid leeft Friso in herinneringen verder.

Jan van Wijk, 13 augustus 2013

 

Karen Black (1939-2013)

Met het onlangs overlijden van de Amerikaanse filmster Karen Black komen bij mij herinneringen terug naar nu en zij blijven lang in gedachten.

Karen Black, die in 1939 geboren is als Karen Blanche Ziegler, groeit op in het Amerikaanse Illinois. Ik zie haar als intrigerende prostituee acteren in de film "Easy Rider" uit 1969. Deze productie betekent voor Karen de doorbraak als actrice bij het grote publiek. Karen Black kent een rijk gevulde filmcarrière door het spelen in ruim honderd films. Behalve in "Easy Rider" schittert zij onder meer ook in "the Great Gatsby" en "Airport 1975". Ook verleent Karen haar medewerking aan heel wat televisieseries, zoals "Murder, She Wrote". Karen Black vind ik een filmster met klasse!

In haar liefdesleven is er voor Karen Black veel beweging. Haar vele, korte relaties en huwelijken geven verschillende kleuren aan haar leven. Vier keer gaat Karen een huwelijk aan en dit als eerste met Charles Black, waarvan zij de achternaam blijft voeren. Ook is Karen Black gehuwd geweest met scenarioschrijver Carson. Filmregisseur Eckelberry is Karens echtgenoot tot aan haar overlijden. Dan wordt het 8 augustus 2013. Een slepende ziekte sleept haar weg ... Het licht van Karen Black blijft in herinnering branden.

Jan van Wijk, 10 augustus 2013

 

Ranomi Kromowidjojo

Ranomi Kromowidjojo woont bij haar ouders en verder bestaat haar leven grotendeels uit sporten. Zij zwemt wat af in binnen- en buitenland en ontwikkelt zich tot kampioene. Op de Olympische Spelen te Londen in 2012 behaalt zij grote successen met gouden medailles. Aan een relatie is zij nog niet toe. Dan wordt het najaar 2012 ...

Bij Ranomi ontluikt een tweede liefde, naast sportliefde wordt het ook liefde voor een man. In het najaar van 2012 raken twee zwemmers met elkaar lang in gesprek en zij vinden elkaar meer dan aardig. Ranomi Kromowidjojo komt in nauw contact met oud-zwemkampioen Pieter van den Hoogenband. Beiden zijn uitgenodigd om als gasten de wielerwedstrijd de Amstel Curacao Race bij te wonen. Zij worden samen gesignaleerd als de nieuwe tortelduifjes.

Pieter van den Hoogenband is in 2012, na een relatie van zo'n zeven jaar, gescheiden van Minouche Smit, een ex-zwemster. Met haar heeft hij twee kinderen. Op het moment van Pieters scheiding komen de eerste liefdesgeruchten van Pieter en Ranomi in de media. Pieter staat wat verder in het leven dan Ranomi, hij is ook ruim twaalf jaar ouder dan Ranomi met haar 22 lentes en hij heeft zijn imposante zwemcarrière achter de rug. Hij is toe aan nieuwe uitdaging en in de liefde is dit Ranomi. Ook in de zwemsport is hij veel bij haar betrokken. Pieter en Ranomi vormen een verliefd zwemstel. Wat mooi is dat om te zien.

Een nieuw sportief hoogtepunt is er voor Ranomi Kromowidjojo in augustus 2013. Op de wereldkampioenschappen langebaan zwemmen in het Spaanse Barcelona wint zij driemaal brons en zelfs een keer goud. En ... die gouden medaille op de 50 meter vrije slag schrijft zij toe aan haar grote liefde Pieter. Hij is haar grote steun. Wie weet wat de liefde voor hen nog meer in petto heeft ...

Jan van Wijk, 7 augustus 2013

Doornroosje

Met een goede vriend bezoek ik De Efteling. Niet het hele park gaan we bezoeken, maar wel voor ons betekenisvolle delen, namelijk het mooie, hoogstaande Sint Nicolaasbeeld en het indrukwekkende, rijk gevulde Sprookjesbos.

Mijn vriend volgt mijn doen en laten al heel wat jaren, kent mijn passies en is zeer met mij begaan. Mijn dierbare vriend leest dagelijks mijn nieuwe liefdesaforisme op Woordliefde en ook mijn teksten die er met grote regelmaat op worden gepubliceerd. Verder heeft hij al mijn boeken gelezen. Kortom, mijn vriend kent mij wel goed.

We gaan eerst Sint Nicolaas goedendag zeggen. Het beeld staat te schitteren in de zon en de waterpartij onder de Goedheiligman geeft velen verfrissing bij de zomerse temperatuur. Na wat bij de Heilige Nicolaas staan te kijken en te praten, gaan we naar het vermaarde Sprookjesbos.

Het eerste sprookje in het bos is Doornroosje. Als we de grote, stenen trap opgaan, zeg ik dat voor mij Doornroosje de mooiste vrouw is van de hele Efteling en daarbuiten! Wat bezit zij een betoverende schoonheid! Met haar zou ik meteen honderd jaar willen slapen!
Als ik mijn bewondering voor Doornroosje heb geuit, zegt mijn vriend dat hij hierop heeft gewacht. Hij pakt zijn tas, haalt er een pakje uit en geeft dat aan me. Voor jou, zegt hij. Ik kijk met grote, verbaasde ogen. Wat overkomt me? Ik maak het pakje open en een boek valt me toe. Het cadeau is voor nu en wel op deze plaats heel typerend. Het boek is geschreven door de bekende Toon Tellegen en heeft als titel "Brieven aan Doornroosje". Ik sta perplex ... Kijk mijn vriend aan en bedank hem hartelijk voor het bijzondere geschenk.
Dit boek past bij jou, zegt hij. Ik doe het boek open en op de eerste pagina heeft hij geschreven: "Beste Jan, veel fantasie in Fantasieland. De groetjes vanuit het Sprookjesbos."

Wat later op de avond ben ik thuis. Pak het boek "Brieven aan Doornroosje" en ga naar bed. Ik lees en lees. Wat geeft het lezen in dit boek een groot genot. Ik voel me ineens zo dichtbij de wonderschone Doornroosje. Met Doornroosje in mijn armen val ik in slaap ...

Jan van Wijk, 3 augustus 2013

 

verboden gesprek

Bij de grot van Lourdes zijn velen in gebed. De banken zijn allemaal bezet. Na enkele minuten wachten staat een oudere man op. Niemand wil zijn plaats innemen, dan doe ik dat maar. Ik neem plaats tussen een zustertje en een dame met lang, golvend, grijs haar. Mijn gedachten gaan vanzelf naar dierbaren die ik nog ontmoet of enkel in mijn herinneringen voortleven. Het ontgaat me, dat bezoekers komen en gaan.

Voor de grot wordt een optreden van een zanggroep voorbereid. Een van de leden van het gezelschap deelt vellen papier uit. Zij komt ook bij de bank waar ik zit. Ik ontvang een exemplaar met Franse liedteksten. Het is dus de bedoeling dat de grotbezoekers mee gaan zingen. Nu is mijn zangkwaliteit van een beduidend laag competentieniveau en ik wil me hier niet opvallend laten horen. Bovendien zit ik hier toch om te bidden. Ik kijk opzij en merk nu pas dat er een andere vrouw naast mij zit. Zij haalt de schouders op. Ik vraag haar of zij Frans spreekt. Ze knikt van nee en zegt "Allemand". De vrouw en ik raken in een zacht gesprek, ofschoon praten bij de grot verboden is. De vrouw is blond, slank, vlot gekleed en hooguit voor in de veertig. Zij vertelt in het Duits dat ze met haar zoon hier is. Ze wil hem meer van de wereld laten zien. Vervolgens stelt ze mij wat vragen en kijkt daarbij voortdurend vriendelijk. Ze komt heel aardig bij me over. De vrouw vertelt onder andere dat ze morgen met haar zoon, via Parijs, naar Frankfurt terugvliegt.

De volgende dag ben ik weer bij de grot. Ik krijg de vrouw van mijn vorig grotbezoek in gedachten. Vervolgens ga ik wat verder en steek een kaars voor haar behouden terugreis aan. Ik lees "das Licht dieser Kerze ist Zeichen meines Betens". Opnieuw zie haar vriendelijke gezicht voor me. Wel thuis!

Jan van Wijk, 31 juli 2013

 

Rita Reys

Ik verwerk het trieste bericht dat de door mij bewonderde zangeres Rita Reys is overleden. Ik herinner me Rita ...

Rita groeit op in een artistiek, Rotterdams gezin. Haar mama is revuedanseres, haar papa is beroepsmuzikant en speelt viool. Al op zeer jonge leeftijd wint zij zangwedstrijden en besluit voor de muziek te kiezen. Rita wordt zangeres en groeit uit tot een icoon van de jazzwereld.
Rita trouwt met muzikant Wessel Ilcken die haar jarenlang begeleidt op de drums. Het stel krijgt een dochter. Enkele jaren na het overlijden van Wessel hertrouwt Rita. Haar tweede man is Pim Jacobs, die haar vaste begeleider op de piano is en dat wel vier decennia lang.

Tijdens haar rijke zangcarrière treedt Rita met en voor vele grote artiesten op. Rita bouwt dan ook heel wat faam op in de jazzwereld en brengt tientallen platen uit. Rita Reys heeft een typerende stem, waardoor zij een heel herkenbaar geluid voortbrengt. Een dergelijke stem is in de jazzmuziek heel belangrijk om het unieke van de zangeres aan te geven. Wat is Rita een magistraal zangeres. Rita wordt niet voor niets "Europe's First Lady of Jazz" genoemd. Zij staat op vele jazzfestivals en -podia over de gehele wereld en ontvangt diverse prijzen. Zo is zij ook ereburger van de stad New Orleans, de bakermat van de jazz. Wat heeft Rita liefde voor de jazz! Wat is zij een vakvrouw! Rita is maar liefst 72 jaar professioneel zangeres en overlijdt op 88-jarige leeftijd.

Rita Reys is een zeer groot icoon van de Nederlandse jazz. Voor mij de grootste jazzzangeres. Om weer te luisteren naar haar stem zet ik een CD op ...

Jan van Wijk, 29 juli 2013

 

bron

De kracht van de vrouw brengt de wereld in evenwicht. Deze kracht zie ik als levend water voor de mens en dus ook voor mij.

De kracht van het water is nodig om te blijven leven, want zonder water droog ik uit en heb ik geen toekomst. Water heeft de mens nodig om te leven en goed in het leven te doen. Water is er om te drinken, water is er ook om het land te laven, vissen ruimte te bieden en schepen mogelijkheden te geven. Water is er ook om te dopen. Het water is levend voor het leven.

Ik ga op zoek naar de bron van het water. Het is een lange tocht. Na heel wat zoeken bereik ik de bron. Aan die bron zit iemand. Ik ga erheen. De persoon zit met de rug naar mij gekeerd en draait zich niet om. Een stem vraagt mij op zoek te gaan naar andere bronnen. Elke bron geeft toekomst, zegt de stem. Ik geef gehoor aan de stem en ga verder.

Na opnieuw lang zoeken kom ik bij een andere bron. Het is een bron met springlevend water. Bij deze bron staat een vrouw. Ik nader. Kom vlakbij de vrouw. Zij glimlacht en ik voel mij in evenwicht.

Jan van Wijk, 27 juli 2013.

 

William en Kate zorgen voor Britse koning

Prins William en zijn Kate hebben een zoon. Door deze jongen het leven te schenken is er een toekomstige koning voor het Britse koninkrijk. Door de komst van de "royal baby" is de vreugde groot bij miljoenen in Groot-Brittannië. De Britten hoeven dan ook niet langer in spanning te zitten nu de geboorte van de nieuwe koninklijke baby een feit is. Mama Kate en haar kind doorstaan de bevalling goed volgens de persmededeling van het Kensington Palace. De jongen weegt bij zijn landing op Britse bodem zo'n 3,8 kilogram. Volgens traditie wordt de naam van de nieuwe troonopvolger later bekendgemaakt. De nieuwe telg van de koninklijke familie is de derde in lijn van de Britse troonopvolging en wel na opa Charles en papa William.

Het eerste kind van William en Kate was al een week eerder verwacht. Echter, de 31-jarige Kate kreeg pas later weeën en ging vervolgens per auto naar het ziekenhuis St.Mary's. Opvallend is wel dat de baby op dezelfde plaats ter wereld is gekomen waar zijn vader William in 1982 is geboren. De heel populaire prinses Diana beviel daar namelijk tweemaal, namelijk van haar zonen William en Harry.

Het is nog een lange weg te gaan eer de pasgeboren baby in de Londense Westminster Cathedral tot koning wordt gekroond. Die weg begint nu met veel liefde voor de nieuwe, jonge troonopvolger.

Jan van Wijk, 23 juli 2013

 

geld

Ik hoor je zeggen: "Geld maakt gelukkig! Niet altijd, maar wel vaak." "Meen je dat?", vraag ik. "Wat doet geld je? En ... wat heb je aan geld als je niet gelukkig bent?"

Je vindt dat geld ruimte geeft. Bewegingsvrijheid schenkt. Ook zorgt geld voor invloed en soms leidt geld tot hebzucht. Je gaat verder met over geld te spreken. Je stelt, dat als geld in het leven een rol speelt het veel overhoop kan halen. Geld brengt spanningen mee, niet alleen bij geldgebrek, maar ook als er genoeg geld is om aardig rond te komen. Je verhaalt dat je deze beide kanten hebt ervaren. Na de dood van een mens of organisatie gaat de invloed van geld verder. Wat gebeurt er met geld dat overblijft na overlijden en uitvaart? Wat doet geld bij een bedrijfsbeëindiging?

"Ik droom veel over geld, Jan. Droom jij over geld?", vraag je me. "Ach, ik droom liever over liefde", is mijn reactie.

Jan van Wijk, 17 juli 2013

 

Brief aan mezelf

wonder

Beste Jan,

Ik ben getuige van het wonder, dat mij dagelijks doet verbazen. Ik ervaar een leven vol verrassende wendingen en onaangekondigde invallen die mij toevallen. Dit voelt niet als een toeval, maar het valt mij gewoon toe.

Het is alsof er elke dag een wonder gebeurt, dat telkens voor mij een symbool van het leven is. Het komt bij me over als levenskracht die mij dagelijks besprenkelt. Dat ik mag leven, kan denken en liefhebben is mijn rijkdom. Ik voel dit als een zon die zich niet omdraait en eeuwig lente brengt. Dit te mogen beleven is voor mij een openbaring. Het voelt als een geschenk en houdt mij rechtop. Dit beleven doet mij denken aan een vrijgemaakt mens, die licht als een steekvlam in de nacht. Die vlam geeft een spoor van licht zolang ik leven mag. Wat een wonder vol licht, dat ook mij verlicht.

Welke vlam voel jij?

Groetjes,
Jan

10 juli 2013

 

zoon op de troon

Koning Albert II van België kampt al jaren met een slechte gezondheid. Nu hij twintig jaar koning is, geeft hij de scepter door aan zijn oudste zoon Filip. Alberts gezondheid laat hem niet toe langer zijn ambt uit te oefenen. Op 21 juli maakt de 79-jarige Albert plaats voor zijn 53-jarige zoon, de huidige kroonprins Filip. Filip wordt de zevende koning der Belgen.

Het Belgische koningshuis incasseert de laatste jaren tegenvallers. Wangedrag, ontactisch handelen, buitenechtelijke relaties en nalatenschappen met opvallende dotaties tasten het morele gezag van het koningshuis aan. Het Belgische koningshuis krijgt door de wisseling op de troon een nieuwe kans om als bindmiddel van de samenleving sterker te staan. Het beeld van een overwegend Franstalig instituut past niet in een land waar Nederlands sprekenden ver in de meerderheid zijn. Voor Filip is het een grote uitdaging de liefde voor het hele land uit te dragen. Filip gaat samen met zijn eega Mathilde en vier kinderen een nieuwe stap zetten. Met een warm hart voor het Belgische volk is het uiten van liefde een belangrijk begin. Wordt deze droom werkelijkheid op de troon?

Jan van Wijk, 4 juli 2013

 

Sylvie van der Vaart met lingeriecollectie

Sylvie van der Vaart heeft in Parijs een eigen lingeriecollectie gelanceerd. Deze collectie heeft Sylvie in samenwerking met Hunkemöller ontwikkeld. "The Sylvie Collection" is Sylvies eerste lingeriecollectie voor Hunkemöller. Haar collectie kent opvallende strikjes en de kleuren gaan van pastel tot fel. De collectie van de blonde verschijning kent zes series waaronder lingeriesets, babydolls en slipdressproducten. In het najaar zijn de artikelen bij Hunkemöller verkrijgbaar.

Bij de presentatie van de lingeriecollectie bracht Sylvie ook een boek uit. Dit werk heeft ze met de Nederlandse schrijfster Sophie van der Stap gemaakt. In het boek poseert Sylvie op diverse plekken in haar geliefde Parijs. Sylvie heeft een voorliefde voor Parijs. Ze spreekt van de verleiding van, het winkelen in en de liefde voor Parijs. Sylvie vindt dat Parijs de kroon spant met schoonheid en elegantie. Sylvie presenteert zich in het boek onder meer als stout meisje, romantische vrouw en uitdagende schoonheid. Sylvie van der Vaart zegt namelijk graag een ondeugend dienstmeisje te zijn. Haar bevallige poses benadrukken dit.

Sylvie van der Vaart en Hunkemöller komen in het volgend jaar met een badpakcollectie. Ook dan staat verleiding ongetwijfeld voorop. Sylvie verstaat namelijk de kunst van het verleiden. Daarbij hoort beleving en opwinding. Ook heeft de aandachttrekkende Sylvie een lucratief contract gesloten met de Duitse televisiezender RTL. De overeenkomst met RTL levert haar enkele miljoenen euro's op. Hierdoor is zij de best betaalde presentatrice.

Hoe vergaat het Sylvie in de liefde? Haar focus is in elk geval commercie. Echter, commercie en liefde zijn verschillende wegen met andere bestemmingen. Waar komen haar wegen uit ...?

Jan van Wijk, 3 juli 2013

 

Gedachten over ondernemen

Crisis...?

Ik ben op een avond op bezoek bij Kees Visser. Kees is een vriend van me en eigenaar van een handelsbedrijf dat al drie decennia bestaat. We praten over de huidige crisis, die wortels heeft bij financiële instellingen met een te grote risicovolle beleggingsportefeuille.

Kees ziet de crisis niet meer als een probleem, maar als een grote kans. Enkele jaren geleden lag hij nog wakker over hoe te overleven en te stabiliseren met zijn bedrijf. Die tijd is nu voorbij. Kees heeft de focus gericht op vernieuwen en versterken. Hij vindt dat innovatie momenteel de allerhoogste prioriteit heeft. Daarnaast zijn volgens hem kostenbesparingen en verkopen ook cruciaal om sterk te blijven.

Om meer innovatieve ideeën te krijgen en kostenbesparingen te realiseren, heeft Kees zijn personeelsleden meer autonomie gegeven. Hij is er zich van bewust dat personeel de belangrijkste succesfactor is. Kees investeert dan ook in de ontwikkeling van zijn mensen. Hij stelt verder dat de voorraad in zijn bedrijf minimaal is. Kees ziet voorraad namelijk als dood kapitaal. Daarnaast heeft hij vorig jaar aan de kantoorruimte een kleiner oppervlak toebedeeld. De huurkosten kan Kees door deze maatregelen beperken. Er zijn nu geen aparte kamers meer voor de medewerkers en de flexibele werkplekken beoordeelt hij als top. Kees slaat de dynamiek van zijn bedrijf hoog aan. Inspelen op veranderingen is noodzaak en daarbij benadrukt hij het succes van tijdig koers zetten richting de gewijzigde vraag. Zijn strategie komt als eenvoudig op me over. Kees zegt dat hij niet van ingewikkelde denkbeelden houdt. Houd het simpel, is zijn devies. Kijk naar de markt en zie waar de kansen liggen, vertrouwt hij me toe. Kees zit op zijn praatstoel en is heel openhartig als hij zegt dat het bedrijfsresultaat over het afgelopen jaar zeer positieve cijfers toont.

Wat later op de avond komt zijn vriendin Elly de woonkamer binnen. Haar open glimlach komt uitnodigend op me over. Elly is een lange en slanke vrouw. Haar hooggehakte, zwarte schoenen en korte, donkere rok maken van haar een opvallende verschijning. Elly zegt dat het komende zaterdag haar verjaardag is en met een knipoog nodigt ze me uit voor haar feestje. Ik kijk haar aan en richt vervolgens mijn blik op Kees. Kees zegt dat het komende zaterdag geen crisis is, maar een dag van kansen. Hij fluistert me toe dat Elly’s zus ook komt.

Jan van Wijk, juni 2013

voczaken&lifestylemagazine8

 

oudere dame

Onlangs sprak ik een mij bekende, wat oudere dame ...

"Jan, we hebben het al meermaals gehad over het hiernamaals. Hoe ziet dat er uit? Wellicht weldaad in overvloed. Aan drank en voedsel geen gebrek. Kleding zo chique! En ... liefde in alle soorten en maten. In de hemel kom je aardig aan je trekken. Dat is wel wat anders dan hier op aarde. Nu heb ik af en toe een "toy boy", want mannen van mijn leeftijd gedragen zich niet top. Mijn speelvriendje is zo'n vijftig jaar en daarmee ruim een generatie jonger dan ik. Voor intiem contact is dat prima, maar door het verschil in leeftijd hebben we weinig gedeelde ervaringen. Hij heeft de oorlog niet meegemaakt en ook de chaos eind jaren veertig niet. Die jaren hebben mij aangegrepen, maar dat kan ik niet goed met hem delen. Kijk, dan is verder contact toch niet een optie voor me. Jan, ik heb ook het vermoeden dat in de hemel alles gratis is. Eten en drinken staan voor het pakken. Als alles voor niets is, dan ga ik toch zonder geld naar boven. Ik laat hier alles achter. Zonder geld stijg ik op. Dat moet zeker lukken, want zonder munten en bankbiljetten weeg ik beduidend minder. Weet je, wat ik gedaan heb? Ik heb een testament laten maken en vanmiddag heb ik het ondertekend. Mijn bezoek aan de notaris was net een uitje. Ik heb toch zo gezellig en open met die man gesproken. Hij heeft mij echt geholpen. Zeg, Jan, weet je wat ik in mijn testament heb laten opnemen? Ik geef alles aan het nog op te richten fonds "help oudere mannen aan sperma". Zeg, Jan, heb jij ook al een testament gemaakt?"

Jan van Wijk, 19 juni 2013

 

jouw ogen

Ik denk aan het leven met liefde, vriendschap, solidariteit en geluk. Met hart en ziel omarm ik deze gedachten. Zij voeren mij mee, want ik laat me meeslepen. Ik ervaar fijn gevoel en uit mijn verwondering.

Mijn blik ontmoet bloemen in tuinen en bomen in het bos. Hier ben ik opnieuw onder de indruk van grenzeloze schoonheid. Ik neem plaats op een zandheuvel. Ook hierop voel ik mij vrij en onbevreesd, strijdbaar en bezielend en meer dan ooit vergevingsgezind.

Ineens komen woorden in mij op: "Dank aan het lieve leven, wat heeft het mij veel gegeven." Het kan de tekst voor een grafsteen zijn, maar daarvoor is het nu nog niet de tijd.
Ik sluit de ogen en kijk weer in de diepte van heldere ogen die met open ogen onzichtbaar zijn. Jouw ogen, zo dicht bij mij. Met deze fijne gedachten wil ik bij mezelf blijven. Dan komen gedachten van weleer opnieuw krachtig in mij op. Jouw ogen...

Jan van Wijk, 13 juni 2013

 

geloof

Geloven doe ik in mezelf, maar ook in mijn ouders en vrienden. Ook heb ik geloof in mijn werkzaamheden. Verder geloof ik in bovenaardse krachten. Voor mij staan daarbij één vrouw en één man voorop.
De vrouw is Maria, omdat zij de moeder van iedereen is en dus ook mijn mama. Maria heeft alle stormen door de eeuwen heen weerstaan en zij brengt miljoenen in beweging.
De man is de Heilige Nicolaas, omdat hij als geen ander naastenliefde toont. Nicolaas is wereldwijd een vooraanstaand voorbeeld en dat al eeuwen lang.

Maria en Nicolaas heb ik veel in gedachten. Zij geven mij kracht. Ik voel me beter door hen in gedachten te koesteren. In gesprek zijn met Maria en Nicolaas geeft mij impulsen om verder te gaan. Dat is mijn manier van bidden. Maria en Nicolaas geven mij inspiratie dat te doen waar een goed gevoel bij past. Dagelijks ervaar ik het wonder om intenties in daden te mogen omzetten. Ik spreek hierover met anderen en deel zo mijn beleving. Ook vertrouw ik mijn woorden, als uiting van liefde, aan het papier toe. Elke dag laat ik mij verwonderen en zo is de dag een geschenk.

Jan van Wijk, 9 juni 2013

 

Miel Cools (1935 - 2013)

Herinneringen aan Miel Cools heb ik volop. Ik hoor hem graag zingen. Miel, de man die naast gitarist vooral kleinkunstenaar is. Miel is de pionier en nestor van de Vlaamse kleinkunst. Miel Cools heeft prachtige liedjes gemaakt en sinds 1958 heeft hij platen uitgebracht. In 1965 scoort hij met "Boer Bavo" hoog in de hitlijsten en stijgt zijn populariteit enorm.

Het lied dat mij het meest raakt is "Houden van" uit 1979. De tekst vind ik schitterend en de wijze waarop Miel het zingt is onverbeterlijk. Wel heb ik vragen bij de woorden.
Miel zingt:
"Houden van, houden van,
't Is vaak niet bijzonder,
't Is vaak niet zo'n wonder,
Maar geen mens die zonder kan."

Miel Cools schrijft zijn eigen muziek en dat vaak op teksten van anderen. Als kleinkunstenaar beleeft hij hoogtijdagen in de jaren zestig en zeventig. Op 1 juni 2013 overlijdt Miel Cools, hij is 78 jaar geworden.

Miel,
Vele jaren heb ik geluisterd naar jouw liedjes,
de teksten gaaf, de muziek zeer passend,
ik heb steeds bijzonder fijne gedachten,
als ik jouw liedjes weer laat binnenkomen,
daardoor krijg ik elke keer mooie beelden
en daarvoor ben ik jou intens dankbaar.

Jan van Wijk, 5 juni 2013

 

bezoek

In mijn levendige droom
ben ik opnieuw bij jou,
je bent niet verandert,
je lacht zoals toen
en kijkt even vrolijk,
wat een uitnodiging!

Deze droom komt dagelijks
en voert mij weer naar jou,
het is een relatie die blijft,
mij niet losmaakt van jou,
ik koester gevoel met warmte,
ook al ben je snel weggerukt
nu zo'n vier jaar terug.

Ik sta weer aan jouw graf,
onhoorbaar praat ik met je,
de tijd van toen herleeft
en in mijn kostbare gedachten
voel ik me dicht bij jou.

Jan van Wijk, 3 juni 2013

 

Castel del Monte

Ik breng een bezoek aan het beroemde kasteel Castel del Monte. Het oude kasteel ligt in het zuiden van Italië, net boven de hak van de geografische laars en wel in de gemeente Andria dat behoort tot de regio Apulië.

Op kilometers afstand zie ik het kasteel al liggen. De omgeving is er vrij vlak en dan is een groot bouwwerk op meer dan vijfhonderd meter hoogte van grote afstand en van alle kanten goed zichtbaar. Als bezoekers op de uitgestrekte parkeerplaats komen, stappen zij in een shuttlebus en worden binnen enkele minuten naar het kasteel gebracht. Zo kom ook ik dichter bij Castel del Monte. Na de korte busreis is het nog een paar honderd meter stappen en daarbij nog enkele tientallen meters hoogteverschil overbruggen. Ik volg het steile pad en kom voor de ingang van het indrukwekkende kasteel. Wat een steenmassa! Het achthoekig kasteel kent hoge muren. Aan elke hoek heeft het kasteel een uitstekende, achthoekige gevechtstoren van zo'n vijfentwintig meter hoogte en bijgevolg is de binnenplaats ook achthoekig en hoog. Op elke verdieping zijn acht zalen gemaakt met muren en plafonds van marmer.
Castel del Monte is een nationaal monument en trekt heel wat bezoekers. Het kasteel staat ook op de werelderfgoedlijst van Unesco.

De stichter van Castel del Monte is keizer Frederick II von Hohenstaufen. Deze keizer moet een voorliefde voor wiskunde hebben gehad, want het imposante bouwwerk getuigt van wiskundige precisie. Ik verneem dat het kasteel is vernoemd naar een ooit dichtbij gelegen klooster met dezelfde naam.
Waarom is dit kasteel hier gebouwd? Voor mij is het een mysterie. Het raadselachtige gebouw ligt eenzaam, ver van steden, zonder grote wegen en de zee is vele kilometers verderop. Ik laat me vertellen dat Castel del Monte ooit dienst gedaan heeft als residentie, maar ook is het kasteel gebruikt als gevangenis, schuilplaats, vluchtplaats voor besmettelijke ziekten en ooit is het een rovershol geweest. Wat heeft zich dan veel afgespeeld in het oude kasteel dat al uit het begin van de dertiende eeuw stamt. Ik krijg daar allerlei gedachten bij die gaan van romantische en liefdevolle ontmoetingen tot gewelddadige taferelen.

Als ik 's avonds weer in mijn hotelkamer kom, merk ik dat er veel kleingeld in mijn portemonnee zit. Ik haal de kleinste munten eruit en mijn oog valt op een Italiaanse munt van één eurocent waarop Castel del Monte is afgebeeld.

Jan van Wijk, 29 mei 2013

 

eeuwenoude crypte

Enkele kilometers van het Zuid-Italiaanse Matera wil ik een eeuwenoude crypte bezoeken. Ik volg de weg richting Potenza, de SS7 en kom bij een tankstation van Q 8. Daar staat de auto van de organisatie van de crypte en die volg ik. Ik ga slingerweggetjes in en uit. Zonder gids is het wellicht niet te doen bij de crypte te komen.
Uiteindelijk kom ik bij een klein parkeerterrein aan. Stap de auto uit en ga met enkele anderen via een lange, stenen trap naar beneden. Na zo'n honderd meter dalen kom ik bij een grot. Hier is de te bezoeken crypte, namelijk "La Cripta Del Peccato Originale". Ik ga de onderaardse crypte in. Rotsmassa's zijn onder, boven, voor, achter en naast me. Het is donker. Een korte uitleg volgt. Dan gaat een schijnwerper aan die een stuk rots verlicht. Oude tekeningen worden zichtbaar. Een verhaal wordt verteld over deze crypte en de afbeeldingen die hier zijn aangebracht op de rotsen. Het lijkt hier wel een onderaardse Sixtijnse Kapel. De schijnwerper verlicht andere stukken muur. Historische, religieuze en gekleurde taferelen van eeuwen terug worden getoond. Heel wat heiligen worden even uit de duisternis verlost. Wat een schoonheid en wat een aparte belevenis!

Jan van Wijk, 25 mei 2013

 

haar

Ik ben op een verjaardagsfeest. Het onderwerp van gesprek is zowat een hele avond het haar. Ik luister naar meningen en ieder spreekt een voorkeur uit...

Niet alleen zwemmers en wielrenners zijn de enige mannen die een geheel glad lichaam hebben. Enkel haar op het hoofd en verder nergens. Dit wordt steeds populairder bij de heren. Ik verneem dat zo'n twee op de drie vrouwen verwacht dat mannen een bijgewerkte schaamstreek hebben. Ook willen zij bij mannen kale oksels zien. Mannen met haar op hun rug of billen vinden heel wat vrouwen met meest onaantrekkelijk. Ik moet geen behaarde man in bed, hoor ik een jonge vrouw op hoge, rode hakken zeggen. Zij krijgt van de meeste dames bijval.

Het gesprek gaat van mannen over op vrouwen. De meeste mannen in het gezelschap verwachten van vrouwen nagenoeg hetzelfde als de vrouwen van de mannen. Zo te horen zijn de meeste mannen en vrouwen geheel gehuld in een gladde huid. Als iedereen zich nu zou ontkleden dan is het bewijs meteen geleverd. Nu moet ik maar afgaan op de geuite woorden.

Wat later op de avond vliegen heel wat tips rond. Regelmatig scrubben voorkomt ingegroeide haartjes en de huid voelt langer glad. Nog een suggestie is het tijdstip van ontharen. De voorkeur is dit 's avonds te doen, dan kan de huid zich herstellen tijdens het slapen. Nog een tip is laseren. Dit doet geen pijn en is definitief. Bij het verlaten van het feest geeft de jarige elke bezoeker een aai over het hoofd. Telkens wordt gezegd, dat hier nog wel haar zit.

Thuisgekomen sta ik voor de spiegel en zie heel wat haar op mijn hoofd.

Jan van Wijk, 22 mei 2013

 

Polignano a Mare met Volare

Ik ben in het zuiden van Italië en breng een bezoek aan Polignano a Mare. Wat ligt deze plaats opvallend mooi aan een schitterend blauwe Adriatische Zee! Polignano a Mare is een oude plaats met nauwe steegjes op een geaccidenteerd terrein. Polignano a Mare is al heel veel jaren een grote trekpleister voor bezoekers die van natuurschoon houden. Zee, kust, rotsen, strand en centrum zijn bij menigeen in trek.

Op het plein bij de kust en vlak voor de ingang van het oude centrum staat een reusachtig beeld. Het is een wel drie meter hoge uiting van waardering aan de man die zingend wereldfaam heeft verworven. Het beeld stelt de Italiaanse zanger Domenico Modugno voor, die hier is geboren in 1928.

Met het lied "Nel blu dipinto de blu", beter is deze song bekend als "Volare", is Modugno onsterfelijk geworden. In 1958 won hij met dit lied het Festival San Remo. Hij werd met deze song derde op het Eurovisiesongfestival, maar "Volare" is wel de grote nummer één hit geworden in vele landen.

In 1959 won Domenico Modugno opnieuw het Festival San Remo en wel met het lied "Piove", dat als "Ciao, ciao, bambina" ook een wereldwijde hit is geworden. Op het Eurovisiesongfestival eindigde Modugno zesde met dit nummer. Wat kon Domenico Modugno prachtig zingen!

Naast zijn zangcarrière is Modugno ook gaan acteren. Hij heeft nog heel wat platen en films opgenomen. In 1984 trok hij zich uit de showbusiness terug. Zijn gezondheid dwong hem hiertoe. Jaren later, in 1993, sloot hij zijn zangcarrière af. Met zijn zoon Massimo Modugno nam hij het lied op met de veelzeggende titel "Delfini".
In 1994 stierf Domenico Modugno, amper 66 jaar, in zijn villa op het Italiaanse eiland Lampedusa.

Deze herinneringen komen bij me boven nu ik hier voor het standbeeld van Domenico Modugno sta. Het beeld staat met zijn vrolijke gezicht schuin naar aankomende bezoekers en met de wind uit zee in de rug. Domenico heeft de armen zeer wijd uitgestrekt. Het is alsof hij wil zeggen kom en ik zing. Dan zie ik zijn optreden op het Eurovisiesongfestival terug in mijn gedachten. Wat een wereldstem!

Jan van Wijk, 18 mei 2013

wolken

Op roze wolken ben ik gelukkig met jou,

boven de wolken, dicht bij de hemel, denk ik aan jou,

hoog in de wolken slaat mijn hart snel door gedachten aan jou,

in de witte wolken mijmer ik verlangend veel over jou,

onder de wolken verlang ik meer dan ooit naar jou,

ver van de wolken droom ik opnieuw hevig van jou,

weg van de wolken blijf ik in gedachten enkel met jou,

zonder wolken heb ik pijn en mis ik jou.

Jan van Wijk, 15 mei 2013

 

Brief aan mezelf

Genot en pijn

Beste Jan,

Volgens mij zijn genot en pijn onder meer gerelateerd aan status, zekerheid , zelfstandigheid en eerlijkheid. Mijn hersenen spiegelen gevoel. Wat de ander voelt wordt omgezet in denken wat de ander voelt. Zo ervaar ik pijn, als ik een ander pijn zie lijden. Ook voel ik blijdschap als een ander zich gelukkig toont.

Mijn hersenen zorgen ervoor dat ik niet alleen egoïstisch ben, maar ook sociaal. De ander centraal stellen en vertrouwen laten groeien is dan een kwestie van tijd. Daarbij laat ik me wederzijdse eerlijkheid ervaren. Op het moment dat ik ondervind, dat ik niet eerlijk wordt behandeld, komt mijn pijnnetwerk in actie. Vervolgens stijgen wraakgevoelens in mij op. Het moment breekt dan aan, dat het genot van de ander te straffen groter is dan de pijn die ik lijd. Genot en pijn reguleren dan ook mijn gedrag ten aanzien van eigen en nobele doelen. Ervaar jij dat ook?

Alleen naar mijn genotsysteem luisteren is op termijn nadelig. Volgens mij is het zo, dat bij altijd genot ondervinden, het genot niet meer als genot wordt gewaardeerd. Ik stel me bewust bloot aan de omgeving waar eerlijkheid belangrijk is. Zo blijf ik de regisseur van mijn eigen toekomst, waarbij ik de koers kan verleggen. Hoe denk jij hierover?

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 11 mei 2013

 

verlangend leven

Liefde is voor mij verlangend leven in een onvervulbare geest. Immers, liefde voelt bij mij niet als alles vervullend. Ik geloof in een samenleving die relaties kent en waarbij de geliefden onafhankelijk zijn.

Mezelf graag zien en alleen kunnen zijn, heb ik nodig om ook anderen lief te hebben. Hierdoor geloof ik dat liefde die ik kan geven duurzaam is en wel zolang ik leef. Echter, voor mij geldt deze liefde niet voor duurzame relaties, omdat mensen in de loop van de tijd veranderen. Dat neemt niet weg dat mensen vele jaren bij elkaar in liefde zijn.

Ik realiseer mij dat liefde kwetsbaar is. Ik word ouder en wellicht ook steeds wijzer. Kwetsen wil ik niet, noch mezelf, noch anderen en wil zeker niet meer gekwetst worden. Zo denk ik verder en ik voel dat de houdbaarheid van liefde toch beperkt is in de tijd.

Jan van Wijk, 8 mei 2013

 

dodenherdenking

Op 4 mei ga je elk jaar ingetogen naar de herdenking. Je doet dit al meer als een halve eeuw. Gedachten van lang geleden komen terug.

Je ziet jouw papa weer vertrekken. Hij geeft je een kus en met een "tot binnenkort" vertrekt hij. De dagen verstrijken en nieuws blijft uit. Jouw mama toont steeds meer onrust. Na enkele weken wordt een brief bezorgd. Je ziet mama met trillende handen de post openen en je hoort nauwelijks wat de militaire boodschapper zegt.

Deze gedachten komen vaak terug en met dodenherdenking heel intens. Papa mis jij. Hij is gesneuveld in mei 1940.
Je bent nu tachtig jaar en al lang niet meer het meisje van zeven. Je vraagt je af, hoe het zonder oorlog zou zijn gegaan.

Jan van Wijk, 4 mei 2013

 

Bedankt Beatrix

Sinds 30 april 1980 is Beatrix koningin der Nederlanden. Zij regeert exact 33 jaar en doet op 30 april 2013 troonsafstand. Gedurende al die jaren maakt zij vele hoogtepunten mee, maar ook dieptepunten markeren haar leven als koningin en dit zowel in haar familie, als in de politiek. Met prins Bernhard, haar papa, echtgenoot prins Claus en zoon Johan Friso kent zij pieken en dalen. In de nationale politiek ziet zij twaalf regeringsformaties tot stand komen.
Ik vind, dat in het tijdvak dat Beatrix koningin is, zij steeds stijlvol heeft opgetreden. Ook haar zakelijke opstelling en grote discipline kenmerken haar. Echter, dit zijn volgens mij geen belemmeringen voor haar ongekend grote populariteit. Immers, Beatrix wordt vaak ervaren als een rots in de branding en door haar sterk optreden is zij vooral in tijden van onzekerheid een baken van veiligheid. Door haar voortdurende, luisterende aanwezigheid in de Nederlandse samenleving staat "Oranje" als een huis. Het koningshuis beweegt mee met de ontwikkelingen in de tijd en dan blijft "Oranje" zorgen voor continuïteit. Met haar 75 jaar vind ik Beatrix nog een vitale vrouw. Zij treedt dus niet af door gezondheidsperikelen. Beatrix vindt het tijd worden voor een nieuwe generatie. Aan Willem-Alexander, haar oudste zoon, draagt zij haar kroon over. Ongetwijfeld namens vele miljoenen in dit land zeg ik: Bedankt Beatrix!

Jan van Wijk, 29 april 2013

 

toekomst

Het is na zonsondergang. Ik kijk naar de hemel en tel heel wat sterren. De angst van de duisternis slaat toe. De lucht wordt meer donker. Ik wandel door en kom bij het strand. De zee is vol met bonkend geweld. Ontzagwekkend is het onrustige water. De zee lijkt op een krijgsmacht die onoverwinnelijk is. Beelden van geweld komen in mij op. Wat wordt er veel verwoest. Ik realiseer me dat kostbare waarden niet vanzelfsprekend zijn. Wordt hier wel over nagedacht?

Ik zie flitsend licht, hoor keiharde knallen en zie velen vallen. Ik bereid me voor op een andere wereld. Het gaat sneller dan ik had gehoopt. Gedachten trekken al de toekomst in. Deze gaan verder naar een tijd van kleine verwachtingen. Morgen kunnen deze gedachten andere beelden oproepen of misschien wel in het niets verdwijnen. Ik geef gehoor aan mijn stem en stap door. De toekomst wenkt uitnodigend en met een hoofd vol beleving val ik neer. Ineens ben ik klaar wakker.

Jan van Wijk, 24 april 2013.

 

nieuwe vriend

Ik kom Mabel tegen in een drukke winkelstraat. We raken in gesprek. Het is een weerzien sinds ruim een jaar. Mabel heeft twee grote, volle tassen bij. Heel wat ingekocht, is mijn conclusie. Ik stel haar voor op een terras plaats te nemen en wat bij te praten. Mabel vindt dat een goed plan.

Op het terras drinken we groene thee. Ik zeg tegen haar dat zij er goed uitziet. In elk geval beter dan een tijdje terug. Mabel beaamt dat, straalt en lacht me toe. Ze zegt dat haar nieuwe vriend haar leven heeft veranderd. Ze vindt hem top. Hij is jeugdig, ook al is hij half in de vijftig. Hij heeft een verzorgde uitstraling. Hij is zo geweldig, zegt ze vol trots.
Mabel heeft een en ander gekocht om haar nieuwe liefde extra glans te geven. Ze laat me een nachtjurkje zien, een body in rood, een babydoll met bijpassende slip, een Balconette bh met afneembare bandjes en een bijbehorende hipster. Ook heeft ze een push up bh en string in het zwart gekocht.

Met een brede glimlach zegt Mabel dat met ruim vijftig lentes een nieuw leven begint. Mabel fluistert, dat ze wel geen jonge vrouw meer is, maar wel een positief ingestelde vrouw die zich nog jong voelt. Ik kijk haar aan. Ze lacht. Ik wens Mabel veel geluk en liefde. Een nieuwe vriend doet wonderen.

Jan van Wijk, 21 april 2013

 

verliefd blijven

Met Monique praat ik over verliefd blijven. Monique heeft al vijftien jaar een vaste vriend. Hoe ik verliefd blijf is heel eenvoudig, zegt Monique.

Monique is er zich van bewust dat zij enkel zichzelf kan veranderen. De ander wil zij niet veranderen. Moet je niet willen, dat levert ongewenste druk op, vertelt ze me. Monique zegt dat zij en Peter een succesvol stel zijn. Zij denken flexibel over hun verschillen. De een kijkt anders naar de wereld dan de ander. Volgens Monique gaat het daarbij niet over gelijk hebben, want het polariseren van verschillen geeft enkel problemen. Concentreren op het positieve van de ander levert veel meer op. En verder?, vraag ik. Elkaar beminnen, waarderen en bijzonder laten voelen. Focussen op het goede, vindt Monique. Nooit kritiek op de ander? is mijn volgende vraag. Monique stelt dat het funest is om kritiek te uiten, elkaar te minachten, defensief te reageren en een schutting op te trekken. Dat zorgt alleen maar voor verwijdering, Jan.

Monique en Peter komen door intimiteit dichter tot elkaar. Dat vereist wederkerigheid met veel respect tonen. Ook vindt zij, dat empathie hier niet te missen is en dat geldt ook voor tijd nemen voor elkaar. Zo blijven Peter en ik verliefd, zegt Monique met een stralende lach.

Jan van Wijk, 17 april 2013

 

huwelijk

Het geheim van een goed huwelijk is voor mij, dat de echtelieden geen geheimen voor elkaar hebben. Zij kunnen van het begin goed over heel wat onderwerpen praten en daarbij transparant zijn. Bij een goed huwelijk hoort ook respect voor elkaar hebben. Elkaar respecteren is elkaar in waarde laten. Bij een goed huwelijk hoort ook elkaar laten merken dat er liefde is en dat de geliefden van elkaar houden. Twee mensen in een huwelijk laten merken dat ze er voor elkaar zijn. De partners gunnen elkaar vrijheid en daarnaast verrichten ze samen activiteiten. Het geheim van een goed huwelijk zit gewoon in veel kleine, alledaagse dingen. Volgens mij hoort daar toch ook een schouderklopje bij.

Het klassieke huwelijk wordt uit sociale en/of economische overwegingen gesloten. Dit huwelijk berust dan niet op liefde. Het liefdeshuwelijk doet dat wel. Echter, sinds enkele tientallen jaren is het aantal echtscheidingen opvallend hoog. Dit komt voort uit idealisme en niet uit egoïsme. Immers, huwelijken gaan veelal niet kapot omdat de partners zo ongelukkig zijn. De reden is dat menigeen een te hoogstaand beeld van het huwelijk heeft. De verwachtingen zijn te hoog gespannen. Daar komt nog bij dat liefde vergankelijk is. Deze vergankelijkheid is in een liefdeshuwelijk funest. De vlam gedoofd ..., wat is er dan over van het huwelijk? Ik denk dan aan: eeuwige trouw leidt tot berouw. Toch wil ik het huwelijk niet veroordelen, maar iemand hoeft zich ook niet te veroordelen tot het huwelijk.

Jan van Wijk, 13 april 2013

 

geluk

Een aangenaam leven staat me allereerst aan met genieten van positieve ervaringen, een tevreden gevoel, zintuiglijk genot, hoop en geloof in het nu en morgen. Kortom, plezier! Echter, geluk is voor mij nog wat meer. Goed voelen in hetgeen ik mag doen verrijkt mijn leven nog meer. Als ik daarbij tel het vermogen mijn sterke punten te gebruiken dan ervaar ik nog meer geluk. Het meest van al zit geluk voor mij in de kleine dingen van het leven, zoals een boswandeling, terrasbezoek, gesprekken met vrienden en vriendinnen en het mogen beleven van momenten vol inspiratie. Zo ervaar ik geluk.

Onlangs sprak ik Erna. Zij is pas gescheiden, doordat haar man definitief naar een jongere vrouw is overgestapt. Het huis is voor haar nu te duur en te leeg. Wat nu?, vraagt zij zich tobbend af. Op die vraag heb ik geen passend antwoord. Vervolgens praten we over geluk. Ik opper, dat een aangenaam leven voor een groot deel zelf te regisseren is. Ik geloof namelijk in de weg van mijzelf, ook al komen daar hobbels en scherpe bochten in voor. Ik vraag me af, of een duur en wat leeg huis de werkelijke redenen zijn van Erna's getob. Zit de werkelijke reden niet dieper?, is mijn vraag aan Erna. Vervolgens zwijgt zij en kijkt me wat verdrietig aan.

Jan van Wijk, 10 april 2013

 

Brief aan mezelf

mysterie

Beste Jan,

Ik verander in de loop van de tijd en realiseer me dat steeds meer. Dat veranderen betreft niet alleen mijn uiterlijk, maar ook mijn binnenste. En toch blijf ik Jan. Alleen elke dag een beetje andere Jan. Soms vraag ik mij af, of dit een raadsel is. Als ik daar over nadenk, is het veranderen voor mij geen raadsel. Immers, een raadsel is op te lossen. Als ik een raadsel heb verklaard, is de uitdaging voor me verdwenen. Het veranderen is voor mij dan meer een mysterie. Het gaat namelijk mijn begripsvermogen te boven en hierdoor blijft het mij dagelijks fascineren. Heb jij dat ook?

Het veranderen van en in mij heeft ook te maken met een goed leven willen leiden. Wat een goed leven is, weet ik niet zo goed. Dat lijkt ook een mysterie. Weet je, de betekenis die ik hecht aan een goed leven verandert ook voortdurend. Ik wil dan het mysterie ontrafelen, maar dat lukt mij niet. Ik merk wel dat ik meer ontdek als ik blijf luisteren en zien. Ik wil blijven vernemen. Dat komt bij me over dat ik voortdurend open blijf staan voor indrukken. Ik ben iemand die zich ziet als een mens aan wie wat gemeld kan worden. Dit in de praktijk brengen doet mij denken aan levenskunst. Het leven is dan een kunstwerk dat elke dag een andere schepping ervaart.

Jan, dit wil ik met je delen. Hoe ervaar jij het mysterie van het veranderen van jezelf? Voelt het ook als het scheppen van een kunstwerk dat nooit afkomt?

Groetjes,

Jan, 6 april 2013

 

Gedachten aan ondernemen

Afscheid
Afgelopen week is Kees 75 jaar geworden. Vandaag neemt hij met een receptie afscheid van zijn bedrijf. Zijn zoon Christian, die inmiddels 51 jaar is, zet de zaak voort.
Voor Kees heb ik een boek bij met als titel “Olympische droom”. In mijn beleving heeft Kees decennia lang in zijn bedrijf topsport bedreven. Bovendien heb ik Kees meermaals gesproken over dromen. Kees doomt veel en dan vooral over zijn bedrijf. Dat is ooit anders geweest na het overlijden van zijn eerste vrouw en scheiding van zijn tweede echtgenote. In het boek heb ik geschreven: “Aan mijn vriend Kees, om te dromen in een nieuwe context.”
Als ik de feestzaal van het hotel binnenkom, waar de receptie wordt gehouden, valt mij de grote drukte op. Naast heel wat bekenden zijn er veel directieleden van bedrijven aanwezig. De aanwezigen zijn feestelijk gekleed. De mannen in een twee- of driedelig kostuum en heel wat vrouwen in een nauwsluitende jurk of mantelpakje. Ik sluit aan in de lange rij om Kees en Irma, zijn jongere vrouw, te groeten. Na een kwartiertje sta ik voor mijn vriend Kees. We kijken elkaar even aan en ik zie wat vochtige ogen. Kees is blij met het boek. Dan geef ik Irma een hand en kussen volgen. Zij ziet er weer beeldig uit. Ik zeg dat ook. “Ach, Jan, met mijn 42 moet dat nog haalbaar zijn.”, is haar reactie. Kees zegt dat Irma, zijn derde eega, een topvrouw is.
Wat later houdt Kees een toespraak. Irma staat bevallig naast hem. Kees is in het zwart gekleed en Irma in het wit. Zij draagt een strak zittende, korte jurk, waardoor veel van haar bovenbenen zichtbaar is. Op hare hoge pumps lijkt zij langer en slanker. Haar opgemaakte ogen lijken te spreken. Irma verstaat de kunst van het gracieus presenteren. In zijn woordje roemt Kees zijn medewerkers, klanten en leveranciers. Hij kijkt terug naar een halve eeuw ondernemen, benadrukt het belang van correct zakendoen en is lovend over zijn zoon Christian. Tot slot prijst Kees zijn vrouw met de woorden: “Door jou, Irma, heb ik kunnen excelleren. Jij bent mijn grote liefde en toeverlaat. Want, beste mensen, met deze vrouw met maatje 38 moet ik wel fit blijven!” Hierop brengt Christian een toost op zijn ouders uit.
Aan het eind van de receptie spreek ik Kees nog even en hij zegt: “Met Irma ga ik reizen en blijf ik vrijen. Zij houdt mijn hart jong!”

Jan van Wijk, 2 april 2013

voczaken&lifestylemagazine-7

 

kruis

Tijdens de paastijd vallen mij kruisen nog nadrukkelijker op dan anders. Op de meeste kruisen is Jezus vastgenageld. Ik zie ook kruisen zonder de gekruisigde man uit Nazareth. Het zijn dan kale kruisen voor meer verbeelding. Een kruis trekt mijn aandacht het meest. Verbeelding is daar weinig voor nodig. Dit kruis is vol van symbolen. Voor mij is het een betekenisvol kruis. Ik zie een hamer en nijptang, een lange stok met spons, een smalle lans en een kroon met doornen. Op het kruis zijn ook dobbelstenen afgebeeld. Mijn oog valt op de beker van het bittere lijden. Ik krijg daardoor een wrange smaak. Ik kijk verder en zie de lantaarn om in het donker de dood waar te nemen. Ook de haan die driemaal heeft gekraaid, ontbreekt niet. Een lange ladder bedekt voor een deel het kruis. De geldzak voor de verrader valt me ook op, evenals de riem om te geselen. Dan kijk ik langdurig naar de grote spijkers die lichaam en hout moeten verbinden. Bovenaan het kruis trekken drie letters mijn aandacht. INR zijn deze letters en staan voor Jezus van Nazareth, koning der Joden.

Bij thuiskomst ga ik naar de achterkamer waar het goudkleurig kruis van de uitvaart van mijn papa hangt. De twee attributen aan dit kruis hebben een andere lading. Een rozenkrans van een bedevaart omarmt het kruis en een jaarlijks te verversen palmtakje begroet het kruis. Ik sta opnieuw lang bij dit kruis en gedachten van weleer keren weer.

Jan van Wijk, 30 maart 2013

 

Jacqueline Glijn ster in rolstoeldansen

Aan de Dutch Amateur League van Zuidwest Nederland in De Stoelemat te Bergen op Zoom nemen meer als 250 dansparen deel aan de wedstrijden. Heel veel disciplines worden beoefend op de speciaal aangelegde dansvloer. Naast de reguliere Ballroom- en Latinwedstrijden kijken zo'n duizend aanwezigen met mij naar exhibition, Professional Latin, Professional Classic Showdance en rolstoeldansen.

Ik raak in gesprek met Jacqueline Glijn. Maak haar een compliment over haar kapsel en ben benieuwd naar haar danservaringen. Wat later mengt Alex Glijn, haar echtgenoot, zich ook in het gesprek. Jacqueline beoefent zo'n vier jaren combi-rolstoeldansen. Immers, lopen is voor haar onmogelijk geworden. Rolstoeldansen is als Ballroomdansen, maar met één persoon in een rolstoel en een staande, dansende partner. Jacqueline en Alex vertellen over hun danscarrière. Het Nederlands kampioenschap is inmiddels behaald, evenals enkele grote, Europese prijzen. Ik beaam dat rolstoeldansen een vergaande integratie is van valide en minder-valide sporters.

Wat later in de middag beginnen de wedstrijdonderdelen van het rolstoeldansen. Aan de wedstrijd doen ook de naaste concurrenten van Jacqueline en Alex mee. Ik zie Jacqueline en Alex hun dansen doen. Jacqueline lijkt op een betoverende prinses en Alex is net een charmante prins. Wat een passie stralen zij uit! Wat zweven zij over de vloer in De Stoelemat! Wat kijken zij elkaar liefdevol aan!

Na een uurtje komt de uitslag. Jacqueline en Alex Glijn winnen. Het winnende paar oogt zielsblij. Na de bekendmaking van de uitslag feliciteer ik het winnende paar. Ik raak opnieuw met Jacqueline en Alex in gesprek. Jacqueline zegt dat Alex en zij landelijke bekendheid hebben gekregen in 2010 door in de finale op te treden van "Holland's Got Talent". Door hun motto, "waar een wil is, daar is een dans", stimuleren zij ook anderen te gaan dansen. Voor mij is op één middag duidelijk geworden dat rolstoeldansen zeker zo adembenemend is als Ballroomdansen door valide dansers. Alex en Jacqueline bewijzen dat door liefde meer als veel mogelijk is.

Jan van Wijk, 27 maart 2013

 

De Drie Musketiers

In theater De Maagd woon ik een uitvoering bij van de Stichting BOV te Bergen op Zoom. In een volle zaal met enthousiaste toeschouwers ben ik getuige van een wervelende musical. Het boek van de Drie Musketiers van de schrijver Alexandre Dumas is mij bekend. De bijzondere onderdelen van het verhaal zie ik nu in levende lijve.

Orkest, zang, ballet, toneel en decor zijn goed verzorgd. Ik vind de jonge d'Artagnan sprankelend, de Drie Musketiers bedreven schermers, kardinaal Richelieu vol overtuiging, de koning en de koningin in stijl en de beeldige Constance liefdevol. De musical waarin "één voor allen, allen voor één" meermaals te horen is, verwarmt en omarmt de toeschouwers. De avond in het Frankrijk van begin 17e eeuw is ook voor mij zo'n drie uren genieten van strijd, hoop en liefde. Het is een prestatie van formaat door de vele spelers met hun professionele omkadering.

Jan van Wijk, 23 maart 2013

 

dressuurfenomeen Salinero neemt afscheid

Tijdens Indoor Brabant in Den Bosch woon ik het afscheid bij van het succesvolle paard Salinero. Het negentien jarige dressuurfenomeen beleeft met amazone Anky van Grunsven het laatste optreden in een volle hal. Het afscheid nemen van de wedstrijdsport is vorig jaar al geweest en wel op de Olympische Spelen te Londen. Met een heel goede Grand Prix in de Engelse hoofdstad is het wedstrijdrijden voorbij. Een mooi moment om op het allerhoogste niveau de wedstrijdsport vaarwel te zeggen Na jarenlang wereldprestaties te leveren verdient Salinero het om met pensioen te gaan. Salinero gaat zeker nog wat jaartjes in de wei genieten en dit met Bonfire, het vorige toppaard van Anky van Grunsven.

Ik zie Anky van Grunsven op Salinero nog eenmaal een schitterende kür rijden. Het publiek applaudisseert massaal en vervolgens gaan er ontelbare witte zakdoekjes de hoogte in. Anky van Grunsven is zichtbaar ontdaan. Vol emotie richt zij enkele woorden tot haar enthousiaste fans. Zij straalt oprechte liefde uit naar haar paard. Immers, Anky van Grunsven en Salinero hebben jarenlang lief en leed gedeeld. Een wereldpaard en een wereldamazone verlaten de drukte. Wat maakt Anky een bewogen en dankbare indruk.

Jan van Wijk, 20 maart 2013

 

Paus Franciscus I

Een jezuïet, een niet-Europeaan, die het tot paus brengt. Een Argentijn als nieuwe paus. Het is een unicum in de katholieke kerk.

Jorge, Mario Bergoglio is de nieuwe paus van Rome. Hij is 76 jaar en met die leeftijd is het een hele uitdaging om een heel groot bedrijf aan te sturen. Dat lijkt me een hele uitdaging. De nieuwe kerkvorst heeft Italiaanse ouders en dat komt hem ongetwijfeld goed van pas in het Vaticaan met vele Italianen.

Franciscus I is meteen een man van het volk als hij voor het eerst in contact komt met de uitzinnige menigte op het immense Sint Pietersplein. Hij maakt daar een bescheiden en rustige indruk. Ik zie de man vol verwondering staan genieten. Tijdens zijn eerste optreden maakt hij een ontwapenende indruk. Dat komt bij mij als positief over.

Van de nieuwe paus wordt veel verwacht. Ik heb daarbij vragen. Gaat hij flink de bezem halen door de curie? Pakt hij de curie, het machtige bestuursorgaan van het Vaticaan aan? Maakt hij komaf met de vele intriges van de curie? Hoe gaat de nieuwe paus om met zijn verleden in de tijd van de Argentijnse Junta? Hoe gaat hij de gelovigen binden? Slaagt hij erin het imago van de kerk op te poetsen? Lukt het hem mensen terug te halen die de kerk de rug hebben gekeerd?

Bergoglio kiest voor de naam Franciscus I en dan leg ik onmiddellijk de link naar compassie voor de armen. Hij staat al bekend als een sober levende man. Met de naam Franciscus I is de paus een aanhanger van de basis van het evangelie, namelijk eenvoud en armoede. Ook is bekend dat Bergoglio een aartsconservatief imago heeft. Wat gaat er dan veranderen? Komt er wat beweging in het beleid omtrent pil, abortus en homoseksualiteit? Of ... blijft dit voor velen een droom?

De nieuwe paus gaat met de katholieke kerk een nieuwe start maken. Na schandalen rond seksueel misbruik en problemen in het Vaticaan gaat Franciscus I ongetwijfeld werken aan het herstel van vertrouwen in de kerk. Ik hoop dat hij hierin vorderingen maakt en geloof in zijn oprechtheid voor het welzijn van een ieder. De nieuwe paus kan heel wat liefdevol werk verzetten. Veel succes, Franciscus I.

Jan van Wijk, 16 maart 2013

 

Brief aan mezelf

Goed leven

Beste Jan,

Wat betekent voor jou "goed leven"? Is dat gelukkig zijn? Gelukkig zijn met jezelf en met jouw directe omgeving? Denk eens aan de vele kennissen en de waardevolle vrienden ...
Heb jij een goed gevoel bij het samenzijn met een aantal vrienden en vriendinnen? Een drankje en hapje erbij om het bijeenzijn belevenisvoller en gezelliger te laten ervaren? Herken jij het voorbeeld van het ophalen van bijzondere herinneringen waarbij "goed leven" tot uiting komt? Geloof jij in "goed leven"?

Jan, ik geloof dat ik slaag in het meemaken van "goed leven". Weet je, iedereen gaat door dalen en over toppen en maakt bijgevolg wisselende tijden mee. Volgens mij gaat het erom vooral in minder gelukkige tijden overeind te blijven. Het voelt dan goed degenen die je dierbaar zijn vlakbij te hebben. Verder wil ik ervoor zorgen, dat het mijn naasten goed gaat. Daar draag ik toe bij, voor zover het binnen mijn mogelijkheden ligt. Immers, mijn leven leef ik voor mijzelf en mijn naasten. Vrienden en vriendinnen voelen zo belangrijk voor mij. Herken jij dit? Spreken we hier elkaar nog eens over?
Veel geluk met "goed leven".

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 13 maart 2013

 

Duizendste liefdesaforisme

Elke dag één en dat al duizend dagen lang een gedachte over beleving, geluk, gevoel, liefde of warmte. De teller tikt telkens toekomstgericht verder en weet van geen ophouden. Gedachten helpen mij woorden in korte spreuken te scheppen. Na wat met woorden te spelen is er voor mij een betekenisvolle spreuk geboetseerd. Vervolgens hoop ik dat de lezer aan het aforisme waarde hecht. De creatie van een liefdesaforisme is voor mij steeds een verrassing. Ik realiseer me wel, dat wat een aforisme mij doet bij de lezer een ander gevoel kan oproepen.

Ik zie een liefdesaforisme ontstaan. Het is een gedachte die een donkere gang ingaat en meestal weer naar buiten komt. Soms blijft een spreuk hangen in de duisternis, omdat het aforisme het daglicht niet kan verdragen. Elk liefdesaforisme is kort om het in gedachten verder te laten groeien. De spreuk prikkelt mij door woorden en laat beelden in vrijheid komen. Echter, woorden verlangen dat zij daden mogen zien. Een liefdesaforisme geeft met woorden een begin, zonder de vertaling in daden te aanschouwen. Zo gaat het ook met het duizendste liefdesaforisme:

"liefde gaat duizend dromen te boven".

Jan van Wijk, 9 maart 2013

 

schaduw van de ziel

Tijdens een lange wandeling neem ik de tijd om bij een café wat te drinken op een overdekt terras. Vervolgens raak ik in gesprek met een vrouw. Haar naam is Eva. Eva vertelt en ik luister ...

Het is mijn schuld door mijn groot geduld. Het spijt me echt, dat ik zoveel tegen mijn fouten vecht. De stap eerder zetten, is al lang een gedachte. Echter, ik kan mezelf niet steeds goed verstaan. Toch ben ik, na lange tijd, bij Lucas weggegaan.

Soms veranderen mijn gedachten als een staf in een slang. Toch ben ik geen Mozes, die met zijn schapen de berg Horeb is opgegaan. Ik buig mijn hoofd en zwijg. Zie mezelf staan in de schaduw van mijn ziel. Wat voelt dat onwezenlijk. Ik krijg er een angstig gevoel van. Dat beeld van de schaduw van mijn ziel heb ik lang met me meegedragen. Hierdoor voel ik mij veranderen. Langzaam is dat gegaan. Ik heb dit veranderen van schaduw laten gebeuren. Dag na dag, week na week en langer.

De tijd dat ik dichtbij Lucas ben, is definitief vervlogen. Uiteindelijk ben ik uit de schaduw van mijn ziel getreden. Ik zie mijn leven steeds meer als een reis. Ik voel me nu al een mensenleven lang onderweg. Op deze reis ervaar ik mijn bijzonder leven en dat zit vol wonderlijke verrassingen. Ben dan ook zo blij, dat ik na Lucas mijn Johan heb ontmoet. Hij is mijn Valentijn, mijn licht in de duisternis en dat voelt als een laaiend vuur.

Jan van Wijk, 6 maart 2013

 

Vuurspuwende Draak

De oudste herberg van het land staat in Bergen op Zoom en wel aan de Grote Markt. Deze oude herberg heet Hotel de Draak.
Het gebouw is kenmerkend voor het monumentale beeld van de Grote Markt. De Draak heeft in de afgelopen eeuwen vele stormen doorstaan, als oorlogen, weergoden en stadsbranden. Hotel de Draak gaat met de tijd mee en nieuwe voorzieningen, zoals een wellnessruimte, worden aangebracht. Echter, de uitstraling van het oude gebouw blijft authentiek.

Afgelopen dinsdagavond ruik ik een vreemde geur, hoor sirenes en stemmen klinken hard. Hotel de Draak staat in brand! Een van de meest historische gebouwen in het stadscentrum spuugt vuur. Hotel de Draak is veranderd in een ontketende, vuurspuwende draak.
Na uren hard werken is midden in de nacht het gevaar geweken. De ingewanden van de Draak zijn aanzienlijk aangevreten door vreselijke, felle vlammen. De gevels staan overeind en de voorzijde is nog in tact. Ik stap op de gedreven hotelier af en wens hem sterkte met het te boven komen van de grote tegenslag. Daarna sta ik met enkele nachtbrakers voor het nog rokende hotel. Met pijn in het hart moet ik leidzaam toezien hoe vuur verwoestend een grote diamant van de stad dof maakt. Van dit beeld word ik stil en voel me machteloos.

Jan van Wijk, 2 maart 2013

 

hectiek

Anja vertelt me over haar erg drukke baan met veel stress en verplichtingen. Anja heeft haar werk nu wel onder controle en dit na een lange periode met heel wat drukte.

Anja vertelt ...
Mijn werk geeft een urental aan van gemiddeld 60 per week. Daar komt dan nog bij het reizen van elke dag een tweetal uren, want mijn baan heb ik niet naast de deur. De werkkring geeft niet alleen veel stress, maar ook allerlei verplichtingen die van belang zijn voor de goede uitoefening van vele activiteiten in de zaak. Zo doorgaan is niet de juiste weg, omdat ik me daar niet goed bij voel. Ik heb daadwerkelijk leren terugschakelen uit de hectiek van alledag. Heb me een weekeinde teruggetrokken, want ik wilde alleen zijn. Die twee dagen hebben me aan het denken gezet. Ik heb mezelf veel vragen gesteld. Echter, de vragen: "Hoe is dit zo gekomen?", "Waar ben ik?", "Wat is nu echt belangrijk voor mij?" en "Waar ga ik heen?" zijn steeds terug in mijn gedachten.

Een weekeinde van bezinning is nodig voor mij. Eens de balans opmaken. Heb mooie kleren aangetrokken, omdat ik er vrouwelijk uit wil zien en steeds een verzorgde indruk wil maken. Ik ben er nu van overtuigd, dat warmte en gezelligheid voor mij essentieel zijn. Voor goede vrienden maak ik wat meer tijd. Ik blokkeer in mijn agenda steeds de zaterdagavond en zondag. Op die tijden werk ik niet meer voor de zaak, maar aan mijn vriendenkring.
Dat weekeinde van bezinning heeft me de tijd gegeven om dankbaar te zijn voor het leven dat ik nu mag leiden.

Jan van Wijk, 27 februari 2013

 

betoverende ogen

Je straalt en met jouw opgemaakte, bijzonder mooie ogen schitter je. Ik uit mijn bewondering over de betovering.

Jouw klassieke "eyeliner" is vervangen door artistieke lijnen. Je gebruikt mascara om jouw ogen te betoveren. Een dubbelzijdig potlood hanteer je voor perfecte oogcontouren. Je verkent de ongekende mogelijkheden met oogschaduw, die de oogleden een dimensionele parelmoerglans geven. De laatste tijd kies je meermaals voor oogschaduw met rijke en duurzame tinten van een mythisch palet dat kracht aan sensualiteit geeft. Jouw voorkeur is vaker oogschaduw met een intense glans. De mogelijkheden voelen als onbeperkt. Met een vloeibare "liner" laat je, als bij een wonder, de groei van jouw wimpers stimuleren. Je houdt van betoverende ogen. Jouw rode lippen combineren met de kleur van de ogen. Nagels met rode extensions mogen ook van je. Aandacht besteed je tevens aan de wenkbrauwen, die voller zijn dan ooit. Wimpers en wenkbrauwen maak je mooi met perfecte, duurzame verf. Dan je huid. Supertransparant poeder breng je aan. Dit poeder perfectioneert de huid om een gladde, stralende teint te scheppen. Jouw wangen genieten van een lichtrode gloed.

Je vertelt heel openhartig over de door mij genoemde betovering. Je kijkt me enkele keren opvallend langdurig aan. Dan vraag je: "Hoe vind je me?"

Jan van Wijk, 23 februari 2013

 

geheime verlangens

Miranda heeft geheime verlangens, die sterk seksueel geaard zijn. Haar verlangens doen het bloed sneller stromen en laten haar hart onophoudelijk bonken. Miranda heeft nieuwe inzichten over seksualiteit en fantasie. Deze beelden verrassen haar en moedigen haar verlangens aan. Ze weet dat verlangen en realisatie meestal niet samenvallen. Jammer vindt zij dat. Daarop nemen haar gedachten haar mee. Haar spinsels brengen haar in extase.

Op het internet waant Miranda zich in het rijk van de anonimiteit. In die wereld is voor haar schaamte geen emotie. Bij dit medium waant zij zich veilig en haar gedachten krijgen vrij spel. Op deze wijze vergroot Miranda haar erotisch universum. Zij verkeert in de diepe zee van duistere verlangens. Miranda houdt van erotische beelden en verhalen. Zij gaat er helemaal in op. Miranda consumeert de gedachten bij de verhalen met passionele beelden en opwindend gevoel. Voor haar is de vrouwelijke erotica een sociale aangelegenheid met emotionele nuances en daarbij vindt zij tedere seks hoogst aangenaam. Miranda droomt verder en koestert haar geheime verlangens.

Jan van Wijk, 20 februari 2013

 

Hechting

De kern van jouw intieme relatie is hechting. Dit vertrouw je me toe als we samen achter glas bij het raam van een café zitten. Jij ziet hechting als de emotionele verbinding met jouw lief. Door hechting ervaar je verbinding en nabijheid. In jouw relatie is er behalve gelijkwaardigheid ook wederkerigheid en dat voelt goed, zeg je me. Hechting geeft de onderlinge afhankelijkheid weer en is sterker dan seksualiteit. Jij vertelt me ook, dat je echt voelt dat de ander er voor jou is. Jouw liefde is geheel gebaseerd op de onderlinge gevoelens van liefde. Ook affectie speelt een rol, vind je. Het voelt bij je, dat alles mogelijk en goed is.

Zo praat jij door. Het valt me op, dat je er anders in staat in vergelijking met een tijd terug. Met jouw vorige vriend heb je seks als prioriteit. Dat is wellicht de ontwikkeling in het leven, merk ik op. Je benadrukt dat hechting boven alles gaat en dat voelt als een erg goede verbinding. Zo ga je door en je realiseert je dat geluk maakbaar is. Hechting speelt daarbij een veelzeggende rol.

Jan van Wijk, 16 februari 2013

 

Ben jij mijn Valentijn ...?

Verlicht je mijn duistere verstand,
geef je mij liefde die hevig brandt,
dat mijn hele lichaam vurig leeft
door de kracht die jij me geeft?

Je zegt: Doe zoals je echt bent,
zodat jij mij herkent en erkent,
daardoor voel ik mij niet alleen
en ben jij voor mij nummer één!

Geloof in wie je wezenlijk bent,
dat je eindelijk aan jezelf went,
geloof in wat je oprecht doet
en toon daarbij grote moed!

Je vraagt: Ben jij er echt voor mij,
maak jij mij nu onstuitbaar blij,
wil jij mijn intense liefde zijn,
ben jij mij liefste Valentijn?

Jan van Wijk, 10 februari 2013

 

Brief aan mezelf

Toekomst

Beste Jan,

De toekomst kennen, wil jij dat?
Wat jouw antwoord ook is, toch vraag ik je of je dat wel zeker weet.

De toekomst kennen vereist ver kunnen kijken en heel veel zien. Dat kijken gaat verder als vandaag. Je kan plannen maken, maar komen die uit? Je hebt dromen, zitten die vol bedrog? Laat je de kleinste droom de grootste zijn? Met vandaag in het heden en gisteren in het verleden, is vandaag voor gisteren toekomst. Het is dan weten wat morgen biedt. Waarom is deze dag zo? Waarom is de toekomst zo?

Als je van binnen mooi bent, geldt dat voor vandaag. Een bloem blijft niet bloeien en kan morgen verwelkt zijn. De buitenkant wordt eerst geprezen en later afgewezen. Ik voel het zo, dat je dan van binnen goud bent voor een andere toekomst. Is dit de dood? Volgens mij wel, want de dood is het enige dat vaststaat als je bent geboren.

Jan, de toekomst kennen, is de lengte van jouw pad zien en elke dag rijkdom ervaren. Echter, hoe langer dit pad, hoe meer afbreuk op termijn. Wil je dat nu al weten?
Ik vertrouw me aan mezelf toe, want ik ga naar morgen, Jan. Het voelt dan dat ik een pad bewandel dat verder gaat als de dood. Dat pad ervaar ik als lang en steeds moeilijker begaanbaar, maar het voelt mooier. Ik volg mijn gevoel en dat voelt goed. Deel je dit met mij?

De toekomst staat open, het is er vrij toegang en voelt als gastvrij. Wellicht dat we elkaar nog vaak in de toekomst ontmoeten om gedachten te delen. Echter, dan leven we verder in de toekomst die ooit vandaag mag zijn.

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 2 februari 2013

verdiepende schoonheid

De toegenomen zichtbaarheid van jouw lichaam accentueer je. Lange, smalle benen, heupen dicht bijeen, een bovenlijf met weinig breedte en een lengte om te imponeren. Kortom, jouw bevallige verschijning mag er zeker zijn. Je bent goed ontwikkeld, maar vindt slank zijn belangrijker dan slim zijn. Je realiseert je, dat jouw lichaamsbeeld enkel eigen verantwoordelijkheid is. Jouw obsessie voor het uiterlijk zit diep. Je weet, dat echt vrouw zijn historisch en cultureel is bepaald. De vrouw is in alle tijden opvallend met het uiterlijk verweven. Jij bent ervan overtuigd, dat mooi zijn een flink pluspunt is. Dan vraag je me, hoe ik het zie. Ik kijk graag naar mooie mensen en vooral naar innemende vrouwen. Ook ik heb de focus op het uiterlijk, want een contact begint vaak te slagen met het uiterlijk.
Ik kijk aandachtiger en langer naar je. Ik krijg een meer completer beeld, dat meer zegt als uiterlijke schoonheid. Ik probeer nog meer te zien en luister naar de stem in mij die zegt dat schoonheid te bewonderen is. Echter, hoe meer ik zie des te meer verdiepende vraagtekens verschijnen. Mijn volgende vraag is: Hoe mooi is de schoonheid bij jou van binnen?

Jan van Wijk, 26 januari 2013

 

Vertrouwen

Ik ben in gesprek met een vrouw, die ik al jaren ken. Zij is voor mij zeer onderhoudend, hanteert een correct taalgebruik en maakt een opvallend verzorgde indruk. Ik merk ook haar nauwsluitende kleding weer op en zie hoe zij zich ook nu zorgvuldig heeft opgemaakt.
Wij hebben het over vertrouwen en speciaal over het gevoel van vertrouwen, het winnen van vertrouwen en het vertrouwenwekkend overkomen. Vertrouwen vinden we beiden heel belangrijk.

Met vertrouwen zoek ik naar de bron van vreugde en ook naar die van vertedering. De vrouw tegenover mij zegt dat ook te zoeken.
Vervolgens vertel ik over twee oudjes, die vlakbij ons zitten en die ik al jarenlang in de stad tegenkom. Ik kijk nauwlettend naar de twee, zo lief bijeen. Het is een tafereel dat me ontroert. Het tweetal is met elkaar in een geanimeerd gesprek verwikkeld. Ik zie hen praten, maar hoor de twee niet. Toch voel ik dat gadeslaan als ontroerend en zingevend. Ik deel dit met de innemende vrouw bij me aan het tafeltje.
Het zien van de twee oudjes brengt mijn gedachten naar wat jaren terug. Is het een visioen? Zie ik hier waar wortels van liefde naar kunnen uitgroeien? Wat moeten die twee oudjes, zo innig bijeen, in elkaar een groot vertrouwen hebben. Het tweetal is samen zeker anderhalve eeuw in jaren. Wat kijken zij liefdevol naar elkaar en dat na minstens 50 jaar huwelijk.

Met de vrouw bij me aan het tafeltje in het café deel ik mijn geloof in het vertrouwen in de toekomst. Ik ga de nieuwe toekomst in, met de twee oudjes voor ogen. Hierdoor heb ik een mooi beeld voor morgen en verder.
Dan vraag ik aan de vrouw tegenover mij, hoe zij deze oudjes ziet. Zijn zij de toekomst? In die toekomst heb ik vertrouwen, hoor ik haar zeggen.

Jan van Wijk, 19 januari 2013

Achter de lach

Ik heb je de laatste maanden veel in gedachten. Na elke ontmoeting maak jij me meer nieuwsgierig. Echter, de lach van je gezicht is voor mij een teken van veel uit het zicht. De tegenstellingen in één persoon lijken met de tijd verder uiteen te groeien. Hoe jij bent en wat je laat zien, levert vragen op. Ik ervaar zoveel gesloten deuren. Ook zie ik je veranderen en de mist wordt dikker.

Is het slimheid, sluwheid, onhandigheid of zelfredzaamheid in jouw hoofd? Jouw lach is zo opvallend ... Als ik je ooit van binnen vind, wacht mij wellicht een grote openbaring. Maar daarvoor moet ik je nog vinden en dat bij een mist die weinig laat zien.

Ik raak opnieuw met je in gesprek. Aan weinig zeggende woorden heb je geen gebrek. Je praat over anderen en laat jezelf niet aan de beurt komen. Het is makkelijker over anderen te praten dan over jezelf. Zo blijft een boek onleesbaar en zie ik alleen de omslag, die veel verwachtingen teweeg brengt. Ik voel dat een groot vertrouwen op afstand blijft en dat dit voor je veilig voelt. Het komt bij me over, dat veel in je hoofd in gesprek is. Daar heb ik mijn gedachten over.

Na een tijdje denk ik anders over je. Ik laat de mist hangen en wil met mezelf in een meer heldere omgeving komen. Ik zie in de verte de mist hangen, maar ik wil in de opgeklaarde lucht blijven.

Wat schuilt er achter de lach? Jouw muur is hoog gebouwd. De sluier wordt niet opgelicht. De mist blijft je verhullen en houdt een mooie verschijning deels onzichtbaar. Is het ooit dag tegen de lach? Opnieuw zie ik de lach van je gezicht ...

Jan van Wijk, 12 januari 2013

 

de weg naar boven

Je bent weer aan het werk. Op zich is dat een wonder ...

Meer als een jaar ben je ziek. Valt af. Evenwicht in onbalans. Jouw stemming verraadt onrust. Je piekert en voelt je voortdurend moe. Je ligt meer op bed. Arts en specialist vragen en onderzoeken. Veel vrienden, kennissen en collega's tonen belangstelling en spreken hun medegevoel uit. Enkele goede vrienden luisteren begrijpend.

Na enkele maanden neemt het bezoek af. De omgeving verschraalt. Je hoort en ziet minder uit de wereld. Dat valt je op en jouw gedachten houden dit vast. Beterschap is er niet. Pillen en drankjes slaan niet aan. Jouw lichaam gaat botten tonen. De oorzaak? Jij weet het niet en jouw omgeving wordt zwijgzamer. Je gaat andere specialisten raadplegen. Alternatieve geneeswijzen brengen ook geen uitkomst. Je komt niet verder. Jouw onrust neemt nog meer toe. Wat is de toekomst? Wie weet dat ...? Dan berust je in jouw lot. Het lijkt, of er een last van je afvalt. Je gaat meer bidden. Een goede vriend komt vaker langs. Je vindt dat heel fijn.

Op een ochtend word je wakker. Je voelt je anders. Je vraagt je af, wat er is gebeurd. Het lijkt erop, dat je een drempel over bent gekropen. Een kantelmoment met goede wending verrast je. Je knapt langzaam op. De ziekte neemt tergend traag de terugtocht. De medici kunnen het niet verklaren. Je vraagt je af, hoe dit nu wel kan. Wat is de oorzaak? Hoe bestaat het, dat je nu op de weg naar boven bent. Maanden later sta je er weer. Het lijkt wel een wonder.

Jan van Wijk, 5 januari 2013

 

Brief aan mezelf

Wensen

Beste Jan,

Heb je nog velen gelukkig nieuwjaar gewenst? Andere wensen geuit?
Heeft het wensen zin, Jan? Zie jij het wensen als betekenisvol? Ik hoor onder meer wensen "een mooi jaar", "dat het je goed mag gaan", "gezondheid in het nieuwe jaar" en "veel geluk". Wat vind jij hiervan, Jan? Spreken dergelijke wensen je aan? In de kern vind ik het een farce! Een ander iets positiefs wensen voelt voor mij als een dagelijkse vanzelfsprekendheid. Het goede uiten door het te wensen is dan voor elke dag. Echter, de traditie is oersterk rond de jaarwisseling. Dan mag het van mij elke dag nieuwjaar zijn.

Mijn wens is een liefde beleven die groter is dan het hart. Zo geniet ik van elke dag, van het ouder worden, van het spelen met woorden en ook van het durven geloven. Realiseer me, dat het leven kansen geeft voor elke dag. Zie daarbij mogelijkheden, maar ook mijn twijfels en onzekerheden. Dan richt ik me tot de stem in mij. Met die stem kijk ik ook terug naar het afgelopen jaar. Maak de balans op. Doe mijn voordeel met de geschiedenis in het hoofd. Mijn voornemens voor het nieuwe jaar heb ik met mezelf besproken. Ik blijf woorden uitschrijven. Zie de woorden met liefde verweven. Woorden dagen me uit.

Zeg, Jan, heb jij wensen?

Oh, nog dit, ik wens dat ik je mag blijven schrijven. Dit voornemen realiseren voelt als heel rijk.

Groetjes,
Jan

Jan van Wijk, 2 januari 2013

 

 

 

 

 

 

 

terug naar HOME